Spotkanie z członkiniami Okręgu Dolnośląskiego ZPAF w ramach cyklu: Podróże plejady artystów współczesnych.

Zapraszamy na spotkanie z sześcioma zajmującymi się fotografią członkiniami Okręgu Dolnośląskiego ZPAF w ramach cyklu: Podróże plejady artystów współczesnych

 

Cykl: Podróże plejady artystów współczesnych, autorski projekt realizowany od kilku lat, początkowo w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, następnie w Narodowym Forum Muzyki, w ramach imprez towarzyszących wystawie „Sztuka Szuka IQ”, kontynuowany w Muzeum Współczesnym Wrocław i w wybranych galeriach sztuki. Cykl skierowany do młodzieży uczelni artystycznych,  osób związanych zawodowo z problematyką współczesnej plastyki i licznego grona pasjonatów. Celem jest upowszechnianie obcowania z dziełami sztuki współczesnej – „oswajanie jej”.

Program:

  • prezentacja prac artystek – slideshow
  • rozmowy w gronie miłośników współczesnej fotografii z udziałem artystek: Agnieszki Antosiewicz-Mas, Barbary Górniak, Katarzyny Laskus, Ewy Martyniszyn, Ireny Polit i Anety Więcek-Zabłotnej.

Dyskusja dotyczyć będzie postaw twórczych artystek stosujących różnorodne rozwiązania formalne i podejmujących rozmaite kwestie i problemy.

 

Agnieszka AntosiewiczMas
Absolwentka Wydziału Nauk Przyrodniczych UW i Międzynarodowego Forum Fotografii Kwadrat. Preferuje fotografię inscenizowaną. Skupia się na cielesności, przemijaniu i pojęciu pamięci tworząc tzw. „kolaże ze wspomnień”.

Barbara Górniak
Studia na Wydziale Artystycznym Uniwersytetu Zielonogórskiego i w Wyższym Studium Fotografii AFA we Wrocławiu. Zajmuje się fotografią dokumentalną – przyrodniczą i portretową oraz artystyczną – subiektywną  i inscenizowaną. Inspiracje czerpie z obserwacji codzienności, dążąc do zobrazowania swych przeżyć i doznań. Twierdzi: fotografia jest dla mnie próbą uchwycenia energii, którą usiłuję zatrzymywać w obrazie”.

Katarzyna Laskus
Absolwentka ASP w Poznaniu i ASP w Krakowie. Zajmuje się działalnością edukacyjną w zakresie tradycyjnego i cyfrowego obrazu fotograficznego, jest też autorką „Portfolio jako archiwum”, bloga o szeroko pojętej sztuce. Jej droga twórcza prowadzi od technik analogowych, poprzez cyfrowe, aż po ostatnio preferowaną fotografię telefoniczną. Wychodzi z założenia, że narzędzia, którymi posługuje się mają mniejsze znaczenie wobec końcowego efektu. W jej pracach realizm miesza się z idealizmem i iluzją.

Ewa Martyniszyn
Studia na Wydziale Komunikacji Multimedialnej ASP w Poznaniu i doktorat w łódzkiej Filmówce – specjalność: fotografia. Obecnie pracownik naukowo-dydaktyczny w Katedrze Sztuki Mediów ASP we Wrocławiu. Fascynuje się MONIDŁAMI. Kolekcjonuje i popularyzuje te realistyczne obrazy malowane na podstawie zdjęcia ślubnego. Balansuje pomiędzy fotografią inscenizowaną, a tradycyjnym obrazem fotograficznym o charakterze dokumentalnym.

Irena Polit
Wałbrzyszanka. Absolwentka Mediacji Sztuki ASP we Wrocławiu i słuchaczka Międzynarodowego Forum Fotografii Kwadrat. Obecnie nauczyciel fotografii. Jej główną formą wyrazu jest fotografia cyfrowa. Posługując się autoportretem podąża w kierunku fotografii inscenizowanej. Podejmuje problematykę związaną z naturą, przemijaniem, tożsamością oraz relacjami człowiek – przestrzeń.

Aneta Więcek-Zabłotna
Prawnik z wykształcenia,  zajmuje się terapią zajęciową osób niepełnosprawnych. Z zamiłowania fotograf. Bliska jest jej fotografia konceptualna i kreacyjna, ale też socjologiczna, podejmująca problemy społeczne.

 

Przygotowanie i realizacja: Wiesława Wilczyńska-Koper

 

Organizator:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Samorządu Województwa Dolnośląskiego,
Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu
Okręg Dolnośląski Związku Polskich Artystów Fotografików

 

 

 

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

 

FOTO-GEN OKIS I IMPERATYW W GALERII MIEJSKIEJ WE WROCŁAWIU W CZASOPIŚMIE RITA BAUM

W najnowszym numerze czasopisma artystyczno-literackiego RITA BAUM zostały opublikowane dwa teksty poświęcone naszym ekspozycjom.

Okładka: Marcin Maziej, Mateusz Adamczyk

 

Andrzej Mazur opisał doskonale przyjętą przez publiczność zbiorową wystawę „Imperatyw” organizowaną przez OKiS i jej gospodarza, Galerię Miejską we Wrocławiu. W ekspozycji, której kuratorami byli Manfred Bator oraz Dyrektor Galerii Miejskiej we Wrocławiu, Mirosław Jasiński, udział wzięli uznani artyści wizualni, wywodzący się z różnych pokoleń i wyrażający się przy użyciu różnych mediów i środków wyrazu: Andrzej P. Bator, Łukasz CEKAS Berger, Łukasz Gierlak, Wacław Szpakowski, Stach Szumski i Igor Wójcik. Jest to już kolejny tekst o tej wystawie po m.in. publikacjach w Miesięczniku ODRA i Piśmie Artystycznym Format.

Ekspozycji towarzyszyły liczne materiały wideo, m.in.  opatrzony autorskim komentarzem spacer po niej wybitnych wrocławskich artystów scenicznych, Justyny Szafran i Roberta Gonery.

                                                  

Manfred Bator w tekście „Niezwykły świat Magdy Hueckel” opisał prezentowaną w Galerii FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu wystawę ujętej w tytule tekstu, jednej z najciekawszych współczesnych polskich artystek fotomedialnych. Wystawę „Organic”, współorganizowaną z warszawską galerią Jednostka, zbudowano z trzech odrębnych cykli, które łączył wspólny, osadzony w systemie uniwersalnych wartości przekaz nobilitujący każdą chwilę TU i TERAZ i każde istnienie. W nieustannym podróżowaniu artystka odkrywa prawdy dotyczące istoty trwania w bogatym i różnorodnym świecie przyrody, wzajemnych relacji i odpowiedzialności. Polecamy także tekst poświęcony tej niezwykłej wystawie w najnowszym numerze Pisma Artystycznego Format.

RITA BAUM

Rita Baum jest wrocławskim pismem artystyczno-literackim, ukazującym się od 1998 roku. Redakcja pisma od początku stara się stopniowo wcielać w życie koncepcję “pisma-ciała”, będącą próbą stworzenia ekstremalnie rozumianego czasopisma: artefaktu rozciągającego się pomiędzy ciałem i sztuką. Koncepcja ta opiera się częściowo na poststrukturalnym i feministycznym podejściu do sztuki. Jednym z jego aspektów jest kreowanie wizerunku kobiety, Rity Baum, której istnienie jest nie do końca sprawdzalne. W pierwszych numerach zamieszczane były wywiady z Ritą, a podczas eventów czasopisma pokazywane są np. jej torebki (wystawa projektantów mody) albo fotografie jej mieszkania. Część czytelników i widzów traktuje ten pomysł jako artystyczny żart, część zaś stawia na poważnie pytania: kim jest Rita. Działania takie są próbą burzenia opozycji: autentyczność i fikcyjność, i budową postaci fantomatycznej.

W piśmie znajdziemy artykuły dotyczące historii sztuki, estetyki, filozofii Wschodu, socjologii, wywiady z artystami, rozmowy z polskimi filozofami, teksty na temat muzyki współczesnej i kierunków eksperymentalnych oraz prezentacje prozy i poezji polskiej i obcej. Rita Baum proponowała swoim czytelnikom artykuły o metafizyce Emmanuela Lévinasa, kosmologii i miłości według Charlesa Fouriera, działaniach i twórczości Josepha Beuysa oraz grupy Fluxus, teksty o szaleństwie we współczesności, widzianym w najróżniejszych perspektywach (filozoficznej, artystycznej, socjologicznej), a także o buddyzmie tybetańskim i zen.

Obszarami działalności Rity Baum poza wydaniami papierowymi są imprezy czasopisma oraz Internet. W sieci pismo obecne jest na stronie ritabaum.pl, gdzie zamieszczane są eseje dotyczące sztuki, recenzje literackie, teatralne i filmowe, zapowiedzi wydarzeń kulturalnych.

Rita Baum podróżuje z imprezami po całej Polsce, na które składają się wystawy, performanse, koncerty i prezentacje poetyckie, a w cyklu “Rita w mieście” także instalacje, przenoszące przestrzeń miasta do przestrzeni galerii.

 

 

Wystawy zostały dofinansowane z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

MARCIN BERDYSZAK „WIELOWYMIAROWOŚĆ”

Indywidualna wystawa fotografii, fotoobiektów i fotoinstalacji profesora Marcina Berdyszaka.

Zakorzeniony w XX-wiecznej awangardzie profesor Marcin Berdyszak jest autorem obiektów, instalacji intermedialnych, performance’ów, w których podejmuje dyskurs z kulturowymi stereotypami, standaryzacją emocji i zachowań, ze współczesnym wartościowaniem rzeczywistości. Patrząc szerzej na dokonania artystyczne Marcina Berdyszaka, nie sposób nie dostrzec, że niezwykle istotnym i wartościowym wątkiem w jego sztuce jest twórczy dialog również z innymi artystami, także z tymi pochodzących z różnych okresów historii sztuki – ta swoista odyseja w głąb depozytu sztuki, postępująca w duchu teorii płynnego, labilnego charakteru rzeczywistości i kultury, rozumie i ocenia tę historię – pomimo wielości możliwych interpretacji poszczególnych dzieł i nurtów – za bardziej stabilną, a więc uniwersalną i ponadczasową od rzeczywistości, z której ona wyabstrahowała.

 

Artysta ma jednocześnie świadomość, że dzieła epok minionych dziś emanują kompletnie innymi wartościami, których odblaski odbijają się w rzeczywistości, w jakiej przychodzi im współcześnie egzystować. Marcin Berdyszak słuszność swojego spostrzeżenia, sformułowanego już nie w dialogu osobistym, ale społecznym, stara się dowieść w tych pracach, gdzie wskazuje na aktualność mechanizmów przedstawionych w malarstwie z przełomów wieku XIX i XX. Zwraca uwagę, że o ile mamy w nim do czynienia przede wszystkim z kontekstem politycznym, głównie z wątkiem niepodległościowym, tak w dzisiejszych czasach ich wewnętrzny sens rozbrzmiewa przede wszystkim w aspekcie problematyki etycznej i ekonomicznej. Zwraca również uwagę, że niekiedy istota twórczości konkretnego artysty zdeformowana zostaje przez sposób jej przedstawiania go w kulturze popularnej. Wśród licznych artystów, z których twórczością się mierzy, warto wymienić prace takie jak m.in. „Higiena milczenia” Marcela Duchampa, „Syn człowieczy” Magritte’a i symulacje, czy powrócić do pierwszej pracy, zrealizowanej w tej konwencji, a stanowiącej reakcję artysty na śmierć Josepha Beuysa – instalację zatytułowaną Beuysowi.

Na wystawie prezentowane są głównie prace fotograficzne, co nie znaczy, że nie oddają one ducha i plastycznej idei dorobku artystycznego Marcina Berdyszaka. Przeciwnie – fotografia służy artyście zarówno do rejestracji kreatywnie inscenizowanych sytuacji dokamerowych (najczęściej o charakterze performatywnym), a więc materializujących jakąś konkretną ideę, stworzonych z myślą o ujęciu fotograficznym, ale także do dokumentowania zmieniających się w czasie instalacji o charakterze procesualnym, a więc i efemerycznym. Prace te jednak nie są tylko dokumentacją. Zarówno z uwagi na niemożność przedstawienia w dwuwymiarowej reprezentacji ich w całej okazałości (a więc np. instalacji zawierających w sobie elementy audio – m.in. Balans kultury, balans natury, Instalacja alifatyczna, obrazów ruchomych – m.in. „Uśmierzające skojarzenia”, „Dwubiegunowość kultury”, czy polisensorycznyh – m.in. „Fresh fruit table Hommage a Gordon Matta Clark, Blowing Lemons”) jak i z uwagi na fakt, że artysta ingerując w obraz poprzez wprowadzanie elementów malarskich i kolażu, tworzy autonomiczne dzieła, w których często udaje mu się uzyskać obrazy sytuacji niemożliwych do osiągniecia w czasowo afektywnym świecie realnym. W ramach ekspozycji prezentowana jest także między innymi również instalacja „Wielorównaniowy model sprawy John Rossa Baughmana”. Instalacja odnosi się do głośnej sprawy wymienionego w jej tytule fotoreportera oraz do tekstu o etyce w zawodzie fotoreportera autorstwa Jana Kosidowskiego.

 

Marcin Berdyszak – urodzony w Poznaniu w 1964 roku. Dyplom z malarstwa w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka oraz z rzeźby w pracowni prof. Macieja Szańkowskiego w PWSSP w Poznaniu w 1988 roku. Od 1989 roku związany z Akademią Sztuk Pięknych w Poznaniu a obecnie Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu. Pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego i prowadzi pracownię działań przestrzennych na Wydziale Rzeźby.
W latach 1999-2002 prodziekan Wydziału Edukacji Artystycznej w ASP w Poznaniu. W latach 2002-2008 pełnił funkcję prorektora ds. studenckich i współpracy z zagranicą. Rektor Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu w latach 2008-2016.

Członek Stowarzyszenia Artystyczno-Edukacyjnego Magazyn, którego jest współzałożycielem wraz z Tadeuszem Wieczorkiem, Piotrem Pawlakiem i Wojciechem Nowakiem. Zajmuje się instalacją, obiektem, rysunkiem i malarstwem. Swoje prace prezentował na różnych wystawach zbiorowych i indywidualnych między innymi w Polsce, Niemczech, Słowacji, Czechach, Bośni i Hercegowinie, Rosji, Ukrainie, Finlandii, Austrii, Szwecji, Japonii, Meksyku, Węgrzech, Korei Południowej, Gruzji, Wielkiej Brytanii, Litwie, Szwajcarii, Izraelu i USA. Brał udział w licznych spotkaniach i konferencjach dotyczących edukacji artystycznej. Zrealizował kilkadziesiąt warsztatów autorskich w kraju i zagranicą. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach państwowych i prywatnych w kraju i zagranicą.

Kuratorzy: Andrzej Mazur, Manfred Bator

 

 

 

 

Organizator:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

 

 

 

GALERIA FOTO-GEN OKiS W PIŚMIE ARTYSTYCZNYM FORMAT NR 87

W najnowszym numerze Pisma Artystycznego Format (87) zostały opublikowane aż cztery teksty poświęcone wystawom zorganizowanym przez Galerię FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu.

Andrzej Saj, w tekście pt. „Made in Akademia”, odnosi się do projektu badawczego Made in Photo, tworzonego w Pracowni Fotografii Intermedialnej w zespole: prof. Andrzej P. Bator, dr hab. Agata Szuba oraz do zrealizowanej w ramach projektu zbiorowej ekspozycji „Relations / young wave”. Andrzej Mazur w tekście pt. „Fragmenty określeń” przygląda się wystawie „Organic” Magdy Hueckel, a Manfred Bator oprowadza czytelników po ekspozycji Witolda Liszkowskiego „Fluktuacje – sztuka osobista”. Doskonale znany dolnośląskiej publiczności Irakli Dzneladze opisał międzynarodowy festiwal fotografii „InterchanGE – Batumi 2021”. Przy okazji tegorocznej edycji festiwalu, która była ześrodkowana wokół idei kruchości otaczającej nas rzeczywistości OKiS przygotował dwie ekspozycje: indywidualną wystawę Agnieszki Gotowały pt. „Jestem swoim domem” oraz zbiorową prezentację pt. „State of mind(s)” (Igor Wójcik, Jacek Jaśko, Manfred Bator).

Polecamy także lekturę tekstu Andrzeja Saja o wystawie „Consensus Omnium” Marcina Berdyszaka w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie. Indywidualną ekspozycję tego niezwykłego artysty pt. „Wielowymiarowość” będzie można oglądać już od 12 listopada w Galerii FOTO-GEN. Zapraszamy serdecznie!

 

Okładka: Krzysztof Saj, Melancholia (Pałac Krasków), 2005

Suwon International Arts Festival

2021 수원 국제예술제강이 들려주는 이야기 Tails of the River 

Z przyjemnością informujemy, że Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu bierze udział w kolejnym międzynarodowym festiwalu sztuki – rozpoczynającym się dziś Suwon International Arts Festival w Korei Południowej. W pierwszej edycji festiwalu, w trzech galeriach sztuki, publiczności zostaną zaprezentowane realizacje 43 Artystów powstałe w medium fotografii, grafiki, video i performance. Hasłem przewodnim imprezy są ogony rzeki. Jak zauważają kuratorzy festiwalu, można powiedzieć, że rzeka, która zarówno przenika jak i wykracza poza ludzką cywilizację, jest bytem istotowo najbardziej zbliżonym do sztuki. Rzeka i woda to źródła wszelkiego życia. Sztuka zaś, stanowi źródło i wyraz jego sensu. Tak jak liczne dopływy zbiegają się i różnicują w rzeki, tak artyści tworzą dziś własną oryginalność w chronologii stworzenia. Na powstającym właśnie Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Suwon artyści chcą się na chwilę spotkać i popłynąć jak rzeka. Artyści, którzy nagle pojawiają się z różnymi ogonami i historiami, gromadzą się, aby komunikować się i ostatecznie błogosławić tych, którzy znajdują dzięki sztuce różne ścieżki.

Artyści: Kang Jea Uk, Hyuk Kwon, Kim Kyul Soo, Kim Sung Bae, Kim Jeong Dae, Kim Hee Gon, Nam Gi Sun, Park Byoung Uk, Park Jung Min, Park Jong Woo, Pang Hyo Sung, Bae Dal Lae + Choi Jae Hoon, Shim Hong Jae, Yuon Ki Baik, Oh Joum Kyun, Lee Gun Yong, Lee Myung Hwan, Lee Ji Song, Chung Yong Chang, Hong Chae Won, Chang Cheng, Huazhen Hu, Shen Xuezhe, Guarav Kay, Soumyabrata Roy, Supachai Satsara, Tsering Topgyal, Jannice Chung, Miłosz Flis, Dvj Tomasz Mniamos, Manfred Bator, Igor Wójcik, H.W. Fiona Cheng, Andrew Binkley, Ekaterina Danenova + Marina Rudenko, Evgeny Berezin, Anastasia Denisova + Maria Alina, Marina Fomenko, Alexandra Mitlyanskaya, Aazedine El Ouafi

Kurator: Jeauk Kang

Suwon jest stolicą i największym miastem prowincji Gyeonggi, położonym około 30 kilometrów na południe od Seulu. Obok  koreańskiej stolicy  uchodzi za kreatywne i kulturalne centrum państwa, czego niepodważalnym przykładem jest m.in  coroczny festiwal Suwon Photo International Festival, będący jedynym tego rodzaju niezależnym wydarzeniem w Korei Południowej.  Galeria FOTO-GEN brała udział w szóstej edycji tego, jednego z największych fotograficznych, azjatyckich festiwali, prezentując premierowo ogólnopolską ekspozycję fotografii artystycznej pt. „Unobvious”. Jej kolejną odsłonę można aktualnie oglądać w Fotografia Gallery w Tbilisi.

Dyrektorem artystycznym Suwon Photo International Festival jest Jeauk Kang, którego doskonale przyjętą przez dolnośląską publiczność, kuratorską prezentację współczesnej fotografii azjatyckiej pt. „Beloved Land” mogliśmy do niedawna podziwiać w Galerii FOTO-GEN.

Czas próby – zbiorowa wystawa Okręgu Dolnośląskiego ZPAF.

Zbiorowa wystawa Okręgu Dolnośląskiego Związku Polskich Artystów Fotografików. W tegorocznej edycji, zatytułowanej „Czas próby”, bierze udział 51 artystów.

Jak pisze Joanna Mielech w katalogu:

„Czas próby to nie eksperyment, który można powtórzyć lub zakończyć inaczej. Czas próby jest rzeczywistością, którą musimy przyjąć, aby się z nią indywidualnie zmierzyć. Jako ludzkość poddani zostaliśmy egzaminowi z człowieczeństwa, testowi na wytrwałość i postawieni przed koniecznością wyborów, które będą miały wpływ na nasze życie i na przyszłość. Trwająca już drugi rok pandemia jest okresem trudnych doświadczeń, z towarzyszącymi im refleksjami na temat życia, śmierci, przypadku czy fatum. Poszukiwanie sensu doświadczeń tego rodzaju zwykle w dziejach ludzkości kieruje uwagę w stronę bohaterów literackich, którzy w cierpieniu odnajdywali właściwą drogę. Jest w tym dużo sensu, kiedy na nowo próbujemy pojąć znane opowieści, zrozumieć motywy działań bohaterów i konieczność empirycznego przeżycia zdarzeń, które dotknęły ich w szczególny sposób. Mitologiczni i biblijni bohaterowie byli niezłomni w czasie próby. Znosili wiele, chociażby dla wiary. Idee zmagającego się z przeciwnościami Hioba, na którego spadają nieszczęścia, Abrahama, który nie wahał się poświęcić najważniejszego, aby udowodnić swe przywiązanie Bogu, trudno dziś odnaleźć w świecie zainteresowanego konsumpcją człowieka współczesności. Historie te zostały napisane, aby ludzkości łatwiej było przejść przez trudne doświadczenia, z wiarą, że są one niezbędne dla naszego rozwoju. Czy jednak powrót do literatury czy historii biblijnych może mieć sens w czasach współczesnych, coraz bardziej pozbawionych więzów ze źródłami kultury? Pandemia okazała się czasem doświadczania nie tyle zła, co zmierzenia się z oczekiwaniem na niewiadome, a bezpośrednie zagrożenie wynikać może dla nas z tego, co najważniejsze w strukturze społeczeństwa, czyli ze spotkania z drugim człowiekiem. Już dawno w historii nie byliśmy tak bardzo skazani na przymus samoizolacji i samotnych zmagań ze zwątpieniem czy refleksją na temat choroby, życia i śmierci. Strach przed konfrontacją z drugim człowiekiem, konieczność nauki bycia ze sobą samym, poznania, kim jesteśmy i dokąd zmierzamy, to nowe wyzwania dla każdego z nas. Rok 2021 był kontynuacją doświadczeń, z którymi zaczęliśmy się mierzyć w roku poprzednim. Pytanie, czym dla pojedynczego twórcy staje się „czas próby”, którego doświadczamy podczas pandemii, odważyli się zadać organizatorzy dorocznej wystawy Okręgu Dolnośląskiego ZPAF w 2021 roku, której efekty oglądamy w niniejszym albumie i podczas wystaw prezentowanych w roku 2021 i 2022. We wszystkich powstałych w tym czasie realizacjach fotograficznych widoczne są refleksje na temat czasu, z którym przyszło się nam skonfrontować.

(…) „Czas próby” to ważna wystawa, która pokazuje różnorodność postaw i zagadnień formalnych wobec światowej pandemii. Każdy z autorów biorących udział w prezentacji podaje swoją interpretację pojęcia czasu próby. Wielka rozmaitość stanowisk i światopoglądów wynika ze spotkania ukształtowanych osobowości artystycznych, które wyznają pewne fotograficzne zasady i pozostają im wierne. Każdy artysta porusza inną kwestię problematyki wystawy, mimo że w dobie pandemii artystów łączy więcej niż w jakimkolwiek innym czasie.

Czas próby jest testem naszej obecności, naszych charakterów, sprawdzianem, kim tak naprawdę jesteśmy. Czas próby tworzy przestrzeń, która otwiera nowe możliwości dla doświadczenia siebie. Postawienie pytania o naszą tożsamość i o istnienie jest ważnym krokiem w rozwoju naszej osobowości. Być może z dystansu za pewien czas zrozumiemy, że dla współczesnego człowieka czas pandemii był okresem największego rozwoju duchowego w ciągu ostatnich lat.”

Autorzy: Agnieszka Antosiewicz-Mas, Patrycja Basińska, Jaga Bjeńkova, Marek Bułaj, Czesław Chwiszczuk, Zdzisław Dados, Sławoj Dubiel, Andrzej Dudek-Dürer, Tomasz Fronckiewicz, Ewa Gnus, Barbara Górniak, Antoni Gruner, Waldemar Grzelak, Zenon Harasym, Mariusz Hertmann, Roman Hlawacz, Daria Ilow, Paweł Janczaruk, Tomasz Jodłowski, Piotr Komorowski, Grzegorz Kosmala, Krzysztof Kowalski, Piotr Kucia, Krzysztof Kuczyński, Stanisław Kulawiak, Jacek Lalak, Lila Len, Józef Ligęza, Halina Marduła, Ewa Martyniszyn, Wojciech Miatkowski, Stanisław Michalski, Tomasz Mielech, Janusz Moniatowicz, Janusz Musiał, Michał Pietrzak, Przemek Piwowar, Magda Podsiadły, Irena Polit, Wojciech Potocki, Tadeusz Piotr Prociak, Wacław Ropiecki, Andrzej Rutyna, Krzysztof Saj, Paweł Sokołowski, Maciej Stawiński, Maciej Stobierski, Rafał K. Warzecha, Marek Wesołowski, Aneta Więcek-Zabłotna, Jerzy Wojtowicz, Waldemar Zieliński

Kurator: Wojciech Potocki

 

 

Z powodu zagrożenia koronawirusem SARS-COV-2 na terenie Galerii FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu obowiązują specjalne warunki zwiedzania. Regulamin zwiedzania Galerii FOTO-GEN OKiS

Organizatorzy:
Okręg Dolnośląski Związku Polskich Artystów Fotografików,
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Samorządu Województwa Dolnośląskiego,
Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu

Wystawa i katalog zostały sfinansowane ze środków Gminy Wrocław oraz Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

Projekt jest współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

Fotorelacja z wernisażu P.Piwowar i K. Saj

„UNOBVIOUS” W FOTOGRAFIA GALLERY W TBILISI

Kolejna, po Międzynarodowym Festiwalu Fotografii SUWON International Photo Festival w Koreii Południowej, prezentacja zorganizowanej przez Galerię FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu wystawy fotografii artystycznej pt. „Unobvious”. Na ekspozycji prezentowanych jest czternastu artystów wizualnych; zarówno nestorów polskiej sztuki fotomedialnej, którzy na trwałe zapisali się na kartach historii sztuki, jak i twórców średniego i młodszego pokolenia, legitymujących się dorobkiem artystycznym o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej.

Niemalże od początków rozwoju myśli filozoficznej stawiano pytania o fenomen wyobraźni. Próbowano wyjaśnić, w jakim stopniu stymuluje ona kreatywną aktywność człowieka. Niezależnie od licznych – powstałych na gruncie nauk humanistycznych definicji – wyobraźnię można określić jako zdolność podmiotu do przedstawienia sobie obrazów rzeczy, zjawisk, zdarzeń pod ich nieobecność oraz przedstawienie rzeczy, zjawisk zdarzeń niewystępujących w naszej rzeczywistości. Widoki świata, które w wyniku artystycznej wizji zostają przemienione w obrazy, nie podlegają rygorom realności (nawet jeśli są odwzorowaniem wyglądu przedmiotów). Ścisły związek wykreowanych przez artystów obrazów/obiektów/instalacji ze światem jest pozorny – jawią się one w postrzeganiu, dzieło zaś samo tworzy swoje znaczenia, reorganizując zwyczajowe relacje między przedmiotem artystycznym a jego interpretacją, odczytaniem przez odbiorcę. Wystawa Nieoczywistość prezentuje artystów, którzy w centrum swych rozważań nie umieszczają jedynie wytworów o określonych, zobiektywizowanych własnościach, a bogate, wielowątkowe narracje.

Wyznacznikiem postawy twórczej jednego z najwybitniejszych artystów fotografii eksperymentalnej, prof. Stefana Wojneckiego (ur. 1929) jest otwarta na nowatorskie poszukiwania intelektualna dociekliwość. Już na początku swej drogi twórczej artysta sformułował teorię fotografii jako „wewnętrznego modelu świata”. Przekonanie, że doznanie świata tworzymy również dzięki fotografii, zaś fotografujący wprowadza do obrazu fotograficznego elementy własnej rzeczywistości ukierunkowało poszukiwania artysty. W „Komentarzu do własnej twórczości” S. Wojnecki podkreślił, że myślą przewodnią jego artystycznych działań i poszukiwań była sztuka „penetrująca”, która zwrócona jest „ku własnym cechom i zależnościom”. Ostoją dla poszukującego nowych rozwiązań formalnych (z wykorzystaniem nowoczesnych sposobów rejestracji i przetwarzania obrazu) artysty pozostaje jego „własny, uporządkowany świat, którego główną wartością jest wewnętrzna wolność otwartego umysłu”. Ceniony polski artysta, prof. Jan Berdyszak (1934 – 2014) był autorem tekstów teoretycznych, w których stawiał fundamentalne dla zrozumienia współczesnej sztuki pytania. Działając głównie w obszarze malarstwa, grafiki i rzeźby, w swych poszukiwaniach twórczych przekraczał granice gatunków. W 1965 r. zapoczątkował cykl obrazów strukturalnych. Efektem wieloletnich poszukiwań artystycznych były próby transponowania na język wizualny pojęć abstrakcyjnych, związanych głównie z myślą filozoficzną Wschodu. W swych „reinterpretacjach fotograficznych” J. Berdyszak punktem wyjścia uczynił fotografie własnych instalacji. Prace wybitnego polskiego fotografika i pedagoga, prof. Grzegorza Przyborka (ur. 1949) cechuje sprzężenie wyobraźni i intelektu z talentem artysty intermedialnego. G. Przyborek afirmuje iluzję realności istnienia świata, który przekłada na fantazmaty – realne obrazy nie tyle przedmiotów, co wspomnień, spostrzeżeń i wyobraźni pozostających na usługach intelektu. Ukryte w instalacjach, utrwalone na fotografiach przedmioty codziennego użytku (przykładowo unoszące się nad płaszczyzną stołu czy serwety miski, dzbanki, nożyczki) nabierają znaczenia dopiero we wzajemnych relacjach i napięciach przestrzennych; sposób ich przedstawienia stanowi miarę świata utrwalonego przez twórcę. Dla artysty wielu sztuk (m.in. performera, grafika, kompozytora i muzyka) Andrzeja Dudka-Dürera (ur. 1953) fotografia jest jednym z wielu równorzędnych mediów. Stanowi nie tylko sposób interpretacji rzeczywistości, ale pozwala kreować świat, który jest wyrazem pragnień i refleksji twórcy. Sztuka dla A. Dudka-Dürera jest bowiem szczególną możliwością autorealizacji i komunikacji. Profesor wrocławskiej ASP, Andrzej P. Bator (ur. 1954) w pracach z cyklu „Gratias ago” odwołuje się do źródeł europejskiej tradycji filozoficznej i mistycznej, bez których znajomości trudno odczytać zakodowane w znakowej strukturze fotografii sensy. Przyjęta przez artystę metoda polega na zestawianiu ze sobą w jednym kadrze kilku warstw obrazów o metaforycznie zadeklarowanym znaczeniu. Tworzywem twórczości Prota Jarnuszkiewicza są konstrukcje myślowe artysty, których źródłem jest poznanie intuicyjno-abstrakcyjne zaczynające się nie od bytu, ale od stanów umysłu, jakie ów byt wywołuje. Dlatego właśnie uważam, że wielkoformatowe powiększenia, a nie naświetlenia w formacie 7,9 x 7,7 cm, pełnią funkcję aspirującą do bycia oryginałem, a więc do pełnienia funkcji nie tylko odwzorowania stanów umysły, ale też i uczuć artysty. Wielki format prac zdaje się podążać za obrazem mentalnym, który z natury wypełnia świadomość, zaś rola fotografii wykonanych aparatem Polaroid jest wskazywać na różnicę tych dwóch skali: fenomenalnej i intelektualno-emocjonalnej. Właśnie dlatego artysta miał prawo stwierdzić, że w przeszłości, przez jakiś czas, wszystkie te rzeczy posiadał, a przecież mógł je posiąść wyłącznie w wewnętrznym, mentalnym ich oglądzie i takim ich rozumieniu i odczuwaniu. For a moment I had everything to nie tylko uwodzący pięknem formy poemat, ale również traktat o koegzystencji bytu i intelektu, która wynika ze związku intencjonalnego przedmiotu poznania z intelektem filozofującego. Prof. Zbigniew Treppa (ur. 1960), autor poliptyku „I believe in the life everlasting”, w swojej twórczości koncentruje się na problematyce sakralnej. Dla artysty proces powstawania obrazu dzieje się jakby „za zasłoną”, a jej zerwanie, rozdarcie (gest sakralny) oznaczać może otwarcie drogi do Boga. Z. Treppa zajmuje się również problematyką sacrum w obszarze teorii obrazu, odwołując się w badaniach do „Całunu Turyńskiego”, najsłynniejszej chrześcijańskiej relikwii. „Zakorzeniony w XX-wiecznej awangardzie” prof. Marcin Berdyszak (ur. 1964) jest autorem obiektów, instalacji, performance’ów, w których podejmuje dyskurs z kulturowymi stereotypami, standaryzacją emocji i zachowań, ze współczesnym wartościowaniem rzeczywistości. Fotografia służy artyście przede wszystkim do dokumentowania zmieniających się w czasie efemerycznych instalacji (głównie ich stadium początkowego). Igor Wójcik (ur. 1968) jest nie tylko artystą wielu sztuk (tworzy w dziedzinie malarstwa, rzeźby, szkła i fotografii), ale także wybitnym popularyzatorem i animatorem życia kulturalnego Dolnego Śląska. Jako autor koncepcji artystycznych: spekulacjonizm intuicyjny oraz sztuka zjawiskowa kreuje własne światy, podejmując polemikę z otaczającą go rzeczywistością. W zaprezentowanych pracach z cyklu „Zwierciadła iluzji” twórca – wykorzystując umieszczone w wodzie lustra – pogłębia i multiplikuje elementy krajobrazu; prowokuje przy tym do pytań o realność świata wokół nas. W realizacjach Karoliny Aszyk (ur. 1972), z serii „Przemienienie”, nie jest ważna fotografia sama w sobie, ale fotografia jako obraz istniejący niezależnie od podłoża, na którym został utrwalony. Podstawowym motywem tego zestawu są rękawice, przyjmujące antropomorficzne kształty i sprawiające wrażenie „porzuconych”, „pustych” dłoni. Ów wątek tematyczny dotyczący przemijania, wpisuje się w tradycję wizualnego symbolizowania, określaną jako wanitatywna. Jeden z najbardziej interesujących i uznanych polskich twórców młodego pokolenia, artysta wizualny Borys Makary (ur. 1977) swe – komentujące rzeczywistość prace – realizuje przy użyciu różnych mediów artystycznych (fotografia, video, instalacja, rzeźba). Cykl „2460376” jest „próbą zagłębienia się w materię, ukazaniem bytu ludzkiego jako części uniwersum, jako jego małego, ale nierozerwalnego elementu”. Znana artystka wizualna, Magda Hueckel (ur. 1978) w prezentowanych na wystawie pracach z serii „Przejście” dokonuje bardzo osobistego oglądu rzeczywistości, której głównym elementem staje się ciało Artystki uwikłane w różne relacje ze światem przyrody. Odkrywanie siebie w scenografii pozbawionej znaków, które wskazywałyby na konkretny czas i kontekst, zmienia się w medytacyjny gest, który – choć ma swe zakorzenienie w osobistych jednostkowych doświadczeniach – nabiera uniwersalnego charakteru. M. Hueckel mierzy się bowiem z pytaniami, które od zawsze stawia sobie człowiek; „dokumentuje to, co niewidzialne i nieśmiertelne”. W atrakcyjnie wizualnych realizacjach Agaty Szuby (ur. 1985) dominuje dyskurs, jaki artystka prowadzi z odbiorcami jej prac na temat odkrywania radości w pozornie banalnych chwilach dnia codziennego. Utrwalane na fotoobiektach powtarzalne czynności (np. mycie podłogi, krojenie kapusty) dzięki kreacji artystycznej (estetyka i uporządkowanie przestrzeni, unoszące się konfetti) nabierają odświętnego charakteru.

Różnorodność zaprezentowanych przez artystów narracji – dzięki zabiegom formalnym i „fabule” tekstu fotograficznego – pozwala odbiorcom prac odczytywanie opisywanego świata zarówno z perspektywy twórcy, jak i własnej, będącej sumą jego wrażliwości estetycznej i ogólnych kompetencji kulturowych.

 

Artyści: Karolina Aszyk, Andrzej P. Bator, Manfred Bator, Jan Berdyszak, Marcin Berdyszak, Andrzej Dudek-Dürer, Magda Hueckel, Prot Jarnuszkiewicz, Borys Makary, Grzegorz Przyborek, Agata Szuba, Zbigniew Treppa, Stefan Wojnecki, Igor Wójcik

 

Projekt jest współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

BELOVED LAND. WSPÓŁCZESNA FOTOGRAFIA AZJATYCKA

Zbiorowa prezentacja współczesnej artystycznej fotografii azjatyckiej kuratorowana przez Jeauka Kanga, dyrektora artystycznego Suwon Photo Festival, jednego z najważniejszych międzynarodowych festiwali fotografii w południowej Azji.

Na ekspozycję składa się jedenaście fotograficznych historii artystów z Chin, Indii, Tybetu, Japonii, Birmy, Filipin, Tajlandii, Korei Południowej i Rosji. „Beloved Land” to opowieść o ludziach, błądzących od pokoleń z dala od ziemi, na której zakorzenieni byli ich przodkowie. To opowieść o ludzkości uwikłanej w ideologie swoich państwowości, o dualności między podbojem nowych terenów a osadnictwem na ziemi przodków, o ludności żyjącej nieustannie pod ciężarem przemocy, ideologii i państwa, pod presją zmian klimatycznych. To opowieść artystów, dla których medium fotografii stało się środkiem, dzięki któremu mogą zbliżyć się do historii, przekazać ją i przemówić głosem cierpiących i zapomnianych idealistów.

Ekspozycja jest efektem współpracy pomiędzy Galerią FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu a Międzynarodowym Festiwalem Fotografii w Suwon, w ramach którego szóstej edycji  premierowo pokazywaliśmy przygotowaną przez nas ogólnopolską wystawę „Unobvious”.

 

 

 

„Ludzie podziwiają nieznaną utopię i pragną ją podbić, ale jednocześnie mają potrzebę osiedlenia się w domach przodków i powrotu do domu. Ta dwoistość doprowadziła ludzi do ciągłego stawiania sobie wyzwań, testowania swoich wewnętrznych i zewnętrznych ograniczeń, a z drugiej strony do odnalezienia swoich korzeni i zbudowania stabilnego domu. W tym cyklu podboju i osiedlania się, ludzie poszukują ziemi, na której zakorzeniają się jak rośliny. Ziemia była źródłem, które zapewniało ludziom do przetrwania ziarno i czystą wodę, by ostatecznie pogrzebani w tej ziemi ludzie stali się źródłem jej wzrostu. Ziemia i moje DNA, które moi przodkowie budowali przez pokolenia, są wynikiem konwergencji poprzez komunikację i zrozumienie.

We współczesnych czasach Azja była przestrzenią konfliktów z Zachodem, Imperium z mniejszościami, miasta z obszarami wiejskimi oraz miast nadmorskich z podnoszącym się poziomem morza. To burzyło i kształtowało na nowo krajobraz dzisiejszej Azji. Azjaci, podobnie jak mieszkańcy innych kontynentów, zaczęli kwestionować prawomocność skupionych wokół królów feudalnych społeczeństw. Większość krajów marzyła o zakończeniu trwania w aktualnym systemie i o zbudowaniu, często przy pomocy obcej interwencji, demokratycznych republik.

Azja w ostatnim stuleciu była świadkiem ogromnych zmian społecznych i politycznych, które dotyczyły również koncepcji tworzenia nowoczesnego państwa i narodu. Epoka feudalna dobiegła końca, ale większość krajów cierpiała z powodu dyktatury wojskowej; proces zmian dopiero się rozpoczynał, gdy świat rozpadł się na socjalizm i kapitalizm. Na początku lat dziewięćdziesiątych w wielu azjatyckich krajach nastąpił kres długiej i uciążliwej dyktatury wojskowej; nastała epoka wolnej wymiany dóbr, kultury i myśli, czemu sprzyjała swoboda podróżowania. Jednak w Azji, pomimo gwałtownych skoków gospodarczych, nadal występują poważne zmiany klimatyczne i choroby, podziały, przepaść między bogatymi a biednymi, ucisk mniejszości/kolonii i terroryzm.
Gwałtowne zmiany społeczne i środowiskowe miały ogromny wpływ na rozwój dzisiejszych młodych fotografów azjatyckich. Dziś fotografia, będąca niezwykle demokratycznym medium, stała się środkiem, dzięki któremu każdy może zbliżyć się do historii, przekazać ją i przemówić własnym głosem. Stała się oczami i ustami cierpiących i zapomnianych idealistów, którzy stawiali opór, walczyli, marząc o niemożliwym”.

Jeauk Kang

Autorzy:

Atiwat Silpamethanont / Tajlandia
Ji Hyun Kwon / Korea Południowa
Lee E Sik / Korea Południowa, Rosja
Kwon Sunkwan / Korea Południowa
Miti Ruangkritya / Tajlandia
Veejay Villafranca / Filipiny
Yusuke Hishida / Japonia
Tsering Topgyal / Tybet
Swastik Pal / Indie
Shen Xuezhe / Chiny
Hkun Lat / Birma

Kurator:

Jeauk Kang

 

Współpraca kuratorska: Manfred Bator

 

Organizatorzy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Suwon International Photo Festival

 

 

 

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

 

 

 

Zapisz się do naszego newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych (pokaż całość)