 |
|||||||
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
 |
|
 Współpraca regionalna Alzacja - Dolny ŚląskREGIONY CERAMIKI: ALZACJA - DOLNY ŚLĄSK  Od 17 czerwca br. w Strasburgu (Francja) w Sali wystawienniczej przy siedzibie Rady Regionalnej Alzacji zobaczyć będzie można wystawę pt: „Regiony ceramiki. Alzacja - Dolny Śląsk.” Jest to wystawa podsumowująca trzyletnią współpracę w dziedzinie ceramiki między Regionem Alzacji a Województwem Dolnośląskim w ramach długoletniego porozumienia o współpracy kulturalnej zawartej na lata 2007-2009. Zostaną na niej zaprezentowane prace 12 artystów, w tym najzdolniejszych i najbardziej obiecujących młodych artystów ceramików z Dolnego Śląska – Magdaleny Kopacz, Kariny Marusińskiej i Jakuba Sadanowicza, absolwentów wrocławskiej ASP, zrealizowane w ramach rezydencji artystycznych w Alzacji pod kierunkiem francuskich wykładowców, a także najlepszych francuskich adeptów ceramiki z Europejskiego Instytutu Sztuki Ceramicznej – Chloé Gryselier, Céline Couronne i Julii Gerard, którzy pracowali nad swymi realizacjami w pracowniach Katedry Ceramiki na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Ponadto zobaczymy prace artystów-wykładowców z ASP: Lidii Kupczyńska-Jankowiak, Bożeny Sacharczuk oraz Katarzyny Koczyńskiej – Kielan, a ze strony francuskiej: Anne Bouillot, Anne-Marie Schoen i Jacquesa Dupuy. Idea współpracy w dziedzinie ceramiki między regionami, gdzie silne są tradycje w tej dziedzinie, sprzyja budowie porozumienia i więzi w środowisku artystycznym. Oprócz wymiaru ogólnoludzkiego ważny jest aspekt wymiany profesjonalistów, wiedzy i doświadczeń. Poprzez zgromadzenie wszystkich prac w jednym miejscu, poza zamkniętym obiegiem uczelnianych pracowni, możliwe będzie pokazanie szerokiemu odbiorcy efektów pracy. Będzie to czas podsumowań i najwłaściwszy moment na ocenę dzieł w perspektywie wspólnych doświadczeń. Marszałek Województwa Dolnośląskiego Marek Łapiński w liście do uczestników napisał: „Dotychczasowa współpraca w dziedzinie ceramiki jest przedsięwzięciem niezwykle udanym, jeszcze bardziej przybliżającym nasze regiony do siebie. Dolny Śląsk pragnie udostępniać bogate tradycje, sięgające XIV wieku, które są do dziś kultywowane przez Zakłady Ceramiczne „Bolesławiec”. Wystawie będzie towarzyszył katalog. Wystawa objęta patronatem honorowym Marka Łapińskiego – Marszałka Województwa Dolnośląskiego. Wernisaż wystawy odbędzie się 30 czerwca o godz. 11.45. Wystawa czynna do 16 lipca br. Partnerzy operacyjni projektu: OKIS Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta, www.asp.wroc.pl Institut Européen des Arts Céramiques w Guebwiller, www.ieac.free.fr Wymiana artystów-wykładowców ceramiki między IEAC Alzacja i ASP we Wrocławiu Jacques DUPUY: Warsztaty i wykład autorski: To nie jest czarka…!  Muzeum Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu, ul. R. Traugutta 19/21 29 marca 2010 r., godz. 11.00 Jacques Dupuy jest wykładowcą związanym z Europejskim Instytutem Sztuk Ceramicznych w Guebwiller koło Miluzy w regionie Alzacji (Francja). Przyjedzie do Wrocławia na zaproszenie Ośrodka Kultury i Sztuki oraz Akademii Sztuk Pięknych w ramach projektu realizowanego i finansowanego z budżetu Województwa Dolnośląskiego przez Marszałka Marka Łapińskiego. Wykład będzie częścią dłuższego pobytu artysty, podczas którego Jacques Dupuy przeprowadzi warsztaty ceramiczne adresowane do studentów Akademii Sztuk Pięknych mające na celu wymianę doświadczeń i wiedzy o współczesnej ceramice francuskiej. Wykład będzie poprzedzony pokazami i ćwiczeniami, które dla studentów Katedry Ceramiki artysta zrealizuje w dniach od 23.03 do 26.03.2010. Prowadzone przez francuskiego twórcę zajęcia "przybliżają podstawy sztuki współczesnej oraz mają na celu ukazanie jej jako wyłaniającej się nowej formy języka". Jacques Dupuy w swoich działaniach kreuje fałszywe wydarzenia medialne, co ma miejsce zarówno na jego wystawach jak i w przestrzeni internetu. Stworzoną przez siebie stronę art-chaos.net rozpatruje jako dzieło sztuki samo w sobie. Wstęp wolny, wykład w jęz. francuskim, tłumaczony na jęz. polski. Wrocławski ceramik we Francji Jakub Sadanowicz, student trzeciego roku Wydziału Ceramiki i Szkła Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu został zakwalifikowany na staż w Europejskim Instytucie Sztuk Ceramicznych w Guebwiller w ramach programu współpracy kulturalnej Regionu Alzacji i Dolnego Śląska. Jego wyjazd jest częścią programu wymiany artystów – pedagogów i studentów wrocławskiej ASP z Europejskim Instytutem Sztuk Ceramicznych w Guebwiller pod patronatem Urzędu Marszałkowskiego Województwa Dolnośląskiego i Rady Regionalnej Alzacji. Jakub Sadanowicz, od 10 sierpnia do 11 listopada 2009 r., będzie miał okazję realizować autorski projekt we francuskim instytucie, którego działalność polega na nauczaniu i rozpowszechnianiem wiedzy o sztukach ceramicznych w perspektywie designu i sztuki współczesnej, w skali krajowej jak i międzynarodowej (www.ieaceram.org).  W ramach koordynowanych przez Ośrodek Kultury i Sztuki z ramienia Urzędu Marszałkowskiego projektów w ramach wieloletniego porozumienia o współpracy kulturalnej, w edycji 2007-2010, w Alzacji mieli okazję zaprezentować swój dorobek artystyczny na warsztatach wrocławscy artyści – cermicy: Lidia Kupczyńska-Jankowiak i Bożena Sacharczuk oraz studenci: Magdalena Kopacz i Karina Marusińska. JAKUB SADANOWICZ jacquessadam@yahoo.fr Informacje: Amelia Żak Koordynator współpracy zagranicznej z Alzacją Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu Rynek-Ratusz 24, 050 Wrocław Tel. +48 71 370 02 21, +48 71 343 28 64 wew. 221 amelia.zak@okis.pl www.okis.pl Od 2003 r. Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu jest zaangażowany w wieloletni projekt współpracy kulturalnej między Regionem Alzacji a Województwem Dolnośląskim. W ramach programu współpracy z francuskimi operatorami kulturalnymi: Centre Europeene d’Action Artistique et Contemporaine w Strasbourgu i Fonds Regional d’Art Contemporaine Alzacja w Selestat, IEAC w Guebwiller, Academie des Arts Decoratifs, i polskimi: Akademią Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Fundacją WRO Center, prowadzimy politykę przyjmowania artystów i profesjonalistów z dziedziny nowych mediów na staże pobytowe, studentów ceramiki ostatnich lat studiów na staże w ramach uczelni, a także prezentacje zespołów muzyki dawnej. Trzyletni program współpracy 2007-2009 Ośrodek Kultury i Sztuki wraz z Centrum Sztuki WRO, w ramach umowy o współpracy kulturalnej i wymianie artystycznej między regionami Alzacji i Dolnego Śląska, realizuje program pobytów rezydencjalnych dla artystów i kuratorów działających w dziedzinie sztuki mediów i szeroko rozumianej audiowizualności, odbywający się w latach 2008-2009. Więcej informacji: www.wrocenter.pl Vincent BERNAT od 15 kwietnia do 15 czerwca 2008 we Wrocławiu contact@12yeux.net Grafik, fotograf, studiował w Ecole Supérieure des Arts Décoratifs w Strasbourgu, w MOME, Moholy-Nagy University of Art & Design w Budapeszcie, w Ecole des Beaux Arts w Valencji, Ecole des Beaux Arts w Lyonie. Wybrane wystawy, projekty, działania: Wideo: Intiréveils 7,34, 2000; Intégrité 2,34 2000; Habiter le Vide 1,34 2002; Mathématics 4,56 2005; Harry Barnes 7,44 2007; Instalacje: Igloo des mots, Die, 2003; Car Crash, 2001, Beaux Arts Lyon; International Stickers, Beaux Arts Valence (instalacja interaktywna) Performance: Souriez! Marché de Villeurbanne, 2001; Intimité/Proximité Beaux_Arts de Valence 2002; Drive-Out, Fête des lumières, Lyon, 2003 Wystawa indywidualna: L’Usine de Camarès, une mémoire à reconstruire, 2006 W ramach pobytu rezydencjalnego we Wrocławiu powstała interaktywna instalacja filmowa, w której odbiorca decyduje o dalszym ciągu zdarzeń. Film, z udziałem dwóch aktorów, dotyczy relacji człowiek – miasto. Interaktywność została oparta na innowacyjnych rozwiązaniach technologicznych i programistycznych opracowanych na potrzeby projektu przez Centrum Sztuki WRO, została ponadto udostępniona dodatkowa przestrzeń pracowni na ul. Kuźniczej. Pobyt zakończyła specjalna prezentacja projektu, w której wzięli udział studenci i wolontariusze. Opis projektu Interaktywna opowieść Dwie osoby (David Pantaleon et Monica Munoz) gubią się we Wrocławiu. Szukając się nawzajem, odkrywają miasto, a wraz z nim ich własne do niego odniesienia. W finalnej instalacji projekcja filmu będzie systematycznie zatrzymywana. Możliwe są wersje dalszego ciągu historii. Widz, stojąc na ograniczonej przestrzeni, może przemieszczając się odpowiednio, wybrać jedną z wersji. Anna PŁOTNICKA od 27 maja do 17 lipca 2008 w Strasbourgu aplotnicka@gmail.com Studiowała w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu (na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby). Zajmuje się performance, video i fotografią oraz sztuką sieci (cykl "Performance na żądanie"). Ostatnio fascynują ją działania będące rodzajem aranżacji społecznej przy współudziale innych kobiet ("Live Stories") oraz sytuacje artystyczne, które projektuje dla innych osób (cykl "Kobiety i Obrazy"," Szmery w sercu", "Sprzedam dom, w którym już nie chcę mieszkać"). W 2001 i 2004 roku była pomysłodawcą i kuratorką wystawy “Krzątanina 1 i Krzątanina 2”. Wystawy były zorganizowane przy pomocy BWA Awangarda we Wrocławiu oraz BWA w Zielonej Górze i wzięło w nich udział kilkunastu najwybitniejszych polskich artystów. Stypendystka niemieckiej fundacji kulturalnej Copernicus (stypendium art residency 2005 r. w Niemczech, związane z przygotowaniem wystawy „Zamieszkanie” polskich i niemieckich artystów). Wybrane wystawy i pokazy indywidualne: 2005 – "Trzymam się powietrza" instalacja oraz pokaz filmów w galerii ON w Poznaniu 2003 – "Kobiety Obrazy cd." video-performance w wykonaniu wolontariuszy, galeria Arsenał, Poznań 2001 – „Żywe Historie” instalacja i performance z udziałem wolontariuszy w galerii Entropia we Wrocławiu 2001 – "Żywe historie cd.” (site-specific, strona internetowa, działania z kobietami), CSW Łaźnia, Gdańsk. 2000 – „sz...” video-performance i instalacja, Muzeum Sztuki w Wiesbaden, Niemcy Tak opowiada artystka o swojej pracy we Francji: Największe wrażenie zrobiła na mnie wizyta w magazynach Muzeum Historii Strasbourga, które odwiedzałam i fotografowałam dzięki uprzejmości madame Fuchs – kuratorki i konserwatorki zbiorów. Dopiero tam znalazłam realne życie, wielość i dramatyczność jego historii.Zaowocowało to pracą „Szmery”. Bezosobowość i tymczasowość studia dla artystów i stypendystów CEAAC przy rue de Roscheim przerodziła się w serię pt:. „Ja już tu nie mieszkam” Interesujące miejsca i wydarzenia z punktu widzenia odmiennego kontekstu kulturowego, to Apollonia, Stimultania, Le Chambre, galeria fotografii na Rue de Voux, wystawa dyplomów studentów strasbourskiej ASP i in. Niezwykle ciekawe były spotkania z artystami z innych kręgów kulturowych (Wschodnia Europa, Afryka): Ramona Poenaru, Muhammad el Mourid, Florian Haas i inni. Jak też wizyty w alzackich wioskach oraz w muzem historii wsi alzackiej. Powstałe realizacje: 1.”NIC” - Seria zdjęć na dibondzie: 3 sztuki 40/50 cm, z pustyni Beer Sheva oraz slaid - show z fotografiami widoków z okna Cap Europe- hoteliku, w którym mieszkałam - zdjęcia w dużym pomniejszeniu i powiększeniu. Plus filmy zrobione komórką z miejsc o słabej widoczności i nieznanej funkcji. 2.”SKARBY ŚWIATA CAŁEGO”- seria zdjęc na dibondzie: 3 szt. 50/60cm oraz tapeta ( w produkcji w przyszłości, gdyż jej wymiar zależy od miejsca ekspozycji). 3.”JA JUŻ TU NIE MIESZKAM” - seria 8 fotografii ze studia dla artystów - stypendystów CEAAC- dibond 50/40cm oraz film zmontowany poklatkowo do wykorzystania jako instalacja w czasie wystawy. 4.”SZMERY” - seria fotografii: 7 sztuk 40/50, dibond oraz slaid-show do wykorzystania w czasie wystawy. Rezydencje kuratorów: Przedmiotem programu curator-in-residence jest dokonanie w ramach pobytu w Centrum Sztuki WRO i w CEAAC kuratorskiego wyboru prac reprezentatywnych dla współczesnej twórczości w dziedzinie sztuki nowych mediów, (video-art, projekty multimedialne, dokumentacje artystyczne). Rezultatem programu ma być wydane przez WRO Art Center DVD z programem kuratorskim (powyższym wyborem), wchodzącym w skład prezentacji podczas Biennale WRO 09 we Wrocławiu oraz w Alzacji w późniejszym terminie. DVD stanie się również elementem promocji twórczości w obszarze sztuki mediów, do dystrybuowania bezpłatnych egzemplarzy w instytucjach edukacyjnych i artystycznych. Sonia POIROT soniapoirot@voila.fr od 15 października do 15 grudnia 2008 we Wrocławiu II część od 15 stycznia do 15 lutego 2009 Autorka publikacji w katalogach artystycznych, laureatka nagród, Bourse du Conseil Général du Bas-Rhin, 2008, Prix AGAMI, 2004, Ier prix de représentation picturale de l’École Supérieure Internationale de Logistique de Moselle, Metz, 98, Prix littéraire « L’été du livre », Metz, 1996. brala udzial w wielu wystawach zbiorowych, m.in. 2008 OFFRE DE TEMPS POUR L’ART , Strasbourg, OFFRE DE TEMPS POUR L’ART , Strasbourg, PREISTRÄGER MEDIENKUNSTPREIS 2008, Artforum 3, Freiburg, Niemcy, CLAP 89, 21e festival international du court métrage, Théâtre municipal, Sens, LES LAURÉATS DU CEAAC 2007, CEAAC, Strasbourg. Posiada dyplom École Supérieure des Arts Décoratifs w Strasburgu, zajmuje się głownie fotografią i video. Specjalizuje się w technikach fotograficznych,informatycznych oraz przestrzennej aranżacji ekspozycji. Rezydencja rozpoczęła się 15 października, pobyt studialny, dzielony na dwie części, obecnie przeznaczony jest na zapoznawanie się z zasobami Czytelni Mediów Centrum Sztuki WRO. Dorota HARTWICH od 17 czerwca do 31 lipca 2008 w Strasbourgu od 15 stycznia do 15 lutego 2009 dorota@wrocenter.pl Dziennikarka, publicystka, krytyk sztuki. Od 1999 roku współpracuje z pismem artystycznym Format i magazynem Odra. Jej teksty krytyczne i publicystyczne publikowane były ponadto w magazynach Art & Business, Gazeta Antykwaryczna, Sztuka.pl, a także w Rzeczpospolitej, Tygodniku Powszechnym, Silesii Novej, Newsweeku i in. Autorka serii tekstów i wykładów, wygłoszonych m.in. w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, poświęconych japońskiej sztuce współczesnej (po pobycie studyjnym w Japonii w 2005 r.). Od 2006 roku, jako niezależny kurator, współpracuje z Centrum Sztuki Mediów Wro Art Center. Współpracowała przy projekcie Awangarda i marzyciele 2006, przygotowała wystawę dzieł artystów alzackich w ramach Międzynarodowego Biennale Sztuki Mediów WRO 2007. 2007 – 2009. Członek Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyków Sztuki AICA. Rezydencje artystyczne 2004-2006  Artystyczna wizja Wrocławia, jaka wyłania się z prac Matthieu Hussera, jest wynikiem jego pierwszego dłuższego pobytu w stolicy Dolnego Śląska, podczas którego artysta realizuje swój indywidualny projekt w ramach rezydencji artystycznych Alzacja - Dolny Śląsk. Wymiana artystów koordynowana przez Urząd Marszałkowski i Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu, możliwa jest od czasu zawarcia umowy o współpracy kulturalnej między regionami właśnie Alzacji i Dolnego Śląska. Dzięki możliwościom jakie niesie projekt jeszcze jesienią tego roku na staż do Strasbourga wyjedzie absolwentka Akademii Sztuk Pięknych – Kama Sokolnicka.  Do połowy lipca gość z Alzacji ma okazję mieszkać i pracować w atelier należącym do Ośrodka Kultury i Sztuki, mieszczącym się w sercu wrocławskiego Rynku. Właśnie wielkie miasta, ich zabudowa, koloryt, wyraz jaki niesie ze sobą ich architektura stanowią istotną nić inspiracji dla jego twórczości. Oswojone przez mieszkańców zakątki, nie budzące od dawna zachwytu, elewacje zeszpecone wielością reklam, mogą jednak inspirować przybysza z zewnątrz, który w tym rzekomo bezładzie, odnajduje czasem intuicyjnie, pewne znaczące prawidłowości kompozycyjne i ładunek estetyczny. Matthieu Husser za pomocą środków artystycznych, wydobywających z prostych, często „nieestetycznych”, materiałów swoją wizję miasta, odkrywa świat motywów i symboli naszej wrocławskiej ikonografii. To za ich pośrednictwem, a nie języka mówionego, odkrywa urodę miasta i uczy się codzienności jego mieszkańców.  Matthieu Husser – urodzony w Colmarze, mieszka i pracuje w Andolsheim i Strasbourgu. Zajmuje się malarstwem, rzeźba i instalacją. Jest uczestnikiem wielu wystaw i projektów międzynarodowych m. in. we Francji, Niemczech i Szwajcarii. Współpracuje z najważniejszymi instytucjami zajmującymi się sztuką współczesną - CEAAC (Europejskie Centrum Akcji Artystycznych) i FRAC Alzacja (Fundusz Regionalny Sztuki Współczesnej). Rezydencje artystyczne 2005 Nelly Massera (F)  W celu przetłumaczenia swojej wizji współczesności na język sztuki, Nelly Massera, artystka przebywająca w ramach rezydencji artystycznej we Wrocławiu, wybiera fotografię, technikę filmową i wideo oraz performance i instalację. Posługuje się nimi z sukcesami od kilku lat, współpracując z Niezależnym Stowarzyszeniem Filmowców Wschodniej Francji (SAFIRE). Na tegorocznym Biennale WRO 05, reprezentując Alzację, gdzie pokazała video >Comment apprendre a dire oui<.  W swojej pracy Massera skoncentrowana jest na obserwacji i reinterpretacji otaczającego współczesnych ludzi świata obrazów. Wszechogarniająca, czasem nawet zbyt dotkliwa w odbiorze ich nadprodukcja, konstytuuje przestrzeń w której żyjemy i określa normy i symbole medialnej egzystencji. Artystka uważa, że wszystko zależy od procesu produkcji i obróbki obrazów, które oddziaływają na odbiorcę w określony sposób. Dopiero zakłócając skonwencjonalizowany przekaz, do którego przywykliśmy, zaczynamy dostrzegać jak wyrazista, dominująca jest jego forma i pod jak przemożnym jego wpływem pozostajemy. Na początku czerwca w galerii BWA Awangarda mogliśmy oglądać jej efemeryczną instalację z żywych róż, przygotowaną przez artystkę w ramach wystawy zbiorowej Shooting From The Hip.Laura Pawela (PL) Łazienka / Salle de bain 2005 O swojej interwencji artystka pisze: Opłakany stan, w jakim zastałam łazienkę oraz szereg wydarzeń politycznych i społecznych w związku z hasłami przedreferendalnymi we Francji wpłynął na podjęcie remontu łazienki znajdującej się w pracowni, którą Centre Europeen d'Actions Artistiques Contemporaines (CEAAC) , instytucja goszcząca mnie w Strasbourgu wynajmuje dla artystów.. Mój pobyt w Strasbourgu zbiegł się akurat ze szczytem popularności polskiego hydraulika we Francji, symbolu taniego polskiego robotnika, który stanowi zagrożenie dla pracowników francuskich. Na czas mojego pobytu postanowiłam więc nie być artystą a być polskim pracownikiem, który przyjechał remontować łazienki. Fobia i strach przed polskimi robotnikami oraz stereotyp Polaka - taniej siły roboczej zatrudnianej nielegalnie, zainspirował mnie do działań. Tym bardziej, że będąc we Francji uświadomiłam sobie, że problem istnieje na prawdę i, nie jest jedynie wymysłem mediów. Pogłębiająca się sytuacja emigracji Polaków "za pracą" także nie była bez znaczenia dla mojego projektu, coraz więcej słyszy się o wyjeżdżających za granicę Polakach, coraz większe sumy wyjeżdżających są podawane przez media, coraz częściej młodzi ludzie po studiach jadą gdziekolwiek by pracować w przeróżnych zawodach, najczęściej mijających daleko ich wykształcenie. Polacy stali się dla jednych przerażającym zagrożeniem podsycanym przez media i polityków, dla innych siłą roboczą podnoszącą rozwój gospodarczy kraju. Stereotyp polskiego myślenia o nas samych był także przyczyną powstania mojego projektu. Często spotkałam się u Polaków ze specyficznym myśleniem o wyjazdach zagranicznych, dla niektórych to wręcz niemożliwe, że mogą jechać na zachód na trzy miesiące i nie pracować w tym czasie! Nawet agent ubezpieczeniowy czy pani rezydent w autokarze nie chcieli uwierzyć, że nie jadę "za pracą" do Francji. Dlatego też , aby stało się za dość stereotypowi i francuskim hasłom przedreferendalnym postanowiłam "pracować za granicą" i wyremontować łazienki. Więcej na stronie: www.laurapawela.prv.pl Tomasz Bajer Koordynator projektu: Amelia Żak tel. +48 71 344 28 64 wew. 221, fax +48 71 344 28 65, e-mail amelia.zak@okis.pl |