Poszukujemy pracownika

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu poszukuje Osoby na stanowisko Pracownik/Pracowniczka ds. Administracji.

Do najważniejszych obowiązków na tym stanowisku należą:

Prowadzenie szczegółowej ewidencji wydawnictw (przyjęcie , wydawanie protokolarne wraz z dostarczeniem z magazynu przy ul. Tarnogajskiej)
Sprzedaż wydawnictw, prowadzenie sklepu/ księgarni internetowej wraz z wysyłką.
Prowadzenie sprzedaży komisowej w tym: współpraca z dotychczasowymi księgarniami i dystrybutorami zewnętrznymi, sporządzanie protokołów przekazywania wydawnictw oraz prowadzenie zestawień rozliczeniowych.
Utrzymanie czystości w pomieszczeniach magazynowych (prawidłowe składowanie wydawnictw, sprzętu, materiałów, wystaw itp) prawidłowe zabezpieczeni, materialna odpowiedzialność.
Kontrola jakościowa i ilościowa materiałów i sprzętu będącego na wyposażeniu OKiS..
Zaopatrywanie OKIS w niezbędne materiały (m.in. materiały biurowe, do zabezpieczenia awarii, sprzęt techniczny, materiały do wystaw) w tym przygotowywanie wniosków w tym zakresie.
Wykonywanie bieżących przeglądów sprzętu i urządzeń zainstalowanych
w obiektach, przekazywanie do napraw i odbiór sprzętu będącego na wyposażeniu OKIS,
Współpraca przy realizacji imprez organizowanych przez OKIS w zakresie: prac transportowych, montażowych, porządkowych itp,
Wykonywanie drobnych zadań w ramach zakresu pracy działu administracji.

Wymagania:

wykształcenie średnie (mile widziane wyższe z zakresu administracji)
doświadczenie zawodowe na podobnym stanowisku,
bardzo dobra znajomość pakietu MS Office (szczególnie Word, Excel oraz Power Point),
prawo jazdy kat. B, [własne auto]
umiejętność obsługi urządzeń biurowych,
sumienność i dokładność w wykonywaniu powierzonych zadań,
dobra organizacja pracy i inicjatywa w działaniu,
samodzielność, terminowość,
profesjonalizm, dbanie o poufność informacji oraz dobrą reputację jednostki,
rozwinięte zdolności komunikacyjne oraz organizacyjne.

Oferujemy:

stabilne zatrudnienie na podstawie umowy o pracę w wymiarze ¾ etatu,
niezbędne narzędzia pracy oraz wsparcie specjalistów,
możliwość podnoszenia kwalifikacji poprzez specjalistyczne kursy i szkolenia,
przyjazna oraz partnerska atmosfera w pracy,
prywatna opieka medyczna,
stałe godziny pracy,
wynagrodzenie całkowite w miesięcznej kwocie netto w przedziale 4620-5000 zł
w zależności od stażu pracy (tzw. dodatek stażowy)

WYMAGANE DOKUMENTY:

życiorys (CV) i list motywacyjny podpisany elektronicznie,

Wymagane dokumenty aplikacyjne można składać mailowo na adres: praca@okis.pl, lub poprzez portal Pracuj.pl w terminie do dnia 14.08.2026 r. – ostateczna data wpływu dokumentów. Zastrzegamy sobie prawo do wcześniejszego zakończenia procesu rekrutacji.

Pełna informacja o ofercie na stronie www.okiswroclaw.bip.gov.pl

W CV prosimy o zamieszczenie klauzuli zgody:
Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych dla potrzeb niezbędnych do realizacji procesu rekrutacji zgodnie z Rozporządzeniem Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).

Informujemy, że Administratorem Pana/Pani danych osobowych jest Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego z siedzibą we Wrocławiu 50-101, ul. Rynek-Ratusz 24.
Dane będą przetwarzane dla potrzeb procesu rekrutacyjnego. Podstawą prawną przetwarzania danych osobowych jest art. 6 ust. 1 lit. a Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 roku w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (RODO).
Ma Pan/Pani prawo do żądania dostępu do swoich danych osobowych, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania, prawo do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także prawo do przenoszenia danych oraz wycofania zgody. Ponadto, ma Pan/Pani prawo do wniesienia skargi do Prezesa Urzędu Ochrony Danych Osobowych.
Pana/Pani dane nie będą profilowane ani przekazywane do państw trzecich.
Udostępnione dane osobowe będą przechowywane przez okres 3 miesięcy, licząc od daty złożenia oferty.
Kontakt do Inspektora Ochrony Danych – tatiana.gajewczyk@okis.pl

Uprzejmie informujemy, iż skontaktujemy się z wybranymi kandydatami, którzy zostaną powiadomieni o rozmowie kwalifikacyjnej telefonicznie lub mailowo.
OKiS zastrzega sobie prawo do odwołania lub przedłużenia procedury naboru w każdym terminie, a także niewybrania żadnego z kandydatów.

„ODA DO KRUCHOŚCI” – PREMIERA FILMU DOKUMENTALNEGO

5 lipca 2026, godz. 17.30, TVP3 Wrocław – PREMIERA „ODA DO KRUCHOŚCI „

Film dokumentalny współprodukowany przez OKiS we Wrocławiu oraz TVP3 Wrocław jest pierwszym dokumentem ukazującym regionalne tradycje związane ze szklarstwem oraz współczesne tendencje artystyczne tej sztuki użytkowej w Karkonoszach.

Pierwsze ślady szklarstwa w regionie pochodzą ze średniowiecza, ale największy rozkwit nastąpił od XVII do XIX wieku. W XIX wieku karkonoskie huty zdobyły renomę w całej Europie dzięki kryształom, lustrom i artystycznym wyrobom szklanym. Niestety tradycja ta nie przetrwała zawirowań XX wieku. Czy w XXI wieku szklarstwo na Dolnym Śląsku nadal ma przyszłość?

Scenariusz i reżyseria: Andrzej Jóźwik
Współpraca reżyserska: Daniel Jasiński
Konsultacja merytoryczna: Igor Wójcik
Zdjęcia: Miłosz Mickiewicz, Jerzy Szota, Maciej Górski, Artur Stroiński, Mikołaj Małecki, Michał Piątek, Marcin Wenzel
Zdjęcia lotnicze: Józef Piejdak, Maciej Górski, Artur Stroiński
Dźwięk: Józef Piejdak, Waldemar Olszewski, Arleksiei Kartashou, Marcin Nykowski
Światło: Waldemar Olszewski, Robert Kuszczak, Grzegorz Litwinek, Zygmunt Kosiński
Montaż: Jerzy Szota, Daniel Zioła
Tłumaczenia: Maria Knapik

Partner: Miasto i Gmina Pieńsk, Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze

Koprodukcja: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu, TVP3 Wrocław

Dofinansowano ze środków budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Wakacyjne Święto Polszczyzny. Uroczyste 80-te urodziny Profesora Jana Miodka

Uroczyste 80-te urodziny Profesora Jana Miodka odbędą się 4 lipca 2026 r. w Domu Chłopa we Wróblowicach. Zaplanowaliśmy szereg atrakcji, które uświetnią to wyjątkowe święto: m.in. Mini Akademia Pana Miodka dedykowana dzieciom, Turniej piłki nożnej o puchar Profesora Miodka, konkursy oraz biesiada przy wspólnym stole i muzyczne niespodzianki. Głównym punktem będzie wykład Profesora Miodka, dyktando oraz uroczyste odśpiewanie sto lat Jubilatowi. Urodziny Profesora Miodka staną się doskonałą okazją do zorganizowania „Wakacyjnego Święta Polszczyzny” – konkursów językowych, dyktand, zabaw ze słowem czy wspólnego odkrywania ciekawostek językowych. To święto, które przypomina, że język polski jest nie tylko narzędziem komunikacji, ale także ważnym elementem naszej kultury i tożsamości.

Profesor Miodek od lat podkreśla, że troska o język ojczysty jest obowiązkiem każdego użytkownika polszczyzny. Jego działalność naukowa, publicystyczna i telewizyjna sprawiła, że stał się jednym z najważniejszych ambasadorów kultury języka w Polsce.

Gitarą i – borowickie spotkania z poezją śpiewaną

Festiwal „Gitarą i… – borowickie spotkania z poezją śpiewaną” w 2026 roku odbędzie się w dniach 3–4 lipca (piątek–sobota). To dwudniowe święto muzyki plenerowej i poezji tradycyjnie zorganizowane zostanie na malowniczej górskiej polanie w Borowicach (Gmina Podgórzyn).

Uwaga! Spektakl „SŁOJE DRZEWA” odwołany!

Spektakl, w którym fragmenty prozy Urszuli Kozioł, wybrane jej wiersze oraz cytaty z esejów i felietonów składają się na literacki portret wybitnej poetki, od lat związanej z Wrocławiem. W przedstawieniu znalazły odzwierciedlenie najważniejsze w jej pisarstwie motywy, nazwane przez nią „kołami tematycznymi”.

„Dostrzegam teraz w tych wierszach napisanych na przestrzeni kilku dziesiątków lat” – pisała w „Stanach nieoczywistości” – „zarysowujące się (na kształt przerdzewiałych słojów w przekroju drzewa) koła tematyczne, które w coraz to innej perspektywie nawiązują promieniście do swego rdzenia i usiłują jeszcze inaczej mówić o tym samym, ujmowanym raz z tej, a raz z tamtej strony…”*. I dodawała, że pragnie mówić o człowieku: „wobec cywilizacji, techniki, wobec przyrody (…), wobec wojny, wobec drugiego człowieka, wobec pamięci, dziedzictwa, życia, miłości, śmierci, wobec własnego «ja», wobec czasu wreszcie, w którym owemu «ja» wypadło żyć”**.

Przez długie lata twórczość Urszuli Kozioł pełna była żywej dyskusji ze światem. We wstępie do tomu „Poezje wybrane (II)” autorka pisała: „Myślę, że większość zapisanych przeze mnie stron powstała z pilnej wewnętrznej potrzeby podzielenia się z kimś złymi przeczuciami, które mną owładnęły a które dotyczą losu ludzi i losu świata, (…) są też te zapisy próbą uprzytomnienia sobie i innym różnorakich zagrożeń, są wołaniem o opamiętanie się, nawet jeśli miałoby ono pozostać jedynie wołaniem na puszczy”***.

W ostatniej dekadzie w wierszach Urszuli Kozioł zaczyna dominować krąg rozważań o stracie ukochanego mężczyzny i przejmujący, wnikliwy zapis własnego przemijania, żegnania się z życiem.

W spektaklu „Słoje drzewa” zostały zaprezentowane te dwa nurty refleksji poetyckich: pierwszy – pełen pasji, obrazujący przemiany świata i rosnące wokół nas zagrożenia oraz ten późniejszy – wyciszony, pełen prostoty i pokory, w którym poetka żegna się ze światem.

* Urszula Kozioł, Wciąż o tym samym, [w:] Stany nieoczywistości, PIW, Warszawa 1999, s. 273–274.
** Tamże, s. 273–274.
*** Urszula Kozioł, Poezje wybrane (II) , Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1985, s. 5–6.

TWÓRCY SPEKTAKLU

Reżyseria, scenariusz: Jerzy Bielunas
Muzyka: Sambor Dudziński
Scenografia: Mirosław Chudy
Występują: Wiktoria Glińska, Krystyna Krotoska, Agnieszka Kwietniewska, Halina Litwiniec

Jerzy Bielunas jest reżyserem teatralnym i telewizyjnym, profesorem wykładającym we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Zrealizował kilkadziesiąt spektakli teatralnych. W czasie studiów był związany z Teatrem „Kalambur” we Wrocławiu. Przez szereg lat współpracował z Przeglądem Piosenki Aktorskiej (PPA) we Wrocławiu. W ramach PPA zrealizował m.in. spektakl „Ballady Morderców” (1998) oparty na piosenkach zespołu Nick Cave and The Bad Seeds, a także koncert ,„Nick Cave i przyjaciele” (1999). Jest również twórcą widowisk telewizyjnych, m.in. koncertu galowego z okazji wejścia Polski do Unii Europejskiej (2004), koncertów z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego (2003, 2009, 2014), koncertu z okazji 25. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” ( 2005) czy koncertu poświęconego Markowi Grechucie – „Świat w obłokach” – prezentowanego na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (2006). Zrealizował również „Częstochowską Victorię” – plenerowe widowisko w ramach obchodów jubileuszu 350-lecia obrony Jasnej Góry, inscenizowane na wałach klasztoru (2005). We Wrocławiu przygotowywał koncerty z okazji wręczenia Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus (2008 i 2009) oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2013, 2015, 2016). Na Międzynarodowym Festiwalu Mozartowskim „Mozartiana” w Gdańsku reżyserował widowiska: „Operowe fascynacje Chopina” (2010), „Fantazja na oliwskie organy” (2017) i „Muzyka nocy” (2022). Interesuje się też teatrem dla dzieci. Jego przedstawienia dla młodych widzów były wielokrotnie nagradzane. Członek ZAiKS-u. Tłumacz piosenek francuskich, autor sztuk teatralnych, scenariuszy i tekstów piosenek dla dzieci, m.in. utworów, które ukazały się na płycie „Małe WuWu”.

Mirosław Chudy jest ekspertem Galerii 66P i członkiem ciała doradczego tworzącego program miejsca. W latach 80. studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta) we Wrocławiu wraz z innymi przedstawicielami nurtu Nowej ekspresji, m.in. Wojciechem Urlichem, Mają Godlewską i Władysławem Zaporowskim. Był związany z pracownią Konrada Jarodzkiego. Jeszcze podczas studiów współtworzył legendarny Klub Linda. W 1987, tuż przed dyplomem, wyjechał do Aten, gdzie do 1990 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach (ASFA) w pracowni firmowanej przez Jannisa Kounnellisa, jednego z czołowych przedstawicieli nurtu Arte Povera. W latach 1990–2007 mieszkał w Toronto i w Chicago. Obecnie mieszka i pracuje w Miami w USA, łącząc indywidualną praktykę artystyczną ze zleceniami na projekty wnętrz i oprawę wydarzeń.

Sambor Dudziński (właśc. Damian Dudziński–Dymek), ur. 3 czerwca 1974 w Bytomiu, jest artystą totalnym: performerem, multiinstrumentalistą, kompozytorem, autorem tekstów, wokalistą, aktorem, lalkarzem, wynalazcą i showmanem. Jego sceniczna działalność łączy teatr, muzykę i elementy transowego rytuału, tworząc unikalne widowiska live. Wielokrotnie występował za granicą, m.in. w USA, Japonii, Niemczech, Finlandii, Francji, Danii, Rosji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech i w Rumunii. Na scenie posługuje się kilkunastoma instrumentami, łącząc live looping i improwizację. Gra na instrumentach klawiszowych (piano elektryczne, rhodes, organy, key-bass, melodyka), dętych (saksofony, klarnety), perkusyjnych, a także na licznych instrumentach etnicznych (duduk, sopiłka, didgeridoo, drumle, kalimba, berimbao, lira korbowa, ligawki, flety). Jego wokal obejmuje szerokie spektrum stylistyk – od jazzu i belcanto po śpiew etniczny i eksperymentalny. Tworzy muzykę teatralną, filmową, współczesna i wokalną, a także w nurcie jazzu, bluesa, popu i progresywnego rocka.

Wiktoria Glińska studiuje na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. W 2024 roku otrzymała wyróżnienie w VI edycji konkursu Modjeska Calling, który jest organizowany przez Teatr Polski w Poznaniu. Absolwentka lubelskich szkół muzycznych: Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Karola Lipińskiego w klasie wiolonczeli oraz Szkoły Muzycznej II st. im. Tadeusza Szeligowskiego w klasie śpiewu operowego.

Agnieszka Kwietniewska jest aktorką. Ukończyła studia na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Laureatka wielu nagród aktorskich, m.in. wyróżnienia za najlepszą rolę żeńską na 4. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia za kreację w spektaklu „Joanna Szalona. Królowa” w reżyserii Wiktora Rubina oraz indywidualnej nagrody aktorskiej za rolę żeńską w przedstawieniu „Był sobie Andrzej, Andrzej, Andrzej i Andrzej” Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki (Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu) w finale 17. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Przez wiele lat związana z Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie zadebiutowała w grudniu 2012 w przedstawieniu Moniki Strzępki pod tytułem „Courtney Love”. Obecnie związana z Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu i Teatrem Polskim w Podziemiu we Wrocławiu.

Krystyna Krotoska jest aktorką teatralną i filmową oraz pieśniarką. Już w czasie studiów związała się z wrocławskim Teatrem Kalambur, w którym występowała od 1969 do 1982 roku. W latach 1983–90 i 1991–2004 była aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu. Od lat współpracuje z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego. W 2002 roku zrealizowała tu swój Beckettowski monodram „no właśnie co”, na który złożyły się dwie jednoaktówki: „Nie ja” i „Kołysanka” oraz wiersz Becketta „no właśnie co”. W 2013 roku monodram został poszerzony o jednoaktówkę „Kroki”. Spektakl był prezentowany także we Włoszech, częściowo w języku włoskim. W 2006 roku z międzynarodową grupą Bred in the Bone Theatre Company zrealizowała „Unreal City – a jazzed performance”, oparty na poemacie T.S. Eliota „Ziemia jałowa”. W 2014 roku wystąpiła na scenie Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu w broadwayowskim musicalu „Nine”, w roli matki Gwida. Poezja Urszuli Kozioł od lat pozostaje w kręgu zainteresowań aktorki. W 1970 roku wystąpiła w słynnym spektaklu Teatru Kalambur pt. „W rytmie słońca”, zrealizowanym na podstawie tomu poetki pod tym samym tytułem.

Halina Litwiniec jest aktorką, nauczycielką i animatorką kultury. W 1963 roku ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1965 uzyskała dyplom aktorki estradowej. W latach 1961–1993 występowała na scenie wrocławskiego Teatru Kalambur, m.in. w spektaklach zrealizowanych na podstawie twórczości Urszuli Kozioł („W rytmie słońca”, 1970; „Biała skrzynia”, 1977; „O sobie samej”, 1982). Laureatka licznych nagród w konkursach recytatorskich – wojewódzkich i ogólnopolskich, a także aktorskich, m.in. otrzymała nagrodę za rolę w „Łysej Śpiewaczce” (1966) podczas Festiwalu Teatrów Studenckich oraz nagrodę za najlepszy epizod aktorski w spektaklu „Nasz Julo czerwony” (1987) w ramach plebiscytu „Złote Iglice”. Uhonorowana odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” oraz „Srebrnym Krzyżem Zasługi”. W latach 1965–1980 uczyła języka polskiego i prowadziła teatr szkolny. Od 1983 kierowała wrocławską kawiarnią „Pod Kalamburem” – kultowym miejscem spotkań artystycznych i kulturalnych elit miasta, a także wielu wydarzeń artystycznych. Współtworzyła działającą w kawiarni „Galerię Literacką Młodych” , organizowała konkursy poetyckie (m.in. wspólnie z Markiem Garbalą „Turniej Jednego Wiersza”) oraz prowadziła spotkania z wybitnymi postaciami polskiego teatru, literatury i nauki (m.in. z Tadeuszem Łomnickim, Urszulą Kozioł, Wisławą Szymborską, Jeremim Przyborą i prof. Janem Miodkiem). W ramach cyklu „Galerii Trzech Obrazów” gościła wrocławskich plastyków. Obecnie aktywnie działa na rzecz upamiętnienia dziedzictwa Teatru Kalambur, m.in. współorganizując „Poniedziałki z Kalamburem”, które odbywają się co miesiąc w „Art Cafe Kalambur”. Od lat jest związana ze Stowarzyszeniem Europejskich Więzi, które promuje wiedzę o współczesnym świecie w różnych aspektach – politycznych, kulturowych i socjologicznych.

Elżbieta Terlikowska-Misiak jest kostiumografką i scenografką. Absolwentka Wydziału Projektowania Form Przemysłowych Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni prof. Józefa Hałasa. Jako scenografka i kostiumografka zadebiutowała w 1986 roku w Operze Wrocławskiej, pracując przy spektaklu „Nowe Wyzwolenie” według Witkacego, w reżyserii Jerzego Bielunasa. Scenografię i kostiumy projektuje nie tylko dla teatru. Pracuje również przy produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. jest autorką kostiumów do filmu „Odlotowe wakacje” Marka Piestraka oraz seriali „Życie jak poker” i „Warto kochać”. Zajmuje się także grafiką użytkową oraz małą formą graficzną.

Koproducenci i współorganizatorzy:
Instytutu im. Jerzego Grotowskiego

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

NIESZPORY LUDŹMIERSKIE. Koncert z okazji Święta Wrocławia.

Koncert oratorium Nieszpory Ludźmierskie odbędzie się 26 czerwca 2026 roku w ramach obchodów Święta Wrocławia 2026. Wydarzenie rozpocznie się o godzinie 19:00 w Kościele pw. św. Elżbiety (Bazylice Mniejszej)

REPREZENTACJA DOLNEGO ŚLĄSKA NA 60. OGÓLNOPOLSKIM FESTIWALU KAPEL I ŚPIEWAKÓW LUDOWYCH W KAZIMIERZU DOLNYM

25-28 czerwca 2026 odbędzie się 60. Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolny.

Festiwal ten to jedna z naczelnych imprez folklorystycznych w kraju. Tradycja ludowa stanowi cenną i istotną część polskiego dziedzictwa kulturowego, która nie może zostać zaprzepaszczona w nowych warunkach cywilizacyjnych. Stanowi ona bowiem o naszej tożsamości w zjednoczonej Europie. Udział artystów z Dolnego Śląska w tej imprezie jest bardzo istotny ze względu na to, że dzięki przeglądowi tradycja autentycznego repertuaru, stylu muzykowania oraz śpiewu ludowego Dolnego Śląska podlega ochronie i dokumentacji, a dodatkowo także popularyzacji w szerokich kręgach społecznych – głównie dzięki patronatowi Telewizji Polskiej S.A. oraz Polskiego Radia S.A. Wszelkie te działania są bardzo istotne dla dziedzictwa kulturowego szczególnie rejonów tak specyficznych etnologicznie jak Dolny Śląsk.

Fot. Archiwum Zespołu Łastiwoczka z Przemkowa

W tym roku Dolny Śląsk reprezentowany będzie przez:

I Kategoria zespołów śpiewaczych:

Zespół Łastiwoczka z Przemkowa

Zespół Śpiewaczy z Przemkowa składa się z potomków łemkowskich ekspatriantów z Podkarpacia przesiedlonych na Dolny Śląsk w ramach Akcji Wisła w 1947 roku. W repertuarze zespołu znajduje się bogaty zestaw pieśni powszechnych i obrzędowych, które wykonywane są przez wielopokoleniową grupę na podstawie przekazu tradycji. Zespół jest laureatem III nagrody Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem w 2014 r., I nagrody Ogólnopolskiego Konkursu Tradycyjnego Tańca Ludowego w Rzeszowie w 2017 r., wyróżnień Tygodnia Kultury Beskidzkiej w Żywcu w 2013 i 2018 r. oraz III nagrody 53. Ogólnopolskiego Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym w 2017 r. W 2019 r. zespół został zaproszony do udziału w 54. Międzynarodowym Festiwalu Wratislavia Cantans w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu w cyklu koncertowym pt. Pieśni z lasów i pól. Kontynuacją była realizacja kolejnego występu pt. Pieśni łemkowskiej krainy w Forum w dniu 30 XI 2024 r. W 2023 r. Łemkowski Zespół Łastiwoczka uhonorowany został Nagrodą im. Oskara Kolberga.

II Kategoria solistów śpiewaków

Daniel Horoszczak z Przemkowa

Daniel Horoszczak jest potomkiem powojennych ekspatriantów z Podkarpacia zamieszkujących od 1947 roku na Dolnym Śląsku. Wychowany w kręgu rodzin łemkowskich od dzieciństwa pozostawał pod wpływem ludowych śpiewaków i muzykantów pielęgnujących tradycje wyniesione z przedwojennej krainy pochodzenia. Wraz z miejscowym zespołem Łastiwoczka uczestniczył w prezentacjach tradycji podczas ogólnopolskich i międzynarodowych festiwali folkloru, w tym m.in. Międzynarodowym Festiwalu Oblicza Tradycji w Zielonej Górze oraz w Międzynarodowym Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem. Śpiewak jest laureatem II nagrody 53. Ogólnopolskiego Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym w 2020 roku. Występował również na zaproszenie Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu w koncercie Pieśni łemkowskiej krainy w 2024 roku.

III Kategoria Duży-Mały

Młodzieżowa grupa śpiewacza z Przemkowa

Mistrz śpiewak Daniel Horoszczak z uczniem Pawłem Nowakiem z Przemkowa

EMISJA FILMU DOKUMENTALNEGO „SZCZAWNO. UZDROWISKO KSIĄŻĘCE” NA ANTENIE TVP KULTURA.

Zapraszamy przed ekrany TVP KULTURA na emisję filmu dokumentalnego „Szczawno. Uzdrowisko książęce” która odbędzie się 22 czerwca 2026 o godz. 13.55 na antenie TVP KULTURA

Film przybliża polskim odbiorcom historię i zabytki miasta, ukazując jego wyjątkowe miejsce na mapie kulturowej Polski.

Szczawno-Zdrój to miasto zbudowane na źródłach wody, która przyciągnęła w tę okolicę pierwszych osadników. O jego wyjątkowości świadczy zachowany po dzień dzisiejszy charakterystyczny uzdrowiskowy układ urbanistyczny wraz z zabytkową uzdrowiskową architekturą czasów belle epoque. Oblegane przez kuracjuszy dolnośląskie uzdrowiska były w posiadaniu miejscowych bogatych arystokratów, tak i też było ze Szczawnem, które po niemiecku nosiło nazwę Salzbrunn, a którego właścicielem byli od roku 1509 Hochbergowie z sąsiedniego zamku Książ. Charakter i sława Szczawna to dzieło Hochbergów i zatrudnianych przez nich wybitnych osobowości takich jak Caspar Schwenckfeld czy dr Samuel Zemplin. Hochbergowie zadbali o to, by uzdrowisko stało się miejscem prestiżowym, godnym książąt i władców państw.

Miasto może poszczycić wieloma wspaniałymi zabytkami powiązanymi z uzdrowiskowym byciem „u wód” i są to przede wszystkim: budynek pijalni, spacerowania, kursal, budynki i pawilony przyrodolecznicze, wille oraz wspaniały teatr w stylu neorokokowym i jeszcze wspanialszy Grand Hotel.

Do miasteczka na leczenie przyjeżdżało też wielu Polaków, w pewnym momencie stanowili oni aż ¼ kuracjuszy. Najbardziej znanymi byli Henryk Wieniawski (przebywał w Szczawnie w roku 1855), Zygmunt Krasiński, (w 1838 roku), książę Antoni Radziwiłł (w 1830 roku) czy dr Ludwik Zamenhof (w 1901 roku).

Film powstał w ramach cyklu „Dolny Śląsk Pełen Historii”, którego głównym założeniem jest popularyzacja wiedzy o kulturze i historii Dolnego Śląska w Polsce i zagranicą.

Reżyseria: Maciej Kieres
Scenariusz: Daniel Jasiński
Zdjęcia: Jerzy Szota, Artur Stroiński
Montaż: Jerzy Szota
Producenci: Igor Wójcik, Maciej Kasprzyk, Maciej Kieres

Koprodukcja:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego,
TVP Historia, TVP3 Wrocław

DOFINANSOWANO Z BUDŻETU SAMORZĄDU WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO