Stanisław Kulawiak „Portfolio. Fotografie z lat 1974-2021”

Katalog towarzyszący monograficznej wystawie przedstawiającej dorobek twórczy Stanisława Kulawiaka. Ekspozycja, prezentowanej w Galerii FOTO-GEN w dniach 11 marca – 30 kwietnia 2022r.,  zorganizowana została w ramach 75-lecia Związku Polskich Artystów Fotografików. Na publikację składają się wybrane prace, m.in. z cykli „Uśmiech na niedzielę, „Relacje uliczne, „Pejzaże symetryczne” czy „Pejzaże prawie symetryczne”, oraz tekst kuratora wystawy – Adama Soboty.

 

Redakcja: Agnieszka Nabrdalik

Teksty:  Jerzy Busza, Marek Grygiel, Agnieszka Kulawiak, Jerzy Lewczyński, Adam Mazur, Marian Pilot, Adam Sobota, Grzegorz Sztabiński

Korekta polska: Wiesław Przybyła

Tłumaczenie: Dominik Rozwadowski

Projekt i opracowanie graficzny: Agata Szuba

Przygotowanie do druku: Stanisław Kulawiak

Wydawca:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego, Rynek-Ratusz 24

Druk:  Drukarnia JAKS

ISBN:  978-83-67067-04-1

Format: 19 x 26 cm | liczba stron: 96 stron + okładka | oprawa: miękka

Język: polski, angielski

Cena: 50 zł + koszt wysyłki

DOSTĘPNA W SPRZEDAŻY

Książkę można zamówić pisząc na adres: wydawnictwa@okis.pl lub kupić stacjonarnie w siedzibie Galerii FOTO-GEN

Projekt jest dofinansowany z budżetu  Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

Patroni medialni:

Pismo Artystyczne Format, Miesięcznik Odra, DOKiS.pl, Sztuka i Dokumentacja, TUWROCLAW, Wroclife, Rita Baum, foto-info.pl

 

     

 

 

„Czas próby” Okręgu Dolnośląskiego ZPAF

Katalog towarzyszący dorocznej wystawie Okręgu Dolnośląskiego Związku Polskich Artystów Fotografików w Galerii FOTO-GEN. Wydawnictwo zawiera tekst Joanny Mielech, biografie, opisy oraz prace wszystkich artystów biorących udział w wystawie.

Autorzy: Agnieszka Antosiewicz-Mas, Patrycja Basińska, Jaga Bjeńkova, Marek Bułaj, Czesław Chwiszczuk, Zdzisław Dados, Sławoj Dubiel, Andrzej Dudek-Durer, Tomasz Fronckiewicz, Ewa Gnus, Barbara Górniak, Antoni Gruner, Waldemar Grzelak, Zenon Harasym, Mariusz Hertmann, Roman Hlawacz, Daria Ilow, Paweł Janczaruk, Tomasz Jodłowski, Piotr Komorowski, Grzegorz Kosmala, Krzysztof Kowalski, Piotr Kucia, Krzysztof Kuczyński, Stanisław Kulawiak, Jacek Lalak, Lila Len, Józef Ligęza, Halina Marduła, Ewa Martyniszyn, Wojciech Miatkowski, Stanisław Michalski, Tomasz Mielech, Janusz Moniatowicz, Janusz Musiał, Michał Pietrzak, Przemek Piwowar, Mahda Podsiadły, Irena Polit, Wojciech Potocki, Tadeusz Piotr Prociak, Wacław Ropiecki, Andrzej Rutyna, Krzysztof Saj, Paweł Sokołowski, Maciej Stawiński, Maciej Stobierski, Rafał K. Warzecha, Marek Wesołowski, Aneta Więcek-Zabłotna, Jerzy Wojtowicz, Waldemar Zieliński

 

Tekst: Joanna Mielech

Redakcja: Wojciech Potocki, Michał Pietrzak, Andrzej Rutyna

Tłumaczenie i korekta: Marta Szymczakowska

Projekt katalogu i skład DTP: Artur Skowroński

Wydawcy: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego, Okręg Dolnośląski Związku Polskich Artystów Fotografików

Druk: Drukarnia Kursor Wrocław

ISBN (OKiS) 978-83-65892-96-6

ISBN (ZPAF) 978-83-950734-4-1

Format: 23,1 × 21 cm | liczba stron: 128 | oprawa: miękka

Język: polski, angielski

Cena: bezpłatny

Katalog można zamówić, pisząc na adres: wydawnictwa@okis.pl lub odebrać stacjonarnie w Galerii FOTO-GEN po uprzednim kontakcie telefonicznym (71 344 78 40).

 

Publikacja współfinansowana ze środków Gminy Wrocław oraz budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

 

Anna Kutera „Spojrzenia”

Katalog towarzyszący wystawie Anny Kutery „Spojrzenia” prezentowanej w Galerii FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu. Katalog zawiera wybrane reprodukcje prac pokazywanych na ekspozycji, a także teksty Karoliny Jabłońskiej oraz kuratora wystawy Adama Soboty.

 

Redakcja: Olga Krzywiecka

Teksty: Karolina Jabłońska, Adam Sobota

Korekta polska: Kazimiera Kuzborska

Tłumaczenie i korekta angielska: Kalina Szuba

Projekt graficzny: Agata Szuba

Wydawca:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Druk: Drukarnia JAKS

ISBN: 978-83-67067-07-2

Format: 19 x 26 cm | liczba stron: 40 stron + okładka | oprawa: miękka

Język: polski, angielski

Cena: 25 zł + koszt wysyłki

DOSTĘPNA W SPRZEDAŻY

Książkę można zamówić pisząc na adres: wydawnictwa@okis.pl

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

 

 

Patroni medialni:

Pismo Artystyczne Format, DOKiS.pl, Miesięcznik Odra, Sztuka i Dokumentacja, Rita Baum, Quart Kwartalnik Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego, gazeta-fotograficzna.org, Made in Photo, TUWROCLAW, Radio Wrocław, Radio Wrocław Kultura, Radio RAM,  foto-info.pl, Wroclife, Kvet Evropy

 

 

 

PERSONAL HORISONS

 

Z przyjemnością informujemy, że Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu została, po raz kolejny, zaproszona do zaprezentowania polskiej fotografii artystycznej we współpracy z Międzynarodowym Festiwalem Fotografii SuwonPhoto, jednym z najważniejszych międzynarodowych festiwali fotografii w południowej Azji. Na wystawie „Personal Horisons/ Horyzonty personalne” eksponowanej w nowej, festiwalowej galerii, duet kuratorów: Andrzej Mazur i Jeauk Kang, zdecydowali się pokazać południowo koreańskiej publiczności wybór prac siedmiu polskich artystów wizualnych wyrażających się m.in. w medium fotografii, zarówno nestorów polskiej sztuki fotomedialnej, którzy na trwałe zapisali się na kartach historii sztuki, jak i  twórców średniego i młodszego pokolenia, legitymujących się dorobkiem artystycznym o randze ogólnopolskiej i międzynarodowej.

Plakat: Agata Szuba

Mówiąc na temat horyzontów personalnych należy zaznaczyć, że wprowadzająca funkcja tytułu wystawy nie jest ukierunkowana w stronę rozstrzygającą. Celowy brak wyjaśnienia niejednoznacznego sensu znaczeniowego, zasadza się jednocześnie na możliwościach ujęcia czytelnych alternatyw. Szczególnie dwie mogą mieć istotne znaczenie, gdzie jedna dotyczyć będzie pojęcia personalizmu, druga natomiast terminu persona. Próbując podejmować tytuł wystawy z perspektywy pierwszej alternatywy, należy pro forma wspomnieć, że to wektor związany z kierunkiem filozoficznym, którego nadrzędnym przedmiotem jest osobowość i pojęcie osoby. Personalizm jest nurtem akcentującym autonomiczną wartość osobowości w analizie rzeczywistości i bytu ludzkiego, w którego ramach bardzo istotne funkcje odgrywają pojęcia woli, samookreślenia, twórczości i wolności. Druga alternatywa dotycząca pojęcia persona związana jest z rolą – maską, jaką człowiek zakłada włączając się w obszar społeczny. Naturalnie obie alternatywy są bardzo blisko siebie i można odnosić wręcz wrażenie, że wzajemnie się przenikają, prawdą jest jednak to, że jedynie do pewnego momentu. Ów moment jest ściśle związany z intencją braku rozstrzygnięcia względem arbitralnego wyboru pomiędzy dwoma przywoływanymi sensami znaczeń. Dotyczy on refleksji na temat wszystkiego tego, co nie jest częścią wspólną w kontekście samego porównania, czy ujednolicenia. Aby powyższe sprecyzować wystarczy w zasadzie powiedzieć, że istnieją role społeczne, które człowiek odgrywa wbrew własnej woli. Mowa na temat rodzaju maski, dającej jedynie złudzenie samookreślenia, iluzji okazującej się być na tyle intensywną, że staje się ona rzeczywistością, czy ściślej mówiąc: niezbitą świadomością na temat właściwej i autentycznej intencji takiego a nie innego wyboru.

Jedną z narzuconych wbrew woli rzeczy, za którą osobowość pasywnie podąża jest wyśniony i idealny świat na miarę osobowości. Sztuka będąca dziedziną kreującą nowe byty, powinna przypominać o tym, że jedynie człowiek, który stwarza może poprzez kreację określić kształt samego siebie, bo tylko człowiek stwarzający świat może odnaleźć w nim własną świadomość i ducha.

Manfred Bator

Suwon jest stolicą i największym miastem prowincji Gyeonggi, położonym około 30 kilometrów na południe od Seulu. Obok  koreańskiej stolicy  uchodzi za kreatywne i kulturalne centrum państwa, czego niepodważalnym przykładem jest m.in  coroczny festiwal Suwon Photo International Festival, będący jedynym tego rodzaju niezależnym wydarzeniem w Korei Południowej.  Galeria FOTO-GEN brała udział w szóstej edycji tego, jednego z największych fotograficznych, azjatyckich festiwali, prezentując premierowo ogólnopolską ekspozycję fotografii artystycznej pt. „Unobvious”.

Dyrektorem artystycznym Suwon Photo International Festival jest Jeauk Kang, którego doskonale przyjętą przez dolnośląską publiczność, kuratorską prezentację współczesnej fotografii azjatyckiej pt. „Beloved Land”, którą w tym roku mogliśmy podziwiać w Galerii FOTO-GEN. W 2021 współpraca z Suwon, uchodzącym obok koreańskiej stolicy za kreatywne i kulturalne centrum państwa, była szczególnie intensywna. Poza wystawą we Wrocławiu, Galerię FOTO-GEN zaproszono także do udziału w pierwszej, historycznej edycji międzynarodowego festiwalu sztuki, Suwon International Arts Festival.

Artyści: Manfred Bator, Prot Jarnuszkiewicz, Anna Kutera, Ida Kwaśnica, Grzegorz Przyborek, Agata Szuba

Kuratorzy: Andrzej Mazur, Jeauk Kang

 

Organizatorzy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Suwon International Photo Festival

 

 

 

Projekt jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

MADE IN FOTO-GEN. ZJAWISKA PROGRAMOWANE

W sobotę, 18 grudnia 2021 o godzinie 17.00 odbędzie się wernisaż zbiorowej wystawy realizacji fotomedialnych pt. „Made in Foto-Gen.  Zjawiska programowane”. Ekspozycja jest efektem kilkuletniej przyjacielskiej współpracy jej organizatorów: Galerii FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu oraz gospodarza wystawy, Otwartej Papierni w Jeleniej Górze. Jej kuratorzy, Andrzej Mazur i Maciej Pierzchała zaprosili do udziału 18 dolnośląskich artystów wizualnych. Grupa ta złożona jest zarówno z młodych absolwentów Pracowni Fotografii Intermedialnej wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, z której wywodzi się projekt artystyczno-badawczy Made in Photo,  jak i twórców już uznanych, od lat z powodzeniem działających na polu sztuk wizualnych. Publiczności zaprezentowane zostaną fotografie, fotoobiekty, fotoinstalacje, realizacje wideo i zapisy performanców dokamerowych. Artyści, którzy biorą udział w niniejszej wystawie, dokonują swoistego przewrotu rzeczonego modelu, zaś ich dzieła mogą być ujęte jako radykalnie odmienna alternatywa problemu. To, co zostało zaprezentowane jako zjawisko i ujawnione w sposób bezpośredni, stanowi jako punkt wyjścia zawartość nieprawdopodobieństwa. Uczestnicy wystawy prezentują fenomen irracjonalny, jednak założenie możliwości dalszej implikacji interpretacyjnej umożliwia wejście w świat rzeczywisty. Poprzez zabieg przeprogramowania zjawiska zaprogramowana zostaje u odbiorcy możliwość zarówno bardziej aktywnego wejścia w rzeczywistość, jak świadomej analizy problemów z nią związanych.

Wernisaż wystawy uświetni występ jednego z jej uczestników, Dvj Tomasza Mniamosa.

Made in Photo – kreacyjne, inscenizacyjne i intermedialne cechy realizacji fotomedialnych to autorski projekt badawczy związany z dydaktycznym zastosowaniem podstawowego zadania statutowego (Fotomedia w procesie pozyskiwania i kreowania obrazu w technologiach analogowych i cyfrowych), realizowany w Pracowni Fotografii Intermedialnej w zespole: prof. Andrzej P. Bator, dr hab. Agata Szuba.

Zespół dydaktyczny Pracowni Fotografii Intermedialnej w Katedrze Sztuki Mediów wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych w swej pracy pedagogicznej kreuje u studentów świadome zdobywanie wiedzy i umiejętności w zakresie twórczego wykorzystania nowych i klasycznych mediów, kształtuje zrozumienie i świadome wykorzystanie narzędzi do rejestrowania i przetwarzania obrazu, przeniesienie doświadczenia z tradycyjnych obszarów plastycznej działalności w nową płaszczyznę cyfrowej, wirtualnej przestrzeni, otwarcie nowych możliwości kontaktu z odbiorcą przez wprowadzanie elementów interaktywnych. Podstawowym celem projektu jest zaktywizowanie studentów, którzy nabyli podstawową wiedzę z obszaru sztuki mediów w zakresie fotomediów, do integrowania różnych obszarów percepcji i kreacji medialnej w sztuce oraz ich konotacji we współczesnej kulturze ukierunkowanej na świadome i aktywne w niej uczestnictwo.

Od roku 2012 wystawy z cyklu Made in photo prezentowane były na wystawach studentów i absolwentów Pracowni Fotografii Intermedialnej w polskich i zagranicznych galeriach i muzeach sztuki (m.in. Muzeum Miejskie we Wrocławiu, BWA w Jeleniej Górze, Muzeum Fotografii w Görlitz, Nadbałtyckie Centrum Kultury STARY RATUSZ w Gdańsku, Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu, Narodowe Muzeum Sztuki Adżarii w Batumi w Gruzji, Galeria FF w Łodzi,  Galeria Spokojna Wydziału Sztuki Mediów ASP, Centrum Nauki i Sztuki STARA KOPALNIA w Wałbrzychu).

Od roku akademickiego 2015/2016 Pracownia Fotografii Intermedialnej w zakresie realizacji projektu badawczego Made in Photo – kreacyjne, inscenizacyjne i intermedialne cechy realizacji fotomedialnych współpracuje z Pracownią Narracji Fotograficznej na Wydziale Sztuki Mediów ASP w Warszawie, którą prowadzi prof. Prot Jarnuszkiewicz, Pracownią Fotografii – relacje z przestrzenią prof. Grzegorza Przyborka na Wydziale Sztuk Wizualnych ASP w Łodzi oraz z Katedrą Antropologii Obrazu Uniwersytetu Gdańskiego kierowaną przez prof. Zbigniewa Treppę. Efekty tej współpracy są prezentowane w ramach cyklicznych wystaw w galerii Pracowni Fotografii Intermedialnej Katedry Sztuki Mediów w CSU.CI ASP we Wrocławiu Enter[photo]tainment oraz na stronie www.made-in-photo.com (vide zakładka Enter[photo]tainment). W latach 2015-2017 stanowiły także zasadniczą część programu kuratorskiego dr Agaty Szuby w Galerii PhotoZona Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu.

Artyści: Manfred Bator, Dobrawa Błażków, Oliwia Drozdowicz, Paulina Gałązka, Agata Grzych, Andrzej Ficowski, Oliwia Howaniec, Sylwia Kessels, Michał Kielan, Daniel Kusak, Ida Kwaśnica, Monika Lelonek, Katarzyna Małek, Jan Mikołajek, Dvj Tomasz Mniamos, Krzysztof Saj, Agata Szuba, Igor Wójcik

Kuratorzy: Andrzej Mazur, Maciej Pierzchała

 

 

Andrzej Mazur
Zjawiska programowane

Bez wątpienia – jedna z pierwszych refleksji, jaka mogłaby pojawić się przy okazji analizy tytułu wystawy, mogłaby dotyczyć kodu struktury formalnej dzieła. Choć nie byłaby ona chybioną, to warto zwrócić uwagę na inny, kto wie – czy nie bardziej intrygujący wymiar, związany z zakresem pojęcia bezpośredniości. Zwykle za kotarą zjawiska, które jawi się jako bezpośrednie, ukrywa się możliwość wydobycia czegoś głębszego, sam zaś proces poznawczy lub interpretacyjny, mogący ów sens wydobyć, to nic innego jak pośrednia potencja, odkrywająca ukryte i fascynujące obszary. Można by rzec, że poprzez bezpośrednią daną, sięgamy w ten sposób pośrednią władzą poznawczą po samo sedno. W przywołanym modelu bezpośrednie ma ścisły związek z rzeczywistością czy realnością. Pośrednio wydobywany z warstwy realnej sens może dotyczyć czegoś tak wyjątkowego, że statutowi bytowemu tej wydobytej intrygującej danej wolno przypisywać walor meta absolutyzującej wagi czy głębi. Doświadczyć można wówczas niezwykłego stanu, w którym ponad zwyczajną bezpośrednią rzeczywistością odkrywa się przed nami niezwykły i nieprawdopodobny świat, który jednak ostatecznie okaże się zawsze iluzją wobec możliwości bezpośrednio doświadczanego bytu, w którym się egzystuje. Zakres iluzji obejmować może praktycznie wszystko, od utopii społecznej, poprzez idee piękna, bezgraniczną wiarę w przełamanie stereotypu etc. W pewnym sensie zjawiska programują świadomość w stronę dokonywania aktów nierealnych. Artyści, którzy biorą udział w niniejszej wystawie, dokonują swoistego przewrotu rzeczonego modelu, dzieła ich zaś mogą być ujęte jako radykalnie odmienna alternatywa problemu. To – co zostało zaprezentowane jako zjawisko i ujawnione w sposób bezpośredni – stanowi jako punkt wyjścia zawartość nieprawdopodobieństwa. Uczestnicy wystawy prezentują fenomen irracjonalny, jednak założenie możliwości dalszej implikacji interpretacyjnej umożliwia wejście w świat rzeczywisty. Poprzez zabieg przeprogramowania zjawiska, zaprogramowana zostaje u odbiorcy możliwość zarówno bardziej aktywnego wejścia w rzeczywistość, jak świadomej analizy problemów z nim związanych.

Wobec powyższego – zaproszeni do udziału w wystawie artyści sytuują się na wielu poziomach przeprogramowania, wpływając tym samym na refleksję odbiorców. Realizacja Sylwii Kessels, zatytułowana Lilith stanowi swoistą hybrydę uczestnictwa w czasie. Artystka – nie dając bezpośrednio do zrozumienia, w której epoce się znajduje jako wcielenie Lilith – przełamuje jednak kontekst rzeczywistego odzwierciedlenia, stając się częścią męskiej orkiestry z lat dwudziestych XX wieku. Stojąc na tle morskich fal, staje się alternatywą żywiołu kompozycji zagranej przez skład, z którego postać kobiety w rzeczonych latach była wyłączona. Pojawienie się w tym przedstawieniu niepodporządkowanej Lilith zostaje podsycone jej osobistym wkładem i przede wszystkim istnieniem. Dekonstrukcja i podróż poprzez konteksty umożliwiła ukazanie problemu wykluczenia kobiety w bardziej wyrazisty sposób. Można powiedzieć, że to model dający poprzez swoje irracjonalne zabarwienie dużo więcej możliwości odczucia interpretowanego problemu niż suchy, dokumentacyjny opis, który ukazując przeszłość, pomijałby bezwzględnie aktualność. Bardzo ciekawym przykładem przeprogramowania jest projekt Idy Kwaśnicy Instagram Story – demitologizacja. Jak sama artystka o nim pisze: to cyberperformens będący zwieńczeniem artystycznego projektu, prowadzonego w sieci przez niemal trzy lata. Projekt polegał na stworzeniu zupełnie nowej, wirtualnej tożsamości. Powołane do życia alter ego przedstawiało dalece wyidealizowany obraz autorki i jej codziennego życia… Dzięki wykreowaniu w pewnym sensie fikcyjnej osobowości, artystka stworzyła pole badawcze, w ramach którego mogła obserwować proces reakcji społeczności internetowej na osobowość, która niewiele ma wspólnego z jej własną. Wyreżyserowany spektakl multimedialny odsłonił jednak reakcje jak najbardziej rzeczywiste, które byłyby z pewnością inne, gdyby każdy z uczestniczących miał odpowiedzieć wprost na przykład w ankiecie: jak zachowałby się w takiej sytuacji i jakie możliwe byłyby jego reakcje, czy – jak kształtowałby się sposób jego interakcji z bohaterką? Agata Szuba poprzez cykl Nieskończoność gry ujawnia stereotyp, który utrwala się jako przekonanie o rzeczywistej niepowątpiewalności tego, czego dotyczy. W tym przypadku chodzi o poprawność funkcji zachowania, a konkretnie gry i zabawy. Basen z piłkami stał się polem aktywności dla osób, których wiek w świecie rzeczywistym dyskwalifikuje do tego, aby się w nim „zanurzyć”. Poprzez przeprogramowanie zjawiska, to znaczy – poprzez zaproszenie tych ludzi do basenu udało się artystce obnażyć zakres uzasadnienia konwencji. Dzięki realizacjom z cyklu Nieskończoność gry możliwym staje się zweryfikowanie potencjalności i aktu wobec tego, jak kontekst społeczny warunkuje możliwość uaktualnienia możliwego. Iluzja potencjalnego widzenia sensu określonego zjawiska może zostać zaprogramowana wszędzie, co więcej – kontakt z zaprogramowanym możemy mieć wszędzie, nie będąc tego świadomymi. Doskonałym przykładem, który ilustrował i rozwijałby ową refleksję, są prace z cyklu Mirrors of illusion Igora Wójcika. Lustra, usytuowane w plenerowej przestrzeni, okazały się ingerencją w określony porządek, stając się jednocześnie złudzeniem przynależności do niego. Sztuczny świat potrafi emanować tak intensywnym odbiciem, że jego fenomen odbierany jest przez najbardziej świadomą i przekonaną jednostkę jako prawdziwy, co bywa przerażające – zwłaszcza jeśli mówimy o świecie, w którym coraz szybciej zacierają się granice wymiaru naturalnego i algorytmu. Multimedia, będące jeszcze do niedawna odrębną rzeczywistością, stają się coraz bardziej rozległe, wnikając i przeszywając to, co dookreślać można było jako rzeczywiste. Można było, bowiem tak, jak było można, tak nie można teraz. Świat przedstawiony Tomasza Mniamosa już niebawem może stać spójną częścią całości i choć teraz może być odbierany jako osobliwa alternatywa czy multiwersum, to uwzględnienie rozwoju technologii pozwala przypuszczać, że to bardzo prawdopodobny wariant. Mówiąc na ten temat, nie osiągnie się takiej skuteczności, jak wyrażając imaginacyjnym metajęzykiem.

Należy zaznaczyć, że rozwijana w ramach wystawy refleksja nie stanowi arbitralnej tezy na temat tego, iż istotny wgląd w rzeczywistość gwarantuje jedynie impuls fenomenu, który nie jest arbitralnym odbiciem świata. Nie jest bezwzględnym założenie, że mimetyczne zjawisko nie wygeneruje tak intensywnej i prawdziwej refleksji, którą może wywołać fenomen będący rezultatem działań imaginacji, deformującej pierwotne konteksty w wymiarach estetycznych, symbolicznych czy społecznych. Jest rzeczą oczywistą, że poruszyć świadomość może w równej mierze relacja ze światem rzeczywistym, jak z jego wykreowaną artystycznie alternatywą. Zostało wcześniej napisane, że zjawiska – będące bezpośrednim odzwierciedleniem świata zamiast istotnej refleksji – prowadzą do osobliwej iluzji, którą można wyłonić w ramach namysłu nad tym, co widoczne, zrozumiałe i oczywiste. Wszystko się zgadza, jednak aby na wierzch wyszła pełna intencja, należy to rozwinąć i uzupełnić. Bezpośrednie programowanie zjawiska dotyczy tego, że mówimy o zaprogramowaniu zjawiska, ale także o tym, że samo zaprogramowane zjawisko programuje pewien namysł. W tym miejscu należy zaznaczyć, iż ten proces w żadnym wypadku nie powinien być utożsamiany z aktem podprogowej próby wpłynięcia, związanej ze swoistą propagandą. Chodzi raczej o zwrócenie uwagi na fakt, że wrażenia, jakich dostarczają zjawiska przynależące do świata rzeczywistego z reguły albo prowokują namysł nad samymi zjawiskami, albo kierują w stronę świata ponadzjawiskowego. Mamy zatem do czynienia albo z analizą przeżytego widzialnego, albo z przeżytą nieco inaczej warstwą niewidzialnego i kreowanego. W porządku, w którym bezpośrednio dane jest przeprogramowane zjawisko, mamy do czynienia z taką sytuacją, że to co nieprawdopodobne, irracjonalne, osobliwe i intrygujące domaga się odniesienia do świata, czyli do pewnej instancji własnego jestestwa. Tak poczynione odniesienie nabiera większej mocy, sam zaś namysł nad rzeczywistością staje się intensywniejszy, krytyka wyłania istotniejsze dane, zmysły natomiast wyostrzają się na to, co być może wcześniej nie było na tyle widoczne. Programowane zjawiska są zatem asumptem przeskalowującym dyspozycje intelektu i zmysłów. Zjawiska programowane to w pewnym sensie szansa, aby coś dostrzec, bowiem tylko nierzeczywistym, wespół kontekstowym i dekonstruowanym środkiem wypowiedzi można wskazać na to, że fenomen świata ujawnia się już dziś jako zaprogramowane i programujące.

 

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z otwarcia wystawy MADE IN FOTO-GEN. ZJAWISKA PROGRAMOWANE

 

 

Organizatorzy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Otwarta Papiernia w Jeleniej Górze

 

Wystawa współfinansowana z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

FOTO-GEN OKIS I IMPERATYW W GALERII MIEJSKIEJ WE WROCŁAWIU W CZASOPIŚMIE RITA BAUM

W najnowszym numerze czasopisma artystyczno-literackiego RITA BAUM zostały opublikowane dwa teksty poświęcone naszym ekspozycjom.

Okładka: Marcin Maziej, Mateusz Adamczyk

 

Andrzej Mazur opisał doskonale przyjętą przez publiczność zbiorową wystawę „Imperatyw” organizowaną przez OKiS i jej gospodarza, Galerię Miejską we Wrocławiu. W ekspozycji, której kuratorami byli Manfred Bator oraz Dyrektor Galerii Miejskiej we Wrocławiu, Mirosław Jasiński, udział wzięli uznani artyści wizualni, wywodzący się z różnych pokoleń i wyrażający się przy użyciu różnych mediów i środków wyrazu: Andrzej P. Bator, Łukasz CEKAS Berger, Łukasz Gierlak, Wacław Szpakowski, Stach Szumski i Igor Wójcik. Jest to już kolejny tekst o tej wystawie po m.in. publikacjach w Miesięczniku ODRA i Piśmie Artystycznym Format.

Ekspozycji towarzyszyły liczne materiały wideo, m.in.  opatrzony autorskim komentarzem spacer po niej wybitnych wrocławskich artystów scenicznych, Justyny Szafran i Roberta Gonery.

                                                  

Manfred Bator w tekście „Niezwykły świat Magdy Hueckel” opisał prezentowaną w Galerii FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu wystawę ujętej w tytule tekstu, jednej z najciekawszych współczesnych polskich artystek fotomedialnych. Wystawę „Organic”, współorganizowaną z warszawską galerią Jednostka, zbudowano z trzech odrębnych cykli, które łączył wspólny, osadzony w systemie uniwersalnych wartości przekaz nobilitujący każdą chwilę TU i TERAZ i każde istnienie. W nieustannym podróżowaniu artystka odkrywa prawdy dotyczące istoty trwania w bogatym i różnorodnym świecie przyrody, wzajemnych relacji i odpowiedzialności. Polecamy także tekst poświęcony tej niezwykłej wystawie w najnowszym numerze Pisma Artystycznego Format.

RITA BAUM

Rita Baum jest wrocławskim pismem artystyczno-literackim, ukazującym się od 1998 roku. Redakcja pisma od początku stara się stopniowo wcielać w życie koncepcję “pisma-ciała”, będącą próbą stworzenia ekstremalnie rozumianego czasopisma: artefaktu rozciągającego się pomiędzy ciałem i sztuką. Koncepcja ta opiera się częściowo na poststrukturalnym i feministycznym podejściu do sztuki. Jednym z jego aspektów jest kreowanie wizerunku kobiety, Rity Baum, której istnienie jest nie do końca sprawdzalne. W pierwszych numerach zamieszczane były wywiady z Ritą, a podczas eventów czasopisma pokazywane są np. jej torebki (wystawa projektantów mody) albo fotografie jej mieszkania. Część czytelników i widzów traktuje ten pomysł jako artystyczny żart, część zaś stawia na poważnie pytania: kim jest Rita. Działania takie są próbą burzenia opozycji: autentyczność i fikcyjność, i budową postaci fantomatycznej.

W piśmie znajdziemy artykuły dotyczące historii sztuki, estetyki, filozofii Wschodu, socjologii, wywiady z artystami, rozmowy z polskimi filozofami, teksty na temat muzyki współczesnej i kierunków eksperymentalnych oraz prezentacje prozy i poezji polskiej i obcej. Rita Baum proponowała swoim czytelnikom artykuły o metafizyce Emmanuela Lévinasa, kosmologii i miłości według Charlesa Fouriera, działaniach i twórczości Josepha Beuysa oraz grupy Fluxus, teksty o szaleństwie we współczesności, widzianym w najróżniejszych perspektywach (filozoficznej, artystycznej, socjologicznej), a także o buddyzmie tybetańskim i zen.

Obszarami działalności Rity Baum poza wydaniami papierowymi są imprezy czasopisma oraz Internet. W sieci pismo obecne jest na stronie ritabaum.pl, gdzie zamieszczane są eseje dotyczące sztuki, recenzje literackie, teatralne i filmowe, zapowiedzi wydarzeń kulturalnych.

Rita Baum podróżuje z imprezami po całej Polsce, na które składają się wystawy, performanse, koncerty i prezentacje poetyckie, a w cyklu “Rita w mieście” także instalacje, przenoszące przestrzeń miasta do przestrzeni galerii.

 

 

Wystawy zostały dofinansowane z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

MARCIN BERDYSZAK „WIELOWYMIAROWOŚĆ”

Indywidualna wystawa fotografii, fotoobiektów i fotoinstalacji profesora Marcina Berdyszaka.

Zakorzeniony w XX-wiecznej awangardzie profesor Marcin Berdyszak jest autorem obiektów, instalacji intermedialnych, performance’ów, w których podejmuje dyskurs z kulturowymi stereotypami, standaryzacją emocji i zachowań, ze współczesnym wartościowaniem rzeczywistości. Patrząc szerzej na dokonania artystyczne Marcina Berdyszaka, nie sposób nie dostrzec, że niezwykle istotnym i wartościowym wątkiem w jego sztuce jest twórczy dialog również z innymi artystami, także z tymi pochodzących z różnych okresów historii sztuki – ta swoista odyseja w głąb depozytu sztuki, postępująca w duchu teorii płynnego, labilnego charakteru rzeczywistości i kultury, rozumie i ocenia tę historię – pomimo wielości możliwych interpretacji poszczególnych dzieł i nurtów – za bardziej stabilną, a więc uniwersalną i ponadczasową od rzeczywistości, z której ona wyabstrahowała.

 

Artysta ma jednocześnie świadomość, że dzieła epok minionych dziś emanują kompletnie innymi wartościami, których odblaski odbijają się w rzeczywistości, w jakiej przychodzi im współcześnie egzystować. Marcin Berdyszak słuszność swojego spostrzeżenia, sformułowanego już nie w dialogu osobistym, ale społecznym, stara się dowieść w tych pracach, gdzie wskazuje na aktualność mechanizmów przedstawionych w malarstwie z przełomów wieku XIX i XX. Zwraca uwagę, że o ile mamy w nim do czynienia przede wszystkim z kontekstem politycznym, głównie z wątkiem niepodległościowym, tak w dzisiejszych czasach ich wewnętrzny sens rozbrzmiewa przede wszystkim w aspekcie problematyki etycznej i ekonomicznej. Zwraca również uwagę, że niekiedy istota twórczości konkretnego artysty zdeformowana zostaje przez sposób jej przedstawiania go w kulturze popularnej. Wśród licznych artystów, z których twórczością się mierzy, warto wymienić prace takie jak m.in. „Higiena milczenia” Marcela Duchampa, „Syn człowieczy” Magritte’a i symulacje, czy powrócić do pierwszej pracy, zrealizowanej w tej konwencji, a stanowiącej reakcję artysty na śmierć Josepha Beuysa – instalację zatytułowaną Beuysowi.

Na wystawie prezentowane są głównie prace fotograficzne, co nie znaczy, że nie oddają one ducha i plastycznej idei dorobku artystycznego Marcina Berdyszaka. Przeciwnie – fotografia służy artyście zarówno do rejestracji kreatywnie inscenizowanych sytuacji dokamerowych (najczęściej o charakterze performatywnym), a więc materializujących jakąś konkretną ideę, stworzonych z myślą o ujęciu fotograficznym, ale także do dokumentowania zmieniających się w czasie instalacji o charakterze procesualnym, a więc i efemerycznym. Prace te jednak nie są tylko dokumentacją. Zarówno z uwagi na niemożność przedstawienia w dwuwymiarowej reprezentacji ich w całej okazałości (a więc np. instalacji zawierających w sobie elementy audio – m.in. Balans kultury, balans natury, Instalacja alifatyczna, obrazów ruchomych – m.in. „Uśmierzające skojarzenia”, „Dwubiegunowość kultury”, czy polisensorycznyh – m.in. „Fresh fruit table Hommage a Gordon Matta Clark, Blowing Lemons”) jak i z uwagi na fakt, że artysta ingerując w obraz poprzez wprowadzanie elementów malarskich i kolażu, tworzy autonomiczne dzieła, w których często udaje mu się uzyskać obrazy sytuacji niemożliwych do osiągniecia w czasowo afektywnym świecie realnym. W ramach ekspozycji prezentowana jest także między innymi również instalacja „Wielorównaniowy model sprawy John Rossa Baughmana”. Instalacja odnosi się do głośnej sprawy wymienionego w jej tytule fotoreportera oraz do tekstu o etyce w zawodzie fotoreportera autorstwa Jana Kosidowskiego.

 

Marcin Berdyszak – urodzony w Poznaniu w 1964 roku. Dyplom z malarstwa w pracowni prof. Włodzimierza Dudkowiaka oraz z rzeźby w pracowni prof. Macieja Szańkowskiego w PWSSP w Poznaniu w 1988 roku. Od 1989 roku związany z Akademią Sztuk Pięknych w Poznaniu a obecnie Uniwersytetem Artystycznym w Poznaniu. Pracuje na stanowisku profesora zwyczajnego i prowadzi pracownię działań przestrzennych na Wydziale Rzeźby.
W latach 1999-2002 prodziekan Wydziału Edukacji Artystycznej w ASP w Poznaniu. W latach 2002-2008 pełnił funkcję prorektora ds. studenckich i współpracy z zagranicą. Rektor Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu w latach 2008-2016.

Członek Stowarzyszenia Artystyczno-Edukacyjnego Magazyn, którego jest współzałożycielem wraz z Tadeuszem Wieczorkiem, Piotrem Pawlakiem i Wojciechem Nowakiem. Zajmuje się instalacją, obiektem, rysunkiem i malarstwem. Swoje prace prezentował na różnych wystawach zbiorowych i indywidualnych między innymi w Polsce, Niemczech, Słowacji, Czechach, Bośni i Hercegowinie, Rosji, Ukrainie, Finlandii, Austrii, Szwecji, Japonii, Meksyku, Węgrzech, Korei Południowej, Gruzji, Wielkiej Brytanii, Litwie, Szwajcarii, Izraelu i USA. Brał udział w licznych spotkaniach i konferencjach dotyczących edukacji artystycznej. Zrealizował kilkadziesiąt warsztatów autorskich w kraju i zagranicą. Jego prace znajdują się w licznych kolekcjach państwowych i prywatnych w kraju i zagranicą.

Kuratorzy: Andrzej Mazur, Manfred Bator

 

 

 

 

Organizator:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

 

 

 

GALERIA FOTO-GEN OKiS W PIŚMIE ARTYSTYCZNYM FORMAT NR 87

W najnowszym numerze Pisma Artystycznego Format (87) zostały opublikowane aż cztery teksty poświęcone wystawom zorganizowanym przez Galerię FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu.

Andrzej Saj, w tekście pt. „Made in Akademia”, odnosi się do projektu badawczego Made in Photo, tworzonego w Pracowni Fotografii Intermedialnej w zespole: prof. Andrzej P. Bator, dr hab. Agata Szuba oraz do zrealizowanej w ramach projektu zbiorowej ekspozycji „Relations / young wave”. Andrzej Mazur w tekście pt. „Fragmenty określeń” przygląda się wystawie „Organic” Magdy Hueckel, a Manfred Bator oprowadza czytelników po ekspozycji Witolda Liszkowskiego „Fluktuacje – sztuka osobista”. Doskonale znany dolnośląskiej publiczności Irakli Dzneladze opisał międzynarodowy festiwal fotografii „InterchanGE – Batumi 2021”. Przy okazji tegorocznej edycji festiwalu, która była ześrodkowana wokół idei kruchości otaczającej nas rzeczywistości OKiS przygotował dwie ekspozycje: indywidualną wystawę Agnieszki Gotowały pt. „Jestem swoim domem” oraz zbiorową prezentację pt. „State of mind(s)” (Igor Wójcik, Jacek Jaśko, Manfred Bator).

Polecamy także lekturę tekstu Andrzeja Saja o wystawie „Consensus Omnium” Marcina Berdyszaka w Miejskiej Galerii Sztuki w Częstochowie. Indywidualną ekspozycję tego niezwykłego artysty pt. „Wielowymiarowość” będzie można oglądać już od 12 listopada w Galerii FOTO-GEN. Zapraszamy serdecznie!

 

Okładka: Krzysztof Saj, Melancholia (Pałac Krasków), 2005

Zapisz się do naszego newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych (pokaż całość)