X

Spektakl „Prądy wsteczne” | Pokaz work-in-progress

Spektakl „Prądy wsteczne” w reż. Magdaleny Drab
Pokaz work-in-progress

W sierpniu będzie miał miejsce przedpremierowy pokaz nowego spektaklu Teatru Układ Formalny, który jest koprodukowany wspólnie z Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu Spektakl realizowany wg teksu i w reżyserii Magdaleny Drab to intymna, poruszająca opowieść o kobietach, które są sobie najbliższe, a jednocześnie (a może właśnie dlatego) potrafią ranić się najmocniej.

Cztery kobiety. Matka i córki. Jeden rodzinny dom, wspólna przeszłość i wiele spraw, których od lat nikt nie porusza. Wiadomość o terminalnej chorobie matki staje się impulsem do wspólnej podróży. Wyjazd, który miał być spełnieniem odkładanego latami marzenia, szybko zamienia się w konfrontację z tym, co przez lata pozostawało niewypowiedziane. W drogę ruszają osoby, które wychowały się pod jednym dachem, ale z czasem coraz bardziej się od siebie oddaliły. W zamkniętej przestrzeni wspólnej drogi wymuszona bliskość sprawia, że dawne konflikty, zapomniane historie i niewygodne pytania wracają niczym tytułowe prądy wsteczne. Co naprawdę warto zrobić przed śmiercią? Czy sięgnąć po swoją to do list i przeczytać wszystkie książki, obejrzeć filmy, zwiedzić cały świat? A może wystarczy wypowiedzieć w końcu to, czego nie potrafiło się przez lata?

Inspiracją do powstania „Prądów wstecznych” były rodzinne dramaty psychologiczne: „Sierpień w hrabstwie Osage” Tracy’ego Lettsa oraz „Tęsknię za domem” Radosława B. Maciąga. To teatr oparty na dialogu, intensywnych relacjach i pogłębionych rolach aktorskich, ale niepozbawiony humoru.Oprawa muzyczna łączy elektronikę z naturalnymi ambientami. Nowe miesza się ze starym, podobnie jak teraźniejszość bohaterek miesza się z pamięcią domu – przystani, od której nigdy do końca nie udało im się odbić.

 

REALIZATORZY / REALIZATORKI
reżyseria / scenariusz
MAGDALENA DRAB
projekty i koncepcja kostiumów, scenografii i form MACIEJ RABSKI
choreografia / choreografia lalek
muzyka ALBERT PYŚK
reżyseria i realizacja światła KACPER SCHEFFLER
realizacja dźwięku WIKTOR GRZEGORZEWSKI
kierownik produkcji BARBARA SCHEFFLER

Obsada: ALICJA CZERNIEWICZ, WIKTORIA CZUBASZEK-GÓRSKA, PAULINA MIKUŚKIEWICZ, GRAŻYNA MISIOROWSKA (gościnnie)

POKAZ WORK IN PROGRESS 22 sierpnia 2026 roku | Sala Formalna – Centrum na Przedmieściu, ul. Prądzyńskiego 39A, Wrocław
PREMIERA: 18 września 2026 roku | Sala Formalna – Centrum na Przedmieściu, ul. Prądzyńskiego 39A


22.08.2026 godz. 19:00 (sobota)

Teatr Układ Formalny, Centrum na Przedmieściu – Sala Formalna, ul. Prądzyńskiego 39A, Wrocław

Bilety w cenie 40 zł dostępne na  biletyna.pl
https://biletyna.pl/spektakl/Prady-Wsteczne-PREMIERA

Producenci i organizatorzy:
Fundacja „Teatr Układ Formalny”
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

            

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

„MARIA SKŁODOWSKA-CURIE w mowie obronnej” na 9 Hills Festival

W sierpniu spektakl „Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej” w reżyserii Mariusza Wójtowicza, koprodukowany przez OKiS we Wrocławiu i Stowarzyszenie K.O.T., prezentowany będzie podczas 11 edycji 9 Hills Festival w Chełmnie. Nazwa nawiązuje do malowniczego położenia miasta na dziewięciu wzgórzach. Wydarzenie to całkowicie odmienia historyczne centrum, zamieniając uliczki, zabytki i podwórka w otwartą przestrzeń dla koncertów, spektakli i instalacji artystycznych.


11. edycja 9 Hills Festival
odbędzie się w dniach 7–9 sierpnia 2026 roku w Chełmnie. Tegoroczna odsłona czerpie energię z historii nauki i myśli akademickiej – jej oficjalnym patronem została Akademia Chełmińska, której tradycja sięga 1386 roku. Twórcy festiwalu zapowiadają połączenie historycznego dziedzictwa z odważną współczesnością, edukacją i nowymi formami wyrazu artystycznego.

„Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej” to spektakl, w którym pracę i życie polskiej naukowczyni poznajemy z perspektywy jej córek – Ewy i Ireny. Trudności związane z codziennością i pracą przeplatają się z obowiązkami macierzyńskimi i nagrodami naukowymi. Bogata mozaika życia Marii Skłodowskiej-Curie ukazuje świat kierowany i dowodzony przez męskie wzorce, a co za tym idzie niesprawiedliwość w traktowaniu kobiet w świecie nauki. W spektaklu poznajemy Marię jako kobietę podejmującą wyzwania w świecie pełnym uprzedzeń.

Jak wysoką cenę zapłaci rodzina Marii za jej idealizm, poświęcenie dla pracy naukowej i wreszcie, za romans z Paulem Langevine? Czy talent, pasja i zdobyte uznanie wynagradzają wszystkie trudy, których wymagało dokonanie nowych odkryć? Te pytania stawiają sobie twórcy spektaklu. W roli córek będzie można zobaczyć Jadwigę Wianecką i Annę Skubik-Sigala. Różnorodne obrazy z życia Marii wzbogacone zostaną autorską muzyką Magdaleny Gorwy, a także scenografią i multimedialnymi wizualizacjami Sebastiana Siepietowskiego. Całość spektaklu będzie ułożona we wciągającą, wartką opowieść przez Mariusza Wójtowicza.

Twórcy spektaklu:
Autorka sztuki: Efstathia
Tłumaczenie: Anna Skubik-Sigala
Reżyseria: Mariusz Wójtowicz
opracowanie tekstu: zespół
Muzyka: Magdalena Gorwa
Kostiumy, scenografia i multimedia: Sebastian Siepietowski
Reżyseria świateł: Wojciech Maniewski
Występują: Jadwiga Wianecka, Anna Skubik-Sigala

Strona Festiwalu: https://9hf.pl/
Profil na FB: https://www.facebook.com/9HillsFestival/

 

 

 

 

 

EFSTATHIA

Grecka autorka tekstów piosenek i dramatopisarka. Urodziła się i dorastała w Atenach. Studiowała w szkole teologicznej Uniwersytetu w Atenach. Od młodych lat pisała piosenki, a szerszej publiczności zaprezentowała się w 2005 roku dzięki Festiwalowi w Salonikach i nagrodzie za piosenkę „Without You”. Współpracuje z greckimi artystami awangardy, sceny muzycznej i teatralnej. Jej pasją jest tworzenie spektakli muzycznych, libretta, scenariuszy i łączenia wielowymiarowych zdolności artystycznych. Do tej pory wydała 5 albumów, liczne single CD i 8 książek. Oprócz własnej dyskografii, chętnie śpiewa Greckie utwory okresu międzywojennego. Tworzy osobisty styl liryczny, rozwija się w nim i stara się dotykać w poetycki sposób codziennych problemów, z którymi borykają się zachodnie społeczeństwa. Efstathia w większości swoich utworów analizuje temat pozycji kobiet w świecie, ich miejsca na mapie społecznej kiedyś i teraz – uznając za konieczne przywrócenie pozycji kobiet w społeczeństwie w imię równowagi i prawdziwej ewolucji ludzkiej świadomości.

MARIUSZ WÓJTOWICZ

Absolwent Wydziału Lalkarskiego PWST we Wrocławiu. Chociaż pochodzi ze Śląska, od lat związany jest z Toruniem, gdzie od 2001 roku jest aktorem w tamtejszym Teatrze Baj Pomorski. Przez ten czas zagrał ponad czterdzieści ról. Do najważniejszych należą: rola Makbeta w szekspirowskim „Makbecie” czy rola Ojca w „Ślubie” Gombrowicza. Jest reżyserem i współreżyserem przedstawień dla dzieci, m.in.: „Przytulaki, „Gwiazdeczka”, „Przypadki doktora Bonifacego Trąbki”. Współtworzył także spektakle dla dorosłych: „Zebranie, czyli przywitajmy ich razem” – komediowa wizja czasów PRL-u, czy „Takaja” – monodram Anny Skubik, zrealizowany we Wrocławskim Teatrze Lalek. Kilkakrotnie brał udział w projekcie „Lato w Teatrze” jako prowadzący warsztaty teatralne z dziećmi i młodzieżą. Jego pasją poza teatrem i aktorstwem jest gotowanie oraz oglądanie tenisa.

 

SEBASTIAN SIEPIETOWSKI

W 2021r. obronił z wyróżnieniem dyplom magisterski na ASP we Wrocławiu na kierunku Scenografia, gdzie obecnie prowadzi własny przedmiot w pracowni Laboratorium Przestrzeni Scenograficznych. Absolwent Akademii Teatru Alternatywnego, międzynarodowego projektu interdyscyplinarnej edukacji teatralnej organizowanego w latach 2015-2017. Laureat nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za I miejsce w ogólnopolskim konkursie Najlepszych Dyplomów Scenografii w 2022 roku. Autor scenografii oraz multimediów do spektakli m.in w Teatrze Mickiewicza w Częstochowie, Teatrze Kochanowskiego w Opolu , Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie, Wrocławskim Teatrze Lalek, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze oraz na scenie Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu im. Jerzego Grotowskiego. Członek wrocławskiej grupy Cloud Theater, badającej i rozwijającej ideę współpracy nowych technologii i sztuki. Działa na pograniczu teatru, performansu i sztuk wizualnych oraz tworzy wystawy przy współpracy z wrocławskimi instytucjami (Centrum Sztuki WRO, BWA Wrocław, ASP Wrocław, Muzeum Teatru we Wrocławiu).

ANNA SKUBIK-SIGALA

Aktorka-lalkarka, ukończyła PWST Kraków. W 2013 nagrodzona przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok 2013. W 2009 stypendystka Instytutu Kultury Polskiej w Nowym Jorku. Swoimi monodramami zdobyła wiele nagród krajowych i zagranicznych, m.in. w 2008 – Grand Prix 42. Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora, w 2009 – Nagrodę za innowacyjność w sztuce lalkarskiej podczas 13th World Festival of Puppetry w Pradze, w 2010 – Nagrodę Związku Artystów Scen Polskich za kreację aktorską, w 2011 – Nagrodę Publiczności na Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu, w 2013 – Best Actress-Silver Wayang na World Puppet Carnival w Indonezji, w 2014 – nagrodę Best Solo Interpretation na Harmony World Puppet Carnival w Bangkoku. Prezentowała swoje spektakle w kraju i poza jego granicami: w Los Angeles, Nowym Jorku, Wielkiej Brytanii, Armenii, Czechach, Indonezji, Niemczech, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Szkocji, Irlandii oraz w Ukrainie. Od 2016 prowadzi Stowarzyszenie K.O.T., gdzie realizuje projekty edukacyjne i artystyczne. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Kobietostan.

 

JADWIGA WIANECKA

Aktorka, absolwentka PWSFTviT w Łodzi. Ma doświadczenie teatralne (5 sezonów w Teatrze Śląskim w Katowicach) i przed kamerą (m.in. filmy „Najmro”, „Chłopi’, seriale „Wotum nieufności”, „Barwy szczęścia” i wiele innych). Stworzyła autorski cykl „Dykcja empatyczna”, w ramach stypendium ZAiKS, inspirowany „Porozumieniem bez przemocy” Marshalla Rosenberga. Otrzymała Nagrodę Publiczności na 24. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę w dyplomowym spektaklu „Paw Królowej” w reż. Ł. Kosa. Prywatnie zainteresowana tematyką „miasta dla ludzi”, jej podstawowy środek transportu po mieście to rower.

 

 

MAGDALENA GORWA

Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu na kierunku Kompozycja i teoria muzyki w klasie prof. dra hab. Cezarego Duchnowskiego i dra hab. Pawła Hendricha. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2020), Stypendystka Prezydenta Wrocławia (2023, 2020, 2018) oraz ZAiKS (2022, 2020). Finalistka konkursu Studencki Nobel w kategorii SZTUKA (2021). Jej utwory i aranżacje były wykonywane w wielu miastach w Polsce oraz zagranicą, min. w USA, Korei Południowej, Australii, Norwegii, Szwecji, Holandii, Niemczech czy Białorusi. Od 2016 r. stale współpracuje ze środowiskiem teatralnym. Skomponowała muzykę do ponad 20 spektakli dla teatrów w całej Polsce. Od 2019 roku jest kompozytorką „Teatru Aczemu”. W 2023 roku wraz z dwójką przyjaciół otworzyła autorską szkołę muzyki „Przestrzenie Dźwięku” we Wrocławiu, gdzie naucza gry na gitarze, ukulele, pianinie, teorię muzyki i kompozycji.

 

 

WOJCIECH „MANIEK” MANIEWSKI

Reżyser oświetlenia i technik, z wieloletnim doświadczeniem na scenach teatralnych w Polsce i zagranicą. Realizował produkcje m.in Teatru Pieśni Kozła, Teatru Polskiego we Wrocławiu, Kolektywu Kobietostan a także produkcje telewizyjne, koncerty i festiwale. Na stałe związany ze Strefą Kultury Wrocław, gdzie kieruje zespołem techników i realizatorów.

Zdjęcia pochodzą z prywatnych materiałów twórców.

 

Organizator: Fundacja 9 Hills

Współorganizator:
Muzeum Ziemi Chełmińskiej

Producenci i współorganizatorzy spektaklu:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Stowarzyszenie K.O.T. (Kultura, Oświata, Teatr)

       

Produkcja spektaklu współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz ze środków Gminy Wrocław, www.wroclaw.pl

Licencjodawca:

 

 

 

 

Spektakl „Limba” Teatru Układ Formalny

Nowe osiedle mieszkaniowe. Zamknięte, dość zamożne, elitarne. Ósemka bohaterów spotyka się podczas zebrania lokatorskiego, żeby zadecydować o posadzeniu drzewka, tytułowej limby.

Rutynowe zebranie ma dość nieoczekiwany przebieg. Lokatorzy reprezentujący różne grupy społeczne, zawody, ideologie, różny stosunek do Unii Europejskiej, status materialny i wyznania mają też różne wizje i pomysły na temat nie tylko drzewa, ale i wielu innych spraw. Kompromis wisi na włosku. Czy uda się porozumieć w skłóconym i spolaryzowanym społeczeństwie? Czy limba przetrwa zebranie lokatorskie? A może sprzeczność interesów i charakterów jest siłą tak destrukcyjną, że konfrontacja będzie nieunikniona? Pod wpływem emocji i nieoczekiwanych zdarzeń prawda o mieszkańcach wychodzi na jaw. Nikt nie jest tym, za kogo się podawał. Czy ktoś w tej wojnie na racje i argumenty może zwyciężyć?

Inspiracją do powstania spektaklu była dwudziesta rocznica przystąpienia Polski do Unii Europejskiej – jubileusz będący znakomitym pretekstem do przyjrzenia się obecnej kondycji naszej wspólnoty, sprawdzenia w jaki sposób naczelne wartości unii narodów, takie jak pluralizm, tolerancja, sprawiedliwość, czy solidarność i równość, funkcjonują obecnie. Temat wspólnoty w różnorodności znakomicie koresponduje także z tegorocznym jubileuszem 25-lecia województwa dolnośląskiego, w którym dzieje się akcja sztuki. Po 1945 roku to była „ziemia niczyja”. Nikt nie wiedział gdzie będzie granica, kto i jak długo będzie sprawował władzę. Nowi mieszkańcy czuli tymczasowość i niepewność nowej ojczyzny. Czy po latach, dzisiaj, nie odzywają się echa tamtych obaw, w nowych mieszkańcach, nowoczesnych osiedli?

Sztuka jest tragikomiczną opowieścią o niemożności porozumienia się. O hejcie, nienawiści, egoizmie, braku empatii i społecznych podziałach. „Limba” zaczyna się jak u Barei, a kończy jak u Hitchcocka, pomiędzy jest zwyczajne polskie życie, gdzieś na osiedlu, jakich pod Wrocławiem całkiem sporo.

TERMINY POKAZÓW:
4 września (piątek) | 19:00
5 września (sobota) | 18:00
6 września (niedziela) | 17:00

MIEJSCE:
Sala Formalna – Centrum na Przedmieściu
ul. Prądzyńskiego 39A, Wrocław
Szacowany czas trwania 80–90 MINUT

Spektakl rekomendowany dla widzów od 16. roku życia.
TW: dym, światło stroboskopowe, wulgaryzmy, przemoc

REALIZATORZY/ REALIZATORKI

reżyseria PIOTR RATAJCZAK
scenariusz i dramaturgia PIOTR ROWICKI
scenografia MARIANNA LISIECKA-SYSKA
kostiumy NIKOLA ŁADA
choreografia ARKADIUSZ BUSZKO
muzyka TYMOTEUSZ WITCZAK
kierownik produkcji PAWEŁ ZARĘBA
realizacja światła KACPER SCHEFFLER
realizacja dźwięku WIKTOR GRZEGORZEWSKI

Obsada: ALICJA CZERNIEWICZ, WIKTORIA CZUBASZEK, PAULINA MIKUŚKIEWICZ, PRZEMYSŁAW FURDAK, JERZY GÓRSKI, ADAM MICHAŁ PIETRZAK, RAFAŁ PIETRZAK, MACIEJ RABSKI

fot. Edgar de Poray

 

PREMIERA 10 lutego 2024 roku; Sala Formana – Centrum na Przedmieściu, ul. Prądzyńskiego 39A

Koproducentem spektaklu jest Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu (OKiS).

Sztuka powstała w partnerstwie z Przedstawicielstwem Regionalnym Komisji Europejskiej w Polsce. Spektakl jest współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz środków Gminy Wrocław.

151. Antykabaret 2026 p.t. M/S Krajewski

13 września zapraszamy na sto pięćdziesiątą pierwszą podróż z Antykabaretem. Tym razem zabierze nas na pokład M/S Krajewski

We wrześniu świętować będziemy okrągłe, SZEŚĆDZIESIĄTE urodziny Twórcy jak najbardziej jeszcze żywego i w rozkwicie oraz pełni sił – MARKA KRAJEWSKIEGO. Wrocławski pisarz, literacki ojciec Eberhardta Mocka i Edwarda Popielskiego, doktor nauk humanistycznych, laureat wielu nagród, wyróżnień, honorów. Przywrócił kryminał retro, wskrzesił dawne Breslau i obudził nostalgię za Lwowem. Niezrównany smakosz i sybaryta. Postać, która inspiruje.

Niech te urodziny będą okazją do spotkania się i spędzenia wspólnie Dobrego Wieczoru we Wrocławiu.

 


Wystąpią:
Ewa Szlempo-Kruszyńska
Dorota Kołodziej
Ola Godek
Tomasz Leszczyński
Łukasz Gada Iwaniuk
Ścibor Szpak. Doktor Absurdu
Waldemar Maszyński (piano)
Marzena Cybulka (bas)
Paweł Ostrowski (perkusja).

Wieczór poprowadzi: Marek Kocot.

 

Antykabaret

Od piętnastu lat, co miesiąc dolnośląscy artyści, naukowcy, dziennikarze, nauczyciele spotykają się raz w miesiącu, tradycyjnie trzynastego dnia miesiąca i przedstawiają zebranej publiczności swoje monologi, piosenki, referaty. W ten sposób poza działalnością stricte rozrywkową czy artystyczną, tworzą się więzi środowiskowe i ponadśrodowiskowe – interdyscyplinarne. Efektem nawiązania tych więzi jest dalsza współpraca artystyczna i naukowa. „Antykabaret”  przez piętnaście lat stał się ważnym fundamentem wrocławskiej  kultury.

Rok 2026 decyzją Sejmu i Senatu Rzeczpospolitej ustanowiony został Rokiem osób, instytucji, miejsc i wydarzeń istotnych dla polskiej historii, kultury i życia społecznego. Dlatego nasze programy zaplanowane na rok 2026 chcemy poświęcić:

13 marca 2026 – Gdyni i Wrocławiowi – rok 2026 jest ogłoszony przez Senat RP Rokiem Gdyni. W naszym programie chcemy połączyć Wrocław i Gdynię. Co wyniknie z tego zestawienia? Jakie są związki pomiędzy miastami? Czy istnieje współpraca kulturalna pomiędzy oboma ośrodkami?

13 kwietnia 2026 – w dwustulecie śmierci -Józefowi Maksymilianowi Ossolińskiemu – założycielowi Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, którego zbiory w 1948 roku trafiły do Wrocławia; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Józefa Maksymiliana Ossolińskiego; Zestawimy dzieło życia Ossolińskiego z pracą Stanisława Staszica (dwustulecie śmierci), Rok 2026 to także Rok Stanisława Staszica.

13 maja 2026 – w stulecie powstania – Polskiemu Radiu; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Polskiego Radia.

13 czerwca 2026 – w stulecie urodzin – Marylin Monroe (ur. 1.06.1926) – ikonie nie tylko światowego kina ale także światowej kultury. Jakie związki ma Wrocław z Marylin Monroe? Czy polską MM była VV?

13 września 2026 – w sześćdziesięciolecie urodzin – Markowi Krajewskiemu (ur. 4.09.1966) – wrocławskiemu pisarzowi, twórcy retro
kryminału wrocławskiego;

13 października 2026 – w stulecie urodzin – Andrzejowi Waligórskiemu (ur. 20.10.1926) – poecie, satyrykowi, twórcy wrocławskiego Studia 202,

8 listopada 2026– w stulecie odsłonięcia pomnika (14.11.1926) – Fryderykowi Chopinowi – kompozytorowi polskiemu o światowej sławie.

Każde z wydarzeń będzie się odnosiło do swojego Patrona bezpośrednio – z wykorzystaniem utworów związanych z Patronem lub pośrednio – poprzez nowo powstałe teksty i piosenki, prace plastyczne, wykłady inspirowane postacią Patrona lub nawiązujące do jego twórczości i spuścizny.

Współorganizatorzy:
„Fundacja Ośrodek”
Ośrodek Kultury i sztuki we Wrocławiu

Logo Ośrodka Kultury i Sztuki we Wocławiu

Projekt jest współfinansowany ze środków Budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego i Gminy Wrocław.

Nagrody w konkursie literackim ufundował Sklep Dolnośląski.

UWAGA:  start imprezy ustaliliśmy na godzinę 19:00 ale postaramy się wpuścić Szanownych Gości na salę i udostępnić bar, kwadrans po 18:00

 


Więcej wiadomości o Antykabarecie: www.facebook.com/Antykabaret

 

Bilety w cenie od 70 do 90 zł do nabycia na stronie www.kupbilecik.pl

 

Premierowa „Noc przekroczeń” w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Nauki

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu wraz z Fundacja PLAŻA I CIEMNIA i Wydziałem Filologicznym Uniwersytetu Wrocławskiego zapraszają na premierę spektaklu performatywnego „Noc przekroczeń. Próby”

Wydarzenie odbędzie się  w ramach Dolnośląskiego Festiwalu Nauki 16 września w budynku Wydziału Filologicznego o godz. 19.00

Noc przekroczeń składa się z trzech części, w tym eksperymentu teatralnego. Opiera się m.in. na tekstach poetyckich Antoine’a Cassara, Konrada Góry, Anouk Herman i Emilii Staniek, mierzących się ze współczesną rzeczywistością społeczną/polityczną/ekonomiczną, ale też wytyczających odrębne ścieżki dla poszczególnych, niepowtarzalnych istnień.

Spektakl eksploruje doświadczenie wspólnotowości oraz granic, mogących stać się drogowskazami. Szkicuje wyzwolenie z dotychczasowych ram światopoglądowych, ograniczających i alienujących żywe istoty. Podejmuje kwestię wspólnoty, także międzygatunkowej, i bezprzemocowej równości/ różnorodności wobec wyzysku i eksploatacji.

Zwraca się ku wolności wobec pojęć płci, granicy, narodu, własności. Jest otwarty na nowe wersje przebiegu i ludzi, aleatoryczny. Mimo że pozbawiony fabuły, to jednak obiera kierunek z dołu do góry (chociaż droga z dołu do góry jest drogą z góry w dół, jak mawiał pewien presokratejski filozof z Efezu).

Części spektaklu:
I. Ereb
Czytanie, performans i dźwięki w ciemności

II. Purgatorium
Czytanie, gra aktorska, performans i dźwięki w świetle
Osoby ludzkie i zwierzęce

III. Eutopos
Czytanie
Eksperyment teatralny* pt. Autonomiczny Świat Sceniczny

Każdy z występujących aktorów odgrywał w przeszłości różne role; tutaj zagra jedną z nich, nie ujawniając jednak innym aktorom, co to za rola w tym nowym scenicznym współistnieniu. Nikt nie wie, czego się spodziewać po innych, co usłyszy i zobaczy. Scena stanie się tutaj światem, w którym rozegra się autonomiczne, nowe życie, jakiego nikt wcześniej się nie spodziewał.

fot: MonikaP / Pixabay (licencja Creative Commons)

Występują: Dawid Broniszewski, Dariusz Brzeski, Kamil D. Gałuszka, Karolina Gorzkowska, Orfeusz Jakubiszyn, Tomasz Kanczewski, Jadwiga Wianecka.
Muzyka: Barbie, Igor Gawlikowski, Gespinst
Scenariusz i reżyseria: Marcin Czerwiński feat. Gespinst

Wstęp bezpłatny. Rezerwacja miejsc od września pod mailem:
marcin.czervo(at)gmail.com
Liczba miejsc ograniczona.
Uwaga, dopiero potwierdzenie zgłoszenia oznacza rezerwację.

*Eksperyment teatralny to nie eksperyment w ścisłym, naukowym sensie. Jest to twórcze, świadome sprawdzanie nowych możliwości teatru, w czym chodzi o ryzyko artystyczne: twórcy nie mają pewności, czy nowa forma zadziała, jaki sens wytworzy się w kontakcie z widzem, czy uczestnicy podejmą proponowaną regułę gry oraz jakie będą emocjonalne i społeczne skutki przedstawienia.

 

www.plazaciemnia.pl

 

Producenci i organizatorzy:
Fundacja PLAŻA I CIEMNIA
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

 

 

Współorganizator:
Uniwersytet Wrocławski, Wydział Filologiczny

 

 

Dolnośląski Festiwal Nauki

 

 

Spektakl dofinansowany z Budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

Szczegółowy program Dolnośląskiego Festiwalu Nauki na stronie:
www.festiwal.wroc.pl/

 

 

 

Prądy wsteczne I Premiera Teatru Układ Formalny

We wrześniu 2026 zapraszamy na premierę spektaklu Teatru Układ Formalny, który jest koprodukowany wspólnie z Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu. Spektakl realizowany wg teksu i w reżyserii Magdaleny Drab to intymna, poruszająca opowieść o kobietach, które są sobie najbliższe, a jednocześnie (a może właśnie dlatego) potrafią ranić się najmocniej.

Daty:
18 września 2026, godz. 19:00 I Premiera
19 września 2026, godz. 18:00
20 września 2026, godz. 17:00

Miejsce:
Teatr Układ Formalny
Centrum na Przedmieściu – Sala Formalna
ul. Prądzyńskiego 39A, Wrocław

 

Wiadomość o terminalnej chorobie matki staje się impulsem do wspólnej podróży. Wyjazd, który miał być spełnieniem odkładanego latami marzenia, szybko zamienia się w konfrontację z tym, co przez lata pozostawało niewypowiedziane. W drogę ruszają osoby, które wychowały się pod jednym dachem, ale z czasem coraz bardziej się od siebie oddaliły. W zamkniętej przestrzeni wspólnej drogi wymuszona bliskość sprawia, że dawne konflikty, zapomniane historie i niewygodne pytania wracają niczym tytułowe prądy wsteczne.

Co naprawdę warto zrobić przed śmiercią? Czy sięgnąć po swoją to do list i przeczytać wszystkie książki, obejrzeć filmy, zwiedzić cały świat? A może wystarczy wypowiedzieć w końcu to, czego nie potrafiło się przez lata?
Inspiracją do powstania „Prądów wstecznych” były rodzinne dramaty psychologiczne: „Sierpień w hrabstwie Osage” Tracy’ego Lettsa oraz „Tęsknię za domem” Radosława B. Maciąga. To teatr oparty na dialogu, intensywnych relacjach i pogłębionych rolach aktorskich, ale niepozbawiony humoru.

Oprawa muzyczna łączy elektronikę z naturalnymi ambientami. Nowe miesza się ze starym, podobnie jak teraźniejszość bohaterek miesza się z pamięcią domu – przystani, od której nigdy do końca nie udało im się odbić.

 

 

REALIZATORZY / REALIZATORKI
reżyseria / scenariusz MAGDALENA DRAB
projekty i koncepcja kostiumów, scenografii i form MACIEJ RABSKI
choreografia / choreografia lalek
muzyka ALBERT PYŚK
reżyseria i realizacja światła KACPER SCHEFFLER
realizacja dźwięku WIKTOR GRZEGORZEWSKI
kierownik produkcji BARBARA SCHEFFLER

Obsada: ALICJA CZERNIEWICZ, WIKTORIA CZUBASZEK-GÓRSKA, PAULINA MIKUŚKIEWICZ, GRAŻYNA MISIOROWSKA (gościnnie)

Szacowany czas trwania: około 80 minut
Spektakl rekomendowany dla widzów od 15 roku życia
TW: dym sceniczny, dym papierosowy, światło stroboskopowe.
Bilety: 75/90 PLN, dostępne pod linkiem https://ukladformalny.pl/kup-bilet/

Producent: Fundacja „Teatr Układ Formalny”
Koproducent: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu (OKiS)

            

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

„Amatorki” Teatru Kombinat – pokazy w lipcu

„Amatorki” to spektakl o uwikłaniu w stereotypy. Wszyscy bohaterowie to jakby zrobione według matrycy produkty zbiorowego „bez-myślenia” – chętnie wchodzą role w których funkcjonowali i funkcjonują ich rodzice czy dziadkowie, dziedzicząc wiele traum pokoleniowych.

„Kobiety wychodzą często za mąż lub giną w inny sposób” – tak o bohaterkach „Amatorek” pisze noblistka Elfriede Jelinek. Opisując równoległe historie trzech kobiet – Brigitte, Pauli i Susi – Jelinek dokonuje analizy relacji damsko-męskich przedstawionych jako pole walki i przemocy. Relacje między kobietami i mężczyznami budowane są na zasadach biznesowych kontraktów. Kobieta od mężczyzny chce pieniędzy, bezpieczeństwa materialnego, dziecka i nazwiska, co ma niejako usankcjonować ją jako kobietę i pozwolić jej przyjąć określoną rolę w społeczeństwie – żony i matki. Mężczyzna od kobiety oczekuje przyjemności cielesnych, usługiwania i niemalże niewolniczej pracy. On stosuje wobec niej przemoc – ona odpłaca mu się podstępem.

Jedna z bohaterek walczy na śmierć i życie o zapewnienie sobie odpowiedniego statusu społecznego, wyjście z biedy, porzucenie znienawidzonej pracy, podczas gdy druga naiwnie marząc o „miłości przenoszącej góry”, nabiera się na kulturowy mit, oddając w zamian swoją niezależność i marzenia. W obu przypadkach mężczyzna jest środkiem do celu, wehikułem, który ma przenieść do „ziemi obiecanej”, a kobiety są ofiarami zarówno samczej dominacji, jak i własnej bierności, braku ambicji, naiwności, wygodnictwa, ale też stereotypów społecznych, którym ulegają.

Spektakl „Amatorki” to pełne ironii i groteski studium przypadków, opisane ciekawym językiem literackim, okraszone hip-hopwym bitem, do którego Agnieszka Wolny-Hamkało napisała piosenki, odsłaniające inne oblicze głównych bohaterek tej opowieści.

 

fot. Łukasz Markuszewski

Data: 17-18 lipca 2026, godz. 19:00
Miejsce: Wrocławski Teatr Współczesny im. Marii i Edmunda Wiercińskich,
Scena na Strychu ul. Rzeźnicza 12, Wrocław

Bilety w cenie 38-50 zł dostępne na: https://tiny.pl/ym3-8jbn3 

Spektakl rekomendowany dla widzów 16+
Jeśli są Państwo osobami ze specjalnymi potrzebami i planują wziąć udział w wydarzeniu, prosimy o kontakt mailowy minimum tydzień wcześniej: teatrkombinat@gmail.com  Taka informacja pozwoli nam wdrożyć rozwiązania, które sprawią, że wydarzenie będzie dla Państwa dostępne.

Artyści:

tekst: Elfriede Jelinek
tłumaczenie: Anna Majkiewicz i Joanna Ziemskiej
adaptacja tekstu: Katarzyna Baraniecka
reżyseria: Katarzyna Baraniecka
piosenki: Agnieszka Wolny-Hamkało
scenografia i kostiumy: Kinga Melka
choreografia: Jarosław Staniek
muzyka: Maciej Henel-Celis

Występują:
Beata Śliwińska, Angelika Wójcik, Adrianna Kwiatkowska, Szymon Bandyk, Marcin Weron

Producenci:
Fundacja Kombinat
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu

Partnerzy:
Wrocławski Teatr Współczesny
Patronat medialny:
Radio RAM

Produkcja spektaklu współfinansowana ze środków budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz Gminy Wrocław, www.wroclaw.pl

Uwaga! Spektakl „SŁOJE DRZEWA” odwołany!

Spektakl, w którym fragmenty prozy Urszuli Kozioł, wybrane jej wiersze oraz cytaty z esejów i felietonów składają się na literacki portret wybitnej poetki, od lat związanej z Wrocławiem. W przedstawieniu znalazły odzwierciedlenie najważniejsze w jej pisarstwie motywy, nazwane przez nią „kołami tematycznymi”.

Dostrzegam teraz w tych wierszach napisanych na przestrzeni kilku dziesiątków lat” – pisała w „Stanach nieoczywistości” – „zarysowujące się (na kształt przerdzewiałych słojów w przekroju drzewa) koła tematyczne, które w coraz to innej perspektywie nawiązują promieniście do swego rdzenia i usiłują jeszcze inaczej mówić o tym samym, ujmowanym raz z tej, a raz z tamtej strony…”*. I dodawała, że pragnie mówić o człowieku: „wobec cywilizacji, techniki, wobec przyrody (…), wobec wojny, wobec drugiego człowieka, wobec pamięci, dziedzictwa, życia, miłości, śmierci, wobec własnego «ja», wobec czasu wreszcie, w którym owemu «ja» wypadło żyć”**.

Przez długie lata twórczość Urszuli Kozioł pełna była żywej dyskusji ze światem. We wstępie do tomu „Poezje wybrane (II)” autorka pisała: „Myślę, że większość zapisanych przeze mnie stron powstała z pilnej wewnętrznej potrzeby podzielenia się z kimś złymi przeczuciami, które mną owładnęły a które dotyczą losu ludzi i losu świata, (…) są też te zapisy próbą uprzytomnienia sobie i innym różnorakich zagrożeń, są wołaniem o opamiętanie się, nawet jeśli miałoby ono pozostać jedynie wołaniem na puszczy”***.

W ostatniej dekadzie w wierszach Urszuli Kozioł zaczyna dominować krąg rozważań o stracie ukochanego mężczyzny i przejmujący, wnikliwy zapis własnego przemijania, żegnania się z życiem.

W spektaklu „Słoje drzewa” zostały zaprezentowane te dwa nurty refleksji poetyckich: pierwszy – pełen pasji, obrazujący przemiany świata i rosnące wokół nas zagrożenia oraz ten późniejszy – wyciszony, pełen prostoty i pokory, w którym poetka żegna się ze światem.

* Urszula Kozioł, Wciąż o tym samym, [w:] Stany nieoczywistości, PIW, Warszawa 1999, s. 273–274.
** Tamże, s. 273–274.
*** Urszula Kozioł, Poezje wybrane (II) , Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1985, s. 5–6.


TWÓRCY SPEKTAKLU

Reżyseria, scenariusz: Jerzy Bielunas
Muzyka: Sambor Dudziński
Scenografia: Mirosław Chudy
Występują: Wiktoria Glińska, Krystyna Krotoska, Agnieszka Kwietniewska, Halina Litwiniec

Jerzy Bielunas jest reżyserem teatralnym i telewizyjnym, profesorem wykładającym we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Zrealizował kilkadziesiąt spektakli teatralnych. W czasie studiów był związany z Teatrem „Kalambur” we Wrocławiu. Przez szereg lat współpracował z Przeglądem Piosenki Aktorskiej (PPA) we Wrocławiu. W ramach PPA zrealizował m.in. spektakl „Ballady Morderców” (1998) oparty na piosenkach zespołu Nick Cave and The Bad Seeds, a także koncert ,„Nick Cave i przyjaciele” (1999). Jest również twórcą widowisk telewizyjnych, m.in. koncertu galowego z okazji wejścia Polski do Unii Europejskiej (2004), koncertów z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego (2003, 2009, 2014), koncertu z okazji 25. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” ( 2005) czy koncertu poświęconego Markowi Grechucie – „Świat w obłokach” – prezentowanego na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (2006). Zrealizował również „Częstochowską Victorię” – plenerowe widowisko w ramach obchodów jubileuszu 350-lecia obrony Jasnej Góry, inscenizowane na wałach klasztoru (2005). We Wrocławiu przygotowywał koncerty z okazji wręczenia Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus (2008 i 2009) oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2013, 2015, 2016). Na Międzynarodowym Festiwalu Mozartowskim „Mozartiana” w Gdańsku reżyserował widowiska: „Operowe fascynacje Chopina” (2010), „Fantazja na oliwskie organy” (2017) i „Muzyka nocy” (2022). Interesuje się też teatrem dla dzieci. Jego przedstawienia dla młodych widzów były wielokrotnie nagradzane. Członek ZAiKS-u. Tłumacz piosenek francuskich, autor sztuk teatralnych, scenariuszy i tekstów piosenek dla dzieci, m.in. utworów, które ukazały się na płycie „Małe WuWu”.

Mirosław Chudy jest ekspertem Galerii 66P i członkiem ciała doradczego tworzącego program miejsca. W latach 80. studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta) we Wrocławiu wraz z innymi przedstawicielami nurtu Nowej ekspresji, m.in. Wojciechem Urlichem, Mają Godlewską i Władysławem Zaporowskim. Był związany z pracownią Konrada Jarodzkiego. Jeszcze podczas studiów współtworzył legendarny Klub Linda. W 1987, tuż przed dyplomem, wyjechał do Aten, gdzie do 1990 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach (ASFA) w pracowni firmowanej przez Jannisa Kounnellisa, jednego z czołowych przedstawicieli nurtu Arte Povera. W latach 1990–2007 mieszkał w Toronto i w Chicago. Obecnie mieszka i pracuje w Miami w USA, łącząc indywidualną praktykę artystyczną ze zleceniami na projekty wnętrz i oprawę wydarzeń.

Sambor Dudziński (właśc. Damian Dudziński–Dymek), ur. 3 czerwca 1974 w Bytomiu, jest artystą totalnym: performerem, multiinstrumentalistą, kompozytorem, autorem tekstów, wokalistą, aktorem, lalkarzem, wynalazcą i showmanem. Jego sceniczna działalność łączy teatr, muzykę i elementy transowego rytuału, tworząc unikalne widowiska live. Wielokrotnie występował za granicą, m.in. w USA, Japonii, Niemczech, Finlandii, Francji, Danii, Rosji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech i w Rumunii. Na scenie posługuje się kilkunastoma instrumentami, łącząc live looping i improwizację. Gra na instrumentach klawiszowych (piano elektryczne, rhodes, organy, key-bass, melodyka), dętych (saksofony, klarnety), perkusyjnych, a także na licznych instrumentach etnicznych (duduk, sopiłka, didgeridoo, drumle, kalimba, berimbao, lira korbowa, ligawki, flety). Jego wokal obejmuje szerokie spektrum stylistyk – od jazzu i belcanto po śpiew etniczny i eksperymentalny. Tworzy muzykę teatralną, filmową, współczesna i wokalną, a także w nurcie jazzu, bluesa, popu i progresywnego rocka.

Wiktoria Glińska studiuje na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. W 2024 roku otrzymała wyróżnienie w VI edycji konkursu Modjeska Calling, który jest organizowany przez Teatr Polski w Poznaniu. Absolwentka lubelskich szkół muzycznych: Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Karola Lipińskiego w klasie wiolonczeli oraz Szkoły Muzycznej II st. im. Tadeusza Szeligowskiego w klasie śpiewu operowego.

Agnieszka Kwietniewska jest aktorką. Ukończyła studia na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Laureatka wielu nagród aktorskich, m.in. wyróżnienia za najlepszą rolę żeńską na 4. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia za kreację w spektaklu „Joanna Szalona. Królowa” w reżyserii Wiktora Rubina oraz indywidualnej nagrody aktorskiej za rolę żeńską w przedstawieniu „Był sobie Andrzej, Andrzej, Andrzej i Andrzej” Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki (Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu) w finale 17. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Przez wiele lat związana z Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie zadebiutowała w grudniu 2012 w przedstawieniu Moniki Strzępki pod tytułem „Courtney Love”. Obecnie związana z  Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu i Teatrem Polskim w Podziemiu we Wrocławiu.

Krystyna Krotoska jest aktorką teatralną i filmową oraz pieśniarką. Już w czasie studiów związała się z wrocławskim Teatrem Kalambur, w którym występowała od 1969 do 1982 roku. W latach 1983–90 i 1991–2004 była aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu. Od lat współpracuje z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego. W 2002 roku zrealizowała tu swój Beckettowski monodram „no właśnie co”, na który złożyły się dwie jednoaktówki: „Nie ja” i „Kołysanka” oraz wiersz Becketta „no właśnie co”. W 2013 roku monodram został poszerzony o jednoaktówkę „Kroki”. Spektakl był prezentowany także we Włoszech, częściowo w języku włoskim. W 2006 roku z międzynarodową grupą Bred in the Bone Theatre Company zrealizowała „Unreal City – a jazzed performance”, oparty na poemacie T.S. Eliota „Ziemia jałowa”. W 2014 roku wystąpiła na scenie Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu w broadwayowskim musicalu „Nine”, w roli matki Gwida. Poezja Urszuli Kozioł od lat pozostaje w kręgu zainteresowań aktorki. W 1970 roku wystąpiła w słynnym spektaklu Teatru Kalambur pt. „W rytmie słońca”, zrealizowanym na podstawie tomu poetki pod tym samym tytułem.

Halina Litwiniec jest aktorką, nauczycielką i animatorką kultury. W 1963 roku ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1965 uzyskała dyplom aktorki estradowej. W latach 1961–1993 występowała na scenie wrocławskiego Teatru Kalambur, m.in. w spektaklach zrealizowanych na podstawie twórczości Urszuli Kozioł („W rytmie słońca”, 1970; „Biała skrzynia”, 1977; „O sobie samej”, 1982). Laureatka licznych nagród w konkursach recytatorskich – wojewódzkich i ogólnopolskich, a także aktorskich, m.in. otrzymała nagrodę za rolę w „Łysej Śpiewaczce” (1966) podczas Festiwalu Teatrów Studenckich oraz nagrodę za najlepszy epizod aktorski w spektaklu „Nasz Julo czerwony” (1987) w ramach plebiscytu „Złote Iglice”. Uhonorowana odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” oraz „Srebrnym Krzyżem Zasługi”. W latach 1965–1980 uczyła języka polskiego i prowadziła teatr szkolny. Od 1983 kierowała wrocławską kawiarnią „Pod Kalamburem” – kultowym miejscem spotkań artystycznych i kulturalnych elit miasta, a także wielu wydarzeń artystycznych. Współtworzyła działającą w kawiarni „Galerię Literacką Młodych” , organizowała konkursy poetyckie (m.in. wspólnie z Markiem Garbalą „Turniej Jednego Wiersza”) oraz prowadziła spotkania z wybitnymi postaciami polskiego teatru, literatury i nauki (m.in. z Tadeuszem Łomnickim, Urszulą Kozioł, Wisławą Szymborską, Jeremim Przyborą i prof. Janem Miodkiem). W ramach cyklu „Galerii Trzech Obrazów” gościła wrocławskich plastyków. Obecnie aktywnie działa na rzecz upamiętnienia dziedzictwa Teatru Kalambur, m.in. współorganizując „Poniedziałki z Kalamburem”, które odbywają się co miesiąc w „Art Cafe Kalambur”. Od lat jest związana ze Stowarzyszeniem Europejskich Więzi, które promuje wiedzę o współczesnym świecie w różnych aspektach – politycznych, kulturowych i socjologicznych.

Elżbieta Terlikowska-Misiak jest kostiumografką i scenografką. Absolwentka Wydziału Projektowania Form Przemysłowych Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni prof. Józefa Hałasa. Jako scenografka i kostiumografka zadebiutowała w 1986 roku w Operze Wrocławskiej, pracując przy spektaklu „Nowe Wyzwolenie” według Witkacego, w reżyserii Jerzego Bielunasa. Scenografię i kostiumy projektuje nie tylko dla teatru. Pracuje również przy produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. jest autorką kostiumów do filmu „Odlotowe wakacje” Marka Piestraka oraz seriali „Życie jak poker” i „Warto kochać”. Zajmuje się także grafiką użytkową oraz małą formą graficzną.

Koproducenci i współorganizatorzy:
Instytutu im. Jerzego Grotowskiego


Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Logo Ośrodka Kultury i Sztuki we Wocławiu

Spektakl jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Przejdź do treści