„Magazyn Teatralny”– podcast. Premiera

W marcu 2026 swoją premierę ma seria podkastów pn. „Magazyn Teatralny” wyprodukowana przez Fundację „Teatr Układ Formalny” i Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu. Zachęcamy do słuchania.

„Magazyn Teatralny” to podcast Teatru Układ Formalny nagrywany w magazynie scenografii. W miejscu, gdzie kończy się oficjalna narracja o teatrze, a zaczynają prawdziwe historie jego powstawania. Jest to rozmowa o teatrze, głównie o Układzie Formalnym, od zaplecza: o spektaklach, procesach twórczych, porażkach, przypadkach i decyzjach, które doprowadziły do ich powstania. Podcast łączy wspomnienia, anegdoty i refleksje z działalności zespołu z szerszym spojrzeniem na funkcjonowanie teatru niezależnego i kultury w Polsce. Ideą projektu jest pokazanie teatru bez PR-owej warstwy – jako pracy pełnej improwizacji, ryzyka, absurdów organizacyjnych, ale też pasji i wspólnoty. Punktem wyjścia do rozmów są konkretne spektakle i wydarzenia z historii zespołu Układu Formalnego: od pierwszych produkcji powstałych w ramach programu samoformacji, przez kontrowersyjne projekty edukacyjne czy festiwalowe przygody, po refleksje o finansowaniu kultury, przestrzeni dla teatru niezależnego i zmianach w świecie sztuki. Podcast ma charakter luźnej, szczerej rozmowy, często z gośćmi związanymi z danym projektem lub środowiskiem teatralnym. Stałe segmenty – jak „Rzeczy znalezione w magazynie” czy krótkie omówienie repertuaru – podkreślają jego magazynowy, ironiczny charakter i przypominają, że teatr jest także materialną praktyką: przedmiotami, scenografią i śladami kolejnych produkcji. „Magazyn Teatralny” jest więc jednocześnie archiwum doświadczeń zespołu TUF, opowieścią o drodze niezależnego teatru oraz próbą rozmowy o tym, czym dziś jest teatr: spotkaniem ludzi, procesem twórczym i formą wspólnoty, która powstaje pomimo ograniczeń finansowych, organizacyjnych czy instytucjonalnych. Jednocześnie podcast nie zamyka się wyłącznie w temacie własnych spektakli czy działalności zespołu. W kolejnych odcinkach planujemy także wychodzić poza te ramy i rozmawiać szerzej o kulturze i sztuce – o teatrze, aktorstwie, filmach, serialach czy zjawiskach popkultury. Nie tyle z pozycji ekspertów, ile ludzi, którzy na co dzień z takimi materiałami obcują, czerpią z nich inspirację i chcą się nimi dzielić w rozmowie.

Seria podkastów „Magazyn Teatralny” (otwórz tutaj)

Odcinek 1:
Jak za 20 tyś. zrobić Teatr. Prowadzą: Adam Michał Pietrzak & Maciej Rabski
https://www.youtube.com/watch?v=D7E2uuw9WeI

Odcinek 2:
Trzy Świnki kontra system. Czyli stare „Słowo na G”. Prowadzą: Adam Michał Pietrzak & Maciej Rabski. W roli gościa świnki nr 3 — Jerzy Górski!
https://www.youtube.com/watch?v=NDg6yp-2JjY

Odcinek 3:
Spólnota. Wiecie, że było coś takiego? Prowadzą: Adam Michał Pietrzak & Maciej RabskiO spektaklu Spólnota opowie nam nasz układowy kolega, aktor Przemysław Szczepan Seweryn Furdak
https://www.youtube.com/watch?v=ebT9dgiysTA

Odcinek 4:
Bogowie na Pol’and’Rock!Prowadzą: Adam Michał Pietrzak & Maciej Rabski. Ponownie z nami gość Przemysław Szczepan Seweryn Furdak!
https://www.youtube.com/watch?v=_1xjvfhEtNw

Odcinek 5:
Było CICHO w WtW. Prowadzą: Adam Michał Pietrzak & Maciej Rabski, gość Przemysław Szczepan Seweryn Furdak.
https://www.youtube.com/watch?v=2yBRguMdahE

Twórcy:
Scenariusz 5 odcinków: Adam Pietrzak,
Realizacja nagrań: Przemysław Furdak
Montaż: Paulina Mikuśkiewicz

Koproducenci:
Fundacja „Teatr Układ Formalny”

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

„SŁOJE DRZEWA” – na podstawie tekstów Urszuli Kozioł

Spektakl, w którym fragmenty prozy Urszuli Kozioł, wybrane jej wiersze oraz cytaty z esejów i felietonów składają się na literacki portret wybitnej poetki, od lat związanej z Wrocławiem. W przedstawieniu znalazły odzwierciedlenie najważniejsze w jej pisarstwie motywy, nazwane przez nią „kołami tematycznymi”.

„Dostrzegam teraz w tych wierszach napisanych na przestrzeni kilku dziesiątków lat” – pisała w „Stanach nieoczywistości” – „zarysowujące się (na kształt przerdzewiałych słojów w przekroju drzewa) koła tematyczne, które w coraz to innej perspektywie nawiązują promieniście do swego rdzenia i usiłują jeszcze inaczej mówić o tym samym, ujmowanym raz z tej, a raz z tamtej strony…”*. I dodawała, że pragnie mówić o człowieku: „wobec cywilizacji, techniki, wobec przyrody (…), wobec wojny, wobec drugiego człowieka, wobec pamięci, dziedzictwa, życia, miłości, śmierci, wobec własnego «ja», wobec czasu wreszcie, w którym owemu «ja» wypadło żyć”**.

Przez długie lata twórczość Urszuli Kozioł pełna była żywej dyskusji ze światem. We wstępie do tomu „Poezje wybrane (II)” autorka pisała: „Myślę, że większość zapisanych przeze mnie stron powstała z pilnej wewnętrznej potrzeby podzielenia się z kimś złymi przeczuciami, które mną owładnęły a które dotyczą losu ludzi i losu świata, (…) są też te zapisy próbą uprzytomnienia sobie i innym różnorakich zagrożeń, są wołaniem o opamiętanie się, nawet jeśli miałoby ono pozostać jedynie wołaniem na puszczy”***.

W ostatniej dekadzie w wierszach Urszuli Kozioł zaczyna dominować krąg rozważań o stracie ukochanego mężczyzny i przejmujący, wnikliwy zapis własnego przemijania, żegnania się z życiem.

W spektaklu „Słoje drzewa” zostały zaprezentowane te dwa nurty refleksji poetyckich: pierwszy – pełen pasji, obrazujący przemiany świata i rosnące wokół nas zagrożenia oraz ten późniejszy – wyciszony, pełen prostoty i pokory, w którym poetka żegna się ze światem.

* Urszula Kozioł, Wciąż o tym samym, [w:] Stany nieoczywistości, PIW, Warszawa 1999, s. 273–274.
** Tamże, s. 273–274.
*** Urszula Kozioł, Poezje wybrane (II) , Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1985, s. 5–6.

TWÓRCY SPEKTAKLU

Reżyseria, scenariusz: Jerzy Bielunas
Muzyka: Sambor Dudziński
Scenografia: Mirosław Chudy
Występują: Wiktoria Glińska, Krystyna Krotoska, Agnieszka Kwietniewska, Halina Litwiniec

Jerzy Bielunas jest reżyserem teatralnym i telewizyjnym, profesorem wykładającym we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Zrealizował kilkadziesiąt spektakli teatralnych. W czasie studiów był związany z Teatrem „Kalambur” we Wrocławiu. Przez szereg lat współpracował z Przeglądem Piosenki Aktorskiej (PPA) we Wrocławiu. W ramach PPA zrealizował m.in. spektakl „Ballady Morderców” (1998) oparty na piosenkach zespołu Nick Cave and The Bad Seeds, a także koncert ,„Nick Cave i przyjaciele” (1999). Jest również twórcą widowisk telewizyjnych, m.in. koncertu galowego z okazji wejścia Polski do Unii Europejskiej (2004), koncertów z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego (2003, 2009, 2014), koncertu z okazji 25. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” ( 2005) czy koncertu poświęconego Markowi Grechucie – „Świat w obłokach” – prezentowanego na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (2006). Zrealizował również „Częstochowską Victorię” – plenerowe widowisko w ramach obchodów jubileuszu 350-lecia obrony Jasnej Góry, inscenizowane na wałach klasztoru (2005). We Wrocławiu przygotowywał koncerty z okazji wręczenia Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus (2008 i 2009) oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2013, 2015, 2016). Na Międzynarodowym Festiwalu Mozartowskim „Mozartiana” w Gdańsku reżyserował widowiska: „Operowe fascynacje Chopina” (2010), „Fantazja na oliwskie organy” (2017) i „Muzyka nocy” (2022). Interesuje się też teatrem dla dzieci. Jego przedstawienia dla młodych widzów były wielokrotnie nagradzane. Członek ZAiKS-u. Tłumacz piosenek francuskich, autor sztuk teatralnych, scenariuszy i tekstów piosenek dla dzieci, m.in. utworów, które ukazały się na płycie „Małe WuWu”.

Mirosław Chudy jest ekspertem Galerii 66P i członkiem ciała doradczego tworzącego program miejsca. W latach 80. studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta) we Wrocławiu wraz z innymi przedstawicielami nurtu Nowej ekspresji, m.in. Wojciechem Urlichem, Mają Godlewską i Władysławem Zaporowskim. Był związany z pracownią Konrada Jarodzkiego. Jeszcze podczas studiów współtworzył legendarny Klub Linda. W 1987, tuż przed dyplomem, wyjechał do Aten, gdzie do 1990 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach (ASFA) w pracowni firmowanej przez Jannisa Kounnellisa, jednego z czołowych przedstawicieli nurtu Arte Povera. W latach 1990–2007 mieszkał w Toronto i w Chicago. Obecnie mieszka i pracuje w Miami w USA, łącząc indywidualną praktykę artystyczną ze zleceniami na projekty wnętrz i oprawę wydarzeń.

Sambor Dudziński (właśc. Damian Dudziński–Dymek), ur. 3 czerwca 1974 w Bytomiu, jest artystą totalnym: performerem, multiinstrumentalistą, kompozytorem, autorem tekstów, wokalistą, aktorem, lalkarzem, wynalazcą i showmanem. Jego sceniczna działalność łączy teatr, muzykę i elementy transowego rytuału, tworząc unikalne widowiska live. Wielokrotnie występował za granicą, m.in. w USA, Japonii, Niemczech, Finlandii, Francji, Danii, Rosji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech i w Rumunii. Na scenie posługuje się kilkunastoma instrumentami, łącząc live looping i improwizację. Gra na instrumentach klawiszowych (piano elektryczne, rhodes, organy, key-bass, melodyka), dętych (saksofony, klarnety), perkusyjnych, a także na licznych instrumentach etnicznych (duduk, sopiłka, didgeridoo, drumle, kalimba, berimbao, lira korbowa, ligawki, flety). Jego wokal obejmuje szerokie spektrum stylistyk – od jazzu i belcanto po śpiew etniczny i eksperymentalny. Tworzy muzykę teatralną, filmową, współczesna i wokalną, a także w nurcie jazzu, bluesa, popu i progresywnego rocka.

Wiktoria Glińska studiuje na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. W 2024 roku otrzymała wyróżnienie w VI edycji konkursu Modjeska Calling, który jest organizowany przez Teatr Polski w Poznaniu. Absolwentka lubelskich szkół muzycznych: Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Karola Lipińskiego w klasie wiolonczeli oraz Szkoły Muzycznej II st. im. Tadeusza Szeligowskiego w klasie śpiewu operowego.

Agnieszka Kwietniewska jest aktorką. Ukończyła studia na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Laureatka wielu nagród aktorskich, m.in. wyróżnienia za najlepszą rolę żeńską na 4. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia za kreację w spektaklu „Joanna Szalona. Królowa” w reżyserii Wiktora Rubina oraz indywidualnej nagrody aktorskiej za rolę żeńską w przedstawieniu „Był sobie Andrzej, Andrzej, Andrzej i Andrzej” Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki (Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu) w finale 17. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Przez wiele lat związana z Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie zadebiutowała w grudniu 2012 w przedstawieniu Moniki Strzępki pod tytułem „Courtney Love”. Obecnie związana z Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu i Teatrem Polskim w Podziemiu we Wrocławiu.

Krystyna Krotoska jest aktorką teatralną i filmową oraz pieśniarką. Już w czasie studiów związała się z wrocławskim Teatrem Kalambur, w którym występowała od 1969 do 1982 roku. W latach 1983–90 i 1991–2004 była aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu. Od lat współpracuje z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego. W 2002 roku zrealizowała tu swój Beckettowski monodram „no właśnie co”, na który złożyły się dwie jednoaktówki: „Nie ja” i „Kołysanka” oraz wiersz Becketta „no właśnie co”. W 2013 roku monodram został poszerzony o jednoaktówkę „Kroki”. Spektakl był prezentowany także we Włoszech, częściowo w języku włoskim. W 2006 roku z międzynarodową grupą Bred in the Bone Theatre Company zrealizowała „Unreal City – a jazzed performance”, oparty na poemacie T.S. Eliota „Ziemia jałowa”. W 2014 roku wystąpiła na scenie Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu w broadwayowskim musicalu „Nine”, w roli matki Gwida. Poezja Urszuli Kozioł od lat pozostaje w kręgu zainteresowań aktorki. W 1970 roku wystąpiła w słynnym spektaklu Teatru Kalambur pt. „W rytmie słońca”, zrealizowanym na podstawie tomu poetki pod tym samym tytułem.

Halina Litwiniec jest aktorką, nauczycielką i animatorką kultury. W 1963 roku ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1965 uzyskała dyplom aktorki estradowej. W latach 1961–1993 występowała na scenie wrocławskiego Teatru Kalambur, m.in. w spektaklach zrealizowanych na podstawie twórczości Urszuli Kozioł („W rytmie słońca”, 1970; „Biała skrzynia”, 1977; „O sobie samej”, 1982). Laureatka licznych nagród w konkursach recytatorskich – wojewódzkich i ogólnopolskich, a także aktorskich, m.in. otrzymała nagrodę za rolę w „Łysej Śpiewaczce” (1966) podczas Festiwalu Teatrów Studenckich oraz nagrodę za najlepszy epizod aktorski w spektaklu „Nasz Julo czerwony” (1987) w ramach plebiscytu „Złote Iglice”. Uhonorowana odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” oraz „Srebrnym Krzyżem Zasługi”. W latach 1965–1980 uczyła języka polskiego i prowadziła teatr szkolny. Od 1983 kierowała wrocławską kawiarnią „Pod Kalamburem” – kultowym miejscem spotkań artystycznych i kulturalnych elit miasta, a także wielu wydarzeń artystycznych. Współtworzyła działającą w kawiarni „Galerię Literacką Młodych” , organizowała konkursy poetyckie (m.in. wspólnie z Markiem Garbalą „Turniej Jednego Wiersza”) oraz prowadziła spotkania z wybitnymi postaciami polskiego teatru, literatury i nauki (m.in. z Tadeuszem Łomnickim, Urszulą Kozioł, Wisławą Szymborską, Jeremim Przyborą i prof. Janem Miodkiem). W ramach cyklu „Galerii Trzech Obrazów” gościła wrocławskich plastyków. Obecnie aktywnie działa na rzecz upamiętnienia dziedzictwa Teatru Kalambur, m.in. współorganizując „Poniedziałki z Kalamburem”, które odbywają się co miesiąc w „Art Cafe Kalambur”. Od lat jest związana ze Stowarzyszeniem Europejskich Więzi, które promuje wiedzę o współczesnym świecie w różnych aspektach – politycznych, kulturowych i socjologicznych.

Elżbieta Terlikowska-Misiak jest kostiumografką i scenografką. Absolwentka Wydziału Projektowania Form Przemysłowych Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni prof. Józefa Hałasa. Jako scenografka i kostiumografka zadebiutowała w 1986 roku w Operze Wrocławskiej, pracując przy spektaklu „Nowe Wyzwolenie” według Witkacego, w reżyserii Jerzego Bielunasa. Scenografię i kostiumy projektuje nie tylko dla teatru. Pracuje również przy produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. jest autorką kostiumów do filmu „Odlotowe wakacje” Marka Piestraka oraz seriali „Życie jak poker” i „Warto kochać”. Zajmuje się także grafiką użytkową oraz małą formą graficzną.

Koproducenci i współorganizatorzy:
Instytutu im. Jerzego Grotowskiego

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

XXI Młodzieżowe Zatargi z Teatrem

XXI Młodzieżowe Zatargi z Teatrem odbędą się w dniach 27–29 marca 2026 roku w Bolesławieckim Ośrodku Kultury – Międzynarodowym Centrum Ceramiki w Bolesławcu. W tym roku inspiracją i przewodnim motywem festiwalu będzie awangardowa twórczość Mirona Białoszewskiego!

Wydarzenie zainauguruje w piątek (27 marca) wielka gala otwarcia, po której odbędzie się recital Małgorzaty Kozłowskiej z zespołem pt. „Zapytaj o Polskę”.

Sobota upłynie pod znakiem spektakli festiwalowych, które potrwają od wczesnych godzin porannych aż do wieczora. Tego dnia odbędą się również wydarzenie specjalne w bolesławieckim Rynku. Wezmą w nim udział: Miejska Orkiestra Dęta „Bolesławiec” pod batutą Jana Chojnackiego, festiwalowa młodzież, wolontariusze oraz instruktorzy. Wieczorem w Kinie FORUM na scenie zaprezentuje się zespół LENIWIEC.

W niedzielę odbędą się pozostałe prezentacje konkursowe. Następnie przed trudnym zadaniem stanie jury, które spośród dziesięciu grup wyłoni te najlepsze.

W tym roku jurorami będą: Katarzyna Wuczko, Maciej Musiałowski oraz Wojciech Chylewski!
Zaś w młodzieżowym jury zasiądą Filip Witkowski, Barbara Biela (2 lo) oraz Zuzanna Miśta (1 lo).

Spośród licznych zgłoszeń nasza rada artystyczna wyłoniła grupy, które już niebawem pojawią się w Bolesławcu, by stanąć ze sobą w przyjazne, festiwalowe szranki:

Teatr Fatum – Lublin
Teatr iProscenium – Kraków
Teatr Dziewiątka – Lubań
Teatr MPF i Marki – Gostyń
Teatr NOTOCO – Lublin
Teatr Puk Puk – Mełgiew
Teatr Kwasy Chlebowe – Zielona Góra (MCKiE „Dom Harcerza”)
Teatr Na krawędzi – Kędzierzyn-Koźle
Teatr Rozkwity – Chojnów
Teatr Ciągle w ruchu – Kraków

Zgłoszenia:
Termin nadsyłania zgłoszeń i nagrań spektakli: 22 lutego 2026 roku
Adres do wysyłki zgłoszeń pocztą tradycyjną:
Bolesławiecki Ośrodek Kultury – Międzynarodowe Centrum Ceramiki
Pl. J. Piłsudskiego 1c, 59-700 Bolesławiec

Adres do przesyłania zgłoszeń elektronicznie: organizacja@bok.boleslawiec.pl

UWAGA! Wszystkie dokumenty, oświadczenia oraz klauzule RODO muszą zostać wysłane wyłącznie pocztą tradycyjną.

Kontakt:

Koordynator festiwalu: Aneta Ćwieluch (cwieluch@poczta.onet.pl)
www.facebook.com/zatargizteatrem

Biuro festiwalowe:
Wojciech Szczerba (organizacja@bok.boleslawiec.pl), tel. 75 645 32 93
Dorota Dziedzic-Lechowska (animacja@bok.boleslawiec.pl), tel. 75 644 55 93

Organizator: Bolesławiecki Ośrodek Kultury – Międzynarodowe Centrum Ceramiki www.bok.boleslawiec.pl
Współorganizator: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu

Projekt współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz dofinansowany przez Gminę Miejską Bolesławiec.

Monodram „PARADOX” w Pile

„Paradox” to spektakl przygotowany przez Teatr Maska z Jeleniej Góry, we współpracy z Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu. Dramat inspirowany powieściami Joseph’a Hellera Paragraf 22 i Closing Time. Opowieść pełna napięcia i zwrotów akcji zwraca się wprost do wrażliwości widza i wiedzie jego emocje na groteskową wycieczkę szlakiem strachu o własne życie. Spektakl ukazuje bezsens wojny i wojska jako instytucji, obnaża wszelkie mechanizmy rządzące się logiką absurdu. Jej bohaterowie to zbiorowisko wariatów, fanatyków, idiotów i oportunistów, ale nade wszystko ludzi, którzy pragną jednego – przeżyć. Powaga przeplata się z groteską, a mądrość z głupotą. Wszystko wzięte jest w cudzysłów, choć kontekst prezentacji jest jak najbardziej poważny – jest nim bowiem troska o ludzkie życie.

Twórcy:
scenariusz, reżyseria, scenografia: Krzysztof Pulkowski
występuje: Krzysztof Rogacewicz
multimedia i oprawa muzyczna: Marek Oleksy
Czas trwania 70 min.

Data:
31.03.2026, godz. 19.00

Miejsce:
Teatr Miejski, sala widowiskowa
plac Staszica 1, Piła

Bilety:
bilety w cenie 40 zł dostępne w kasie Teatru oraz na https://bilet.rck.pila.pl/paradox/

Organizator:
Regionalne Centrum Kultury – Fabryka Emocji w Pile

Współorganizatorzy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
Stowarzyszenie Teatr Maska

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

„Genialna epoka/ drugie podejście” – spektakl na motywach opowiadania Brunona Schulza

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu wraz z Fundacją Plaża i Ciemnia zapraszają na kolejną odsłonę „Genialnej epoki”. Spektakl na motywach opowiadania Brunona Schulza – pierwotnie zrealizowany jako działanie performatywe/czytanie w ciemnościach – zostanie zaprezentowany jako przedstawienie w rozszerzonej wersji z udziałem sześciu aktorów.

Genialna epoka wykracza poza świat fikcji, dotykając biografii genialnego autora z Drohobycza. Impresja i fantasmagoria przeplata się tu z codziennością i zdarzeniami realnymi. To kameralny spektakl o epizodzie z życia nastoletniego Józefa i dojrzałego Bruno. Wyobraźnia staje się schronieniem, kiedy nadciąga mrok. Jak pisze Schulz, „istnieją takie boczne odnogi czasu, trochę nielegalne co prawda i problematyczne, ale gdy się wiezie taką kontrabandę jak my, takie nadliczbowe zdarzenie nie do zaszeregowania – nie można być zanadto wybrednym. Spróbujmy tedy odgałęzić w którymś punkcie historii taką boczną odnogę, ślepy tor, ażeby zepchnąć nań te nielegalne dzieje”.

Fot:

Twórcy:
Scenariusz i reżyseria: czervo01 (Marcin Czerwiński)
Muzyka: Zandos
Wizualizacje: Piotr Bartos

Rejestracja wideo: Marcin Dębski

Producenci i organizatorzy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Fundacja Plaża i Ciemnia PLAZACIEMNIA.PL

Spektakl dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

UWAGA! Zapisy na spektakl zostały zakończone – brak wolnych miejsc. Dziękujemy za zainteresowanie.

FORMULARZ ZGŁOSZENIA:

148. Antykabaret 2026 pt. M/S OSSOLIŃSKI

13 kwietnia zapraszamy na sto czterdziestą ósmą podróż z Antykabaretem. Tym razem zabierze nas na pokład M/S Ossoliński.

Rok 2026 został ogłoszony przez Sejm i Senat rokiem Ossolińskiego i Staszica.

To popuśćmy nieco wodze fantazji i wyobraźmy sobie, że obaj Panowie stają w ringu. Jaka wspaniała, epicka walka. Cóż za wymiana ciosów! Ossoliński, herbu Topór, zdaje się mieć lekką przewagę. Ma za sobą przychylną Publiczność. Zdaje się, że wrocławianie faktycznie bardziej kibicują Ossolińskiemu. Józef Maksymilian zadaje cios rocznikiem „Zabaw przyjemnych i pożytecznych”. Staszic odparowuje cios i naciera foliałem „O ziemiorództwie gór dawnej Sarmacji”. Ossoliński w przykucu dosięga przeciwnika „Monitorem”. Staszic lekko ugodzony w łydkę, broni się dziełem „O przyczynach szkodliwości Żydów”. Jak zakończy się ten pojedynek? Czy do akcji wkroczy Kościuszko, o którym powstaje musical we wrocławskim Capitolu?

Tego oczywiście nie wiemy, bo każdy Antykabaret to niespodzianka. Jeżeli jednak spojrzycie na listę Twórców i Wykonawców, możecie być pewni, że czeka Was zabawa inteligentna, nieprzeciętna i bardzo, bardzo wrocławska.

………………………………………..

Wystąpią:
Justyna Szafran
Małgorzata Wojciechowska
Konrad Imiela
Tomasz Leszczyński
Łukasz Koniarek
Łukasz Gada Iwaniuk
Ścibor Szpak. Doktor Absurdu

Orkiestra Antykabaretu: Tomasz Grabowy, Paweł Ostrowski, Dominik Mąkosa

Gospodarz wieczoru: Marek Kocot.Bilety w cenie od 70 do 90 zł do nabycia na stronie www.kupbilecik.pl

Antykabaret

Od piętnastu lat, co miesiąc dolnośląscy artyści, naukowcy, dziennikarze, nauczyciele spotykają się raz w miesiącu, tradycyjnie trzynastego dnia miesiąca i przedstawiają zebranej publiczności swoje monologi, piosenki, referaty. W ten sposób poza działalnością stricte rozrywkową czy artystyczną, tworzą się więzi środowiskowe i ponadśrodowiskowe – interdyscyplinarne. Efektem nawiązania tych więzi jest dalsza współpraca artystyczna i naukowa. „Antykabaret” przez piętnaście lat stał się ważnym fundamentem wrocławskiej kultury.

Rok 2026 decyzją Sejmu i Senatu Rzeczpospolitej ustanowiony został Rokiem osób, instytucji, miejsc i wydarzeń istotnych dla polskiej historii, kultury i życia społecznego. Dlatego nasze programy zaplanowane na rok 2026 chcemy poświęcić:

13 marca 2026 – Gdyni i Wrocławiowi – rok 2026 jest ogłoszony przez Senat RP Rokiem Gdyni. W naszym programie chcemy połączyć Wrocław i Gdynię. Co wyniknie z tego zestawienia? Jakie są związki pomiędzy miastami? Czy istnieje współpraca kulturalna pomiędzy oboma ośrodkami?

13 kwietnia 2026 – w dwustulecie śmierci -Józefowi Maksymilianowi Ossolińskiemu – założycielowi Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, którego zbiory w 1948 roku trafiły do Wrocławia; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Józefa Maksymiliana Ossolińskiego; Zestawimy dzieło życia Ossolińskiego z pracą Stanisława Staszica (dwustulecie śmierci), Rok 2026 to także Rok Stanisława Staszica.

13 maja 2026 – w stulecie powstania – Polskiemu Radiu; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Polskiego Radia.

13 czerwca 2026 – w stulecie urodzin – Marylin Monroe (ur. 1.06.1926) – ikonie nie tylko światowego kina ale także światowej kultury. Jakie związki ma Wrocław z Marylin Monroe? Czy polską MM była VV?

13 września 2026 – w sześćdziesięciolecie urodzin – Markowi Krajewskiemu (ur. 4.09.1966) – wrocławskiemu pisarzowi, twórcy retro
kryminału wrocławskiego;

13 października 2026 – w stulecie urodzin – Andrzejowi Waligórskiemu (ur. 20.10.1926) – poecie, satyrykowi, twórcy wrocławskiego Studia 202,

8 listopada 2026– w stulecie odsłonięcia pomnika (14.11.1926) – Fryderykowi Chopinowi – kompozytorowi polskiemu o światowej sławie.

Każde z wydarzeń będzie się odnosiło do swojego Patrona bezpośrednio – z wykorzystaniem utworów związanych z Patronem lub pośrednio – poprzez nowo powstałe teksty i piosenki, prace plastyczne, wykłady inspirowane postacią Patrona lub nawiązujące do jego twórczości i spuścizny.

Współorganizatorzy:
„Fundacja Ośrodek”
Ośrodek Kultury i sztuki we Wrocławiu

Projekt jest współfinansowany ze środków Budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego i Gminy Wrocław.

Więcej wiadomości o Antykabarecie: https://www.facebook.com/Antykabaret

„Jesień” w Teatrze Polskim w Podziemiu. Kwiecień 2026

Spektakl Teatru Polskiego w Podziemiu jest sceniczną adaptacją powieści Ali Smith „Jesień” w reżyserii Katarzyny Minkowskiej – jednej z najzdolniejszych artystek najmłodszego pokolenia. Przyglądając się z bliska relacji dwójki nietypowych przyjaciół – stuletniego, pogrążonego we śnie Daniela oraz trzydziestoletniej Elizabeth – Ali Smith buduje w książce pejzaż społeczeństwa w momencie zmiany. Pejzaż w postaci kolażu składającego się z wyciętych różnych skrawków rzeczywistości: wspomnień, obrazów, zapomnianych emocji czy – aktualnego dziś bardzo – chaosu społecznego, pogłębiających się podziałów, które wpływają na życie jednostki. Rzeczywistość miesza się tu ze snem, sen ze wspomnieniem, a wszystkiemu towarzyszy – prawie niezauważalnie – zmiana pory roku. Po gorącym i dusznym lecie przychodzi jesień. Te wszystkie tropy, wycinki i skrawki służą stworzeniu opowieści teatralnej, która w równym stopniu operuje poetyką onirycznego obrazu, co jest próbą analizy, w jaki sposób rzeczywistość polityczna i społeczna determinuje to, kim jesteśmy.

Twórcy:
reżyseria: Katarzyna Minkowska
dramaturgia: Joanna Połeć
adaptacja: Joanna Połeć, Katarzyna Minkowska
scenografia: Łukasz Mleczak
reżyseria świateł: Monika Stolarska
wideo: Marek Kozakiewicz
kostiumy: Jola Łobacz
muzyka: Wojciech Frycz
choreografia: Krystyna Lama Szydłowska

asystent reżyserki: Maciej Ćwieluch
pianista: Marcel Baliński

Obsada:
Justyna Janowska – Elisabeth Demand
Halina Rasiakówna – Wendy Demand
Tomasz Lulek – Daniel Gluck
Filip Szatarski – Młody Daniel Gluck
Agnieszka Kwietniewska – Zoe Spencer-Barnes
Michał Opaliński – Charlotte (pocztmistrz, rejestratorka, pocztmistrzyni, człowiek-drzewo, ochroniarz, akuszerka)
Igor Kujawski – Czytelnik (lekarz/promotor)
Katarzyna Wuczko – Pauline Boty

Lokalna społeczność: Maciej Ćwieluch, Jan Dusza, Mateusz Guzowski, Anastazja Kowalska, Olga Mleczko, Jakub Sendek.

kurator projektu: Piotr Rudzki
produkcja: Renata Majewska
wsparcie produkcyjne: Alicja Szumańska
plakat, zdjęcia: Natalia Kabanow

internet: Piotr Sarama
promocja, marketing: Mariusz Turchan, Paulina Tomczyk
koordynacja pracy artystycznej: Ada Tabisz
kierownik techniczy: Piotr Jacyk
światło: Sławomir Brzeziński
dźwięk: Wojciech Dziedzicki
wideo: Krzysztof Pańtak
charakteryzacja: Justyna Pokojewska
garderobiana: Sara Bartoszewska
krawcy: Maria Huzarska, Artur Mazur

JESIEŃ – przekład: Jerzy Kozłowski

Fot. Natalia Kabanow

Koprodukcja:
Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu
Fundacja Teatr Polski — TP dla Sztuki
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Projekt jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Licencjodawcy:
Grupa Wydawnicza Foksal sp. z o.o., Wydawnictwo W.A.B.

Partnerzy: Bulvary

Bulvary

147. Antykabaret 2026 pt. M/S GDYNIA

13 marca podczas 147. Antykabaretu we wrocławskiej Mleczarni wybierzemy się w morską podróż. Spełnimy w ten sposób marzenie niezapomnianego profesora Bogusława Bednarka, który przez lata był filarem Antykabaretu i pragnął zrealizować program marynistyczny. Jego ukochaną lekturą była „Wyspa Skarbów”. Na scenie Mleczarni stworzony zostanie klimat portu. Pozostając we Wrocławiu, będzie można poczuć się, jak w Gdyni, która w tym roku obchodzi stulecie nadania praw miejskich. Dlatego ten rok jest Rokiem Gdyni. Co Wrocław ma wspólnego z Gdynią, odpowiedź widzowie znajdą w programie. Na scenie zwodowany zostanie okręt M/S GDYNIA, będzie można wejść na jego pokład, co nie oznacza, że uczestnicy będą pili rum, przeklinali, palili fajkę i śpiewali szanty. Wyobraźnia twórców Antykabaretu sięga znacznie dalej. Zapraszamy.

Wystąpią (Crew):
Justyna Szafran
Anna Malek
Michał Bober
Łukasz Gada Iwaniuk
Ścibor Szpak. Doktor Absurdu

Orkiestra Titanica: Tomasz Grabowy, Paweł Ostrowski, Dominik Mąkosa

Oficer rozrywkowy: Marek Kocot.

Bilety w cenie od 70 do 90 zł do nabycia na stronie www.kupbilecik.pl

Antykabaret

Od piętnastu lat, co miesiąc dolnośląscy artyści, naukowcy, dziennikarze, nauczyciele spotykają się raz w miesiącu, tradycyjnie trzynastego dnia miesiąca i przedstawiają zebranej publiczności swoje monologi, piosenki, referaty. W ten sposób poza działalnością stricte rozrywkową czy artystyczną, tworzą się więzi środowiskowe i ponadśrodowiskowe – interdyscyplinarne. Efektem nawiązania tych więzi jest dalsza współpraca artystyczna i naukowa. „Antykabaret” przez piętnaście lat stał się ważnym fundamentem wrocławskiej kultury.

Rok 2026 decyzją Sejmu i Senatu Rzeczpospolitej ustanowiony został Rokiem osób, instytucji, miejsc i wydarzeń istotnych dla polskiej historii, kultury i życia społecznego. Dlatego nasze programy zaplanowane na rok 2026 chcemy poświęcić:

13 marca 2026 – Gdyni i Wrocławiowi – rok 2026 jest ogłoszony przez Senat RP Rokiem Gdyni. W naszym programie chcemy połączyć Wrocław i Gdynię. Co wyniknie z tego zestawienia? Jakie są związki pomiędzy miastami? Czy istnieje współpraca kulturalna pomiędzy oboma ośrodkami?

13 kwietnia 2026 – w dwustulecie śmierci -Józefowi Maksymilianowi Ossolińskiemu – założycielowi Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, którego zbiory w 1948 roku trafiły do Wrocławia; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Józefa Maksymiliana Ossolińskiego; Zestawimy dzieło życia Ossolińskiego z pracą Stanisława Staszica (dwustulecie śmierci), Rok 2026 to także Rok Stanisława Staszica.

13 maja 2026 – w stulecie powstania – Polskiemu Radiu; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Polskiego Radia.

13 czerwca 2026 – w stulecie urodzin – Marylin Monroe (ur. 1.06.1926) – ikonie nie tylko światowego kina ale także światowej kultury. Jakie związki ma Wrocław z Marylin Monroe? Czy polską MM była VV?

13 września 2026 – w sześćdziesięciolecie urodzin – Markowi Krajewskiemu (ur. 4.09.1966) – wrocławskiemu pisarzowi, twórcy retro
kryminału wrocławskiego;

13 października 2026 – w stulecie urodzin – Andrzejowi Waligórskiemu (ur. 20.10.1926) – poecie, satyrykowi, twórcy wrocławskiego Studia 202,

8 listopada 2026– w stulecie odsłonięcia pomnika (14.11.1926) – Fryderykowi Chopinowi – kompozytorowi polskiemu o światowej sławie.

Każde z wydarzeń będzie się odnosiło do swojego Patrona bezpośrednio – z wykorzystaniem utworów związanych z Patronem lub pośrednio – poprzez nowo powstałe teksty i piosenki, prace plastyczne, wykłady inspirowane postacią Patrona lub nawiązujące do jego twórczości i spuścizny.

Fotorelacja z 147. Antykabaretu
fot. Leon Nauka