OKiS » SZTUKI PERFORMATYWNE

„Amatorki” Teatru Kombinat – pokazy w lipcu

„Amatorki” to spektakl o uwikłaniu w stereotypy. Wszyscy bohaterowie to jakby zrobione według matrycy produkty zbiorowego „bez-myślenia” – chętnie wchodzą role w których funkcjonowali i funkcjonują ich rodzice czy dziadkowie, dziedzicząc wiele traum pokoleniowych.

„Kobiety wychodzą często za mąż lub giną w inny sposób” – tak o bohaterkach „Amatorek” pisze noblistka Elfriede Jelinek. Opisując równoległe historie trzech kobiet – Brigitte, Pauli i Susi – Jelinek dokonuje analizy relacji damsko-męskich przedstawionych jako pole walki i przemocy. Relacje między kobietami i mężczyznami budowane są na zasadach biznesowych kontraktów. Kobieta od mężczyzny chce pieniędzy, bezpieczeństwa materialnego, dziecka i nazwiska, co ma niejako usankcjonować ją jako kobietę i pozwolić jej przyjąć określoną rolę w społeczeństwie – żony i matki. Mężczyzna od kobiety oczekuje przyjemności cielesnych, usługiwania i niemalże niewolniczej pracy. On stosuje wobec niej przemoc – ona odpłaca mu się podstępem.

Jedna z bohaterek walczy na śmierć i życie o zapewnienie sobie odpowiedniego statusu społecznego, wyjście z biedy, porzucenie znienawidzonej pracy, podczas gdy druga naiwnie marząc o „miłości przenoszącej góry”, nabiera się na kulturowy mit, oddając w zamian swoją niezależność i marzenia. W obu przypadkach mężczyzna jest środkiem do celu, wehikułem, który ma przenieść do „ziemi obiecanej”, a kobiety są ofiarami zarówno samczej dominacji, jak i własnej bierności, braku ambicji, naiwności, wygodnictwa, ale też stereotypów społecznych, którym ulegają.

Spektakl „Amatorki” to pełne ironii i groteski studium przypadków, opisane ciekawym językiem literackim, okraszone hip-hopwym bitem, do którego Agnieszka Wolny-Hamkało napisała piosenki, odsłaniające inne oblicze głównych bohaterek tej opowieści.

fot. Łukasz Markuszewski

Data: 17-18 lipca 2026, godz. 19:00
Miejsce: Wrocławski Teatr Współczesny im. Marii i Edmunda Wiercińskich,
Scena na Strychu ul. Rzeźnicza 12, Wrocław

Bilety w cenie 38-50 zł dostępne na: https://tiny.pl/ym3-8jbn3

Spektakl rekomendowany dla widzów 16+
Jeśli są Państwo osobami ze specjalnymi potrzebami i planują wziąć udział w wydarzeniu, prosimy o kontakt mailowy minimum tydzień wcześniej: teatrkombinat@gmail.com Taka informacja pozwoli nam wdrożyć rozwiązania, które sprawią, że wydarzenie będzie dla Państwa dostępne.

Artyści:

tekst: Elfriede Jelinek
tłumaczenie: Anna Majkiewicz i Joanna Ziemskiej
adaptacja tekstu: Katarzyna Baraniecka
reżyseria: Katarzyna Baraniecka
piosenki: Agnieszka Wolny-Hamkało
scenografia i kostiumy: Kinga Melka
choreografia: Jarosław Staniek
muzyka: Maciej Henel-Celis

Występują:
Beata Śliwińska, Angelika Wójcik, Adrianna Kwiatkowska, Szymon Bandyk, Marcin Weron

Producenci:
Fundacja Kombinat
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu

Partnerzy:
Wrocławski Teatr Współczesny

Patronat medialny:
Radio RAM

Produkcja spektaklu współfinansowana ze środków budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz Gminy Wrocław, www.wroclaw.pl

„MARIA SKŁODOWSKA-CURIE w mowie obronnej” na 9 Hills Festival

W sierpniu spektakl „Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej” w reżyserii Mariusza Wójtowicza, koprodukowany przez OKiS we Wrocławiu i Stowarzyszenie K.O.T., prezentowany będzie podczas 11 edycji 9 Hills Festival w Chełmnie. Nazwa nawiązuje do malowniczego położenia miasta na dziewięciu wzgórzach. Wydarzenie to całkowicie odmienia historyczne centrum, zamieniając uliczki, zabytki i podwórka w otwartą przestrzeń dla koncertów, spektakli i instalacji artystycznych.

11. edycja 9 Hills Festival odbędzie się w dniach 7–9 sierpnia 2026 roku w Chełmnie. Tegoroczna odsłona czerpie energię z historii nauki i myśli akademickiej – jej oficjalnym patronem została Akademia Chełmińska, której tradycja sięga 1386 roku. Twórcy festiwalu zapowiadają połączenie historycznego dziedzictwa z odważną współczesnością, edukacją i nowymi formami wyrazu artystycznego.

„Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej” to spektakl, w którym pracę i życie polskiej naukowczyni poznajemy z perspektywy jej córek – Ewy i Ireny. Trudności związane z codziennością i pracą przeplatają się z obowiązkami macierzyńskimi i nagrodami naukowymi. Bogata mozaika życia Marii Skłodowskiej-Curie ukazuje świat kierowany i dowodzony przez męskie wzorce, a co za tym idzie niesprawiedliwość w traktowaniu kobiet w świecie nauki. W spektaklu poznajemy Marię jako kobietę podejmującą wyzwania w świecie pełnym uprzedzeń.

Jak wysoką cenę zapłaci rodzina Marii za jej idealizm, poświęcenie dla pracy naukowej i wreszcie, za romans z Paulem Langevine? Czy talent, pasja i zdobyte uznanie wynagradzają wszystkie trudy, których wymagało dokonanie nowych odkryć? Te pytania stawiają sobie twórcy spektaklu. W roli córek będzie można zobaczyć Jadwigę Wianecką i Annę Skubik-Sigala. Różnorodne obrazy z życia Marii wzbogacone zostaną autorską muzyką Magdaleny Gorwy, a także scenografią i multimedialnymi wizualizacjami Sebastiana Siepietowskiego. Całość spektaklu będzie ułożona we wciągającą, wartką opowieść przez Mariusza Wójtowicza.

Twórcy spektaklu:
Autorka sztuki: Efstathia
Tłumaczenie: Anna Skubik-Sigala
Reżyseria: Mariusz Wójtowicz
opracowanie tekstu: zespół
Muzyka: Magdalena Gorwa
Kostiumy, scenografia i multimedia: Sebastian Siepietowski
Reżyseria świateł: Wojciech Maniewski
Występują: Jadwiga Wianecka, Anna Skubik-Sigala

Strona Festiwalu: https://9hf.pl/
Profil na FB: https://www.facebook.com/9HillsFestival/

EFSTATHIA

Grecka autorka tekstów piosenek i dramatopisarka. Urodziła się i dorastała w Atenach. Studiowała w szkole teologicznej Uniwersytetu w Atenach. Od młodych lat pisała piosenki, a szerszej publiczności zaprezentowała się w 2005 roku dzięki Festiwalowi w Salonikach i nagrodzie za piosenkę „Without You”. Współpracuje z greckimi artystami awangardy, sceny muzycznej i teatralnej. Jej pasją jest tworzenie spektakli muzycznych, libretta, scenariuszy i łączenia wielowymiarowych zdolności artystycznych. Do tej pory wydała 5 albumów, liczne single CD i 8 książek. Oprócz własnej dyskografii, chętnie śpiewa Greckie utwory okresu międzywojennego. Tworzy osobisty styl liryczny, rozwija się w nim i stara się dotykać w poetycki sposób codziennych problemów, z którymi borykają się zachodnie społeczeństwa. Efstathia w większości swoich utworów analizuje temat pozycji kobiet w świecie, ich miejsca na mapie społecznej kiedyś i teraz – uznając za konieczne przywrócenie pozycji kobiet w społeczeństwie w imię równowagi i prawdziwej ewolucji ludzkiej świadomości.

MARIUSZ WÓJTOWICZ

Absolwent Wydziału Lalkarskiego PWST we Wrocławiu. Chociaż pochodzi ze Śląska, od lat związany jest z Toruniem, gdzie od 2001 roku jest aktorem w tamtejszym Teatrze Baj Pomorski. Przez ten czas zagrał ponad czterdzieści ról. Do najważniejszych należą: rola Makbeta w szekspirowskim „Makbecie” czy rola Ojca w „Ślubie” Gombrowicza. Jest reżyserem i współreżyserem przedstawień dla dzieci, m.in.: „Przytulaki, „Gwiazdeczka”, „Przypadki doktora Bonifacego Trąbki”. Współtworzył także spektakle dla dorosłych: „Zebranie, czyli przywitajmy ich razem” – komediowa wizja czasów PRL-u, czy „Takaja” – monodram Anny Skubik, zrealizowany we Wrocławskim Teatrze Lalek. Kilkakrotnie brał udział w projekcie „Lato w Teatrze” jako prowadzący warsztaty teatralne z dziećmi i młodzieżą. Jego pasją poza teatrem i aktorstwem jest gotowanie oraz oglądanie tenisa.

SEBASTIAN SIEPIETOWSKI

W 2021r. obronił z wyróżnieniem dyplom magisterski na ASP we Wrocławiu na kierunku Scenografia, gdzie obecnie prowadzi własny przedmiot w pracowni Laboratorium Przestrzeni Scenograficznych. Absolwent Akademii Teatru Alternatywnego, międzynarodowego projektu interdyscyplinarnej edukacji teatralnej organizowanego w latach 2015-2017. Laureat nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za I miejsce w ogólnopolskim konkursie Najlepszych Dyplomów Scenografii w 2022 roku. Autor scenografii oraz multimediów do spektakli m.in w Teatrze Mickiewicza w Częstochowie, Teatrze Kochanowskiego w Opolu , Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie, Wrocławskim Teatrze Lalek, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze oraz na scenie Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu im. Jerzego Grotowskiego. Członek wrocławskiej grupy Cloud Theater, badającej i rozwijającej ideę współpracy nowych technologii i sztuki. Działa na pograniczu teatru, performansu i sztuk wizualnych oraz tworzy wystawy przy współpracy z wrocławskimi instytucjami (Centrum Sztuki WRO, BWA Wrocław, ASP Wrocław, Muzeum Teatru we Wrocławiu).

ANNA SKUBIK-SIGALA

Aktorka-lalkarka, ukończyła PWST Kraków. W 2013 nagrodzona przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok 2013. W 2009 stypendystka Instytutu Kultury Polskiej w Nowym Jorku. Swoimi monodramami zdobyła wiele nagród krajowych i zagranicznych, m.in. w 2008 – Grand Prix 42. Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora, w 2009 – Nagrodę za innowacyjność w sztuce lalkarskiej podczas 13th World Festival of Puppetry w Pradze, w 2010 – Nagrodę Związku Artystów Scen Polskich za kreację aktorską, w 2011 – Nagrodę Publiczności na Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu, w 2013 – Best Actress-Silver Wayang na World Puppet Carnival w Indonezji, w 2014 – nagrodę Best Solo Interpretation na Harmony World Puppet Carnival w Bangkoku. Prezentowała swoje spektakle w kraju i poza jego granicami: w Los Angeles, Nowym Jorku, Wielkiej Brytanii, Armenii, Czechach, Indonezji, Niemczech, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Szkocji, Irlandii oraz w Ukrainie. Od 2016 prowadzi Stowarzyszenie K.O.T., gdzie realizuje projekty edukacyjne i artystyczne. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Kobietostan.

JADWIGA WIANECKA

Aktorka, absolwentka PWSFTviT w Łodzi. Ma doświadczenie teatralne (5 sezonów w Teatrze Śląskim w Katowicach) i przed kamerą (m.in. filmy „Najmro”, „Chłopi’, seriale „Wotum nieufności”, „Barwy szczęścia” i wiele innych). Stworzyła autorski cykl „Dykcja empatyczna”, w ramach stypendium ZAiKS, inspirowany „Porozumieniem bez przemocy” Marshalla Rosenberga. Otrzymała Nagrodę Publiczności na 24. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę w dyplomowym spektaklu „Paw Królowej” w reż. Ł. Kosa. Prywatnie zainteresowana tematyką „miasta dla ludzi”, jej podstawowy środek transportu po mieście to rower.

MAGDALENA GORWA

Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu na kierunku Kompozycja i teoria muzyki w klasie prof. dra hab. Cezarego Duchnowskiego i dra hab. Pawła Hendricha. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2020), Stypendystka Prezydenta Wrocławia (2023, 2020, 2018) oraz ZAiKS (2022, 2020). Finalistka konkursu Studencki Nobel w kategorii SZTUKA (2021). Jej utwory i aranżacje były wykonywane w wielu miastach w Polsce oraz zagranicą, min. w USA, Korei Południowej, Australii, Norwegii, Szwecji, Holandii, Niemczech czy Białorusi. Od 2016 r. stale współpracuje ze środowiskiem teatralnym. Skomponowała muzykę do ponad 20 spektakli dla teatrów w całej Polsce. Od 2019 roku jest kompozytorką „Teatru Aczemu”. W 2023 roku wraz z dwójką przyjaciół otworzyła autorską szkołę muzyki „Przestrzenie Dźwięku” we Wrocławiu, gdzie naucza gry na gitarze, ukulele, pianinie, teorię muzyki i kompozycji.

WOJCIECH „MANIEK” MANIEWSKI

Reżyser oświetlenia i technik, z wieloletnim doświadczeniem na scenach teatralnych w Polsce i zagranicą. Realizował produkcje m.in Teatru Pieśni Kozła, Teatru Polskiego we Wrocławiu, Kolektywu Kobietostan a także produkcje telewizyjne, koncerty i festiwale. Na stałe związany ze Strefą Kultury Wrocław, gdzie kieruje zespołem techników i realizatorów.

Zdjęcia pochodzą z prywatnych materiałów twórców.

Organizator: Fundacja 9 Hills

Współorganizator:
Muzeum Ziemi Chełmińskiej

Producenci i współorganizatorzy spektaklu:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Stowarzyszenie K.O.T. (Kultura, Oświata, Teatr)

Produkcja spektaklu współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz ze środków Gminy Wrocław, www.wroclaw.pl

Licencjodawca:

Spektakl „Prądy wsteczne” | pokaz przedpremierowy

Spektakl „Prądy wsteczne” w reż. Magdaleny Drab
Pokaz work-in-progress

W sierpniu będzie miał miejsce przedpremierowy pokaz nowego spektaklu Teatru Układ Formalny, który jest koprodukowany wspólnie z Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu Spektakl realizowany wg teksu i w reżyserii Magdaleny Drab to intymna, poruszająca opowieść o kobietach, które są sobie najbliższe, a jednocześnie (a może właśnie dlatego) potrafią ranić się najmocniej.

Cztery kobiety. Matka i córki. Jeden rodzinny dom, wspólna przeszłość i wiele spraw, których od lat nikt nie porusza. Wiadomość o terminalnej chorobie matki staje się impulsem do wspólnej podróży. Wyjazd, który miał być spełnieniem odkładanego latami marzenia, szybko zamienia się w konfrontację z tym, co przez lata pozostawało niewypowiedziane. W drogę ruszają osoby, które wychowały się pod jednym dachem, ale z czasem coraz bardziej się od siebie oddaliły. W zamkniętej przestrzeni wspólnej drogi wymuszona bliskość sprawia, że dawne konflikty, zapomniane historie i niewygodne pytania wracają niczym tytułowe prądy wsteczne. Co naprawdę warto zrobić przed śmiercią? Czy sięgnąć po swoją to do list i przeczytać wszystkie książki, obejrzeć filmy, zwiedzić cały świat? A może wystarczy wypowiedzieć w końcu to, czego nie potrafiło się przez lata?

Inspiracją do powstania „Prądów wstecznych” były rodzinne dramaty psychologiczne: „Sierpień w hrabstwie Osage” Tracy’ego Lettsa oraz „Tęsknię za domem” Radosława B. Maciąga. To teatr oparty na dialogu, intensywnych relacjach i pogłębionych rolach aktorskich, ale niepozbawiony humoru.Oprawa muzyczna łączy elektronikę z naturalnymi ambientami. Nowe miesza się ze starym, podobnie jak teraźniejszość bohaterek miesza się z pamięcią domu – przystani, od której nigdy do końca nie udało im się odbić.

REALIZATORZY / REALIZATORKI
reżyseria / scenariusz MAGDALENA DRAB
projekty i koncepcja kostiumów, scenografii i form MACIEJ RABSKI
choreografia / choreografia lalek
muzyka ALBERT PYŚK
reżyseria i realizacja światła KACPER SCHEFFLER
realizacja dźwięku WIKTOR GRZEGORZEWSKI
kierownik produkcji BARBARA SCHEFFLER

Obsada: ALICJA CZERNIEWICZ, WIKTORIA CZUBASZEK-GÓRSKA, PAULINA MIKUŚKIEWICZ, GRAŻYNA MISIOROWSKA (gościnnie)

POKAZ WORK IN PROGRESS 22 sierpnia 2026 roku | Sala Formalna – Centrum na Przedmieściu, ul. Prądzyńskiego 39A, Wrocław
PREMIERA: 18 września 2026 roku | Sala Formalna – Centrum na Przedmieściu, ul. Prądzyńskiego 39A

22.08.2026 godz. 19:00 (sobota)
Teatr Układ Formalny, Centrum na Przedmieściu – Sala Formalna, ul. Prądzyńskiego 39A, Wrocław

Bilety w cenie 40 zł dostępne na biletyna.pl
https://biletyna.pl/spektakl/Prady-Wsteczne-PREMIERA

Producenci i organizatorzy:
Fundacja „Teatr Układ Formalny”
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl „Limba” Teatru Układ Formalny

Nowe osiedle mieszkaniowe. Zamknięte, dość zamożne, elitarne. Ósemka bohaterów spotyka się podczas zebrania lokatorskiego, żeby zadecydować o posadzeniu drzewka, tytułowej limby.

Rutynowe zebranie ma dość nieoczekiwany przebieg. Lokatorzy reprezentujący różne grupy społeczne, zawody, ideologie, różny stosunek do Unii Europejskiej, status materialny i wyznania mają też różne wizje i pomysły na temat nie tylko drzewa, ale i wielu innych spraw. Kompromis wisi na włosku. Czy uda się porozumieć w skłóconym i spolaryzowanym społeczeństwie? Czy limba przetrwa zebranie lokatorskie? A może sprzeczność interesów i charakterów jest siłą tak destrukcyjną, że konfrontacja będzie nieunikniona? Pod wpływem emocji i nieoczekiwanych zdarzeń prawda o mieszkańcach wychodzi na jaw. Nikt nie jest tym, za kogo się podawał. Czy ktoś w tej wojnie na racje i argumenty może zwyciężyć?

Inspiracją do powstania spektaklu była dwudziesta rocznica przystąpienia Polski do Unii Europejskiej – jubileusz będący znakomitym pretekstem do przyjrzenia się obecnej kondycji naszej wspólnoty, sprawdzenia w jaki sposób naczelne wartości unii narodów, takie jak pluralizm, tolerancja, sprawiedliwość, czy solidarność i równość, funkcjonują obecnie. Temat wspólnoty w różnorodności znakomicie koresponduje także z tegorocznym jubileuszem 25-lecia województwa dolnośląskiego, w którym dzieje się akcja sztuki. Po 1945 roku to była „ziemia niczyja”. Nikt nie wiedział gdzie będzie granica, kto i jak długo będzie sprawował władzę. Nowi mieszkańcy czuli tymczasowość i niepewność nowej ojczyzny. Czy po latach, dzisiaj, nie odzywają się echa tamtych obaw, w nowych mieszkańcach, nowoczesnych osiedli?

Sztuka jest tragikomiczną opowieścią o niemożności porozumienia się. O hejcie, nienawiści, egoizmie, braku empatii i społecznych podziałach. „Limba” zaczyna się jak u Barei, a kończy jak u Hitchcocka, pomiędzy jest zwyczajne polskie życie, gdzieś na osiedlu, jakich pod Wrocławiem całkiem sporo.

TERMINY POKAZÓW:

4 września (piątek) | 19:00

5 września (sobota) | 18:00

6 września (niedziela) | 17:00

MIEJSCE:

Sala Formalna – Centrum na Przedmieściu
ul. Prądzyńskiego 39A, Wrocław
Szacowany czas trwania 80–90 MINUT

BILETY:
https://bit.ly/limba-tuf

Spektakl rekomendowany dla widzów od 16. roku życia.
TW: dym, światło stroboskopowe, wulgaryzmy, przemoc

REALIZATORZY/ REALIZATORKI
reżyseria PIOTR RATAJCZAK
scenariusz i dramaturgia PIOTR ROWICKI
scenografia MARIANNA LISIECKA-SYSKA
kostiumy NIKOLA ŁADA
choreografia ARKADIUSZ BUSZKO
muzyka TYMOTEUSZ WITCZAK
kierownik produkcji PAWEŁ ZARĘBA
realizacja światła KACPER SCHEFFLER
realizacja dźwięku WIKTOR GRZEGORZEWSKI

Obsada: ALICJA CZERNIEWICZ, WIKTORIA CZUBASZEK, PAULINA MIKUŚKIEWICZ, PRZEMYSŁAW FURDAK, JERZY GÓRSKI, ADAM MICHAŁ PIETRZAK, RAFAŁ PIETRZAK, MACIEJ RABSKI

fot. Edgar de Poray

PREMIERA 10 lutego 2024 roku; Sala Formana – Centrum na Przedmieściu, ul. Prądzyńskiego 39A

Koproducentem spektaklu jest Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu (OKiS).
Sztuka powstała w partnerstwie z Przedstawicielstwem Regionalnym Komisji Europejskiej w Polsce, które zachęca do głosowania 9 czerwca w tegorocznych wyborach do Parlamentu Europejskiego.
Spektakl jest współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz środków Gminy Wrocław. Sztuka powstaje przy wsparciu organizacji partnerskiej – Dolnośląskiej Federacji Organizacji Pozarządowych.

Patroni medialni
Radio Wrocław
Radio Wrocław Kultura
Radio RAM
dlaStudenta.pl
DTV24

Uwaga! Spektakl „SŁOJE DRZEWA” odwołany!

Spektakl, w którym fragmenty prozy Urszuli Kozioł, wybrane jej wiersze oraz cytaty z esejów i felietonów składają się na literacki portret wybitnej poetki, od lat związanej z Wrocławiem. W przedstawieniu znalazły odzwierciedlenie najważniejsze w jej pisarstwie motywy, nazwane przez nią „kołami tematycznymi”.

„Dostrzegam teraz w tych wierszach napisanych na przestrzeni kilku dziesiątków lat” – pisała w „Stanach nieoczywistości” – „zarysowujące się (na kształt przerdzewiałych słojów w przekroju drzewa) koła tematyczne, które w coraz to innej perspektywie nawiązują promieniście do swego rdzenia i usiłują jeszcze inaczej mówić o tym samym, ujmowanym raz z tej, a raz z tamtej strony…”*. I dodawała, że pragnie mówić o człowieku: „wobec cywilizacji, techniki, wobec przyrody (…), wobec wojny, wobec drugiego człowieka, wobec pamięci, dziedzictwa, życia, miłości, śmierci, wobec własnego «ja», wobec czasu wreszcie, w którym owemu «ja» wypadło żyć”**.

Przez długie lata twórczość Urszuli Kozioł pełna była żywej dyskusji ze światem. We wstępie do tomu „Poezje wybrane (II)” autorka pisała: „Myślę, że większość zapisanych przeze mnie stron powstała z pilnej wewnętrznej potrzeby podzielenia się z kimś złymi przeczuciami, które mną owładnęły a które dotyczą losu ludzi i losu świata, (…) są też te zapisy próbą uprzytomnienia sobie i innym różnorakich zagrożeń, są wołaniem o opamiętanie się, nawet jeśli miałoby ono pozostać jedynie wołaniem na puszczy”***.

W ostatniej dekadzie w wierszach Urszuli Kozioł zaczyna dominować krąg rozważań o stracie ukochanego mężczyzny i przejmujący, wnikliwy zapis własnego przemijania, żegnania się z życiem.

W spektaklu „Słoje drzewa” zostały zaprezentowane te dwa nurty refleksji poetyckich: pierwszy – pełen pasji, obrazujący przemiany świata i rosnące wokół nas zagrożenia oraz ten późniejszy – wyciszony, pełen prostoty i pokory, w którym poetka żegna się ze światem.

* Urszula Kozioł, Wciąż o tym samym, [w:] Stany nieoczywistości, PIW, Warszawa 1999, s. 273–274.
** Tamże, s. 273–274.
*** Urszula Kozioł, Poezje wybrane (II) , Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1985, s. 5–6.

TWÓRCY SPEKTAKLU

Reżyseria, scenariusz: Jerzy Bielunas
Muzyka: Sambor Dudziński
Scenografia: Mirosław Chudy
Występują: Wiktoria Glińska, Krystyna Krotoska, Agnieszka Kwietniewska, Halina Litwiniec

Jerzy Bielunas jest reżyserem teatralnym i telewizyjnym, profesorem wykładającym we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Zrealizował kilkadziesiąt spektakli teatralnych. W czasie studiów był związany z Teatrem „Kalambur” we Wrocławiu. Przez szereg lat współpracował z Przeglądem Piosenki Aktorskiej (PPA) we Wrocławiu. W ramach PPA zrealizował m.in. spektakl „Ballady Morderców” (1998) oparty na piosenkach zespołu Nick Cave and The Bad Seeds, a także koncert ,„Nick Cave i przyjaciele” (1999). Jest również twórcą widowisk telewizyjnych, m.in. koncertu galowego z okazji wejścia Polski do Unii Europejskiej (2004), koncertów z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego (2003, 2009, 2014), koncertu z okazji 25. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” ( 2005) czy koncertu poświęconego Markowi Grechucie – „Świat w obłokach” – prezentowanego na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (2006). Zrealizował również „Częstochowską Victorię” – plenerowe widowisko w ramach obchodów jubileuszu 350-lecia obrony Jasnej Góry, inscenizowane na wałach klasztoru (2005). We Wrocławiu przygotowywał koncerty z okazji wręczenia Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus (2008 i 2009) oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2013, 2015, 2016). Na Międzynarodowym Festiwalu Mozartowskim „Mozartiana” w Gdańsku reżyserował widowiska: „Operowe fascynacje Chopina” (2010), „Fantazja na oliwskie organy” (2017) i „Muzyka nocy” (2022). Interesuje się też teatrem dla dzieci. Jego przedstawienia dla młodych widzów były wielokrotnie nagradzane. Członek ZAiKS-u. Tłumacz piosenek francuskich, autor sztuk teatralnych, scenariuszy i tekstów piosenek dla dzieci, m.in. utworów, które ukazały się na płycie „Małe WuWu”.

Mirosław Chudy jest ekspertem Galerii 66P i członkiem ciała doradczego tworzącego program miejsca. W latach 80. studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta) we Wrocławiu wraz z innymi przedstawicielami nurtu Nowej ekspresji, m.in. Wojciechem Urlichem, Mają Godlewską i Władysławem Zaporowskim. Był związany z pracownią Konrada Jarodzkiego. Jeszcze podczas studiów współtworzył legendarny Klub Linda. W 1987, tuż przed dyplomem, wyjechał do Aten, gdzie do 1990 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach (ASFA) w pracowni firmowanej przez Jannisa Kounnellisa, jednego z czołowych przedstawicieli nurtu Arte Povera. W latach 1990–2007 mieszkał w Toronto i w Chicago. Obecnie mieszka i pracuje w Miami w USA, łącząc indywidualną praktykę artystyczną ze zleceniami na projekty wnętrz i oprawę wydarzeń.

Sambor Dudziński (właśc. Damian Dudziński–Dymek), ur. 3 czerwca 1974 w Bytomiu, jest artystą totalnym: performerem, multiinstrumentalistą, kompozytorem, autorem tekstów, wokalistą, aktorem, lalkarzem, wynalazcą i showmanem. Jego sceniczna działalność łączy teatr, muzykę i elementy transowego rytuału, tworząc unikalne widowiska live. Wielokrotnie występował za granicą, m.in. w USA, Japonii, Niemczech, Finlandii, Francji, Danii, Rosji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech i w Rumunii. Na scenie posługuje się kilkunastoma instrumentami, łącząc live looping i improwizację. Gra na instrumentach klawiszowych (piano elektryczne, rhodes, organy, key-bass, melodyka), dętych (saksofony, klarnety), perkusyjnych, a także na licznych instrumentach etnicznych (duduk, sopiłka, didgeridoo, drumle, kalimba, berimbao, lira korbowa, ligawki, flety). Jego wokal obejmuje szerokie spektrum stylistyk – od jazzu i belcanto po śpiew etniczny i eksperymentalny. Tworzy muzykę teatralną, filmową, współczesna i wokalną, a także w nurcie jazzu, bluesa, popu i progresywnego rocka.

Wiktoria Glińska studiuje na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. W 2024 roku otrzymała wyróżnienie w VI edycji konkursu Modjeska Calling, który jest organizowany przez Teatr Polski w Poznaniu. Absolwentka lubelskich szkół muzycznych: Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Karola Lipińskiego w klasie wiolonczeli oraz Szkoły Muzycznej II st. im. Tadeusza Szeligowskiego w klasie śpiewu operowego.

Agnieszka Kwietniewska jest aktorką. Ukończyła studia na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Laureatka wielu nagród aktorskich, m.in. wyróżnienia za najlepszą rolę żeńską na 4. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia za kreację w spektaklu „Joanna Szalona. Królowa” w reżyserii Wiktora Rubina oraz indywidualnej nagrody aktorskiej za rolę żeńską w przedstawieniu „Był sobie Andrzej, Andrzej, Andrzej i Andrzej” Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki (Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu) w finale 17. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Przez wiele lat związana z Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie zadebiutowała w grudniu 2012 w przedstawieniu Moniki Strzępki pod tytułem „Courtney Love”. Obecnie związana z Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu i Teatrem Polskim w Podziemiu we Wrocławiu.

Krystyna Krotoska jest aktorką teatralną i filmową oraz pieśniarką. Już w czasie studiów związała się z wrocławskim Teatrem Kalambur, w którym występowała od 1969 do 1982 roku. W latach 1983–90 i 1991–2004 była aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu. Od lat współpracuje z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego. W 2002 roku zrealizowała tu swój Beckettowski monodram „no właśnie co”, na który złożyły się dwie jednoaktówki: „Nie ja” i „Kołysanka” oraz wiersz Becketta „no właśnie co”. W 2013 roku monodram został poszerzony o jednoaktówkę „Kroki”. Spektakl był prezentowany także we Włoszech, częściowo w języku włoskim. W 2006 roku z międzynarodową grupą Bred in the Bone Theatre Company zrealizowała „Unreal City – a jazzed performance”, oparty na poemacie T.S. Eliota „Ziemia jałowa”. W 2014 roku wystąpiła na scenie Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu w broadwayowskim musicalu „Nine”, w roli matki Gwida. Poezja Urszuli Kozioł od lat pozostaje w kręgu zainteresowań aktorki. W 1970 roku wystąpiła w słynnym spektaklu Teatru Kalambur pt. „W rytmie słońca”, zrealizowanym na podstawie tomu poetki pod tym samym tytułem.

Halina Litwiniec jest aktorką, nauczycielką i animatorką kultury. W 1963 roku ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1965 uzyskała dyplom aktorki estradowej. W latach 1961–1993 występowała na scenie wrocławskiego Teatru Kalambur, m.in. w spektaklach zrealizowanych na podstawie twórczości Urszuli Kozioł („W rytmie słońca”, 1970; „Biała skrzynia”, 1977; „O sobie samej”, 1982). Laureatka licznych nagród w konkursach recytatorskich – wojewódzkich i ogólnopolskich, a także aktorskich, m.in. otrzymała nagrodę za rolę w „Łysej Śpiewaczce” (1966) podczas Festiwalu Teatrów Studenckich oraz nagrodę za najlepszy epizod aktorski w spektaklu „Nasz Julo czerwony” (1987) w ramach plebiscytu „Złote Iglice”. Uhonorowana odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” oraz „Srebrnym Krzyżem Zasługi”. W latach 1965–1980 uczyła języka polskiego i prowadziła teatr szkolny. Od 1983 kierowała wrocławską kawiarnią „Pod Kalamburem” – kultowym miejscem spotkań artystycznych i kulturalnych elit miasta, a także wielu wydarzeń artystycznych. Współtworzyła działającą w kawiarni „Galerię Literacką Młodych” , organizowała konkursy poetyckie (m.in. wspólnie z Markiem Garbalą „Turniej Jednego Wiersza”) oraz prowadziła spotkania z wybitnymi postaciami polskiego teatru, literatury i nauki (m.in. z Tadeuszem Łomnickim, Urszulą Kozioł, Wisławą Szymborską, Jeremim Przyborą i prof. Janem Miodkiem). W ramach cyklu „Galerii Trzech Obrazów” gościła wrocławskich plastyków. Obecnie aktywnie działa na rzecz upamiętnienia dziedzictwa Teatru Kalambur, m.in. współorganizując „Poniedziałki z Kalamburem”, które odbywają się co miesiąc w „Art Cafe Kalambur”. Od lat jest związana ze Stowarzyszeniem Europejskich Więzi, które promuje wiedzę o współczesnym świecie w różnych aspektach – politycznych, kulturowych i socjologicznych.

Elżbieta Terlikowska-Misiak jest kostiumografką i scenografką. Absolwentka Wydziału Projektowania Form Przemysłowych Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni prof. Józefa Hałasa. Jako scenografka i kostiumografka zadebiutowała w 1986 roku w Operze Wrocławskiej, pracując przy spektaklu „Nowe Wyzwolenie” według Witkacego, w reżyserii Jerzego Bielunasa. Scenografię i kostiumy projektuje nie tylko dla teatru. Pracuje również przy produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. jest autorką kostiumów do filmu „Odlotowe wakacje” Marka Piestraka oraz seriali „Życie jak poker” i „Warto kochać”. Zajmuje się także grafiką użytkową oraz małą formą graficzną.

Koproducenci i współorganizatorzy:
Instytutu im. Jerzego Grotowskiego

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

150. Antykabaret 2026 p.t. M/S Monroe

13 czerwca zapraszamy na sto pięćdziesiątą podróż z Antykabaretem. Tym razem zabierze nas na pokład M/S Monroe

Ona,
to Wielka Ikona
sto lat temu urodzona…
Dziewczyno,
sporo Ci zawdzięcza kino!
Dlatego my całą artystyczną rodziną
damy takie show
że WOW!
a że „Mężczyźni wolą blondynki”
to pojawią się i inne dziewczynki
platynowe mają włosy
i do tego piękne głosy
Kto chce usłyszeć Wiolettę Villas
lepiej żeby do nas przylazł
Niech Widzowie grosza nie skąpią
bo program bogaty.

A wystąpią:
Weronika Kozakowska
Agnieszka Wilczewska
Marta Dzwonkowska
Ola Godek
Łukasz Gada Iwaniuk
Ścibor Szpak. Doktor Absurdu

Orkiestra Antykabaretu: Marzena Cybulka (bas), Paweł Ostrowski(drums), Waldemar Maszyński (piano)
Gospodarz wieczoru: Marek Kocot.

Antykabaret

Od piętnastu lat, co miesiąc dolnośląscy artyści, naukowcy, dziennikarze, nauczyciele spotykają się raz w miesiącu, tradycyjnie trzynastego dnia miesiąca i przedstawiają zebranej publiczności swoje monologi, piosenki, referaty. W ten sposób poza działalnością stricte rozrywkową czy artystyczną, tworzą się więzi środowiskowe i ponadśrodowiskowe – interdyscyplinarne. Efektem nawiązania tych więzi jest dalsza współpraca artystyczna i naukowa. „Antykabaret” przez piętnaście lat stał się ważnym fundamentem wrocławskiej kultury.

Rok 2026 decyzją Sejmu i Senatu Rzeczpospolitej ustanowiony został Rokiem osób, instytucji, miejsc i wydarzeń istotnych dla polskiej historii, kultury i życia społecznego. Dlatego nasze programy zaplanowane na rok 2026 chcemy poświęcić:

13 marca 2026 – Gdyni i Wrocławiowi – rok 2026 jest ogłoszony przez Senat RP Rokiem Gdyni. W naszym programie chcemy połączyć Wrocław i Gdynię. Co wyniknie z tego zestawienia? Jakie są związki pomiędzy miastami? Czy istnieje współpraca kulturalna pomiędzy oboma ośrodkami?

13 kwietnia 2026 – w dwustulecie śmierci -Józefowi Maksymilianowi Ossolińskiemu – założycielowi Zakładu Narodowego im. Ossolińskich, którego zbiory w 1948 roku trafiły do Wrocławia; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Józefa Maksymiliana Ossolińskiego; Zestawimy dzieło życia Ossolińskiego z pracą Stanisława Staszica (dwustulecie śmierci), Rok 2026 to także Rok Stanisława Staszica.

13 maja 2026 – w stulecie powstania – Polskiemu Radiu; rok 2026 jest ogłoszony Rokiem Polskiego Radia.

13 czerwca 2026 – w stulecie urodzin – Marylin Monroe (ur. 1.06.1926) – ikonie nie tylko światowego kina ale także światowej kultury. Jakie związki ma Wrocław z Marylin Monroe? Czy polską MM była VV?

13 września 2026 – w sześćdziesięciolecie urodzin – Markowi Krajewskiemu (ur. 4.09.1966) – wrocławskiemu pisarzowi, twórcy retro
kryminału wrocławskiego;

13 października 2026 – w stulecie urodzin – Andrzejowi Waligórskiemu (ur. 20.10.1926) – poecie, satyrykowi, twórcy wrocławskiego Studia 202,

8 listopada 2026– w stulecie odsłonięcia pomnika (14.11.1926) – Fryderykowi Chopinowi – kompozytorowi polskiemu o światowej sławie.

Każde z wydarzeń będzie się odnosiło do swojego Patrona bezpośrednio – z wykorzystaniem utworów związanych z Patronem lub pośrednio – poprzez nowo powstałe teksty i piosenki, prace plastyczne, wykłady inspirowane postacią Patrona lub nawiązujące do jego twórczości i spuścizny.

Współorganizatorzy:
„Fundacja Ośrodek”
Ośrodek Kultury i sztuki we Wrocławiu

Projekt jest współfinansowany ze środków Budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego i Gminy Wrocław.

Nagrody w konkursie literackim ufundował Sklep Dolnośląski.

UWAGA: start imprezy ustaliliśmy na godzinę 19:00 ale postaramy się wpuścić Szanownych Gości na salę i udostępnić bar, kwadrans po 18:00

Więcej wiadomości o Antykabarecie: www.facebook.com/Antykabaret

Bilety w cenie od 70 do 90 zł do nabycia na stronie www.kupbilecik.pl

Fotorelacja z 150. Antykabaretu
fot. Leon Nauka

Scena ukraińska. Sezon III 2025/2026

Scena Ukraińska, pod artystyczną opieką niezależnego teatru GAS, rozpoczęła swoją działalność w 2023 roku przy Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu. Prezentuje dorobek ukraińskich artystek i artystów w obszarze teatru i sztuk performatywnych. Bezpośrednią inspiracją dla powołania Sceny Ukraińskiej była przymusowa emigracja ukraińskich artystów spowodowana pełnoskalową inwazją Rosji na Ukrainę w 2022 roku i systematycznym niszczeniem ukraińskiej kultury. Językiem sceny będzie ukraiński, ale wszystkie spektakle, warsztaty i performanse będą oferować napisy w języku polskim. Dzięki temu scena jest miejscem spotkania wrocławskich społeczności, a także wzmocnia głos mniejszości ukraińskiej w mieście. Ambicją sceny w pierwszym sezonie działalności było stworzenie warunków do rozpowszechniania współczesnej, młodej i niezależnej sztuki ukraińskiej, a tym samym umożliwienie przebywającym na emigracji artystkom i artystom zachowania i kultywowania tożsamości narodowej.

Zapraszamy do kontaktu wszystkich artystów i aktywistów zainteresowanych współtworzeniem Sceny Ukraińskiej: teatrgas.ua@gmail.com

Ми створюємо вистави надихаючись нашими друзями – митцями і мисткинями, захисницями і захисниками всіх професій, котрі щодня обороняють нас на фронті і дають нам можливість виступати в Європі без російських ракет.
Софія Оніщенко, незалежний театр GAS

Українська сцена під художнім керівництвом незалежний театр GAS, що розпочала свою діяльність у 2023 році в Інституті Гротовського у Вроцлаві, представлятиме досягнення українських митців у галузі театрального та перформативного мистецтва. Безпосереднім натхненням для створення української сцени стала вимушена еміграція українських митців, спричинена повномасштабним вторгненням Росії в Україну у 2022 році та систематичним знищенням української культури. Мовою сцени буде українська, але всі вистави, майстер-класи та перформанси будуть супроводжуватися субтитрами польською мовою. Таким чином, сцена має потенціал стати місцем зустрічі спільнот Вроцлава та зміцнити голос української меншини в місті. Амбіція сцени у своєму першому сезоні роботи полягає у створенні умов для поширення сучасного, молодого та незалежного українського мистецтва, що дозволить митцям у еміграції зберігати та культивувати свою національну ідентичність.

Запрошуємо до контакту всіх артистів і активістів зацікавлених спільним будування української сцени. Електронна пошта: teatrgas.ua@gmail.com

PROGRAM 2026:

28.05.2026, Pieśni płonących serc | Пісні палаючих сердець
Perfomance muzyczno-teatralny ukraińskiego chóru KapustaBand | Mузично- театральний перформанс від українського колективу KapustaBand
W ramach Sceny Ukraińskiej | В рамах Української Сцени
Czytaj więcej

26.05.2026, Droga do Wyraju | Дорога до Вирію
Performans Marii Lisowskiej | Перформанс Марії Лісовської
W ramach Sceny Ukraińskiej | В рамках Української Сцени
Czytaj więcej

1.03.2026, Historia Ukrainy | Історія України
Spektakl niezależnego teatru GAS | Вистава незалежного театру GAS
W ramach Sceny Ukraińskiej | У рамках Української Cцени
Czytaj więcej

PROGRAM 2025:

11–12.12.2025, Jutro 10 lat temu | Завтра 10 років тому
Spektakl niezależnego teatru GAS | Вистава незалежного театру GAS
W ramach Sceny Ukraińskiej | У рамках Української Cцени
Czytaj więcej

8.12.2025, Rola teatru ukraińskiego w Polsce: niezależny teatr GAS we Wrocławiu | Роль українського театру в Польщі: незалежний театр GAS у Вроцлаві
Wykład Zofii Możnej | W ramach Sceny Ukraińskiej
Лекція Зофіі Можней | В рамках Української сцени
Czytaj więcej

30.11.2025, Antologia | Антологія
Spektakl niezależnego teatru GAS |театральна вистава незалежного театру GAS
W ramach Sceny Ukraińskiej | У рамках Української Cцени
Czytaj więcej

17.11.2025, Eksperymenty i mistyfikacje w literaturze ukraińskiej | Літературні експерименти та містифікації з України
Wykład Macieja Piotrowskiego | W ramach Sceny Ukraińskiej
Лекція Мацея Пьотровського | У рамках Української Cцени
Czytaj więcej

7.11.2025, Pieśń/ciało
Warsztaty wokalne prowadzone przez Marinę Mashtaler | Вокальна майстерня Маріни Машталер
W ramach Sceny Ukraińskiej | В рамах Української Сцени
Czytaj więcej

13.10.2025, Nowatorstwo twórczości Łesia Kurbasa | Новаторство творчості Леся Курбаса
Wykład Sofii Onishchenko | Лекція Софії Оніщенко
W ramach Sceny Ukraińskiej | У рамках Української Cцени
Czytaj więcej

11 i 12.10.2025, Słodko-kwaśny | Кисло-солодкий
Spektakl niezależnego teatru GAS | Вистава незалежного театру GAS
W ramach Sceny Ukraińskiej | У рамках Української Cцени
Czytaj więcej

Organizator:
Instytut im. Jerzego Grotowskiego

Współorganizator:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

„D1. Pieśń o autostradzie”– pokazy w maju

Opowieść o trwającej od dekad budowie autostrady D1, która powinna połączyć dwa największe miasta Słowacji, ale z wielu przyczyn wciąż nie powstaje. Kameralny spektakl w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej to eksperymentalna w formie, śmieszno-straszna opowieść o polityce, społeczeństwie środkowoeuropejskim, pieniądzach i nadziei. Na scenie – Karolina Gorzkowska i Darek Maj. Spektakl jest koprodukcją OKiS, Teatru Polskiego w Podziemiu i Instytutu im. Jerzego Grotowskiego.

Na początku było słowo, a słowo to brzmiało autostrada i ktoś powiedział avanti no dalej chodźmy dalej i powiedział dal Dálnice (po czesku) I niektórzy potem jeszcze jakiś czas mówili autostrada i autostráda ale niektórzy już mówili dálnice a niektórzy niektórzy już mówili diaľnica (po słowacku) choć mówili to jeszcze zupełnie cicho cicho zupełnie cichuteńko aby się nie spłoszyć i ktoś szepnął sen
(…)
Serce powiedziało połączenie i powiedziało rozwój regionów i powiedziało infrastruktura i powiedziało rynek powiedziało oferta pracy oferta i mobilność i tranzyt i powiedziało interoperacyjność integracja modalna multimodalność i ktoś powiedział wybory wybory wybory i naród i półprofil i agencja reklamowa powiedziała Claudia Schiffer i Claudia Schiffer powiedziała I love chocolate

Lukáš Brutovský D1

Twórcy:
tekst: Lukáš Brutovský
tłumaczenie, reżyseria i opracowanie muzyczne: Katarzyna Dudzic-Grabińska
kostiumy i asystentka reżysera ds. wizualnych: Anna Adasiak

Obsada:
Ona – Karolina Gorzkowska
On – Darek Maj

——————————–
Projekt grafik: Katarzyna Leks

Data:
22 maja 2026 (piątek), godz. 19.00
23 maja 2026 (sobota), godz. 19.00

Miejsce:
Sala Teatru Laboratorium, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Rynek-Ratusz 27, Wrocław

Bilety:
30 zł do nabycia na: okis.pl oraz (w przypadku niewyczerpania puli) na 40 minut przed spektaklem w miejscu wydarzenia.
Dla studentów wstęp bezpłatny po uprzedniej rezerwacji miejsca (mail: agnieszka.rusnak@okis.pl) oraz okazaniu ważnej legitymacji.
Liczba miejsc ograniczona.
Miejsca nienumerowane.

Przedstawienie dla widzów 16+
Czas trwania: ok 70 minut.

Fragment recenzji spektaklu „D1. Pieśń o autostradzie”:

Kiedy i czy w ogóle autostrada D1 powstanie? Chyba nikt tego nie wie. Ten stan rzeczy – zawieszenia w ciągłej niepewności, trwania w złudnej nadziei, pogrążania się w marazmie – stał się dla Brutovskiego punktem wyjścia do stworzenia tekstu, który opowiada nie tyle o nieudolności polityków, ile o potencjale samego języka: o możliwości manipulowania przez władzę społecznymi emocjami, zwodzeniu obietnicami i kreowaniu poprzez słowo nieprawdziwych obrazów rzeczywistości. Autor nie zdecydował się ani na reporterską, dokumentalną konwencję, która nadałaby historii charakter dochodzenia w sprawie nieprawidłowości przy powstawaniu autostrady, ani na groteskę ośmieszającą polityków; postawił za to na stylistykę biblijną. Wykorzystując podniosły ton, paralelne konstrukcje i anaforyczne powtórzenia, nadał tekstowi niemal sakralny wymiar, choć jego treść dotyczy przecież przyziemnego profanum(…) |

„Szepty serca, westchnienia Krainy”, Kamil Bujny, Miesięcznik Odra, styczeń 2026
https://e-teatr.pl/szepty-serca-westchnienia-krainy-64977

Lukáš Brutovský – słowacki reżyser, tłumacz, dramatopisarz i muzyk, jeden z najważniejszych twórców średniego pokolenia na Słowacji. Ukończył reżyserię na VŠMU w Bratysławie. Już podczas studiów jego przedstawienia pokazywane były na międzynarodowych festiwalach (Bratysława, Praga, Brno, Moskwa) i zdobyły kilka nagród. Współpracuje z licznymi teatrami na Słowacji i w Czechach. W 2014 roku został laureatem nagrody czeskiego czasopisma teatralnego Divadelné nowiny za najlepszą reżyserię sezonu (przedstawienie „Maryša” w HaDivadle w Brnie). Od 2015 roku jest dyrektorem artystycznym w Słowackim Teatrze Kameralnym (Slovenské Komorné Divadlo) w Martinie. Blisko współpracuje z dramaturgiem Miro Dacho już od czasów studiów. Tłumaczy z języka niemieckiego (m.in. Schillera, Bernharda). W ostatnich latach (od wystawienia D1) wyraziście pracuje ze współczesnymi tematami dotyczącymi słowackiego społeczeństwa za pomocą eksperymentalnych, oryginalnych form literackich i scenicznych.

Katarzyna Dudzic-Grabińska jest reżyserką teatralną i radiową oraz tłumaczką języków czeskiego i słowackiego. Studiowała na Uniwersytecie, Akademii Muzycznej oraz w Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, na Uniwersytecie Masaryka i JAMU w Brnie. Ukończyła kurs reżyserii radiowej w Szkole Wajdy. Ścieżkę artystyczną zaczynała jako muzyk klasyczny. Stypendystka ZAiKS-u, Słowackiego Centrum Literackiego SLOLIA i programu Culture Moves Europe. Jej spektakle były prezentowane na festiwalach w Krakowie, Słupsku, Jeleniej Górze, Spišskiej Novej Vsi czy Kalkucie. Działa interdyscyplinarnie, interesuje ją dialog międzykulturowy, najnowsza historia Europy Środkowej, lingwistyka.

Karolina Gorzkowska – absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, aktorka Opolskiego Teatru Lalki i Aktora. Gościnnie występuje w Teatrze Nowym PROXIMA w Krakowie. Współpracuje także z Teatrem Dormana w Będzinie („Pamięć Rutki” – reżyseria Justyna Łagowska), Teatrem EkoStudio w Opolu oraz Krakowskim Teatrem Komedia. Zagrała między innymi w spektaklach w reżyserii Agaty Dudy – Gracz, Piotra Cieplaka, Bogusława Kierca, Przemysława Jaszczaka, Konrada Dworakowskiego, Tomasza Kaczorowskiego, Marcina Wierzchowskiego. Wystąpiła w ponad trzydziestu czytaniach performatywnych, między innymi w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora, w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu czy w Teatrze Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach. Współtworzy performatywną grupę -bufetowe-. Za rolę Rutki Laskier w spektaklu „Pamięć Rutki”, rolę Ninja Szuko w spektaklu „Zagubiony chłopiec” i rolę Miep Gies w spektaklu “Każdego dnia jest mi żal” została wyróżniona w 26. i 33. Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych Jacka Sieradzkiego.

Dariusz Maj absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1994). W roku 1984 basista wrocławskiej grupy punkowej Sedes. Laureat nagrody wojewody dolnośląskiego dla najlepiej rokującego aktora młodego pokolenia (2002). W latach 1997-2001 aktor Centrum Sztuki – Teatru Dramatycznego w Legnicy (obecnie Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy). W latach 2001-2009 aktor Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. W latach 2009-2013 aktor Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. E. Wiercińskiego. W Teatrze Polskim we Wrocławiu od 2015-2018 roku. Twórca wielu ról teatralnych i filmowych, współpracował z czołowymi polskimi reżyserami (K. Garbaczewski, M. Zadara, J. Głomb, J. Klata, P. Wojcieszek, M. Strzępka, M. Kleczewska, L. Raczak, K. Zanussi, F. Falk, W. Krzystek, K. Lupa, J. Skrzywanek, R. Talarczyk). Aktor Teatru Polskiego w Podziemiu, gdzie w koprodukcji z OKiS przygotował monodram „Aleja Narodowa” w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej, nagrodzony Kryształową Pestką na festiwalu Pestka w Jeleniej Górze.

Anna Adasiak – scenografka i kostiumografka teatralna i filmowa, a także jubilerka artystyczna. Absolwentka kierunku Scenografia oraz kierunku Projektowanie Ubioru Kreacyjnego na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Tworzy i współtworzy spektakle w teatrach lalek, dramatycznych i muzycznych oraz pracuje przy etiudach filmowych i serialach telewizyjnych. Współpracowała m.in. z Teatrem Muzycznym Capitol we Wrocławiu i Teatrem Polskim we Wrocławiu, Teatrem Kombinat we Wrocławiu, Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu, Teatrem Lalki Tęcza w Słupsku, Teatrem Lalki i Aktora w Łomży oraz Szkołą Filmową Mastershot we Wrocławiu i Warszawską Szkołą Filmową. Kuratorka trzech edycji wystawy „Młoda Scenografia” w Słupsku organizowanego w ramach Festiwalu Plastyki Teatrów Lalki i Formy.

Fotorelacja z premiery spektaklu „D1. Pieśń o autostradzie”
Fot. Tobiasz Papuczys

Koprodukcja spektaklu:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu
Fundacja Teatr Polski — TP dla Sztuki

Projekt dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz realizowany ze środków pochodzących ze stypendium Miasta Wrocławia

Partner:

Patronat medialny:
Miesięcznik „Odra”