„CZAS UMIERANIA OS” – czeska premiera spektaklu Przemysława Wojcieszka

„Czas umierania os” to spektakl w reżyserii Przemysława Wojcieszka, oparty na tekście jego autorstwa, który opowiada o współczesnej emigracji z Polski. Premiera sztuki odbędzie się w czeskiej Pradze podczas Festiwalu WILD!, a jej koproducentem jest OKiS we Wrocławiu.

Spektakl opowiada historię młodych ludzi z polskich środowisk mniejszościowych na tle zmieniających się nastrojów społecznych w kraju. Wojcieszek – autor scenariusza, reżyser oraz niestrudzony krytyk warunków panujących we współczesnej Polsce i w Europie, opisuje poszczególne dramaty i pokazuje mechanizmy dyskryminacji, które doprowadziły młodych ludzi do decyzji o emigracji z ojczyzny. Tekst dramatu został w opublikowany 2021 roku w kwietniowym numerze miesięcznika DIALOG (nr 4 773) oraz znalazł się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej.

Festiwal Wild! odbywa  się w dniach 25-29 maja 2022 w Pradze w przestrzeni Venuše ve Švehlovce. Premiera spektaklu „Czas umierania os” w czeskojęzycznej wersji oraz w polsko-czeskiej obsadzie została zaplanowana 28 maja 2022 o godzinie 20.00.      

 

„Czas umierania os”

tekst i reżyseria: Przemysław Wojcieszek
tłumaczenia na język czeski: Anna Šašková Plasová
scenografia i kostiumy: Anton Unai
muzyka: Magdalena Gorwa
video: Jacek Chamot
światła: Robert Traczyk

Obsada:
Magda: Barbora Šupová/ Karolina Zajdel
Alicja: Paulina Dobosz

Producenci i organizatorzy:
Spektakl jest koprodukcją Przemysława Wojcieszka oraz Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

Współorganizator premiery:

Venuše ve Švehlovce

Venuše ve Švehlovce to działające w Pradze od 2014 roku centrum współczesnych alternatywnych sztuk performatywnych i miejsce rezydencji zespołów artystycznych. To również przestrzeń, w której odbywają się spektakl teatralne, pokazy filmowe, warsztaty, instalacje, wystawy i różnego rodzaju działania społeczne. Venuše ve Švehlovce jest organizatorem festiwali:  WILD!, Případ pro sociálku a Venušiny dny.

Venuše mieści się w zabytkowej sali w stylu art deco w budynku Kolegium Švehla, a jej architektem jest Jan Chládek. Cały obiekt został zbudowany w latach 1923-25 i jest chronionym zabytkiem kultury.

Spektakl współfinansowany z budżetu  Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

 

„MOJŻESZ”
reż. Tomasz Węgorzewski

Swoją ostatnią rozprawę naukową Zygmunt Freud poświęcił postaci Mojżesza, mitycznemu wyzwolicielowi Izraelitów i twórcy judaizmu, uznawanemu za proroka także przez chrześcijaństwo oraz islam. Szczególne zainteresowanie, jakim na kilka miesięcy przed śmiercią Freud obdarzył Mojżesza, wynika z rozpoznanego przez siebie podobieństwa między własną biografią a legendarnym żywotem patriarchy. Jednak Ziemia Obiecana, do jakiej przywiódł nas Freud, nie jest krainą pełnej wolności i całkowitego szczęścia. Psychoanaliza nie wyjaśnia wszystkich zjawisk psychicznych i nie oferuje skutecznych metod uzdrawiania wewnętrznych konfliktów i uśmierzania duchowego cierpienia. W świecie skompromitowanych Kościołów i upadku autorytetów religijnych z całą mocą odradza się dzisiaj niewiarygodna potrzeba wiary.

W naszym spektaklu grupa współczesnych badaczy poszukuje nowych praktyk duchowych. Odwołując się do mitu Mojżesza i postaci Freuda, eksplorujemy temat potencjalnego przełomu duchowego oraz wizji nowej Ziemi Obiecanej. Czy w dzisiejszym świecie istnieje ktoś lub coś poza nami samymi, kto jest w stanie nas do niej zaprowadzić?

W scenografii wykorzystano obraz Leona Wyczółkowskiego „Morze w Połądze” znajdujący się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie. Marta Kuliga i Jakub Kubiński — twórcy rzeźby, która jest elementem scenografii.

 

fot. Natalia Kabanow

 

 

Daty pokazów:
6 kwietnia 2022, godz. 19:00 KUP BILET
7 kwietnia 2022, godz. 19:00 KUP BILET

Miejsce grania spektaklu:
PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław


Bilety w cenie 40 zł normalny, 30 zł ulgowy, 15 zł promocyjny do nabycia:
na ekobilet.pl  oraz na godzinę przed spektaklem w PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych

Bilety promocyjne przysługują studentom, rencistom i emerytom.

 

Uwaga!
W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.
Korzystanie z maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcja dłoni są w budynku obowiązkowe.

Prosimy o przybycie najpóźniej na 10 minut przed rozpoczęciem.
❗ W trosce o Państwa bezpieczeństwo prosimy o zapoznanie się z zasadami bezpieczeństwa podczas wydarzenia. Wszystkie informacje znajdują się tutaj:
https://tiny.pl/rpxs3

Dokonanie zakupu biletu jest równoznaczne z akceptacją niniejszego Regulaminu i zobowiązaniem do respektowania jego postanowień.

 

Prapremiera: 30 listopada 2019
Piekarnia | Centrum Sztuk Performatywnych
ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

 

   Reżyseria — Tomasz Węgorzewski
   Dramaturgia —  Magda Kupryjanowicz
   Scenografia, kostiumy — Dorota Nawrot
   Światła, wideo — Dorota Nawrot, Wojciech Sobolewski
   Muzyka — Teoniki Rożynek
   Produkcja — Renata Majewska
   Plakat, zdjęcia — Natalia Kabanow
   Internet — Piotr Sarama
   Promocja, marketing — Mariusz Turchan
   Kurator artystyczny — Piotr Rudzki

 

Obsada:
AGNIESZKA KWIETNIEWSKA, ANNA ILCZUK, JANKA WOŹNICKA, MICHAŁ OPALIŃSKI, ADAM SZCZYSZCZAJ z udziałem HALINY RASIAKÓWNY

 

Producenci:
Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground (Fundacja Teatr Polski – TP dla Sztuki),
Instytut im. Jerzego Grotowskiego,
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

Spektakl współfinansowany z budżetu  Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

 

TEKSTY:

„Tomasz Węgorzewski, realizując Mojżesza, przypomina o tym, jak bardzo teatr może być nieoczywisty. We Wrocławiu przydarza się to w ostatnim czasie niezwykle rzadko, dlatego najnowsza propozycja Teatru Polskiego w Podziemiu stanowi pewną egzotykę. […] Dla tego zespołu, który co spektakl prezentuje zupełnie inne oblicza swych talentów, w teatrze przestaje funkcjonować pojęcie niemożliwego. Kwietniewska, Woźnicka, Kłos, Opaliński i Szczyszczaj udowadniają w Mojżeszu, że potrafią się odnaleźć w każdej roli, nawet jeśli tak różnorodne spośród nich muszą udźwignąć w ramach jednego przedstawienia”.

Katarzyna Mikołajewska
Teatr Polski w Podziemiu. Twórcy „Mojżesza” zmuszają widza do przebudzenia [w:] wroclaw.wyborcza.pl

***

Mojżesz to intrygujący eksperyment, w którym, poszukując nowych praktyk duchowych bohaterowie, a być może także aktorzy, studiują swoje osobowości, po omacku i mozolnie posuwając się do przodu albo wciąż stojąc w miejscu. Reżyser Tomasz Węgorzewski postawił przed niełatwym zadaniem aktorski zespół, w skład którego wchodzą: Agnieszka Kwietniewska, Anna Kłos, Janka Woźnicka, Michał Opaliński i Adam Szczyszczaj (z gościnnym udziałem Haliny Rasiakównej). Najbardziej zapadła mi w pamięć rola Woźnickiej, a także dyskusje między Opalińskim i Szczyszczajem. Co prawda, nie udało mi się zapamiętać wszystkich wypowiadanych przez aktorów refleksji, ale zapamiętałem towarzyszące mi w czasie oglądania spektaklu emocje – zarówno strach i niepokój, jak i śmiech w najbardziej niespodziewanych momentach”.

Michał Hernes
Nowy (wspaniały?) „Mojżesz” [w:] www.tuwroclaw.com

***

„Ziemia Obiecana, do której podążamy razem z innymi, niekoniecznie jest wolnością. Oglądając Mojżesza, trzeba pamiętać, że wolność od czasów patriarchy nabrała nowych sensów, obrosła znaczeniami, często niewygodnymi, którymi trudno się zachłysnąć. Nie da szczęścia ani głęboka psychoanaliza, ani znalezienie logicznych podstaw, nie przyniesie go drugi człowiek, wobec którego konfrontujemy własne wyobrażenia. Duchowy przełom, do którego dążymy, jest raczej niekończącym się procesem, niż zamkniętym stanem. Jest w nas potrzeba wiary, ale ta także jest bardziej potrzebą, niż trwałym stanem człowieka.

Małgorzata Matuszewska
„Mojżesz”: Wołanie i pogwarki z pustyni [w:] miarakultury.blogspot.com

***

„Kiedy wychodziłem dziś z teatru, miałem wrażenie niedosytu. Wszystko skończyło się tak nagle, że nie dostałem odpowiedzi na wiele postawionych w sztuce pytań. To sprawiło, że przez kilka kolejnych godzin rozmawialiśmy o tym, co zobaczyliśmy na scenie, co usłyszeliśmy, i wreszcie o tym, dokąd zmierzamy, kim jesteśmy i skąd się bierzemy. Chcę przyjść jeszcze raz, bo treści było tak wiele, że nie wszystko zdołaliśmy wyłapać i przemyśleć. Taka chyba powinna być sztuka. Pobudzająca. Bardzo ciekawe przedstawienie i ten nieustanny dialog z samym sobą i z innym. Z zupełnie innym. Możliwe, że właśnie po to się spotykamy…? Jeśli wszystko poszło zgodnie z planem, to i tak każdy z widzów zauważył coś zupełnie innego”

Piotr Kaszuwara
[w:] Facebook

***

Mojżesz na deskach Teatru Polskiego – w podziemiu to spektakl, który nie pozwala o sobie zapomnieć. Dostałam mnóstwo pytań, na które muszę znaleźć sama odpowiedź […]. Aktorzy tworzą swoje własne światy, nie konkurują ze sobą, czuje się pozytywną energię. Miło było zobaczyć ich ponownie na jednej scenie. Cieszę się, że tacy aktorzy odnaleźli własną przestrzeń i Mojżesz pokazuje, że bez nich świat wrocławskiego teatru byłby pusty”.

Agnieszka Kościelniak
więcej.kultury [w:] Instagram

 

Spektakl brał udział w 26. Ogólnopolskim Konkursie na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej.

 

 

 

 

 

„Paradox” w Bielańskim Ośrodku Kultury w Warszawie

3 kwietnia 2022 wspólnie ze Stowarzyszeniem Teatr MASKA oraz Bielańskim Ośrodkiem Kultury w Warszawie zapraszamy na pokaz spektaklu „Paradox” w reżyserii Krzysztofa Pulkowskiego i wykonaniu Krzysztofa Rogacewicza.

Spektakl, do którego inspiracją były słynne książki Josepha Hellera – „Paragraf 22” i „Closing Time” odbędzie się w Bielańskim Ośrodku Kultury.

 

 

SCENARIUSZ, REŻYSERIA, SCENOGRAFIA: KRZYSZTOF PULKOWSKI
MULTIMEDIA I OPRAWA MUZYCZNA: MAREK OLEKSY
WYSTĘPUJE: KRZYSZTOF ROGACEWICZ
PROJEKT PLAKATU: BOGUMIŁA TWARDOWSKA-ROGACEWICZ
Premiera: 25 czerwca 2021, Zdrojowy Teatr Animacji w Jeleniej Górze
Czas trwania 70 min.

 

„PARADOX” – nowy monodram Krzysztofa Rogacewicza
(…) Yosarian Rogacewicza-Pulkowskiego jest sam. Sam ze swoimi wspomnieniami, strachem, wątpliwościami. Jest sobą, swoim przyjacielem, towarzyszami, pułkownikiem, porucznikiem, generałem. Śmieje się, płacze, krzyczy, szepcze, jąka się. Skacze, klęka, pełza, biega. Pije, pali zioło. Jest sam z całym swoim strachem – wtedy i teraz. Bywa poważny, zrozpaczony, zdystansowany. Pokazuje zaskakującą skalę emocji swoich i postaci, które przed nami odgrywa. Jego kostium, odwołujący się do wojennego munduru, to pamiętające lepsze czasy, spodnie moro, kaftan z przedłużonymi rękawami – może to kaftan bezpieczeństwa(…), czapka pilotka(…), manierka i bajecznie kolorowe buciory, których nie powstydziłyby się dzieci-kwiaty przełomu lat 60. i 70. Odniesień do tego okresu znajdujemy w spektaklu znacznie więcej – w obrazach filmowych i muzyce. Krzysztof Rogacewicz pokazuje całą skalę emocji, nastrojów, rozterek i wahań. Jest wewnątrz i na zewnątrz – nie tylko emocjonalnie, ale i w przestrzeni sceny, na której jedynym elementem scenograficznym są zwieszające się białe bryty materiału. One dzielą przestrzeń na tę część w głębi, która przenosi bohatera (ON) w przeszłość, i tę bliżej nas – do dzisiaj. Bywają też ekranem, na którym wyświetlane są ruchome obrazy pokazujące tło jego/naszego życia.
Rogacewicz specjalizuje się w najtrudniejszej formie teatru – monodramie. Po raz kolejny udowadnia, że robi to doskonale – potrafi skupić na sobie uwagę widowni. Śmieszy, wzrusza, drażni, każe słuchać i reagować. W tak trudnym tekście ani na moment nie traci panowania nad nim, nad sobą i nad widownią. Wielkie gratulacje! To rzadkie osiągnięcie. (Urszula Liksztet, Nowiny Jeleniogórskie, nr 26, 29 czerwca 2021)

 

Krzysztof Rogacewicz
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1991). W latach 1992 – 98 grał na scenach Teatru Animacji oraz Teatru C.K.Norwida w Jeleniej Górze. Od 1995 roku aktor niezależnego teatru MASKA w Jeleniej Górze. Od lat obecny na ekranie filmowym i telewizyjnym (m.in. „KURIER”, „Safe Inside”, „KOMORNIK, „1”, „KLAN”, „M jak Miłość”, „Na wspólnej”, „Pierwsza miłość”, „Korona Królów”).
Laureat „SREBRNEGO KLUCZYKA” nagrody przyznawanej przez redakcję Nowin Jeleniogórskich za kreację w spektaklu „PASTORAŁKI”.
Od 1992 z monodramem „Kontrabasista” reprezentował Dolny Śląsk na kilkunastu międzynarodowych festiwalach i przeglądach teatralnych (USA, Kanada, Wielka Brytania, Niemcy, Włochy, Finlandia, Grecja, Chorwacja, Armenia, Czechy, Słowacja, Rosja, Ukraina, Albania).
Został  nagrodzony na:  BEST INTERNATIONAL AWARD – NOWY JORK – United SOLO Festiva, 15. International Monodrama Festival ALBAMONO (Albania ) 8. Międzynarodowy Festiwal Małych Form Teatralnych i Monodramów LUDI – Orel, ROSJA,  3. Interbalkan Theatre Festival (Ateny, Grecja)

 

 

Organizator:
Bielański Ośrodek Kultury

 

Producenci i współorganizatorzy:
Stowarzyszenie Teatr MASKA
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

     

 

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

„Aleja Narodowa”
monodram w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej

W dniach 25-26 marca 2022 zapraszamy do wyjątkowej przestrzeni – Centrum Sztuk Performatywnych PIEKARNIA przy ul. Księcia Witolda we Wrocławiu, gdzie odbędą się pokazy spektaklu „Aleja Narodowa” na podstawie powieści Jaroslava Rudiša w tłumaczeniu, adaptacji i reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej oraz wykonaniu Dariusz Maja.

Poznaj Wandama – czeskiego „bohatera walki o niepodległość”, który dał sygnał do rozpoczęcia Aksamitnej Rewolucji. Tylko nie wiadomo, której stronie: protestującym czy milicji. Uważa się za „ostatniego Rzymianina”. Hitlerowskie saluty tłumaczy, jak wielu innych narodowców w Czechach i w Polsce, tradycją rzymską. Jednocześnie jak Václav Havel pragnie, aby prawda i miłość zwyciężyły nad kłamstwem i nienawiścią. W finale boleśnie zderza się… z regułami wolnego rynku. Narodowiec, rasista, szowinista, bojownik antysystemowy, menel, pijak, ćpun, bohater?

„Adolf Hitler uratował mi życie. Wiem, co chcesz powiedzieć, ale nie mów nic”
Jaroslav Rudiš

 

fot. T.Papuczys

 

Reżyseria i adaptacja, przekład z języka czeskiego: Katarzyna Dudzic-Grabińska
Scenografia i kostiumy: Magdalena Stępień
Występuje: Dariusz Maj
Prapremiera polska: 9 czerwca 2018
Grupa wiekowa: 16+
Czas trwania: 60 min.

Twórcy:

Dariusz Maj
Absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1994). W roku 1984 basista wrocławskiej grupy punkowej Sedes. Laureat nagrody wojewody dolnośląskiego dla najlepiej rokującego aktora młodego pokolenia (2002). W latach 1997-2001 aktor Centrum Sztuki – Teatru Dramatycznego w Legnicy (obecnie Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy). W latach 2001-2009 aktor Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. W latach 2009-2013 aktor Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. E. Wiercińskiego. W Teatrze Polskim we Wrocławiu od 2015-2018 roku. Twórca wielu ról teatralnych i filmowych, współpracował z czołowymi polskimi reżyserami (K. Garbaczewski, M. Zadara, J. Głomb, J. Klata, P. Wojcieszek, M. Strzępka, M. Kleczewska, L. Raczak, K. Zanussi, F. Falk, W. Krzystek). Obecnie gra role Blockbauma oraz Człowieka w kancelarii w głośnym Procesie wg F. Kafki w reżyserii Krystiana Lupy.

Katarzyna Dudzic-Grabińska
Studiowała reżyserię teatru lalek AST, Filia we Wrocławiu. Absolwentka filologii słowiańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego,  tłumaczka literatury czeskiej i słowackiej, wiolonczelistka. Debiutowała jako reżyser i dramatopisarz w słowackim Instytucie Teatralnym w Bratysławie sztuką „Mnemojohann” (2014). Członek Platformy Krytyków podczas festiwalu słowackiego teatru Dotyky a Spojenia w Martinie (2017, 2018). Wiosną 2017 r. wyreżyserowała sztukę Jana Wilkowskiego „Tymoteusz wśród ptaków” w słupskim Państwowym Teatrze Lalek „Tęcza”. Jako asystentka reżysera współpracowała m.in. z Agatą Dudą-Gracz („Śmierć przyjeżdża w środę”, „Opole 2016”; „Dziubanina”, „Makbet” – oba Teatr Capitol, Wrocław 2017) oraz Michałem Zadarą („Dziadów części III” „Ustęp i Objaśnienia”, Teatr Polski, Wrocław 2016).

Magdalena Stępień
Absolwentka scenografii na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, zajmuje się przygotowywaniem przestrzeni, kostiumów, lalek i masek do działań teatralnych i filmowych. Przygotowywała projekty scenograficzne we współpracy ze studentami reżyserii we Wrocławiu i Warszawie, realizowała lalki do spektakli Teatru Arka we Wrocławiu oraz projektu Lalkomat. Zajmuje się również modniarstwem, metaloplastyką, grafiką i rzeźbą (uczestniczyła w międzynarodowym plenerze rzeźbiarskim w Łabiszynie w 2015 i 2016 r.)

 

Daty pokazów:
25 marca 2021, godz. 19:00 KUP BILET
26 marca 2021, godz. 19:00 KUP BILET

Miejsce grania spektaklu:
PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

 

Bilety  w cenie od 15 zł do 30 zł do nabycia na: ekobilet.pl
oraz na godzinę przed spektaklem w PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

Bilety promocyjne przysługują studentom, rencistom i emerytom.

 

Uwaga!
W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.
Korzystanie z maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcja dłoni są w budynku obowiązkowe.

Prosimy o przybycie najpóźniej na 10 minut przed rozpoczęciem.
❗ W trosce o Państwa bezpieczeństwo prosimy o zapoznanie się z zasadami bezpieczeństwa podczas wydarzenia. Wszystkie informacje znajdują się tutaj:
https://tiny.pl/rpxs3

Dokonanie zakupu biletu jest równoznaczne z akceptacją niniejszego Regulaminu i zobowiązaniem do respektowania jego postanowień.

***

„Tekst Rudiša oddaje śmietnik panujący niepodzielnie w świadomości człowieka, który znalazł się na marginesie świata po transformacji, w którym mielą się frazy z przemówień Hawla z zauroczeniem Hitlerem, opowieści o nowym, sprawiedliwym świecie z podszytym nienawiścią szowinizmem. Ten śmietnik kryje w sobie poważną diagnozę kryzysu, który dotyka dziś wiele europejskich krajów.

Katarzyna Dudzic-Grabińska wraz z Dariuszem Majem stawiają nam przed oczami swojaka wyciągniętego wprost z praskiej knajpy, pozwalając mu wziąć nas na lep swoich opowieści, na przemian przerażających i rozbrajających, ostatecznie jednak podszytych grozą. W finale tej narracji następuje znacząca zmiana perspektywy, której nie zdradzę czytelnikom, choć powieść Rudiša jest od dwóch lat dostępna w księgarniach. W każdym razie jest to też opowieść o zakłamaniu, o oszukiwaniu samego siebie, o potrzebie budowania legend, choćby na ruchomych piaskach, i o tym, jak zawodny jest to proces”.

Magdalena Piekarska, wroclaw.wyborcza.pl

***

Spektakl nagrodzony nagrodą Kryształową Pestką podczas XI Międzynarodowego Festiwalu Teatrów i Kultury Awangardowej PESTKA 2019 w Jeleniej Górze.

„…za umiejętność zbudowania minimalnymi środkami inscenizacyjnymi uniwersalnej historii, ważnej i istotnej dla współczesnych społeczeństw Europy Środkowej i Wschodniej, szczególnie 30 lat, ukazanie szarego przeciętnego człowieka w trybiku historii, zagubienia w zmieniającym się świecie, również mikrowspólnoty, będącej odbiciem bolączek dnia codziennego; przedstawienie mechanizmów rodzących się aktów nienawiści, ksenofobii i rasizmu, które stanowią zaprzeczenie ładu demokratycznego. Za istotny głos w bieżącej dyskusji społeczno-politycznej”

Tekst o Festiwalu Pestka ukazał się wakacyjnym numerze „Odry”. Fragment z tekstu na stronie e-teatr
http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/275034,druk.html

 

Spektakl jest koprodukcją:
Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Samorządu Województwa Dolnośląskiego
i Fundacji Teatr Polski – TP dla Sztuki (Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground)

Producenci i organizatorzy:
Fundacja Teatr Polski – TP dla Sztuki (Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground)
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

Spektakle współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

Partner:
Instytut im. Jerzego Grotowskiego

 

 

 

„Poskromienie”
reż. Monika Pęcikiewicz

10 i 11 lutego 2022 o godz. 19:00 zapraszamy do Piekarni na pokazy spektaklu „Poskromienie” w reżyserii Moniki Pęcikiewicz .

 

„Poskromienie złośnicy” Williama Shakespeare’a było tylko inspiracją dla spektaklu. Przedstawienie to powrót Moniki Pęcikiewicz do teatru, aktorek i aktorów – tak dobrze znanych we Wrocławiu – do wspólnej pracy. Spektakl to odpowiedź na doświadczenie kryzysów wynikających z różnorodnych poskromień wymuszanych na nas przez kulturę i społeczeństwo. Przedstawienie o kondycji indywidualnej i zbiorowej tego artystycznego kolektywu. Ale także o każdym z nas. O naszym tu i teraz. O wolności. O nieprzekraczalnych granicach. Intymne i jednocześnie spektakularne, rozgrywane w niesamowitej przestrzeni zaprojektowanej przez Katarzynę Borkowską.

 

fot. Natalia Kabanow

REŻYSERIA MONIKA PĘCIKIEWICZ
SCENOGRAFIA, KOSTIUMY KATARZYNA BORKOWSKA
REŻYSERIA ŚWIATEŁ MIREK KACZMAREK
MUZYKA CEZARY DUCHNOWSKI
WIDEO EMIKO
KONTEKSTY MICHAŁ BUSZEWICZ
PRODUCENTKA KASIA MAJEWSKA
KURATOR ARTYSTYCZNY PIOTR RUDZKI
ASYSTENT REŻYSERKI MICHAŁ OPALIŃSKI
PLAKAT, ZDJĘCIA NATALIA KABANOW
MARKETING, PROMOCJA MARIUSZ TURCHAN

 

OBSADA:
KASIA DUDEK, ANNA ILCZUK, AGNIESZKA GLIŃSKA, JANKA WOŹNICKA, MICHAŁ OPALIŃSKI, ALEKSANDER KALETA, DARIUSZ MAJ, TOMASZ LULEK, MATEUSZ ZNANIECKI z udziałem HALINY RASIAKÓWNY.

 

CZAS TRWANIA: ok. 100 minut (bez przerwy)

 

PRAPREMIERA SPEKTAKLU ODBYŁA SIĘ 5 MAJA 2019
Piekarnia | Centrum Sztuk Performatywnych
ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

 

Daty pokazów:
10 lutego 2022, godz. 19:00 KUP BILET
11 lutego 2022, godz. 19:00 KUP BILET


Miejsce grania spektaklu:
PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

 


Bilety  w cenie od 15 zł do 40 zł do nabycia na: ekobilet.pl
oraz na godzinę przed spektaklem w PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

 

 

 

W trosce o Państwa bezpieczeństwo prosimy o zapoznanie się z zasadami bezpieczeństwa podczas wydarzenia. Wszystkie informacje znajdują się tutaj: https://tiny.pl/rpxs3

Od 15 grudnia 2021 możemy sprzedawać zaledwie 30% miejsc na widowni. Nie wliczamy do tego limitu osób, które mają certyfikat szczepienia przeciw COVID-19. W naszym systemie sprzedaży na spektakle grudniowe pojawiła się nowa kategoria biletów z końcówką „COVID” w nazwie dla osób zaszczepionych. Jeżeli jesteście osobami po szczepieniach, bardzo prosimy o wybór tych biletów, dzięki czemu będziemy mogli sprzedać więcej miejsc

 


Producenci:
Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground (Fundacja Teatr Polski – TP dla Sztuki),
Instytut im. Jerzego Grotowskiego,
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego,
Teatr Ślaski im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach,

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

 

TEKSTY:

„Poskromienie” jest odpowiedzią na doświadczenie kryzysów, które wynikają z różnorodnych poskromień wymuszanych na ludziach przez kulturę i społeczeństwo. To spektakl o kondycji indywidualnej i zbiorowej tego artystycznego kolektywu. Otrzymałem od aktorów dar płynący prosto z ich serc i nawet jeśli ich improwizacje są nierówne, to paradoksalnie nabrały dzięki temu jeszcze większej mocy i autentyzmu, a przede wszystkim – bardzo mnie poruszyły. Jestem ciekaw, w jakim kierunku ten spektakl pójdzie za sprawą improwizacji, jak będzie ewoluował i się rozwijał”.

Michał Hernes
„Poskromienie”, czyli dawny Teatr Polski w Piekarni [w:] www.tuwroclaw.com

***

„Tym razem grają w fantastycznej przestrzeni wrocławskiej Piekarni, udostępnionej przez Instytut Grotowskiego. Wytaczają w trwającym konflikcie ciężkie, artystyczne działa. I inaczej niż oponenci z Zapolskiej, nie chybiają. W smutnym, pełnym niedopowiedzenia, niespełnienia i lęku spektaklu opowiadają o rozpadzie więzi – rodzinnych, społecznych. O tym, jak gryziemy się w język, gdy chciałoby się powiedzieć wprost. O tym, jak rezygnujemy z siebie, odtwarzając, a nie stwarzając”.

Dawid Dudko
„Poskromienie” w Teatrze Polskim w Podziemiu: czy już umarliśmy? www.kultura.onet.pl

***

„Pęcikiewicz rzeczowo punktuje tematykę poskromienia, a bohaterowie posługują się tekstem, który wypracowany został w toku aktorskich improwizacji. Oczywiste prawdy mieszają się tu z mniej dosłownymi, a przy tym wieloznacznymi kontekstami, które wymagają od widza większej czujności i analizy. Spektakl świetnie definiuje jego zniekształcona przestrzeń – załamywane linie geometryczne, umieszczone w centrum ogromne weneckie lustro, które raz odbija, raz deformuje oraz wyświetlane na podłodze filmy (ich widoczność jest uzależniona od powierzchni, na którą padają).

Katarzyna Mikołajewska
Rajstopy narzędziem opresji („Poskromienie”) [w:] mieszamwkulturze.pl

***

„Spektakl Moniki Pęcikiewicz porusza kilka tematów: obecna jest w nim refleksja o nieuchronności śmierci, okrucieństwie starości, nieoczywistym erotyzmie. Nie zabrakło również aluzji do sytuacji dawnego zespołu aktorskiego Teatru Polskiego. Jednak głównym wątkiem jest tytułowe poskramianie, które dotyka przede wszystkim obecnych na scenie kobiet”.

Katarzyna Niedurny
Jak poskromić kobietę rajstopami, czyli niewczesny feminizm Moniki Pęcikiewicz [w:] www.dialog-pismo.pl

***

„Diagnoza reżyserki Moniki Pęcikiewicz jest gorzka: rodzina zawodzi, nie stanowi żadnego oparcia. Miłość jest udręką, umieranie to samotność. Nawet zwykła rozmowa jest porażką, grą pustych znaków, atawistycznym triumfem obojętności albo przemocy. Jedynie w scenie, w której młoda bohaterka (znakomita Anna Ilczuk) myje niepełnosprawne ciało umierającego mężczyzny (Andrzej Wilk), język spełnia swoją funkcję (komunikuje), a przy tym wydaje się naturalny i bezpretensjonalny”.

Agnieszka Wolny-Hamkało
Nieposkromienie [w:] www.tygodnikprzeglad.pl

***

„Z pietyzmem i rozmachem została zaplanowana scenografia Katarzyny Borkowskiej, budują klimat światła Mirka Kaczmarka i niezwykle pomysłowe wideo-cienie autorstwa Emiki. A muzycznie najnowszy spektakl Teatru Polskiego w Podziemiu to dzieło absolutne. Od długiego czasu nie słyszałem (nie jedynie we Wrocławiu) tak wspaniałej muzyki teatralnej, jak ta skomponowana przez Cezarego Duchnowskiego, ze śpiewem – uwaga – Ewy Skibińskiej. W finałowej wizyjno-medytacyjnej scenie tkwi kawał piękna teatru”.

Grzegorz Chojnowski
Poskromienie [w:] chojnowski.blogspot.com

***

„POSKROMIENIE” – spektakl Teatru Polskiego w Podziemiu, wyreżyserowany przez Monikę Pęcikiewicz, niemal rok po premierze jest wciąż boleśnie aktualną próbą przyjrzenia się naszemu światu, relacjom, życiu. Sceny wyimprowizowane podczas prób przez wspaniałych aktorów należących kiedyś do zespołu Teatru Polskiego, zanurzone w pięknej wizualnie scenografii, opatrzone dojmującą muzyką, każdy widz odbierze inaczej, co innego sklei dla siebie z tych emocjonalno-wizualnych elementów. Przypominamy o tym ważnym spektaklu tuż przed marcowym „Maratonem Podziemia”:

 

Monodram „PARADOX” w Jeleniej Górze

W styczniu 2022 roku w Sali Nova JCK w Jeleniej Górze odbędzie się pokaz spektaklu „Paradox”, do powstania którego inspiracją były słynne książki Joseph ’a Hellera – „Paragraf 22” i „Closing Time” . Autorem tekstu, reżyserii i scenografii jest Krzysztof Pulkowski.
W roli głównej występuje Krzysztof Rogacewicz.


Daty:

15 stycznia 2022, godz. 18:00
16 stycznia 2022, godz. 18:00

Miejsce grania spektaklu:
Sala Nova Jeleniogórskiego Centrum Kultury, ul. 1 Maja 60, Jelenia Góra

SCENARIUSZ, REŻYSERIA, SCENOGRAFIA: KRZYSZTOF PULKOWSKI
MULTIMEDIA I OPRAWA MUZYCZNA: MAREK OLEKSY
WYSTĘPUJE: KRZYSZTOF ROGACEWICZ
PROJEKT PLAKATU: BOGUMIŁA TWARDOWSKA-ROGACEWICZ

Premiera:
25 czerwca 2021, Zdrojowy Teatr Animacji w Jeleniej Górze

Czas trwania 70 min.

„PARADOX” – monodram Krzysztofa Rogacewicza
(…) Yosarian Rogacewicza-Pulkowskiego jest sam. Sam ze swoimi wspomnieniami, strachem, wątpliwościami. Jest sobą, swoim przyjacielem, towarzyszami, pułkownikiem, porucznikiem, generałem. Śmieje się, płacze, krzyczy, szepcze, jąka się. Skacze, klęka, pełza, biega. Pije, pali zioło. Jest sam z całym swoim strachem – wtedy i teraz. Bywa poważny, zrozpaczony, zdystansowany. Pokazuje zaskakującą skalę emocji swoich i postaci, które przed nami odgrywa. Jego kostium, odwołujący się do wojennego munduru, to pamiętające lepsze czasy, spodnie moro, kaftan z przedłużonymi rękawami – może to kaftan bezpieczeństwa(…), czapka pilotka(…), manierka i bajecznie kolorowe buciory, których nie powstydziłyby się dzieci-kwiaty przełomu lat 60. i 70. Odniesień do tego okresu znajdujemy w spektaklu znacznie więcej – w obrazach filmowych i muzyce. Krzysztof Rogacewicz pokazuje całą skalę emocji, nastrojów, rozterek i wahań. Jest wewnątrz i na zewnątrz – nie tylko emocjonalnie, ale i w przestrzeni sceny, na której jedynym elementem scenograficznym są zwieszające się białe bryty materiału. One dzielą przestrzeń na tę część w głębi, która przenosi bohatera (ON) w przeszłość, i tę bliżej nas – do dzisiaj. Bywają też ekranem, na którym wyświetlane są ruchome obrazy pokazujące tło jego/naszego życia.
Rogacewicz specjalizuje się w najtrudniejszej formie teatru – monodramie. Po raz kolejny udowadnia, że robi to doskonale – potrafi skupić na sobie uwagę widowni. Śmieszy, wzrusza, drażni, każe słuchać i reagować. W tak trudnym tekście ani na moment nie traci panowania nad nim, nad sobą i nad widownią. Wielkie gratulacje! To rzadkie osiągnięcie. (Urszula Liksztet, Nowiny Jeleniogórskie, nr 26, 29 czerwca 2021)

 

 

 

Krzysztof Rogacewicz
Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1991). W latach 1992 – 98 grał na scenach Teatru Animacji oraz Teatru C.K.Norwida w Jeleniej Górze. Od 1995 roku aktor niezależnego teatru MASKA w Jeleniej Górze. Od lat obecny na ekranie filmowym i telewizyjnym (m.in. „KURIER”, „Safe Inside”, „KOMORNIK, „1”, „KLAN”, „M jak Miłość”, „Na wspólnej”, „Pierwsza miłość”, „Korona Królów”).
Laureat „SREBRNEGO KLUCZYKA” nagrody przyznawanej przez redakcję Nowin Jeleniogórskich za kreację w spektaklu „PASTORAŁKI”.
Od 1992 z monodramem „Kontrabasista” reprezentował Dolny Śląsk na kilkunastu międzynarodowych festiwalach i przeglądach teatralnych (USA, Kanada, Wielka Brytania, Niemcy, Włochy, Finlandia, Grecja, Chorwacja, Armenia, Czechy, Słowacja, Rosja, Ukraina, Albania).
Został  nagrodzony na:  BEST INTERNATIONAL AWARD – NOWY JORK – United SOLO Festiva, 15. International Monodrama Festival ALBAMONO (Albania ) 8. Międzynarodowy Festiwal Małych Form Teatralnych i Monodramów LUDI – Orel, ROSJA,  3. Interbalkan Theatre Festival (Ateny, Grecja)

O spektaklu:
Autorski dramat inspirowany dwiema książkami Joseph’a Hellera Paragraf 22 i Closing Time. Wizyjna opowieść jest pełna przewrotnych akcji i napięcia dramaturgicznego. Zwraca się wprost do wrażliwości widza i wiedzie jego emocję na wyprawę… na groteskową wycieczkę szlakiem strachu o własne życie.


Fragmenty recenzji:
„Rogacewicz specjalizuje się w najtrudniejszej formie teatru – monodramie. Po raz kolejny udowadnia, że robi to doskonale – potrafi skupić na sobie uwagę widowni. Śmieszy, wzrusza, drażni, każe słuchać i reagować. W tak trudnym tekście ani na moment nie traci panowania nad nim, nad sobą i nad widownią. Wielkie gratulacje! To rzadkie osiągnięcie.”

Urszula Liksztet, Nowiny Jeleniogórskie, nr 26, 29 czerwca 2021
„Bohater monodramu jest z jednej strony wojskowym, kimś, kogo doświadczyła wojna, komu należy się niejako z urzędu szacunek, a z drugiej wariatem, osobą zupełnie niepoważną, mówiącą nielogicznie. Kogo więc oglądamy na scenie? Lotnika z traumą wojenną czy błazna? Nie wiadomo. „Paradox” został bowiem tak skonstruowany, że obie możliwości wydają się przez cały czas w równym stopniu prawdopodobne. Raz, słuchając bohatera, odnosi się wrażenie, że jego obserwacje na temat świata są niezwykle celne i błyskotliwe, a za chwilę wydaje się, że bredzi on zupełnie bez sensu. Powaga przeplata się w tym przedstawieniu z groteską, a mądrość z głupotą. Wszystko wzięte jest w cudzysłów, choć kontekst prezentacji jest jak najbardziej poważny – jest nim bowiem troska o ludzkie życie.”
Teatr dla wszystkich – Kamil Bujny, 30.112021

 

Srebrne Kluczyki – Nagrody Kulturalne Nowin Jeleniogórskich
Miło nam poinformować, że Krzysztof Rogacewicz otrzymał „Srebrny Kluczyk 2021” za Najlepszą Kreację Aktorską – za rolę w monodramie „Paradox” w reżyserii Krzysztofa Pulkowskiego. Gratulujemy! 

 

BILETY w cenie 40 pln do nabycia na:

 

 

Uwaga! bilety/miejsca są nienumerowane
W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.
Zgodnie z wytycznymi liczba miejsc na widowni zostanie zmniejszona do 30%.
Korzystanie z maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcja dłoni i zachowanie dystansu społecznego są w budynku obowiązkowe.
Prosimy o przybycie najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem.

 

Producenci i współorganizatorzy:
Stowarzyszenie Teatr MASKA
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

     

Partnerzy:
Urząd Marszałkowski Województwa Dolnośląskiego
Miasto Jelenia Góra
Osiedlowy Dom Kultury w Jeleniej Górze

 

Spektakl współfinansowany z budżetu  Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakle „Postać dnia” i „Aleja Narodowa” w Piekarni ODWOŁANE

UWAGA!

Informujemy, że pokazy „Postaci dnia” i „Alei Narodowej” planowane na 15 i 16 stycznia 2022, ze względu bezpieczeństwa i panującej pandemii, zostały odwołane.

O ewentualnym terminie pokazów będziemy informować. Przepraszamy za niedogodność.

W dniach 15-16 stycznia 2022 r. odbędą się pokazy dwóch spektakli, które powstały we współpracy Ośrodka Kultury i Sztuki z aktorami Teatru Polskiego w Podziemiu.

Tym razem spektakle „Postać dnia”  i „Aleja Narodowa” zostaną pokazane w wyjątkowej przestrzeni – Centrum Sztuk Performatywnych PIEKARNIA przy ul. Księcia Witolda we Wrocławiu.
Informacje o spektaklach i cenach biletów można przeczytać poniżej.

 „Aleja Narodowa”
na podstawie powieści Jaroslava Rudiša w tłumaczeniu, adaptacji i reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej oraz wykonaniu Dariusz Maja.

 

 

Daty pokazów:
15 stycznia 2022, godz. 17.00
16 stycznia 2022, godz. 17.00

Miejsce grania spektaklu:
PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

Poznaj Wandama – czeskiego „bohatera walki o niepodległość”, który dał sygnał do rozpoczęcia Aksamitnej Rewolucji. Tylko nie wiadomo, której stronie: protestującym czy milicji. Uważa się za „ostatniego Rzymianina”. Hitlerowskie saluty tłumaczy, jak wielu innych narodowców w Czechach i w Polsce, tradycją rzymską. Jednocześnie jak Václav Havel pragnie, aby prawda i miłość zwyciężyły nad kłamstwem i nienawiścią. W finale boleśnie zderza się… z regułami wolnego rynku. Narodowiec, rasista, szowinista, bojownik antysystemowy, menel, pijak, ćpun, bohater?

„Adolf Hitler uratował mi życie. Wiem, co chcesz powiedzieć, ale nie mów nic”
Jaroslav Rudiš

Reżyseria i adaptacja, przekład z języka czeskiego: Katarzyna Dudzic-Grabińska
Scenografia i kostiumy: Magdalena Stępień
Występuje: Dariusz Maj
Prapremiera polska: 9 czerwca 2018
Grupa wiekowa: 16+
Czas trwania: 60 min.

„Tekst Rudiša oddaje śmietnik panujący niepodzielnie w świadomości człowieka, który znalazł się na marginesie świata po transformacji, w którym mielą się frazy z przemówień Hawla z zauroczeniem Hitlerem, opowieści o nowym, sprawiedliwym świecie z podszytym nienawiścią szowinizmem. Ten śmietnik kryje w sobie poważną diagnozę kryzysu, który dotyka dziś wiele europejskich krajów.

Katarzyna Dudzic-Grabińska wraz z Dariuszem Majem stawiają nam przed oczami swojaka wyciągniętego wprost z praskiej knajpy, pozwalając mu wziąć nas na lep swoich opowieści, na przemian przerażających i rozbrajających, ostatecznie jednak podszytych grozą. W finale tej narracji następuje znacząca zmiana perspektywy, której nie zdradzę czytelnikom, choć powieść Rudiša jest od dwóch lat dostępna w księgarniach. W każdym razie jest to też opowieść o zakłamaniu, o oszukiwaniu samego siebie, o potrzebie budowania legend, choćby na ruchomych piaskach, i o tym, jak zawodny jest to proces”.

Magdalena Piekarska, wroclaw.wyborcza.pl

 

Twórcy:

Dariusz Maj
Absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1994). W roku 1984 basista wrocławskiej grupy punkowej Sedes. Laureat nagrody wojewody dolnośląskiego dla najlepiej rokującego aktora młodego pokolenia (2002). W latach 1997-2001 aktor Centrum Sztuki – Teatru Dramatycznego w Legnicy (obecnie Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy). W latach 2001-2009 aktor Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. W latach 2009-2013 aktor Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. E. Wiercińskiego. W Teatrze Polskim we Wrocławiu od 2015-2018 roku. Twórca wielu ról teatralnych i filmowych, współpracował z czołowymi polskimi reżyserami (K. Garbaczewski, M. Zadara, J. Głomb, J. Klata, P. Wojcieszek, M. Strzępka, M. Kleczewska, L. Raczak, K. Zanussi, F. Falk, W. Krzystek). Obecnie gra role Blockbauma oraz Człowieka w kancelarii w głośnym Procesie wg F. Kafki w reżyserii Krystiana Lupy.

Katarzyna Dudzic-Grabińska

Studiowała reżyserię teatru lalek AST, Filia we Wrocławiu. Absolwentka filologii słowiańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego,  tłumaczka literatury czeskiej i słowackiej, wiolonczelistka. Debiutowała jako reżyser i dramatopisarz w słowackim Instytucie Teatralnym w Bratysławie sztuką „Mnemojohann” (2014). Członek Platformy Krytyków podczas festiwalu słowackiego teatru Dotyky a Spojenia w Martinie (2017, 2018). Wiosną 2017 r. wyreżyserowała sztukę Jana Wilkowskiego „Tymoteusz wśród ptaków” w słupskim Państwowym Teatrze Lalek „Tęcza”. Jako asystentka reżysera współpracowała m.in. z Agatą Dudą-Gracz („Śmierć przyjeżdża w środę”, „Opole 2016”; „Dziubanina”, „Makbet” – oba Teatr Capitol, Wrocław 2017) oraz Michałem Zadarą („Dziadów części III” „Ustęp i Objaśnienia”, Teatr Polski, Wrocław 2016).

Magdalena Stępień
Absolwentka scenografii na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, zajmuje się przygotowywaniem przestrzeni, kostiumów, lalek i masek do działań teatralnych i filmowych. Przygotowywała projekty scenograficzne we współpracy ze studentami reżyserii we Wrocławiu i Warszawie, realizowała lalki do spektakli Teatru Arka we Wrocławiu oraz projektu Lalkomat. Zajmuje się również modniarstwem, metaloplastyką, grafiką i rzeźbą (uczestniczyła w międzynarodowym plenerze rzeźbiarskim w Łabiszynie w 2015 i 2016 r.).


Bilety w cenie 30 zł normalny, 20 zł ulgowy do nabycia na: ekobilet.pl
oraz na godzinę przed spektaklem w PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

 

 

Spektakl nagrodzony nagrodą Kryształową Pestką podczas XI Międzynarodowego Festiwalu Teatrów i Kultury Awangardowej PESTKA 2019 w Jeleniej Górze.

„…za umiejętność zbudowania minimalnymi środkami inscenizacyjnymi uniwersalnej historii, ważnej i istotnej dla współczesnych społeczeństw Europy Środkowej i Wschodniej, szczególnie 30 lat, ukazanie szarego przeciętnego człowieka w trybiku historii, zagubienia w zmieniającym się świecie, również mikrowspólnoty, będącej odbiciem bolączek dnia codziennego; przedstawienie mechanizmów rodzących się aktów nienawiści, ksenofobii i rasizmu, które stanowią zaprzeczenie ładu demokratycznego. Za istotny głos w bieżącej dyskusji społeczno-politycznej”

Tekst o Festiwalu Pestka ukazał się wakacyjnym numerze „Odry”. Fragment z tekstu na stronie e-teatr
http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/275034,druk.html

Spektakl jest koprodukcją: Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Samorządu Województwa Dolnośląskiego
i Fundacji Teatr Polski – TP dla Sztuki (Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground)

 

 

„Postać dnia”

Spektakl o legendzie wrocławskiego teatru, wybitnym aktorze Igorze Przegrodzkim. Poruszające przedstawienie o bezkompromisowym artyście w sytuacji zagrożenia. Wielki aktor traci dom, którym jest teatr. Miejsce, gdzie dzielił się swoją twórczością, a więc życiem, gdzie powstały najważniejsze dla niego i dla widzów spektakle: Życie snem, Sprawa Dantona czy Ślub. Aktorzy Teatru Polskiego – w podziemiu  grają przypowieść o Igorze Przegrodzkim, ale także o sobie samych. O bezdomności. O stracie. O nadziei.

Spektakl POSTAĆ DNIA został nagrodzony EMOCJAMI czyli nagrodą przyznawaną przez RADIO WROCŁAW KULTURA za najlepszy wrocławski spektakl 2018 roku oraz Wrocławską Nagrodą Teatralną, którą za poruszającą i wielowymiarową opowieść o współczesnych zagrożeniach dla artysty odebrał reżyser Sebastian Majewski. W 2019 roku znalazł się w gronie 12 finalistów 25. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej

pilgrim/majewski
„Postać dnia / siedem reakcji na jedno zdarzenie czyli opowieść teatralna o aktorze Przegrodzkim”

reżyseria: Seb Majewski
dramaturgia i archiwalia: Tomasz Jękot
scenografia: Karolina Mazur
obsada: Agnieszka Kwietniewska, Igor Kujawski, Tomasz Lulek, Michał Opaliński, Michał Mrozek
czas trwania spektaklu:
80 minut
produkcja:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu

 

fot. Natalia Kabanow

Daty pokazów:
15 stycznia 2022, godz. 19.00
16 stycznia 2022, godz. 19.00

Miejsce grania spektaklu:
PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław


Bilety w cenie 40 zł normalny, 30 zł ulgowy do nabycia na: ekobilet.pl

oraz na godzinę przed spektaklem w PIEKARNIA Centrum Sztuk Performatywnych, ul. Księcia Witolda 62-67, Wrocław

 

Bardzo udana jest pierwsza premiera Teatru Polskiego – w podziemiu. Długo i z niepokojem oczekiwana, spełniła swoje zadanie i przyniosła mnóstwo dobrych emocji.

Wyjątkowa „Postać dnia / siedem reakcji na jedno zdarzenie czyli opowieść teatralna o aktorze Przegrodzkim” po prostu i zwyczajnie wzrusza. Zespół Teatru Polskiego – w podziemiu przypomniał legendę Wrocławia, barwną postać, znakomitego aktora, Igora Przegrodzkiego. Przypomniał w opowieści, która nie jest dokumentem, tylko poetycką refleksją. Nad przemijaniem, pamięcią o aktorze i człowieku. Na szczęście, dzięki przytoczonym anegdotom z czasów Przegrodzkiego, spektakl przypomina też o zabawnej stronie życia i pracy aktora. I jest zupełnie pozbawiony egzaltacji, a o tę nie było trudno.

Niezorientowanym czytelnikom wyjaśniam, czym jest Teatr Polski – w podziemiu: to instytucja stworzona przez zespół twórców niegodzących się na dyrekcję Cezarego Morawskiego, w większości zwolnionych z Polskiego. Długo nie mieli gdzie grać, teraz pracują pod opieką OkiS-u, producenta wydarzenia, w partnerstwie z Instytutem Grotowskiego. Tę premierę wystawili w sali Teatru Laboratorium.

Igora Przegrodzkiego zagrał Michał Opaliński, kreując po mistrzowsku postać mistrza w wielkiej roli, jednej z najlepszych w dotychczasowej karierze. W niczym mu nie ustępuje partnerująca Agnieszka Kwietniewska, grająca drzewo – lipę na wrocławskim placu Kościuszki. To na niej zamieszkał mężczyzna – twórca, który znalazł tu swój dom i miejsce spełnienia. Jednak życie bez problemów nie byłoby życiem w ogóle, więc drzewo niesie je ze sobą. Swego czasu zostało poświęcone przyjaźni polsko-wschodnioniemieckiej i powinno zostać wycięte. A Przegrodzki wycięty wraz z nim, bo czym jest aktor bez swojego miejsca do życia? – Jesteś odważnym człowiekiem i aktorem też. Każde drzewo przyjmie cię z otwartymi ramionami – zapewnia swojego lokatora zagrożona lipa. […]

Na wielu poziomach każdy znajdzie w tym pięknym przedstawieniu coś dla siebie ważnego. Już to dyskretne przypomnienie o zespole, który stracił dom. Albo opowieść o tym, że my wszyscy, odchodząc ze sceny życia, zostajemy zapomniani. „Miało być spokojne dobre życie, a stało się smutnym teatrem”, stwierdza Przegrodzki i nie patetycznie, a zwyczajnie dorzuca: „przecież teatr jest tylko na chwilę”.

Jakie to mądre, ładne i pięknie zagrane. Przez wszystkich: wyraźnie wzruszonego Andrzeja Wilka, zabawnego Igora Kujawskiego, trzymającego formę Tomasza Lulka. Michał Opaliński stworzył wybitną kreację, dobrze zaopiekowany przez Agnieszkę Kwietniewską.

Małgorzata Matuszewska,  Recenzja premiery Teatru Polskiego – w podziemiu

Ta pozornie absurdalna opowieść (aktor mieszkający na lipie i broniący jej niczym ekolog Puszczy Białowieskiej kontra bezduszny system z politykiem na czele, który w miejsce argumentów o korniku drukarzu na sztandary wciąga obronę polskich korzeni drzew porastających piastowski Wrocław) kryje w sobie czytelną dla większości widzów poruszającą historię. Lipę zastajemy przy laboratoryjnym stanowisku, bo choć mogłoby się wydawać, że nie robi nic, zwyczajnie sobie rośnie, a tak naprawdę nieustannie dokonuje skomplikowanych procesów oczyszczania atmosfery. Zupełnie jak artyści, których codzienną pracę tak łatwo utożsamiać ze zbijaniem bąków. Zamach na lipę jest i zamachem na teatr, spór o jej korzenie odzwierciedla próby tworzenia nowej narracji historycznej i kulturowej, a wspinaczka Przegrodzkiego po konarach drzewa – pokusę wewnętrznej emigracji i usiłowania zachowania marginesu wolności przez artystę w czasach, kiedy sztuka staje się coraz mocniej podporządkowana politycznym wytycznym. Mimo tych zderzeń skojarzeń to jednak bynajmniej nie polityka jest tu najważniejsza.

Postać dnia jest hołdem złożonym przez artystów wielu pokoleń wielkiemu aktorowi – przez Opalińskiego, który nie zdążył się z nim spotkać, ale który ofiarowuje mu swoją interpretację monologu Zygmunta z Życie snem, w którym wystąpił Przegrodzki w 1968 roku; przez Wilka, Lulka i Kujawskiego, którzy przerzucają się teatralnymi anegdotami; wreszcie – przez Sebastiana Majewskiego, który tę teatralną godzinę spędza pochylony nad stołem, przygotowując pocztówki dla Igora, dla jego przyjaciółki, aktorki Igi Mayr, dla Krystyny Skuszanki i Jerzego Krasowskiego, dla Jerzego Grzegorzewskiego i Jakuba Rotbauma.

Zawierając w sobie ten hołd, przedstawienie Majewskiego jest jednocześnie czymś więcej – rozszerza perspektywę na los artysty i los teatru, na ulotność spektaklu, sławy, talentu, dokonań.

Magda Piekarska, Przegrodzki wychodzi z Podziemia

Za pomocą wyrazistej, dobrej scenografii i zgranego zespołu aktorów Majewski sprawnie przesuwa akcenty, nawiązując do „dobrej zmiany”, która nastała w Polsce. I nie chodzi tu wcale o zmianę obozu rządzącego na arenie politycznej i wszystkie związane z nią konsekwencje, ale o znacznie bardziej niepokojące przeobrażenia w świadomości społecznej Polaków, którzy jako zbiorowość zdają się coraz częściej zapominać o fakcie nieuchronnego następstwa zdarzeń historii składających się na naszą tożsamość narodową. Tożsamość, której fundament stanowi kontynuacja i która, choć polifoniczna z natury, oparta jest na szacunku dla jednostki”

Iza Jóźwik, Miesięcznik Odra 12/2018

 

Uwaga!
W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.

Zgodnie z wytycznymi liczba miejsc na widowni zostanie zmniejszona do 30%.
Korzystanie z maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcja dłoni i zachowanie dystansu społecznego są w budynku obowiązkowe.

Prosimy o przybycie najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem.
❗ W trosce o Państwa bezpieczeństwo prosimy o zapoznanie się z zasadami bezpieczeństwa podczas wydarzenia. Wszystkie informacje znajdują się tutaj:
https://tiny.pl/rpxs3

Dokonanie zakupu biletu jest równoznaczne z akceptacją niniejszego Regulaminu i zobowiązaniem do respektowania jego postanowień.

 

Producenci i organizatorzy:
Fundacja Teatr Polski – TP dla Sztuki (Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground)
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

Spektakle współfinansowane z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

 

Partner:
Instytut im. Jerzego Grotowskiego

 

 

 

 

Fotorelacja z premiery „LUDOBÓJSTWO”

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z premiery „LUDOBÓJSTWO”, która odbyła się 10 grudnia 2021 w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego w Sali Teatru Laboratorium we Wrocławiu.

Fot. Krzysztof Zatycki

 

 

Więcej informacji o wydarzeniu na stronie www.okis.pl

Zapisz się do naszego newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych (pokaż całość)