Zmarł Ludwik Flaszen

Z przykrością przyjęliśmy informację o śmierci Ludwika Flaszena, wybitnego krytyka literackiego i teatralnego, eseisty, bliskiego współpracownika Jerzego Grotowskiego,  współzałożyciela Teatru Laboratorium. Był „wewnętrznym krytykiem” tego teatru oraz twórcą autorskich warsztatów aktorskich i seminariów dla obcokrajowców. Wieloletni współpracownik Miesięcznika Odra.

Za swoją działalność kulturalną, naukową i artystyczną otrzymał wiele nagród m.in. w 2000 roku został odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, a w 2009 złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis”. W 2014 roku otrzymał doktorat honoris causa Uniwersytetu w Turynie.  Po rozwiązaniu Teatru Laboratorium, w którego działaniach uczestniczył od początku również jako aktor-animator, w 1984, emigrował do Paryża, gdzie przebywał aż do śmierci.

 

 

Na zdjęciu Ludwik Flaszen i Tomasz Miłkowski. Fotografia wykonana podczas sesji „Czy Teatr Jednego Aktora jest teatrem ubogim?”, która odbyła się w ramach 44. Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora (21.11.2010 Klub Muzyki i Literatury)  fot. Maciej Szwed

„CZASY ŻYWE” Marzeny Sadochy – premiera

W końcówce października w Sali Teatru Laboratorium odbędzie się premiera autorskiego czytania performatywnego „CZASY ŻYWE”. Podstawą jest nowy tekst Marzeny Sadochy, który powstał w czasie lockdawnu związanego z pandemią Covid.

Termin premiery: 29 i 30 października 2020 roku.

 

„Czasy żywe”

Tekst i reżyseria: Marzena Sadocha
Występuje: Marta Parzychowska
Śpiew i muzyka: Patrycja Hefczyńska
Obiekty: Weronika Lucińska
Video: Justyna Kwiecińska
Premiera: 29.10.2020

Skończył się lockdown, nie skończyły się problemy. Może to tylko przerwa w Wielkim Wymieraniu. 

Czasy żywe” opowiadają o epidemiach, które były, trwają i które jeszcze nie mają nazwy i liczb zmarłych. Jego przestrzenią najpierw są zamknięte miasta, zaspawane mieszkania i odizolowane szpitale. Potem nic już nie jest zamknięte, bo wszystko jest skażone. Można jeść chore maliny i ziemniaki wielkości pestek słonecznika. Można wyobrażać sobie, że za chwilę wszystko się zmieni i niebo znowu, jak kiedyś,  będzie mieć kolor zielony.

Marzena Sadocha

 

 

W projekcie plakatu obiekt z pracy  Weronika Lucińska „Środowisko wodne”

 

 

Marta Parzychowska
Absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu na wydziale aktorskim i była studentka Uniwersytetu Warszawskiego na wydziale filozofii. Stale współpracuje jako asystentka Wojciecha Kościelniaka, zrealizowała z nim „Blaszany bębenek” w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu, „Koniec” koncert Galowy 40. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, „Operę za trzy grosze” w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi, „Kapitan Żbik i żółty saturator” w Teatrze Syrena w Warszawie (obsada aktorska, asystentka reżysera), „Śpiewak Jazzbandu” w Teatrze Żydowskim w Warszawie. Zagrała w „Nocnym metrze” w reżyserii Michała Walczaka w Teatrze WARSawy (obsada aktorska, asystentka reżysera). W 2018 roku zagrała w spektaklu „Wkurwione kobiety w leju po Polsce”, który został wyróżniony w nurcie Off PPA. W Teatrze Miejskim w Lesznie uczestniczyła w Warsztatach Mistrzowskich prowadzonych przez Stanisławę Celińską oraz Jerzego Satanowskiego. Brała udział w warsztatach prowadzonych przez Pawła Miśkiewicza (AST), Annę Zubrzycki (Teatr Pieśni Kozła) i Jane Radvik (Instytut Grotowskiego). Jest laureatką Stypendium Artystycznego Prezydenta Wrocławia 2018/2019Projekt zapowiada piosenka zatytułowana „Za chwilę” którą wykonuje Patrycja Hefczyńska .
Piosenkę-trailer wg tekstu Marzeny Sadochy z muzyką Patrycji Hefczyńskiej i Michała Zygmunta oraz zdjęciami Justyny Kwiecińskiej można znaleźć się  na kanale you tube.

 

 

 

Bilety do nabycia na:  ekobilet.pl

29.10.2020, godz. 19.00 KUP BILET

30.10.2020, godz. 19.00 KUP BILET

 

UWAGA!

W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.
Zgodnie z wytycznymi liczba miejsc na widowni zostanie zmniejszona do 25%.
Korzystanie z maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcja dłoni i zachowanie dystansu społecznego są w budynku obowiązkowe.

Prosimy o przybycie najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem.

Z   Regulaminem Zasad Bezpieczeństwa OKiS w Sali Teatru Laboratorium bezpieczeństwa i higieny w Sali Laboratorium można się zapoznać tutaj

Dokonanie zakupu biletu jest równoznaczne z akceptacją niniejszego Regulaminu i zobowiązaniem do respektowania jego postanowień.

 

 

Producenci: projekt jest koprodukcją Marzeny Sadochy oraz Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Współorganizator Czytania: Wrocławski Dom Literatury

 

 

 

 

 

 

Partner: Instytut im. Jerzego Grotowskiego

 

 

 

 

 

 

Projekt jest współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Pomiędzy [w dobie Covid 19]/Between [in the era of Covid 19]

W wystawie weźmie udział pięciu twórców młodego i średniego pokolenia, realizujących swoje dokonania techniką fotografii dokumentalnej, inscenizowanej, ale również w wideo i fotoinstalacji .

Osią łączącą narrację wszystkich prac zaprezentowanych na wystawie jest fenomen wyodrębnienia lub wymuszonej alienacji, spowodowanej rygorami dyscypliny sanitarno-epidemiologicznej, ogłoszonymi w związku z pandemią. Ten specyficzny stan zawężenia rzeczywistości z równoczesnym jego podziałem na to, co wewnętrzne i to, co zewnętrzne, mimo że zawsze był ludzkim doświadczeniem, to jednak do wiosny tego roku nie istniał jako dojmująca konieczność codziennej egzystencji. Ów stan to fenomen „pomiędzy”; pomiędzy światem, który bezpowrotnie przeminął, a światem zaledwie przewidywanym, z trudem wyobrażonym. Zjawisko to obrazują takie przedstawienia, jak na przykład sceny z katowickiej łazienki, mieszkania częstochowskiego nauczyciela plastyki czy ujęcia z ulicy w chasydzkiej dzielnicy w Bueno Aires.

Autorzy: Tomasz Bajer, Angelika Dolińska, Dominik Gralak, Justyna Lach, Patrycja Stanaszek

 

Organizator:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Galeria FOTO-GEN Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

 

 

 

Premiera LOTERII Stanisława Moniuszki w reż. Roberto Skolmowskiego

Zapraszamy Państwa 30 października na czwarty dzień 58.edycji Festiwalu Moniuszkowskiego do Kudowy-Zdroju, gdzie odbędzie się premiera LOTERII, operetki Stanisława Moniuszki, w reżyserii Roberto Skolmowskiego. Premiera została przesunięta, pierwotnie planowana na sierpień w ramach 58. edycji Festiwalu Moniuszkowskiego.

 

PROGRAM:
(książka programowa do pobrania)

12:00 BALKON TEATRU ZDROJOWEGO

HEJNAŁ

16:00 PIJALNIA ZDROJOWA

SPOTKANIE Z ROBERTO SKOLMOWSKIM: CZY MONIUSZKO GRAŁ W LOTTO?

19:00 TEATR ZDROJOWY

PREMIERA OPERETKI LOTERIA

 

 

dr Grzegorz Zieziula: konsultacja naukowa

Stanisław Rybarczyk: kierownictwo muzyczne, dyrygent

Roberto Skolmowski: prowadzenie koncertu

 

Organizatorzy:
Towarzystwo Moniuszkowskie w Kudowie-Zdroju
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Patronat: Cezary Przybylski Marszałek Województwa Dolnośląskiego

 

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

XIII MIĘDZYNARODOWY FESTIWAL HAŁDA JAZZ WAŁBRZYCH 2020

Festiwal HAŁDA JAZZ to wydarzenie muzyczne, które popularyzuje sztukę improwizowaną i odbywa się od 2008. Współorganizatorem tegorocznej edycji przedsięwzięcie jest Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Przez pierwsze jedenaście lat festiwal odbywał się w Bogatyni. W 2019 organizator festiwalu, Fundacja Promocji Muzyki i Terapii „Green”, podjęła się po raz pierwszy zorganizowania tego przedsięwzięcia w Wałbrzychu, na scenie Filharmonii Sudeckiej, uznając, że zrodzi to możliwość otwarcia sceny Filharmonii dla jazzu jako innego rodzaju sztuki, innego wykonawcy i odbiorcy.

SZANOWNI PAŃSTWO,
przed nami XIII Międzynarodowy Festiwal Hałda Jazz, Wałbrzych 2020.

Impulsem do wyboru tematyki tegorocznej edycji festiwalu była, celebrowana w ubiegłym roku, 50. rocznica śmierci Krzysztofa Komedy Trzcińskiego. Dla upamiętnienia rocznicy, zorganizowano wiele projektów, odbyło się mnóstwo koncertów, nagrano nawet kilka płyt. Wszystkie te aktywności były niezwykle ważne, gdyż przybliżyły nieocenioną twórczość tego wybitnego kompozytora i pianisty.
KOMEDA w WAŁBRZYCHU Zorganizowanie festiwalu jazzowego, jako kolejnej imprezy z całego szeregu podobnych, nie miało sensu. Realizacja 13. edycji Hałda Jazz musiała więc kryć w sobie coś więcej. Genezy wyboru tematyki tegorocznego wydarzenia należy doszukiwać się w historii, a konkretnie – w krótkim epizodzie z życia Krzysztofa Trzcińskiego, związanego z Wałbrzychem.

Miejscowe media informowały: „15 września 2011, na ścianie kamienicy przy ul. Słowackiego w Wałbrzychu, gdzie w latach 1946-1947 mieszkał Krzysztof Komeda Trzciński z rodzicami i siostrą, odsłonięto tablicę pamiątkową, na której umieszczono fragment klawiatury pianina i fragment taśmy filmowej oraz inskrypcję:
W tym budynku w latach 1946-1947 mieszkał Krzysztof Komeda Trzciński (1931-1969), wybitny kompozytor i pianista jazzowy, światowej sławy twórca muzyki filmowej. Tutaj narodziła się jego pasja do muzyki jazzowej”.

TŁO HISTORYCZNE
W latach 1946-1947 Mieczysław Trzciński, ojciec Krzysztofa, został dyrektorem wałbrzyskiego oddziału Narodowego Banku Polskiego i przeprowadził się do Wałbrzycha z żoną, córką i synem. Siedziba banku mieściła się przy ul. Słowackiego 23 a. Na górnych piętrach było ulokowane służbowe mieszkanie dyrektora banku, gdzie zamieszkała rodzina Trzcińskich. W tym czasie, Krzysztof Trzciński, późniejszy muzyk i kompozytor, uczęszczał do gimnazjum przy ul. Paderewskiego w Wałbrzychu. Obecnie mieści się tu I Liceum Ogólnokształcące. Również w Wałbrzychu, państwo Trzcińscy kupili swojemu synowi pianino, na którym komponował pierwsze dzieła. Do instrumentu nadal przytwierdzona jest tabliczka z informacją: „Pianino zostało zbudowane w fabryce instrumentów muzycznych w Legnicy, skąd trafiło do sklepu z instrumentami Carla Minge w Wałbrzychu (wówczas niemieckim Waldenburgu). Sklep ten funkcjonował przy obecnej ul. Kościuszki”.

Ciekawostką jest fakt, że, dzięki ubiegłorocznej edycji Hałda Jazz w siedzibie Filharmonii Sudeckiej, okazało się, że instytucja ta usytuowana jest w bliskim sąsiedztwie domu rodziny Trzcińskich. Filharmonię dzieli od mieszkania nastolatka Krzysztofa Komedy zaledwie 80 metrów. Dlatego właśnie, jeszcze w 2019, zrodziła się potrzeba popularyzowania wiedzy o postaci Krzysztofa Komedy Trzcińskiego, jako wałbrzyszaninie. Z powstałej wówczas energii skorzystali organizatorzy tegorocznego Hałda Jazz.

 

 

 

P R O G R A M

31 października, godz. 19:00, Stara Kopalnia
ZADUSZKI JAZZOWE
STEPPING STONE QUARTET – „MYŚLĄC KOMEDA”

Wojciech Pruszyński – piano
Marcin Fic – trumpet
Piotr Stepek – bass
Jakub Miarczyński – drums.

Projekt powstał z inicjatywy Marcina Fica, we współpracy z Wojciechem Pruszyńskim, współautorem muzyki zespołu. Kierunek, w którym kwartet zmierza, jest zdefiniowany wieloletnią muzyczną współpracą i przyjaźnią między artystami. Grając wiele wspólnych koncertów, stworzyli specyficzny rodzaj więzi, nie wymagający słów. Ta niezwykła symbioza daje w sztuce poczucie bezpieczeństwa i wolności. Najogólniej mówiąc, Stepping Stone Quartet to zespół, który prezentuje jazz w czystym wydaniu. Zarówno współczesne brzmienia, jak i szacunek do tradycji, stanowią dla członków formacji wartość samą w sobie. „Myśląc ‚Komeda'” to nowy projekt Stepping Stone Quartet. Jest ukłonem w stronę najważniejszego polskiego jazzmana, Krzysztofa Komedy. Charakter kompozycji Komedy, nieprzewidywalność melodii, a także charakterystyczne dla niego harmonie, sprawiają, że muzyka ta jest wyjątkowa, a sam Krzysztof Komeda nieustannie cieszy się wielką estymą.

Bilety: kasa Wałbrzyskiego Ośrodka Kultury

► 13 listopada, godz. 13:00 Stara Kopalnia
KONKURS „KOMEDA DA SIĘ LUBIĆ”, na wykonanie własnej, współczesnej interpretacji utworu Krzysztofa Komedy.

Organizatorom zależy, by uczestnicy konkursu zaprezentowali swoje pomysły na wykonanie muzyki Komedy w sposób absolutnie oryginalny, interesujący, nie powielający znanych sztamp, nowatorski, a przede wszystkim – przystępny w odbiorze dla każdej publiczności. Mogą to być interpretacje popowe, hip hopowe, rockowe czy taneczne. Wszystkie chwyty dozwolone! Uczestnicy będą mogli zaprezentować się przed profesjonalnym jury.
Laureat konkursu wystąpi 1 grudnia 2020 w Filharmonii Sudeckiej, w charakterze supportu przed koncertem Gwiazdy Festiwalu, Urszuli Dudziak. Poza tym prestiżowym wyróżnieniem, na zwycięzcę konkursu czeka nagroda finansowa w wysokości 2 tys. zł. Oferta skierowana jest do wszystkich chętnych, bez względu na wiek i płeć, do amatorów i profesjonalistów. Celem konkursu jest promocja artystów-amatorów, by zainspirować ich do szerszego spojrzenia na własną twórczość, do wyjścia poza lokalną scenę i działania według zasady „Komponuj lokalnie, graj globalnie”.

NAGRODY
Uczestnicy konkursu otrzymają dyplomy uznania oraz bezpłatne zaproszenia do Filharmonii Sudeckiej na koncert finałowy z udziałem Gwiazdy. Prestiżu całemu przedsięwzięciu doda wręczenie nagród osobiście przez Prezydenta Miasta Wałbrzycha oraz przedstawicieli Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

ZASADY UCZESTNICTWA w KONKURSIE
Współczesne interpretacje kompozycji Krzysztofa Komedy mogą mieć formę:
1. utworu instrumentalnego lub wokalnego, albo też wokalno-instrumentalnego, wykonanego indywidualnie;
2. utworu instrumentalnego lub wokalnego, albo też wokalno-instrumentalnego, wykonanego przez zespół;
3. tańca nowoczesnego do kompozycji Komedy – indywidualnego lub zespołowego.

PRZESŁUCHANIA odbędą się w Centrum Nauki i Sztuki Stara Kopalnia w Wałbrzychu, ul. Wysockiego 29, 58-304 Wałbrzych, w godzinach 13:00-19:00.
Szczegółowych informacji udziela pani Marta Wróbel, Kierownik Działu Marketingu i Promocji, tel. 74 667 09 00.

ZGŁOSZENIA prosimy kierować na adres: sekretariat@starakopalnia.pl
W zgłoszeniu należy podać dane osobowe uczestnika, wiek, adres zamieszkania oraz numer telefonu kontaktowego.
W odpowiedzi na zgłoszoną kandydaturę, organizatorzy wyślą informację o dokładnej godzinie prezentacji danego uczestnika w dniu konkursu.
W konkursie może wziąć udział maksymalnie dziesięciu uczestników (solowych lub zespołów).
Osoby niepełnoletnie zobowiązane są przedstawić pisemną zgodę rodziców, wymagana jest także obecność opiekuna podczas przesłuchania.

INSTRUMENTY
Organizator zapewnia zestaw perkusyjny, gitarowy oraz combo basowe, natomiast nie zapewnia gitar i instrumentów klawiszowych.

► 14 listopada, godz. 17:00, Stara Kopalnia
WYSTAWA „KOMEDA – KALENDARIUM ŻYCIA” autorstwa Andrzeja Rumianowskiego i Muzeum Jazzu w Warszawie, wykonana na podstawie materiałów z prywatnego archiwum Zofii Komedowej-Trzcińskiej.

Wystawa prezentuje sylwetkę i najważniejsze wydarzenia z życia Krzysztofa Komedy, w formie fotograficzno-opisowej. Odwiedzający będą mogli prześledzić dzieciństwo artysty, lata młodości, czas zamieszkania w Wałbrzychu, okres studiów w Akademii Medycznej, pierwsze kompozycje jazzowe, festiwale, koncerty, ślub z Zofią, podróże, amerykańską karierę i okoliczności tragicznej śmierci. Wymienione są tu tytuły wszystkich filmów i płyt z muzyką Komedy, a także tytuły wszystkich książek, napisanych o nim.

SPOTKANIE z TOMASZEM LACHEM, pasierbem Krzysztofa Komedy i autorem książki „O Komedzie, Zośce i innych”, oraz prezentacja mini-filmu dokumentalnego „Komeda – Przystanek Wałbrzych’”, opracowanego przez lokalnego historyka, Marcina Kuleszo oraz Krzysztofa Witkowskiego i TVT HD.

PIOTR DAMASIEWICZ – MUZYCZNE OPOWIEŚCI O KOMEDZIE
Tego wieczoru odbędzie się również recital cenionego trębacza jazzowego, jednego z najbardziej wszechstronnych polskich jazzmanów, muzycznego wizjonera, indywidualisty, lidera formacji Power of the Horns i wielu innych projektów. Człowiek-orkiestra, czyli Piotr Damaś Damasiewicz. W swojej twórczości, odwołuje się on do języka modalnego jazzu, free, europejskiej muzyki klasycznej, nowej europejskiej muzyki improwizowanej, sound art i improwizacji elektroakustycznej.

Program Piotra Damasiewicza na Festiwalu Hałda Jazz będzie obejmował tematy i kompozycje Krzysztofa Komedy. Trębacz skoncentruje się na filmowo-muzycznym dorobku pianisty. Recital przewidziany jest w przestrzeni, która podkreśli charakter nostalgii, dramatu i krajobrazowości, doskonale odzwierciedlających kunszt wybitnego kompozytora. Damasiewicz wejdzie w interakcję z przestrzenią i architekturą, by – poprzez pogłos – w pełni oddać wyjątkowy charakter specjalnie wyselekcjonowanych kompozycji. Pojawią się tematy „What Have You Done to Its Eyes?”, „Sarah’s Song”, „Rosemary’s Baby”, oraz motywy z filmu „Nóż w wodzie”.
Wstęp wolny.

► 22 listopada, godz. 19.15, Teatr Dramatyczny w Wałbrzychu, Duża Scena
PROJEKT MUZYCZNO- MULTIMEDIALNY „NIM WSTANIE DZIEŃ”
To projekt, łączący muzykę na żywo z multimediami i narracją aktorską. Opowiada o życiu i twórczości Krzysztofa Komedy.

Artyści, biorący udział w projekcie, postawili sobie za cel prezentację utworów Komedy w nowej, przystępnej i atrakcyjnej dla współczesnego widza formie. Rozbudowany, godzinny koncert kwartetu jazzowego, połączony z elementami multimedialnymi autorstwa Pawła Rzeckiego, ukazującymi biografię mistrza, oraz narracją aktorską Michała Koseli z Teatru Dramatycznego w Wałbrzychu, zapewnią publiczności wyjątkowe doznania i pozwolą prześledzić życie Komedy od narodzin aż po tragiczną śmierć.

Wystąpią:
Adam Kawończyk – trumpet, flute, kalimba, pipe
Piotr Domagała – electric guitar, acoustic guitar
Krzysztof Witkowski – bass guitar, acoustic guitar
Oleg Dyyak – accordion, percussion, duduk
Michał Kosela – actor, narration.

Koncepcja kwartetu zmierza w kierunku wydobycia inspiracji etnicznych w muzyce Komedy oraz poszerzenia jej interpretacji o elementy brzmień czysto akustycznych. Zmiękczenie barw i wykreowanie harmonii w innym kontekście instrumentalnym, powinno nadać świeżość oraz nowy wyraz znanym i ogranym utworom. Muzycy kwartetu świadomie zrezygnowali z fortepianu, jako instrumentu harmonicznego, co może wydać się przedsięwzięciem dość karkołomnym. Tę warstwę kompozycji Komedy członkowie festiwalowego kwartetu oparli na gitarach akustycznych oraz akordeonie. Wprowadzili także flety, fletnie, duduk i inne miękkie instrumenty melodyczne, by wykreować nową przestrzeń i nowe rozumienie dynamiki utworów. Klasyczna sekcja została zastąpiona instrumentami perkusyjnymi z szerokiej tradycji world music – bębnami afrykańskim i perskimi czy idiofonami arabskimi. Głównym celem tych zabiegów jest przeniesienie kompozycji Komedy w bardziej emocjonalny obszar ekspresji, oraz przełożenie jej intelektualnych warstw na język emocji i bezpośredniego odczuwania dzieła muzycznego.
Bilety: kasa Teatru online: https://bilety.teatr.walbrzych.pl/

► 28 listopada, godz. 18:00 Filharmonia Sudecka w Wałbrzychu
O N.E. QUINTET – „TRIBUTE to KRZYSZTOF KOMEDA”
Zespół O.N.E. Quintet wykonuje autorski program, złożony z własnych kompozycji i aranżacji. Grają jazz w sposób nowoczesny, czerpiąc inspirację z muzyki współczesnej, hip hopu oraz ethno. Podczas festiwalu Hałda Jazz, formacja zaprezentuje projekt „Tribute to Krzysztof Komeda”. Będą to utwory mistrza, zaaranżowane przez zespół specjalnie na tę okazję – „Kattorna”, „Svantetic”, „Po katastrofie”, „Niewinni czarodzieje”, „Niekochana”.

O.N.E. Quintet to przedstawicielki młodej polskiej sceny jazzowej:
Monika Muc –  sax
Dominika Rusinowska – violin
Pola Atamańska – piano
Kamila Drabek – bass
Patrycja Wybrańczyk – drums.

„To jazz, podany nowocześnie, z elementami hip hopu i muzyki ludowej, zagrany z rockowym biglem. Brzmiące potężnie, nakładające się na siebie partie saksofonu i skrzypiec, stanowią nową, intrygującą jakość” (Czesław Romanowski, Jazz Jantar Festival).

Bilety w przedsprzedaży w kasie Filharmonii Sudeckiej lub online FILHARMONIA-SUDECKA.BILETY.24.PL
(40 zł bilet normalny, 30 zł bilet ulgowy)

► 1 grudnia, godz. 18:00, Filharmonia Sudecka w Wałbrzychu
KONCERT FINAŁOWY – Gwiazda Festiwalu URSZULA DUDZIAK z zespołem
To jedna z najwspanialszych wokalistek polskiego jazzu, dysponująca niesłychanie szeroką skalą głosu i równie niezwykłym podejściem do życia, królowa improwizacji i scatu. Ze względu na skalę głosu, porównywano ją do Ymy Sumac – peruwiańskiej śpiewaczki, mającej skalę 5-oktawową. Swoboda i perfekcja intonacji oraz technika wokalna zyskały jej opinię artystki oryginalnej i kreatywnej. Znana jest ze stosowania klasycznej techniki wokalnej zwanej scatem. Jest mistrzynią tego sposobu śpiewania, bardzo popularnego w jazzie, polegającego na naśladowaniu głosem dźwięków instrumentów. Koncerty Urszuli Dudziak to mieszanka jazzowej wirtuozerii na najwyższym poziome z wokalną ekwilibrystyką, która jest absolutną domeną artystki.

Z DEDYKACJĄ dla KOMEDY
Urszula Dudziak podczas koncertu finałowego Festiwalu Hałda Jazz w Filharmonii Sudeckiej w Wałbrzychu wykona własne utwory, a także kompozycje Krzysztofa Komedy. Profesjonalny debiut Urszuli Dudziak, jako piosenkarki, nastąpił w 1958, gdy została solistką zespołu Krzysztofa Komedy. Komeda przyprowadził do klubu Hybrydy młodziutką uczennicę, Ulę Dudziak. Był zachwycony jej wokalizami w stylu Elli Fitzgerald. Ula nagrała wówczas, zupełnie dziś zapomnianą, kompozycję Komedy, do której tekst napisała Agnieszka Osiecka – „Nie jest źle”:

Ładnie było nam, no to co?
Wszystko kończy się.
Teraz będzie mój każdy dzień.
Z gołą głową dziś, jeśli chcę,
mogę wyjść w deszcz.
Mówię z byle z kim, byle co.
palę, ile chcę,
nawet lubię mój pusty dom.
Idę, wracam. I nie jest źle…

Przed koncertem odbędzie się WYSTĘP LAUREATA KONKURSU „KOMEDA DA SIĘ LUBIĆ” oraz wręczenie nagród.

Bilety w przedsprzedaży w kasie Filharmonii Sudeckiej lub online FILHARMONIA-SUDECKA.BILETY.24.PL
(100 zł bilet normalny, 80 zł bilet ulgowy).

 

Projekt współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Dolny-Slask

 

IMPERATYW

Ideą przyjętą przez kuratorów wystawy (Mirosław Jasiński i Manfred Bator) jest zaprezentowanie dokonań kilku pokoleń artystów, a więc postaw twórczych, jakie znalazły swoje trwałe miejsce w historii sztuki współczesnej, jak i twórców, których dzieła aspirują by w tejże historii się znaleźć, ale również artystów młodego pokolenia: ich dokonania artystyczne wykazują zdeterminowaną ideowo twórczość, która miała już szansę na pozytywną weryfikację. Autorami wystawy są: Andrzej P. Bator, Łukasz Berger, Łukasz Gierlak, Wacław Szpakowski, Stach Szumski, Igor Wójcik. Widzowie wystawy będą mieli sposobność spotkania się z kreacjami artystycznymi zrealizowanymi w różnorodnych materiach i technikach plastycznych: rysunku, rzeźbie, tkaninie, szkle, obiektach przestrzennych oraz w realizacjach ekranowych.

 

Organizator:
Galeria Miejska we Wrocławiu
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

Projekt jest dofinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego.

 

 

Tomasz Domański | POMNIKI CZASU / MONUMENTS OF TIME | Retrospektywa

Lód idealnie reprezentuje naturę przemijania, a jego kondycja w metaforycznym ujęciu jest niezmiernie bliska naszej, ludzkiej kondycji. W przypadku „Pomników Czasu” mamy do czynienia z dużą kompresją egzystencji lodowej bryły w stosunku do czasu, jakim dysponuje człowiek. Dzięki plastycznemu umocowaniu, stwarzam artystyczny incydent, czyli sprzyjające warunki do umownej obserwacji czasu. W trakcie akcji poddawani jesteśmy próbie akceptacji nieuchronności zdarzeń, w której wszyscy uczestniczymy.


Tomasz Domański

„Utożsamiając się z naturą” (żeby jeszcze raz przypomnieć Rosołowicza), Domański ma wielkie szanse na wyprowadzenie jakości estetycznych z niej samej. Jest to wspaniała możliwość, ponieważ na ogół sztuka w tym momencie, przerażona naturalnością, zatrzymuje się w pół drogi.


Andrzej Kostołowski

Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku to jedyny w kraju ośrodek rzeźbiarski, istotny punkt na kulturalnej mapie Polski, położony w samym jej sercu. To miejsce szczególnie przyjazne artystom, w którym przyroda współgra ze sztuką, tradycja z nowoczesnością, historia z teraźniejszością.

Centrum jest przestrzenią dedykowaną pracy twórczej zogniskowanej na rzeźbie i działaniach jej pokrewnych, do której artyści chętnie wracają na różnych etapach swojej drogi twórczej. Orońskim rezydentem na przestrzeni trzech dekad był Tomasz Domański. Jako reprezentant młodego pokolenia, debiutujący na przełomie lat 80. i 90. XX w. uczestniczył w seminarium i pokazie Młoda Rzeźba Polska – Miejsca, nie miejsca (1992). Zrealizował wówczas w Orońsku swój pierwszy obiekt z cyklu Pomniki Czasu (Sublimatory).

W roku 1994 Domański był kuratorem międzynarodowego sympozjum rzeźbiarskiego Kamień. W ramach pobytu stypendialnego w tym samym roku powstała monumentalna instalacja Sztolnie, prezentowana na wystawie indywidualnej w Galerii Oranżeria (CRP), w kolejnych latach eksponowana także w krakowskiej i kieleckiej BWA oraz na wystawie Ikonopress w Zamku Książąt Pomorskich w Szczecinie. Po dwóch dekadach Sztolnie nie tylko nie straciły swojej formy, ale nabrały szlachetnej patyny. Ciekawie zaprezentowały się w kolejnych odsłonach: podczas Art Market w Parku Millenaris w Budapeszcie (2016), w Ogrodach Biblioteki Uniwersyteckiej w Warszawie (2017) oraz w radomskiej Elektrowni, a także w czasie wystawy kolekcji CRP i warszawskiej Zachęty w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu w 2019 roku.

Aktualnie praca eksponowana jest w kolekcji parkowej Centrum. W 1997 roku artysta uczestniczył w wystawie zbiorowej Geometria w rzeźbie polskiej; dwa lata później w pokazie Utopia i wizja w Muzeum Rzeźby Współczesnej. W latach 2000-2004 zrealizował dwie akcje plastyczne z lodem: Respiratorium i Rzeźbę sezonową oraz brał udział w wystawie zbiorowej Materia światła. W tym czasie był także członkiem Rady Programowej Centrum. W ramach ekspozycji Sztuka III RP (2003) zaprezentował dokumentację wideoinstalacji Ruchy leśne według Makbeta, która pokazywana była w Muzeum Historycznym we Wrocławiu w 1997 roku. Obecna wystawa jest kolejnym świadectwem szczególnej więzi Tomasza Domańskiego z Centrum.

Pomniki Czasu mają charakter retrospektywnego, monumentalnego pokazu, autorskiej opowieści podsumowującej niemal trzydziestoletni program artysty, którego idea oparta jest na utopijnej próbie plastycznego zwizualizowania czasu. Wystawa powstała we współpracy z Ośrodkiem Kultury i Sztuki (OKiS) we Wrocławiu, producentem premierowej odsłony Pomników Czasu w Centrum Nauki i Sztuki, Stara Kopalnia w Wałbrzychu w 2019 oraz wydawcą monograficznej publikacji pod tym samym tytułem. Orońska odsłona Pomników Czasu zaprezentowana zostanie w Muzeum Rzeźby Współczesnej w nieco zmienionej konfiguracji. W ramach przygotowanej przez artystę autorskiej koncepcji aranżacyjnej i w specjalnie skonstruowanych przestrzeniach ekspozycyjnych zobaczyć będzie można: instalacje, obiekty, prace multimedialne, modele, fotografie i filmy oraz archiwalną dokumentacją ikonograficzną, która towarzyszyła powstawaniu Pomników Czasu. Zobaczymy opus magnum artysty, przekrojowy pokaz od prac wczesnych po dojrzałe, w tym projekty jeszcze niezrealizowane oraz istotne dla nowego etapu twórczości. W ekspozycji plenerowej orońskiego parku zrealizowana będzie efemeryczna akcja pt. Równowaga chwiejna.

Tomasz Domański jest artystą wyjątkowym, wizjonerem, badaczem i obserwatorem procesów natury, obdarzonym dużą intuicją artystyczną. Zajmuje się sztuką akcji, sztuką efemeryczną, performance. Artysta poza tradycyjnymi materiałami włącza nieoczywiste media rzeźbiarskie – żywioły: lód i ogień, które wyznaczają przebieg konstruowanych akcji; wykorzystuje naturalne zjawiska topnienia, spalania czy ciążenia oraz wartości akustyczne, zapisy odgłosów ognia i wody, np. dźwięk kropel spadających z roztapiającego się lodu. Istotną częścią tych akcji-realizacji są multimedia i nowe techniki cyfrowe, które pozwalają zarejestrować zachowanie żywiołów, zmianę formy, procesualność.

Ideą programu artysty zawartego w tytułowym cyklu, jest utopijna próba plastycznego zwizualizowania czasu, czyli tworzenia sprzyjających warunków do umownej jego obserwacji. Teksty krytyczne, objaśniające rozumienie Pomników Czasu jako monumentu relatywnego w kategorii współczesnej rzeźby, znajdziemy w monografii artysty. Tomasz Domański o Pomnikach Czasu pisze, że są realizacją obiektów tworzonych z zamysłem obserwowania działania czasu w materii. Nie jest tutaj istotne skończone dzieło sztuki, ważny jest proces jego powstawania, cykl życia dzieła, którego częścią są także destrukcja i dematerializacja. Tematem najwyraźniej obecnym w dziełach artysty jest czas, jego rejestrowane w materii przebiegi, upływ, nieuchwytność, zależność od punktów odniesienia.

Na naszą świadomość oddziałują porządki: czasu kolistego, opartego na cyklach natury, i czasu linearnego, utrwalonego przez tradycję kultury zachodniej. Grzegorz Borkowski w recenzji monografii umieszczonej w orońskim Kwartalniku Rzeźby (2–3 / 2019, s. 91) pisze: W „Pomnikach Czasu” mieści się kilka różnych pojęć czasu: czas subiektywny, emocjonalny, czas molekularny rozpadających się cząstek lodu, czas bezwzględny, odmierzany kalendarzem i zegarem, wreszcie czas duchowy kriogeniczny, związany z indywidualnym przeżyciem sensu życia […].

Prace, które będzie można zobaczyć w Orońsku, powstały w wyniku fascynacji artysty naturą. Tym, co zajmuje Tomasza Domańskiego, pisze Adam Sobota, jest usytuowanie człowieka w obrębie natury i wobec innych ludzi. Jego dzieła mówią nam, że jednostka musi stale określać się wobec zjawisk, które rozwijają się w czasie i mogą być identyfikowane poprzez relacje współzależnych czynników. Poczucie tymczasowości, przemijalności, cykliczności zostały immanentnie wpisane w tę twórczość. Domański w swoich dziełach odwołuje się do skrajnych kategorii, łącząc je w nierozerwalne pary: życie – śmierć, natura – kultura, fizyczność – metafizyka. Przyjętym przez artystę sposobem wypowiedzi w sztuce jest rzeźba efemeryczna w formie monumentalnych i spektakularnych instalacji sytuowanych w przestrzeni publicznej.

Na wystawie zobaczymy także dokumentację wieloletniego projektu artysty, w którym idea efemeryczności odzwierciedlona jest w dynamicznej strukturze symbiotycznego ogrodu rzeźb – Wieżogród / TowerTopia na Wzgórzach Niemczańsko-Strzelińskich, na Dolnym Śląsku.

Kuratorzy

Biogram Artysty:
Tomasz Domański (1962, Giżycko) studiował w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, gdzie w 1993 r. uzyskał dyplom z rzeźby, a w 2003 r. obronił doktorat (z wolnej stopy), którego przedmiotem była rzeźba efemeryczna jako monument relatywny.
Jest autorem rzeźb, instalacji, obiektów, performansów, rysunków i fotografii. Artysta pracuje przeważnie z naturalnymi materiałami: wodą, lodem, ogniem, drewnem, słomą, popiołem, metalem, wykorzystując właściwe im procesy. Tworzy filmy i animacje jako integralne elementy wielu realizacji.
W latach 1995–1996, uzyskał stypendium Banaras Hindu University w Varanasi. Pięciokrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wielu fundacji i instytucji, m.in. dwukrotnie Pollock-Krasner z Nowego Jorku, Laurenz Foundation z Bazylei, Montag Stiftung Bildende Kunst z Bonn, dwukrotnie UNESCO-Aschberg z Paryża, KulturKontakt z Wiednia, Adolpha i Esthery Gottlieb z Nowego Jorku. W 1997 nominowany przez Mariusza Hermansdorfera, ówczasnego dyrektora Muzeum Narodowego we Wrocławiu, do Paszportów „Polityki”. W tym samym roku reprezentował Polskę na IX Triennale Sztuki w New Delhi.
Swoje projekty i wystawy realizował m.in. w Polsce, Niemczech, Francji, Luksemburgu, Irlandii, Norwegii, Szwecji, USA, Kanadzie, na Alasce, w Hong Kongu czy Korei. Brał udział w pięćdziesięciu wystawach indywidualnych i ponad stu pięćdziesięciu zbiorowych.
Prace Tomasza Domańskiego znajdują się m.in. w kolekcjach takich instytucji, jak Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, Muzeum Współczesne Wrocław, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku.

Główne wystawy indywidualne:
1999 – Akropolis ‒ wystawa w Muzeum Narodowym we Wrocławiu, instalacja nawiązująca formą do starożytnej świątyni, zmieniająca się przez stulecia w industrialny „techno-chram” XXI wieku
2003 – Rzeźba efemeryczna ‒ Monument relatywny ‒ Muzeum Architektury, Wrocław; wystawa doktorancka
2008 – Recycling Program ‒ Awangarda BWA, Wrocław; seria obiektów, obrazów, kolaży i filmów, oszczędne rzeźbiarskie realizacje w elementarnych tworzywach
2011 – Wiek średni ‒ Wro Art Center, Wrocław; ekspozycja multimedialna złożona z 9 prac
2014 – Kwadratowa kopuła ‒ Europejska Stolica Kultury – Umea 2014, Szwecja; obiekt z serii Pomniki Czasu wykonany z lodu i stali
2016 – Sen Jakuba ‒ Europejska Stolica Kultury, Wrocław 2016; instalacja w przestrzeni publicznej ‒
Od 2016 cztery reliefy z roku 1997 włączono do wystawy stałej: Kolekcja sztuki polskiej II połowy XX wieku i XXI wieku, Muzeum Narodowe, Pawilon Czterech Kopuł, Wrocław
2019 – Pomniki Czasu / Retrospektywa, Centrum Nauki i Sztuki – Muzeum Przemysłu i Techniki – Stara Kopalnia w Wałbrzychu

Więcej informacji na stronie – www.rzezba-oronsko.pl

 

Kuratorzy:
Anna Podsiadły, Agnieszka Chodysz-Foryś, Henryk Gac

Organizatorzy:
Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego i z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

 

 

Listopadowe pokazy „Alei Narodowej” w Sali Teatru Laboratorium

12 i 13 listopada 2020 zapraszamy do Sali Teatru Laboratorium, gdzie odbędą się pokazy spektaklu teatralnego „Aleja Narodowa”, na podstawie powieści Jaroslava Rudiša w reżyserii i  w adaptacji Katarzyny Dudzic-Grabińskiej, którego OKiS jest koproducentem.

Fot. Tobiasz Papuczys

Poznaj Wandama – czeskiego „bohatera walki o niepodległość”, który dał sygnał do rozpoczęcia Aksamitnej Rewolucji. Tylko nie wiadomo, której stronie: protestującym czy milicji. Uważa się za „ostatniego Rzymianina”. Hitlerowskie saluty tłumaczy, jak wielu innych narodowców w Czechach i w Polsce, tradycją rzymską. Jednocześnie jak Václav Havel pragnie, aby prawda i miłość zwyciężyły nad kłamstwem i nienawiścią. W finale boleśnie zderza się… z regułami wolnego rynku. Narodowiec, rasista, szowinista, bojownik antysystemowy, menel, pijak, ćpun, bohater?

„Adolf Hitler uratował mi życie. Wiem, co chcesz powiedzieć, ale nie mów nic”
Jaroslav Rudiš

Reżyseria i adaptacja, przekład z języka czeskiego: Katarzyna Dudzic-Grabińska
Scenografia i kostiumy: Magdalena Stępień
Występuje: Dariusz Maj
Prapremiera polska: 9 czerwca 2018
Grupa wiekowa: 16+
Czas trwania: 60 min

Biogramy twórców

Dariusz Maj
Absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1994). W roku 1984 basista wrocławskiej grupy punkowej Sedes. Laureat nagrody wojewody dolnośląskiego dla najlepiej rokującego aktora młodego pokolenia (2002). W latach 1997-2001 aktor Centrum Sztuki – Teatru Dramatycznego w Legnicy (obecnie Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy). W latach 2001-2009 aktor Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. W latach 2009-2013 aktor Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. E. Wiercińskiego. W Teatrze Polskim we Wrocławiu od 2015-2018 roku. Twórca wielu ról teatralnych i filmowych, współpracował z czołowymi polskimi reżyserami (K. Garbaczewski, M. Zadara, J. Głomb, J. Klata, P. Wojcieszek, M. Strzępka, M. Kleczewska, L. Raczak, K. Zanussi, F. Falk, W. Krzystek). Obecnie gra role Blockbauma oraz Człowieka w kancelarii w głośnym Procesie wg F. Kafki w reżyserii Krystiana Lupy.

Katarzyna Dudzic-Grabińska     
Studentka IV roku reżyserii teatru lalek AST, Filia we Wrocławiu. Absolwentka filologii słowiańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, tłumaczka literatury czeskiej i słowackiej, wiolonczelistka. Debiutowała jako reżyser i dramatopisarz w słowackim Instytucie Teatralnym w Bratysławie sztuką „Mnemojohann” (2014). Członek Platformy Krytyków podczas festiwalu słowackiego teatru Dotyky a Spojenia w Martinie (2017, 2018). Wiosną 2017 r. wyreżyserowała sztukę Jana Wilkowskiego „Tymoteusz wśród ptaków” w słupskim Państwowym Teatrze Lalek „Tęcza”. Jako asystentka reżysera współpracowała m.in. z Agatą Dudą-Gracz („Śmierć przyjeżdża w środę”, „Opole 2016”; „Dziubanina”, „Makbet” – oba Teatr Capitol, Wrocław 2017) oraz Michałem Zadarą („Dziadów części III” „Ustęp i Objaśnienia”, Teatr Polski, Wrocław 2016).

Magdalena Stępień      
Studentka V roku scenografii na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, zajmuje się przygotowywaniem przestrzeni, kostiumów, lalek i masek do działań teatralnych i filmowych. Przygotowywała projekty scenograficzne we współpracy ze studentami reżyserii we Wrocławiu i Warszawie, realizowała lalki do spektakli Teatru Arka we Wrocławiu oraz projektu Lalkomat. Zajmuje się również modniarstwem, metaloplastyką, grafiką i rzeźbą (uczestniczyła w międzynarodowym plenerze rzeźbiarskim w Łabiszynie w 2015 i 2016 r.).

 

Miejsce grania spektaklu:
Sala Teatru Laboratorium,  Rynek Ratusz 27, Wrocław (Przejście Żelaźnicze)

 

Bilety do nabycia na: ekobilet.pl

12 listopada 2020, godz. 19:00 – KUP BILET
13 listopada 2020, godz. 19:00 – KUP BILET

 

Bilety w cenie: 15 zł

Uwaga! bilety/miejsca są nienumerowane

Organizator zastrzega sobie wcześniejsze zakończenie sprzedaży – po wyczerpaniu puli biletów.

UWAGA!

W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.
Zgodnie z wytycznymi liczba miejsc na widowni zostanie zmniejszona do 25%.
Korzystanie z maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcja dłoni i zachowanie dystansu społecznego są w budynku obowiązkowe.

Prosimy o przybycie najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem.

Z   Regulaminem Zasad Bezpieczeństwa OKiS w Sali Teatru Laboratorium bezpieczeństwa i higieny w Sali Laboratorium można się zapoznać tutaj

Dokonanie zakupu biletu jest równoznaczne z akceptacją niniejszego Regulaminu i zobowiązaniem do respektowania jego postanowień.

 

„Tekst Rudiša oddaje śmietnik panujący niepodzielnie w świadomości człowieka, który znalazł się na marginesie świata po transformacji, w którym mielą się frazy z przemówień Hawla z zauroczeniem Hitlerem, opowieści o nowym, sprawiedliwym świecie z podszytym nienawiścią szowinizmem. Ten śmietnik kryje w sobie poważną diagnozę kryzysu, który dotyka dziś wiele europejskich krajów.

Katarzyna Dudzic-Grabińska wraz z Dariuszem Majem stawiają nam przed oczami swojaka wyciągniętego wprost z praskiej knajpy, pozwalając mu wziąć nas na lep swoich opowieści, na przemian przerażających i rozbrajających, ostatecznie jednak podszytych grozą. W finale tej narracji następuje znacząca zmiana perspektywy, której nie zdradzę czytelnikom, choć powieść Rudiša jest od dwóch lat dostępna w księgarniach. W każdym razie jest to też opowieść o zakłamaniu, o oszukiwaniu samego siebie, o potrzebie budowania legend, choćby na ruchomych piaskach, i o tym, jak zawodny jest to proces”.

Magdalena Piekarska
Wandam z Alei Narodowej. Teatr Polski w Podziemiu gra w Piano Barze

Spektakl nagrodzony nagrodą Kryształową Pestką podczas XI Międzynarodowego Festiwalu Teatrów i Kultury Awangardowej PESTKA 2019 w Jeleniej Górze.

„…za umiejętność zbudowania minimalnymi środkami inscenizacyjnymi uniwersalnej historii, ważnej i istotnej dla współczesnych społeczeństw Europy Środkowej i Wschodniej, szczególnie 30 lat, ukazanie szarego przeciętnego człowieka w trybiku historii, zagubienia w zmieniającym się świecie, również mikrowspólnoty, będącej odbiciem bolączek dnia codziennego; przedstawienie mechanizmów rodzących się aktów nienawiści, ksenofobii i rasizmu, które stanowią zaprzeczenie ładu demokratycznego. Za istotny głos w bieżącej dyskusji społeczno-politycznej”

Tekst o Festiwalu Pestka ukazał się wakacyjnym numerze „Odry”. Fragment z tekstu na stronie e-teatr
http://www.e-teatr.pl/pl/artykuly/275034,druk.html

 

Spektakl jest koprodukcją:
Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Fundacji Teatr Polski – TP dla Sztuki (Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground)

 

 

 

Organizator:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

 

Zapisz się do naszego newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych (pokaż całość)