Zapraszamy na spotkanie autorskie z Leszkiem Pułką poświęcone jego najnowszej książce „Wejście obok”, wydanej nakładem OKiS we Wrocławiu. Spotkanie  odbędzie się 29 października 2026 r. o godz. 18:00 w Klubie Muzyki i Literatury, a poprowadzi je Karol Maliszewski.

Spotkanie transmitowane online

Wejście obok Leszka Pułki, mistrza małych form narracyjnych, poety, profesora Uniwersytetu Wrocławskiego, przynosi zapisy z podróży, okruchy wspomnień, barwne anegdoty, reportaże i eseje, których przedmiot usytuowany jest – jak sam to metaforycznie ujmuje – „między codziennością a chmurą”, a jego swoistym credo jest „refleksyjne pisanie o życiu godziwym, ze szczerą miłością i tęsknotą za mądrością, która uchyla żądze i błahostki”.

Trochę na przekór „zwrotom ludowym” mamy oto autowizerunek polskiego inteligenta, wymazywanego w ostatnich dekadach ze zbiorowego portretu Polaków. Wstydzimy się poczucia własnego dobrostanu, jakby to był jakiś grzech. Polskie zgryzoty, wieczne narzekanie przesłaniają uroki życia. W Wejściu obok widzę łamanie polskich tabu, niektóre teksty można odebrać, choć nie wprost, wręcz jako obrazoburcze. Do całej palety polskich postaw dodaje nowy, rzadki odcień, który zabarwia, choćby tylko – nasze dobre sny.
z Posłowia Rocha Sulimy

Ach, potelepać się po Europie, naszej Europie, tak jak Leszek Pułka, już bez kompleksów, z poczuciem bycia u siebie. Opisać to potem z miłością, humorem, melancholią. Jak widać, i w podróżowaniu można być mistrzem.
Karol Maliszewski 

***

Przeczytałem książkę z prawdziwą przyjemnością. Polubiłem pierwszoosobowego narratora tych opowieści, a jeszcze bardziej M. Podoba mi się styl, opisy architektury i dzieł sztuki, odniesienia literackie, poczucie humoru, oblizywałem się, czytając o kulinarnych orgiach w Porto, Paryżu czy na Sardynii.
Jerzy Ilg

Leszek Pułka (ur. 1956) – poeta, prozaik, dziennikarz, krytyk literacki i teatralny, historyk literatury oraz medioznawca. Debiutował arkuszem poetyckim Defekty fetysza (1977), wydanym w bezdebitowej „Bibliotece Agory”. Autor tomów: Niepokalane (1979), Pomiędzy wierszami (1983), Wieża Montaigne’a (2023) oraz Osobne (2024). Profesor Uniwersytetu Wrocławskiego w Instytucie Dziennikarstwa i Komunikacji Społecznej. Autor monografii Hołota, masa, tłum (1996), Kultura mediów i jej spektakle (2004), Utracona prywatność (2010) oraz kultowego przewodnika Wrocław ze smakiem (2002).

 

 

Karol Maliszewski – poeta, prozaik i krytyk literacki. Profesor Uniwersytetu Wrocławskiego pracujący na Wydziale Komunikacji Społecznej i Mediów, zajmuje się najnowszą poezją, literaturą Dolnego Śląska, krytyką literacką i dydaktyką creative writing. Opublikował kilkanaście tomów wierszy, liczne utwory prozatorskie i szereg zbiorów tekstów krytycznoliterackich, z których ostatnio ukazały się Bez zaszeregowania. O nowej poezji kobiet oraz Język w ogniu i inne metafory krytycznoliterackie.
Źródło i dodatkowe informacje: wikipedia.org

 

Podczas spotkania można będzie nabyć publikację.

Zapraszamy na spotkanie autorskie wokół książki Waldemara Okonia pt. „Dniewnik” czyli kronika niezapowiadanych śmierci – część trzecia, które odbędzie się 19 listopada o godz. 18:00 w Księgarni Tajne Komplety. Rozmowę z autorem poprowadzi Robert Gawłowski.

Dziennik pisany przeze mnie od września 2022 roku do grudnia roku 2025, bliski rozległej tradycji gatunkowej jakim były literackie sylwy ( „silva rerum”,„las rzeczy”), złożony z kilkuset fragmentów będących artystycznymi zapisami kolejnych, przemijających dni. Projekt literacki nawiązujący do koncepcji Romana Opałki i jego „liczonych obrazów”.
Fragmentaryczność „Dniewnika” nie pozwala na klasyczne streszczenie treści książki. Można jedynie powiedzieć, że mamy tu do czynienia z wieloma opowieściami – każdy fragment stanowi całość względnie autonomiczną i skończoną, powiązanymi osobą Autora oraz biograficznym wymiarem tekstu.
Element biograficzny nie jest jednak czynnikiem decydującym. Ważna jest przede wszystkim różnorodność moich doświadczeń intelektualnych i artystycznych, których spontaniczny i jednocześnie precyzyjny zapis ma stanowić o wartości tekstu.
Tłem dla owych zapisów jest Wrocław i związane z nim konkretne postaci i miejsca. Będąc  urodzonym wrocławianin mieszkającym w tym mieście od kilkudziesięciu lat, staram się umiejscowić je na rozległej mapie nie tylko historii, ale też współczesności widzianej przez pryzmat codziennych sytuacji i wydarzeń.
Istotnym elementem książki jest jej oryginalny język, bliski w niektórych fragmentach prozie poetyckiej, jednak czytelny i zrozumiały dla tak zwanego przeciętnego czytelnika, o czym świadczą pozytywne reakcje i recenzje po opublikowaniu pierwszej części cyklu w 2021 roku w serii firmowanej przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Warszawie – część ta istnieje również w formie audiobooka oraz  fragmentów drugiej części „Dniewnika” opublikowanych dotąd w kilku pismach literackich oraz jako całość we Wrocławiu (Wydawnictwo OKiS), w roku 2023.
Prezentowana książka, to w warstwie stricte artystycznej kontynuacja, jak to określał Karol Irzykowski, „wielkiego tematu”,  obecnego nie tylko w niegdysiejszych sylwach, ale w bliższej nam rzeczywistości w dziełach literackich nowatorów, którzy odchodząc od klasycznej fabuły i form narracyjnych starali się stworzyć prozę na miarę swoich czasów – hybrydyczną i niezhierarchizowana, amorficzną i jednocześnie będącą summą doświadczeń artystycznych i życiowych współczesnego człowieka.

Waldemar Okoń

Książka już wkrótce będzie dostępna w naszej księgarni internetowej.

 Waldemar Okoń – historyk sztuki, poeta, krytyk artystyczny, kurator wystaw sztuki współczesnej, profesor nauk humanistycznych. Specjalizuje się w historii sztuki XIX i XX wieku. Opublikował m.in. poświęcone tej epoce zbiory studiów: Sztuka i narracja (1988), Alegorie narodowe (1992), Sztuki siostrzane (1992), Wtajemniczenia (1996), Stygnąca

planeta (2002), Przeszłość przyszłości (2005), monografie: Jan Matejko i Stanisław Wyspiański (1998) oraz Kresy w malarstwie polskim (2006). Wydał również szereg tomów poezji i prozy poetyckiej – ostatnio polsko-francuski Jeszcze jeden tom wierszy (2021), książki prozatorskie: Max z drugiej strony ulicy (2015), Jestem jak echo. Rok 1983 (2017), Dniewnik, czyli kronika niezapowiadanych śmierci (2016–2025), Pornografie (2026) oraz baśń dla dzieci i dorosłych Michaś i Księżyc (2019). Był twórcą koncepcji i przez wiele lat redaktorem naczelnym kwartalnika Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego „Quart”. Prezes wrocławskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i redaktor naczelny kwartalnika „Format Literacki”.

Krystyna Wołodźko-Stoga (ur. 1937) – absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1958) Od powstania zespołu Ponuraków należała do pierwszej grupy jego założycieli, aktorka w pierwszym i drugim spektaklu. W 1958 r. wraz z grupą 8 członków zespołu Ponuraków weszła do tworzonego Teatru Kalambur, gdzie była aktorką; pełniła też funkcję kierownika administracyjnego (1958–61). Występowała w 17 spektaklach tego teatru – ostatni występ w 1972 r. „W rytmie słońca”. Jednocześnie rozwijała się zawodowo: aplikacja sędziowska i egzamin 1966, egzamin radcowski 1968 i działalność społeczna w samorządzie radcowskim. Przez 4 kadencje była wybierana do Krajowej Rady Radców Prawnych, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Legislacyjnej (1991–2007); przez 32 lata prowadziła szkolenia na aplikacji radcowskiej i dla radców. Autorka i współautorka licznych publikacji prawniczych (m.in. „Zawód radcy prawnego”, 2012).

Michał Jędrzejewski (ur. 1934) – absolwent PWSSP we Wrocławiu, dyplomy: malarstwo 1958, architektura wnętrz 1960; od wiosny 1955 związany z zespołem STS Ponuracy; scenograf telewizyjny (główny scenograf o/TVP Wrocław w latach 1967–1979) i teatralny (autor i współautor scenografii dla Teatru Polskiego we Wrocławiu w latach 1980–1997 i in. teatrów we Wrocławiu, Łodzi, Warszawie, Sofii, Wałbrzychu, Jeleniej Górze, Zielonej Górze i Koszalinie); autor i współautor licznych wystaw (m.in. komisarz generalny wystawy „Wrocław ‘2000 – moje miasto”), autor ok. 60 plakatów i uczestnik Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Biennale Plakatu w Katowicach, wystaw malarstwa (m.in. Festiwali Malarstwa Polskiego w Szczecinie), wystaw Sztuka Projektowania w Warszawie, jak i wystaw indywidualnych m.in. w Muzeum Architektury we Wrocławiu (2024); autor i współautor kilku książek (m.in. „Listy” 2018, „Schody i przygody” 2021); profesor, dziekan i rektor 1984–1990 PWSSP/ASP we Wrocławiu, członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (1997–2001).

Książkę „Weseli Ponuracy” można zakupić w naszej księgarni internetowej. 

Zapraszamy na wieczór  wokół  najnowszego tomu poetyckiego „Rodzi się wolnym” Leszka Budrewicza. W spotkaniu i panelu dyskusyjnym, które odbędą się 15 października o godz. 18:00 w Tajnych Kompletach, udział wezmą: Jolanta Piątek, Jarosław Broda, Leszek Pułka i Karol Maliszewski.

Przygoda z tomem „Rodzi się wolnym” Leszka Budrewicza rozpoczyna się od wspomnienia, które od pierwszych zdań wprowadza czytelnika w rzeczywistość przełomu lat osiemdziesiątych – pełną napięcia, niepewności i nieustannego przenikania się życia prywatnego z historią. Poeta oddaje głos pamięci. Szczególnej wymowy nabiera fakt, że słowa te Leszek Budrewicz wypowiedział, leżąc w szpitalnym łóżku. Ta okoliczność nadaje wspomnieniu dodatkową głębię i sprawia, że staje się ono nie tylko zwykłym zapisem, lecz także osobistym świadectwem człowieka spoglądającego na własne doświadczenia z perspektywy czasu: 2 lipca 1980 roku. Następnego dnia miałem stawić się w wojsku. Imprezka u Danki [Stołeckiej]. Wszyscy na kacu, a tu stuku puku. Wchodzi SB. I nagle sobie zdaję sprawę, że na wierzchu leży maszynopis mojego tomu wierszy. Kilkakrotnie upominał się o niego Wiktor Woroszylski. One były przygotowane, bo ktoś je miał zawieźć do Warszawy. I oczywiście bezpieka się tym zainteresowała. A ja, chyba jedyny raz w życiu, zrobiłem coś takiego, że powiedziałem: Dajcie spokój, to są tylko wiersze. Czułem, że to się rozsypie…

„Człowiek rodzi się wolnym, a umiera w kajdanach”. Sądziłem, że tak brzmi ta fraza z Rousseau. W Umowie społecznej brzmi to inaczej: „Człowiek rodzi się wolny, a wszędzie jest w okowach i jeden mniema, że jest panem innych, a sam jest większym niewolnikiem niż oni”. Pod takim filozoficznym patronatem rozwijał się talent Budrewicza. Koło historii toczy się od jednego wolnościowego zrywu (uświadomienia sobie istnienia kajdan) i jego krwawego stłumienia do następnych tego typu wydarzeń. Tyle w tych wierszach nazwisk i historycznych faktów („podobne historie zdarzały się”) związanych z okrucieństwem dyktatorów i nieustannym oporem jednostek ceniących nade wszystko wolność, porywających za sobą innych. To jest wartość, o którą trzeba się bić, siedzieć za nią w więzieniu, nawet oddać życie.

Z posłowia Karola Maliszewskiego

Krystyna Wołodźko-Stoga (ur. 1937) – absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1958) Od powstania zespołu Ponuraków należała do pierwszej grupy jego założycieli, aktorka w pierwszym i drugim spektaklu. W 1958 r. wraz z grupą 8 członków zespołu Ponuraków weszła do tworzonego Teatru Kalambur, gdzie była aktorką; pełniła też funkcję kierownika administracyjnego (1958–61). Występowała w 17 spektaklach tego teatru – ostatni występ w 1972 r. „W rytmie słońca”. Jednocześnie rozwijała się zawodowo: aplikacja sędziowska i egzamin 1966, egzamin radcowski 1968 i działalność społeczna w samorządzie radcowskim. Przez 4 kadencje była wybierana do Krajowej Rady Radców Prawnych, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Legislacyjnej (1991–2007); przez 32 lata prowadziła szkolenia na aplikacji radcowskiej i dla radców. Autorka i współautorka licznych publikacji prawniczych (m.in. „Zawód radcy prawnego”, 2012).

Michał Jędrzejewski (ur. 1934) – absolwent PWSSP we Wrocławiu, dyplomy: malarstwo 1958, architektura wnętrz 1960; od wiosny 1955 związany z zespołem STS Ponuracy; scenograf telewizyjny (główny scenograf o/TVP Wrocław w latach 1967–1979) i teatralny (autor i współautor scenografii dla Teatru Polskiego we Wrocławiu w latach 1980–1997 i in. teatrów we Wrocławiu, Łodzi, Warszawie, Sofii, Wałbrzychu, Jeleniej Górze, Zielonej Górze i Koszalinie); autor i współautor licznych wystaw (m.in. komisarz generalny wystawy „Wrocław ‘2000 – moje miasto”), autor ok. 60 plakatów i uczestnik Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Biennale Plakatu w Katowicach, wystaw malarstwa (m.in. Festiwali Malarstwa Polskiego w Szczecinie), wystaw Sztuka Projektowania w Warszawie, jak i wystaw indywidualnych m.in. w Muzeum Architektury we Wrocławiu (2024); autor i współautor kilku książek (m.in. „Listy” 2018, „Schody i przygody” 2021); profesor, dziekan i rektor 1984–1990 PWSSP/ASP we Wrocławiu, członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (1997–2001).

Książkę „Weseli Ponuracy” można zakupić w naszej księgarni internetowej. 

WSTĘP (fragment):

Do rąk Czytelników oddajmy książkę niezwykłą. Bowiem jej autorzy są niezwykłymi ludźmi. Ona – aktorka, znany radca prawny, wykładowca i autorka prawniczych książek i artykułów. On – wybitny scenograf teatralny i telewizyjny, artysta malarz. Obydwoje sercem i działalnością związani z Wrocławiem „od zawsze”. Po siedemdziesięciu latach postanowili utrwalić wspomnienia o czasach studenckich i wspólnych przedsięwzięciach. Początek ich edukacji akademickiej przypadł na lata pięćdziesiąte ubiegłego wieku – na schyłek najmroczniejszych lat stalinizmu. Kiedy to komuniści, drogą terroru, donosicielstwa i łamania charakterów chcieli zainstalować w Polsce na wzór ZSRR system polityczny. Młody odbiorca dziś nawet nie potrafi sobie wyobrazić, że wówczas za jakąś wypowiedź lub choćby grymas twarzy można było ponieść straszne konsekwencje. Oto jedna z wielu prawdziwych historii: we wspólnej celi na ul. Łąkowej – w piwnicach Urzędu Bezpieczeństwa we Wrocławiu – siedzieli przez kilka tygodni: jeden z najwybitniejszych antropologów wrocławskich rodem ze Lwowa i student ostatniego roku polonistyki uniwersyteckiej. Pierwszy za to, że miał głośno skrytykować niedorzeczności wygadywane przez marksistowską młodzież w czerwonych krawatach na jakimś kolejnym indoktrynującym zebraniu katedry, a drugi za to, że był członkiem zarządu samopomocowej studenckiej organizacji Bratniak, który władza likwidowała, zastępując ją na wzór radzieckiego Komsomołu – Związkiem Młodzieży Polskiej (ZMP). Obaj byli torturowani i poniżani jako wrogowie ludu. Po wyjściu z więzienia profesorowi odebrano katedrę i zabroniono uprawiania zawodu. Student był relegowany z uczelni z wilczym biletem.

PODZIĘKOWANIA:

Drodzy Czytelnicy,

Nasza książeczka nie powstałaby bez pomocy Przyjaciół, dla których wspomnienia z historii Wrocławia, zwłaszcza pierwszej dekady po wojnie, są tak jak nam bliskie. Szczególnie tematyka związana z kulturalnym rozwojem miasta, w tym fenomenu studenckich teatrów i ich oddziaływania na społeczność. Sam fakt opisywania okresu związanego z rozwojem kultury studenckiej w zrujnowanym wojną mieście na podstawie historii studenckiego teatrzyku PONURACY był dla nas fascynujący, ale upływ czasu – 70 lat, brak dokumentacji i fakt, że większość uczestników tej niewątpliwie interesującej przygody odeszła na zawsze…, stwarzał oczywiste naturalne problemy z wiernym odtworzeniem wydarzeń i atmosfery tamtych dni. Pomogli jak zwykle entuzjaści. W pierwszej kolejności Mecenasi, dzięki którym wspomnienia te ukazały się drukiem. Dlatego dziękujemy serdecznie Sławomirowi Piechocie. Także, za nieustanne wsparcie i pomoc w ustalaniu odległych faktów i związanej z tym dokumentacji, Halinie Litwiniec z Kalambura, i wszystkim procownikom archiwum, którzy z zakamarków zakurzonych regałów wydobyli cenne dokumenty. Dziękujemy naszym pracowitym korektorkom: Oldze Szelc i Lenie Kaletowej, które poprawiły nasze nieudolne teksty, a Lena napisała wprowadzenie, no i za cierpliwą i żmudną pracę Roberta Maniaka, który odnalazł cenne zdjęcia z tego okresu i skomponował je z rysunkami Michała.

Osobne podziękowania przekazujemy kierownictwu Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu: dyrektorowi Igorowi Wójcikowi za przychylność i życzliwość oraz Henrykowi Koczanowi za redakcję publikacji i jej finalny kształt edytorski. Dziękujemy Wszystkim Bezimiennym, którzy życzliwie trzymali za nas kciuki i wspierali nas swoją energią.

Krystyna Stoga i Michał Jędrzejewski

Wrocław, maj 2026

Krystyna Wołodźko-Stoga (ur. 1937) – absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1958) Od powstania zespołu Ponuraków należała do pierwszej grupy jego założycieli, aktorka w pierwszym i drugim spektaklu. W 1958 r. wraz z grupą 8 członków zespołu Ponuraków weszła do tworzonego Teatru Kalambur, gdzie była aktorką; pełniła też funkcję kierownika administracyjnego (1958–61). Występowała w 17 spektaklach tego teatru – ostatni występ w 1972 r. „W rytmie słońca”. Jednocześnie rozwijała się zawodowo: aplikacja sędziowska i egzamin 1966, egzamin radcowski 1968 i działalność społeczna w samorządzie radcowskim. Przez 4 kadencje była wybierana do Krajowej Rady Radców Prawnych, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Legislacyjnej (1991–2007); przez 32 lata prowadziła szkolenia na aplikacji radcowskiej i dla radców. Autorka i współautorka licznych publikacji prawniczych (m.in. „Zawód radcy prawnego”, 2012).

Michał Jędrzejewski (ur. 1934) – absolwent PWSSP we Wrocławiu, dyplomy: malarstwo 1958, architektura wnętrz 1960; od wiosny 1955 związany z zespołem STS Ponuracy; scenograf telewizyjny (główny scenograf o/TVP Wrocław w latach 1967–1979) i teatralny (autor i współautor scenografii dla Teatru Polskiego we Wrocławiu w latach 1980–1997 i in. teatrów we Wrocławiu, Łodzi, Warszawie, Sofii, Wałbrzychu, Jeleniej Górze, Zielonej Górze i Koszalinie); autor i współautor licznych wystaw (m.in. komisarz generalny wystawy „Wrocław ‘2000 – moje miasto”), autor ok. 60 plakatów i uczestnik Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Biennale Plakatu w Katowicach, wystaw malarstwa (m.in. Festiwali Malarstwa Polskiego w Szczecinie), wystaw Sztuka Projektowania w Warszawie, jak i wystaw indywidualnych m.in. w Muzeum Architektury we Wrocławiu (2024); autor i współautor kilku książek (m.in. „Listy” 2018, „Schody i przygody” 2021); profesor, dziekan i rektor 1984–1990 PWSSP/ASP we Wrocławiu, członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (1997–2001).

Kupując to wydawnictwo możesz otrzymać nieodpłatnie wybrane pozycje z naszej księgarni. Sprawdź w wyszukiwarce (u góry strony) kategorię Gratis.

Redakcja: Henryk Koczan

Korekta: Aleksandra Zoń

Projekt okładki i ilustracje: Michał Jędrzejewski

Opracowanie graf., DTP: Robert Maniak, Henryk Koczan

Wydawca: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Druk i oprawa: I-BiS s. c.

ISBN 978-83-68532-26-5

Format:  21,5 x 21,7cm | liczba stron: 84 | oprawa: twarda

Nakład: 200 egz.

Język: polski

© 2026 Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu

© 2026 Krystyna Stoga, Michał Jędrzejewski

Wszelkie prawa zastrzeżone

Dofinansowano ze środków budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Cena: 32 zł + koszt wysyłki

Książkę można zamówić w sklepie internetowym: www.sklep.okis.pl

Kupując to wydawnictwo możesz otrzymać nieodpłatnie wybrane pozycje z naszej księgarni. Sprawdź w wyszukiwarce (u góry strony) kategorię Gratis.

O KSIĄŻCE:

Przygoda z tomem „Rodzi się wolnym” Leszka Budrewicza rozpoczyna się od wspomnienia, które od pierwszych zdań wprowadza czytelnika w rzeczywistość przełomu lat osiemdziesiątych – pełną napięcia, niepewności i nieustannego przenikania się życia prywatnego z historią. Poeta oddaje głos pamięci. Szczególnej wymowy nabiera fakt, że słowa te Leszek Budrewicz wypowiedział, leżąc w szpitalnym łóżku. Ta okoliczność nadaje wspomnieniu dodatkową głębię i sprawia, że staje się ono nie tylko zwykłym zapisem, lecz także osobistym świadectwem człowieka spoglądającego na własne doświadczenia z perspektywy czasu: 2 lipca 1980 roku. Następnego dnia miałem stawić się w wojsku. Imprezka u Danki [Stołeckiej]. Wszyscy na kacu, a tu stuku puku. Wchodzi SB. I nagle sobie zdaję sprawę, że na wierzchu leży maszynopis mojego tomu wierszy. Kilkakrotnie upominał się o niego Wiktor Woroszylski. One były przygotowane, bo ktoś je miał zawieźć do Warszawy. I oczywiście bezpieka się tym zainteresowała. A ja, chyba jedyny raz w życiu, zrobiłem coś takiego, że powiedziałem: Dajcie spokój, to są tylko wiersze. Czułem, że to się rozsypie…

„Człowiek rodzi się wolnym, a umiera w kajdanach”. Sądziłem, że tak brzmi ta fraza z Rousseau. W Umowie społecznej brzmi to inaczej: „Człowiek rodzi się wolny, a wszędzie jest w okowach i jeden mniema, że jest panem innych, a sam jest większym niewolnikiem niż oni”. Pod takim filozoficznym patronatem rozwijał się talent Budrewicza. Koło historii toczy się od jednego wolnościowego zrywu (uświadomienia sobie istnienia kajdan) i jego krwawego stłumienia do następnych tego typu wydarzeń. Tyle w tych wierszach nazwisk i historycznych faktów („podobne historie zdarzały się”) związanych z okrucieństwem dyktatorów i nieustannym oporem jednostek ceniących nade wszystko wolność, porywających za sobą innych. To jest wartość, o którą trzeba się bić, siedzieć za nią w więzieniu, nawet oddać życie.

Z posłowia Karola Maliszewskiego

Leszek Budrewicz

PORANEK

O piątej rano wstaje Polska
która nie śpiewa psalmów
dowódcy okręgów
wojskowych jeszcze śpią
lunatycy kładą się do łóżek
bywalcy nocnych klubów zapadają w sen
Polska przedwczorajszych butów
i braku przeceny własnych możliwości
żegluje gondolami tramwajów
i wiatr wieje
w twarz
nie w podeszwach
Codziennie o piątej rano
Polska wstaje ze snu
jak z przechowalni
rano jest tak znajome
że Polska Tramwajowa
milczy na dźwięk świtu

KOD FLAG

Przy wywieszonej fladze białej
kąpiel w morzu jest dozwolona
do granicy boi czerwonych
Przy wywieszonej fladze czerwonej
kąpiel w morzu dozwolona jest
do granicy żółtych boi

Przy wywieszonej fladze czarnej
kąpiel w morzu
jest zabroniona

Przy wywieszonej fladze
biało-czerwonej
musisz wybrać
musisz wybrać
twoją połowę flagi

***

wszyscy jak powiedział tomás borge
rewolucjoniści są poetami
a więc wszyscy ewolucjoniści
są prozaikami
prawdziwi grafomani są policjantami
każdy artysta to anarchista
czy milczący chór
to większość?

Leszek Budrewicz – były piłkarz wodny, fanatyczny działacz związków zawodowych, autor. Mówi o sobie, że jest fajny chłopak.

LESZEK BUDREWICZ – RODZI SIĘ WOLNYM

Redaktor prowadzący: Krzysztof Śliwka

Korekta: Aleksandra Zoń

Projekt okładki: Tadusz Kuranda

Opracowanie graf., DTP: EDITUS – Sławomir Pęczek

Wydawca: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Druk i oprawa: I-BiS Bierońscy s.k.

ISBN 978-83-68532-27-2

Format: 20 × 13,5 cm | liczba stron: 96 | oprawa: miękka ze skrzydełkami

Nakład: 200 egz.

Język: polski

© 2026 Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
© Leszek Budrewicz
© Tadeusz Kuranda

Wszelkie prawa zastrzeżone
Wrocław 2026

Dofinansowano ze środków budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Cena: 40 zł + koszt wysyłki

Książkę można zamówić w sklepie internetowym: www.sklep.okis.pl

Kupując to wydawnictwo możesz otrzymać nieodpłatnie wybrane pozycje z naszej księgarni. Sprawdź w wyszukiwarce (u góry strony) kategorię Gratis.