Spotkanie autorskie z Arturem Ławniczakiem wokół książki „Państwowotwórcze związki Czech z innymi krajami”. Autor przedstawi historię łączenia się państw, od antycznych amfiktionii i średniowiecznej Rzeszy po Konfederację Helwecką, która zainspirowała Ojców Założycieli USA. Skupi się na strukturach współtworzonych przez Czechów poza Bohemią, zwłaszcza na związku z Rzeszą, jego wpływie na czeską kulturę i politykę oraz na tym, jak niemiecki nacjonalizm, aż po narodowy socjalizm, zakwestionował prawo Czechów do istnienia. Dowiemy się też, dlaczego naród ten mimo wszystko przetrwał.

Spotkanie poprowadzi Mirosław Jasiński

„Zagadnienie łączenia się krajów, kojarzone współcześnie przede wszystkim z federalizacją, ma swoją wielowiekową tradycję. Wszak w starożytności pojawiły się helleńskie amfiktionie, a w wiekach średnich, obok niezwykle skomplikowanej, wieloszczeblowej Rzeszy/Cesarstwa Rzymskiego (Narodu Niemieckiego), takie międzypaństwowe twory jak Liga Lombardzka czy Hanza. Jednakże większe znaczenie od tych ostatnich prawnopolitycznych bytów dla postantycznych dziejów Europy oraz świata ma również osadzona w mediewalnej tradycji Konfederacja Helwecka, która, obok stworzonej już w nowożytności jak najbardziej konfederacyjnej Republiki Siedmiu Zjednoczonych Prowincji Niderlandzkich, stała się inspiracją dla Ojców Założycieli USA”.

Fragment Wstępu

„Zasadniczo współtworzone na przestrzeni stuleci przez Czechów wykraczające poza właściwą Bohemię państwowoprawne struktury możemy podzielić na dwie podstawowe kategorie. Do pierwszej zaliczymy te, które zostały oparte na słowiańskości, a do drugiej – pozostałe. Wśród tych ostatnich niewątpliwie wyróżnia się połączenie z Rzeszą, przez swą wielowiekowość wywierające potężny kulturowo-polityczny wpływ na najdalej (obok Słoweńców) położony na zachód słowiański naród, którego elita przez stulecia marzyła o odgrywaniu poważnej, a nawet kluczowej roli w Cesarstwie. Skończyło się to tym, że rozbudzony niemiecki nacjonalizm zaczął kwestionować prawo Czechów do istnienia, bo przecież »małe narody kreują niepotrzebne problemy, zbędnie komplikujące Wielką Politykę«. Tym niemniej Czesi przetrwali i to, kulminujące w narodowym socjalizmie zagrożenie, bo przecież sztukę przetrwania, jak się wydaje, opanowali w niezwykle solidnym zakresie”.

Fragment Zakończenia

Artur Ławniczak – dr hab. nauk prawnych, Katedra Prawa Konstytucyjnego Uniwersytetu Wrocławskiego. Autor monografii, m.in. Finansowanie partii politycznych (2001), Prawowitość aktualnej postaci państwa polskiego (2007), Ustroje polityczne państw latynoamerykańskich (2008), Istota władzy państwowej i jej formy (2010), Monarchiczne i republikańskie głowy państwa w Europie (2011), Losowanie w sferze publicznej między wróżeniem a głosowaniem (2012), Geneza Konstytucji (2015), a także innych publikacji naukowych poświęconych w szczególności podstawom demokracji, konstytucjonalizmowi i legitymizacji władzy. Członek korespondent zespołu redakcyjnego „Nouvelle École”.

Książka wydana została przez Oficynę Wydawniczą Atut oraz Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
Podczas spotkania można będzie nabyć publikację

Organizator:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Projekt współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Zapraszamy na spotkanie autorskie wokół książki Waldemara Okonia pt. „Dniewnik” czyli kronika niezapowiadanych śmierci – część trzecia, które odbędzie się 19 listopada o godz. 18:00 w Księgarni Tajne Komplety. Rozmowę z autorem poprowadzi Robert Gawłowski.

Dziennik pisany przeze mnie od września 2022 roku do grudnia roku 2025, bliski rozległej tradycji gatunkowej jakim były literackie sylwy ( „silva rerum”,„las rzeczy”), złożony z kilkuset fragmentów będących artystycznymi zapisami kolejnych, przemijających dni. Projekt literacki nawiązujący do koncepcji Romana Opałki i jego „liczonych obrazów”.
Fragmentaryczność „Dniewnika” nie pozwala na klasyczne streszczenie treści książki. Można jedynie powiedzieć, że mamy tu do czynienia z wieloma opowieściami – każdy fragment stanowi całość względnie autonomiczną i skończoną, powiązanymi osobą Autora oraz biograficznym wymiarem tekstu.
Element biograficzny nie jest jednak czynnikiem decydującym. Ważna jest przede wszystkim różnorodność moich doświadczeń intelektualnych i artystycznych, których spontaniczny i jednocześnie precyzyjny zapis ma stanowić o wartości tekstu.
Tłem dla owych zapisów jest Wrocław i związane z nim konkretne postaci i miejsca. Będąc  urodzonym wrocławianin mieszkającym w tym mieście od kilkudziesięciu lat, staram się umiejscowić je na rozległej mapie nie tylko historii, ale też współczesności widzianej przez pryzmat codziennych sytuacji i wydarzeń.
Istotnym elementem książki jest jej oryginalny język, bliski w niektórych fragmentach prozie poetyckiej, jednak czytelny i zrozumiały dla tak zwanego przeciętnego czytelnika, o czym świadczą pozytywne reakcje i recenzje po opublikowaniu pierwszej części cyklu w 2021 roku w serii firmowanej przez Stowarzyszenie Pisarzy Polskich Oddział w Warszawie – część ta istnieje również w formie audiobooka oraz  fragmentów drugiej części „Dniewnika” opublikowanych dotąd w kilku pismach literackich oraz jako całość we Wrocławiu (Wydawnictwo OKiS), w roku 2023.
Prezentowana książka, to w warstwie stricte artystycznej kontynuacja, jak to określał Karol Irzykowski, „wielkiego tematu”,  obecnego nie tylko w niegdysiejszych sylwach, ale w bliższej nam rzeczywistości w dziełach literackich nowatorów, którzy odchodząc od klasycznej fabuły i form narracyjnych starali się stworzyć prozę na miarę swoich czasów – hybrydyczną i niezhierarchizowana, amorficzną i jednocześnie będącą summą doświadczeń artystycznych i życiowych współczesnego człowieka.

Waldemar Okoń

Książka już wkrótce będzie dostępna w naszej księgarni internetowej.

 Waldemar Okoń – historyk sztuki, poeta, krytyk artystyczny, kurator wystaw sztuki współczesnej, profesor nauk humanistycznych. Specjalizuje się w historii sztuki XIX i XX wieku. Opublikował m.in. poświęcone tej epoce zbiory studiów: Sztuka i narracja (1988), Alegorie narodowe (1992), Sztuki siostrzane (1992), Wtajemniczenia (1996), Stygnąca

planeta (2002), Przeszłość przyszłości (2005), monografie: Jan Matejko i Stanisław Wyspiański (1998) oraz Kresy w malarstwie polskim (2006). Wydał również szereg tomów poezji i prozy poetyckiej – ostatnio polsko-francuski Jeszcze jeden tom wierszy (2021), książki prozatorskie: Max z drugiej strony ulicy (2015), Jestem jak echo. Rok 1983 (2017), Dniewnik, czyli kronika niezapowiadanych śmierci (2016–2025), Pornografie (2026) oraz baśń dla dzieci i dorosłych Michaś i Księżyc (2019). Był twórcą koncepcji i przez wiele lat redaktorem naczelnym kwartalnika Instytutu Historii Sztuki Uniwersytetu Wrocławskiego „Quart”. Prezes wrocławskiego oddziału Stowarzyszenia Pisarzy Polskich i redaktor naczelny kwartalnika „Format Literacki”.

Krystyna Wołodźko-Stoga (ur. 1937) – absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1958) Od powstania zespołu Ponuraków należała do pierwszej grupy jego założycieli, aktorka w pierwszym i drugim spektaklu. W 1958 r. wraz z grupą 8 członków zespołu Ponuraków weszła do tworzonego Teatru Kalambur, gdzie była aktorką; pełniła też funkcję kierownika administracyjnego (1958–61). Występowała w 17 spektaklach tego teatru – ostatni występ w 1972 r. „W rytmie słońca”. Jednocześnie rozwijała się zawodowo: aplikacja sędziowska i egzamin 1966, egzamin radcowski 1968 i działalność społeczna w samorządzie radcowskim. Przez 4 kadencje była wybierana do Krajowej Rady Radców Prawnych, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Legislacyjnej (1991–2007); przez 32 lata prowadziła szkolenia na aplikacji radcowskiej i dla radców. Autorka i współautorka licznych publikacji prawniczych (m.in. „Zawód radcy prawnego”, 2012).

Michał Jędrzejewski (ur. 1934) – absolwent PWSSP we Wrocławiu, dyplomy: malarstwo 1958, architektura wnętrz 1960; od wiosny 1955 związany z zespołem STS Ponuracy; scenograf telewizyjny (główny scenograf o/TVP Wrocław w latach 1967–1979) i teatralny (autor i współautor scenografii dla Teatru Polskiego we Wrocławiu w latach 1980–1997 i in. teatrów we Wrocławiu, Łodzi, Warszawie, Sofii, Wałbrzychu, Jeleniej Górze, Zielonej Górze i Koszalinie); autor i współautor licznych wystaw (m.in. komisarz generalny wystawy „Wrocław ‘2000 – moje miasto”), autor ok. 60 plakatów i uczestnik Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Biennale Plakatu w Katowicach, wystaw malarstwa (m.in. Festiwali Malarstwa Polskiego w Szczecinie), wystaw Sztuka Projektowania w Warszawie, jak i wystaw indywidualnych m.in. w Muzeum Architektury we Wrocławiu (2024); autor i współautor kilku książek (m.in. „Listy” 2018, „Schody i przygody” 2021); profesor, dziekan i rektor 1984–1990 PWSSP/ASP we Wrocławiu, członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (1997–2001).

Książkę „Weseli Ponuracy” można zakupić w naszej księgarni internetowej. 

Zapraszamy na spotkanie autorskie z Leszkiem Pułką poświęcone jego najnowszej książce „Wejście obok”, wydanej nakładem OKiS we Wrocławiu. Spotkanie  odbędzie się 29 października 2026 r. o godz. 18:00 w Klubie Muzyki i Literatury, a poprowadzi je Henryk Koczan.

Spotkanie transmitowane online

Wejście obok Leszka Pułki, mistrza małych form narracyjnych, poety, profesora Uniwersytetu Wrocławskiego, przynosi zapisy z podróży, okruchy wspomnień, barwne anegdoty, reportaże i eseje, których przedmiot usytuowany jest – jak sam to metaforycznie ujmuje – „między codziennością a chmurą”, a jego swoistym credo jest „refleksyjne pisanie o życiu godziwym, ze szczerą miłością i tęsknotą za mądrością, która uchyla żądze i błahostki”.

Trochę na przekór „zwrotom ludowym” mamy oto autowizerunek polskiego inteligenta, wymazywanego w ostatnich dekadach ze zbiorowego portretu Polaków. Wstydzimy się poczucia własnego dobrostanu, jakby to był jakiś grzech. Polskie zgryzoty, wieczne narzekanie przesłaniają uroki życia. W Wejściu obok widzę łamanie polskich tabu, niektóre teksty można odebrać, choć nie wprost, wręcz jako obrazoburcze. Do całej palety polskich postaw dodaje nowy, rzadki odcień, który zabarwia, choćby tylko – nasze dobre sny.
z Posłowia Rocha Sulimy

Ach, potelepać się po Europie, naszej Europie, tak jak Leszek Pułka, już bez kompleksów, z poczuciem bycia u siebie. Opisać to potem z miłością, humorem, melancholią. Jak widać, i w podróżowaniu można być mistrzem.
Karol Maliszewski 

***

Przeczytałem książkę z prawdziwą przyjemnością. Polubiłem pierwszoosobowego narratora tych opowieści, a jeszcze bardziej M. Podoba mi się styl, opisy architektury i dzieł sztuki, odniesienia literackie, poczucie humoru, oblizywałem się, czytając o kulinarnych orgiach w Porto, Paryżu czy na Sardynii.
Jerzy Ilg

Podczas spotkania można będzie nabyć publikację.

Zapraszamy na wieczór  wokół  najnowszego tomu poetyckiego „Rodzi się wolnym” Leszka Budrewicza. W spotkaniu i panelu dyskusyjnym, które odbędą się 15 października o godz. 18:00 w Tajnych Kompletach, udział wezmą: Jolanta Piątek, Jarosław Broda, Leszek Pułka i Karol Maliszewski.

Przygoda z tomem „Rodzi się wolnym” Leszka Budrewicza rozpoczyna się od wspomnienia, które od pierwszych zdań wprowadza czytelnika w rzeczywistość przełomu lat osiemdziesiątych – pełną napięcia, niepewności i nieustannego przenikania się życia prywatnego z historią. Poeta oddaje głos pamięci. Szczególnej wymowy nabiera fakt, że słowa te Leszek Budrewicz wypowiedział, leżąc w szpitalnym łóżku. Ta okoliczność nadaje wspomnieniu dodatkową głębię i sprawia, że staje się ono nie tylko zwykłym zapisem, lecz także osobistym świadectwem człowieka spoglądającego na własne doświadczenia z perspektywy czasu: 2 lipca 1980 roku. Następnego dnia miałem stawić się w wojsku. Imprezka u Danki [Stołeckiej]. Wszyscy na kacu, a tu stuku puku. Wchodzi SB. I nagle sobie zdaję sprawę, że na wierzchu leży maszynopis mojego tomu wierszy. Kilkakrotnie upominał się o niego Wiktor Woroszylski. One były przygotowane, bo ktoś je miał zawieźć do Warszawy. I oczywiście bezpieka się tym zainteresowała. A ja, chyba jedyny raz w życiu, zrobiłem coś takiego, że powiedziałem: Dajcie spokój, to są tylko wiersze. Czułem, że to się rozsypie…

„Człowiek rodzi się wolnym, a umiera w kajdanach”. Sądziłem, że tak brzmi ta fraza z Rousseau. W Umowie społecznej brzmi to inaczej: „Człowiek rodzi się wolny, a wszędzie jest w okowach i jeden mniema, że jest panem innych, a sam jest większym niewolnikiem niż oni”. Pod takim filozoficznym patronatem rozwijał się talent Budrewicza. Koło historii toczy się od jednego wolnościowego zrywu (uświadomienia sobie istnienia kajdan) i jego krwawego stłumienia do następnych tego typu wydarzeń. Tyle w tych wierszach nazwisk i historycznych faktów („podobne historie zdarzały się”) związanych z okrucieństwem dyktatorów i nieustannym oporem jednostek ceniących nade wszystko wolność, porywających za sobą innych. To jest wartość, o którą trzeba się bić, siedzieć za nią w więzieniu, nawet oddać życie.

Z posłowia Karola Maliszewskiego

Krystyna Wołodźko-Stoga (ur. 1937) – absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1958) Od powstania zespołu Ponuraków należała do pierwszej grupy jego założycieli, aktorka w pierwszym i drugim spektaklu. W 1958 r. wraz z grupą 8 członków zespołu Ponuraków weszła do tworzonego Teatru Kalambur, gdzie była aktorką; pełniła też funkcję kierownika administracyjnego (1958–61). Występowała w 17 spektaklach tego teatru – ostatni występ w 1972 r. „W rytmie słońca”. Jednocześnie rozwijała się zawodowo: aplikacja sędziowska i egzamin 1966, egzamin radcowski 1968 i działalność społeczna w samorządzie radcowskim. Przez 4 kadencje była wybierana do Krajowej Rady Radców Prawnych, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Legislacyjnej (1991–2007); przez 32 lata prowadziła szkolenia na aplikacji radcowskiej i dla radców. Autorka i współautorka licznych publikacji prawniczych (m.in. „Zawód radcy prawnego”, 2012).

Michał Jędrzejewski (ur. 1934) – absolwent PWSSP we Wrocławiu, dyplomy: malarstwo 1958, architektura wnętrz 1960; od wiosny 1955 związany z zespołem STS Ponuracy; scenograf telewizyjny (główny scenograf o/TVP Wrocław w latach 1967–1979) i teatralny (autor i współautor scenografii dla Teatru Polskiego we Wrocławiu w latach 1980–1997 i in. teatrów we Wrocławiu, Łodzi, Warszawie, Sofii, Wałbrzychu, Jeleniej Górze, Zielonej Górze i Koszalinie); autor i współautor licznych wystaw (m.in. komisarz generalny wystawy „Wrocław ‘2000 – moje miasto”), autor ok. 60 plakatów i uczestnik Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Biennale Plakatu w Katowicach, wystaw malarstwa (m.in. Festiwali Malarstwa Polskiego w Szczecinie), wystaw Sztuka Projektowania w Warszawie, jak i wystaw indywidualnych m.in. w Muzeum Architektury we Wrocławiu (2024); autor i współautor kilku książek (m.in. „Listy” 2018, „Schody i przygody” 2021); profesor, dziekan i rektor 1984–1990 PWSSP/ASP we Wrocławiu, członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (1997–2001).

Książkę „Weseli Ponuracy” można zakupić w naszej księgarni internetowej. 

WSTĘP (fragment):

Do rąk Czytelników oddajmy książkę niezwykłą. Bowiem jej autorzy są niezwykłymi ludźmi. Ona – aktorka, znany radca prawny, wykładowca i autorka prawniczych książek i artykułów. On – wybitny scenograf teatralny i telewizyjny, artysta malarz. Obydwoje sercem i działalnością związani z Wrocławiem „od zawsze”. Po siedemdziesięciu latach postanowili utrwalić wspomnienia o czasach studenckich i wspólnych przedsięwzięciach. Początek ich edukacji akademickiej przypadł na lata pięćdziesiąte ubiegłego wieku – na schyłek najmroczniejszych lat stalinizmu. Kiedy to komuniści, drogą terroru, donosicielstwa i łamania charakterów chcieli zainstalować w Polsce na wzór ZSRR system polityczny. Młody odbiorca dziś nawet nie potrafi sobie wyobrazić, że wówczas za jakąś wypowiedź lub choćby grymas twarzy można było ponieść straszne konsekwencje. Oto jedna z wielu prawdziwych historii: we wspólnej celi na ul. Łąkowej – w piwnicach Urzędu Bezpieczeństwa we Wrocławiu – siedzieli przez kilka tygodni: jeden z najwybitniejszych antropologów wrocławskich rodem ze Lwowa i student ostatniego roku polonistyki uniwersyteckiej. Pierwszy za to, że miał głośno skrytykować niedorzeczności wygadywane przez marksistowską młodzież w czerwonych krawatach na jakimś kolejnym indoktrynującym zebraniu katedry, a drugi za to, że był członkiem zarządu samopomocowej studenckiej organizacji Bratniak, który władza likwidowała, zastępując ją na wzór radzieckiego Komsomołu – Związkiem Młodzieży Polskiej (ZMP). Obaj byli torturowani i poniżani jako wrogowie ludu. Po wyjściu z więzienia profesorowi odebrano katedrę i zabroniono uprawiania zawodu. Student był relegowany z uczelni z wilczym biletem.

PODZIĘKOWANIA:

Drodzy Czytelnicy,

Nasza książeczka nie powstałaby bez pomocy Przyjaciół, dla których wspomnienia z historii Wrocławia, zwłaszcza pierwszej dekady po wojnie, są tak jak nam bliskie. Szczególnie tematyka związana z kulturalnym rozwojem miasta, w tym fenomenu studenckich teatrów i ich oddziaływania na społeczność. Sam fakt opisywania okresu związanego z rozwojem kultury studenckiej w zrujnowanym wojną mieście na podstawie historii studenckiego teatrzyku PONURACY był dla nas fascynujący, ale upływ czasu – 70 lat, brak dokumentacji i fakt, że większość uczestników tej niewątpliwie interesującej przygody odeszła na zawsze…, stwarzał oczywiste naturalne problemy z wiernym odtworzeniem wydarzeń i atmosfery tamtych dni. Pomogli jak zwykle entuzjaści. W pierwszej kolejności Mecenasi, dzięki którym wspomnienia te ukazały się drukiem. Dlatego dziękujemy serdecznie Sławomirowi Piechocie. Także, za nieustanne wsparcie i pomoc w ustalaniu odległych faktów i związanej z tym dokumentacji, Halinie Litwiniec z Kalambura, i wszystkim procownikom archiwum, którzy z zakamarków zakurzonych regałów wydobyli cenne dokumenty. Dziękujemy naszym pracowitym korektorkom: Oldze Szelc i Lenie Kaletowej, które poprawiły nasze nieudolne teksty, a Lena napisała wprowadzenie, no i za cierpliwą i żmudną pracę Roberta Maniaka, który odnalazł cenne zdjęcia z tego okresu i skomponował je z rysunkami Michała.

Osobne podziękowania przekazujemy kierownictwu Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu: dyrektorowi Igorowi Wójcikowi za przychylność i życzliwość oraz Henrykowi Koczanowi za redakcję publikacji i jej finalny kształt edytorski. Dziękujemy Wszystkim Bezimiennym, którzy życzliwie trzymali za nas kciuki i wspierali nas swoją energią.

Krystyna Stoga i Michał Jędrzejewski

Wrocław, maj 2026

Krystyna Wołodźko-Stoga (ur. 1937) – absolwentka Wydziału Prawa Uniwersytetu Wrocławskiego (1958) Od powstania zespołu Ponuraków należała do pierwszej grupy jego założycieli, aktorka w pierwszym i drugim spektaklu. W 1958 r. wraz z grupą 8 członków zespołu Ponuraków weszła do tworzonego Teatru Kalambur, gdzie była aktorką; pełniła też funkcję kierownika administracyjnego (1958–61). Występowała w 17 spektaklach tego teatru – ostatni występ w 1972 r. „W rytmie słońca”. Jednocześnie rozwijała się zawodowo: aplikacja sędziowska i egzamin 1966, egzamin radcowski 1968 i działalność społeczna w samorządzie radcowskim. Przez 4 kadencje była wybierana do Krajowej Rady Radców Prawnych, gdzie pełniła funkcję przewodniczącej Komisji Legislacyjnej (1991–2007); przez 32 lata prowadziła szkolenia na aplikacji radcowskiej i dla radców. Autorka i współautorka licznych publikacji prawniczych (m.in. „Zawód radcy prawnego”, 2012).

Michał Jędrzejewski (ur. 1934) – absolwent PWSSP we Wrocławiu, dyplomy: malarstwo 1958, architektura wnętrz 1960; od wiosny 1955 związany z zespołem STS Ponuracy; scenograf telewizyjny (główny scenograf o/TVP Wrocław w latach 1967–1979) i teatralny (autor i współautor scenografii dla Teatru Polskiego we Wrocławiu w latach 1980–1997 i in. teatrów we Wrocławiu, Łodzi, Warszawie, Sofii, Wałbrzychu, Jeleniej Górze, Zielonej Górze i Koszalinie); autor i współautor licznych wystaw (m.in. komisarz generalny wystawy „Wrocław ‘2000 – moje miasto”), autor ok. 60 plakatów i uczestnik Międzynarodowego Biennale Plakatu oraz Biennale Plakatu w Katowicach, wystaw malarstwa (m.in. Festiwali Malarstwa Polskiego w Szczecinie), wystaw Sztuka Projektowania w Warszawie, jak i wystaw indywidualnych m.in. w Muzeum Architektury we Wrocławiu (2024); autor i współautor kilku książek (m.in. „Listy” 2018, „Schody i przygody” 2021); profesor, dziekan i rektor 1984–1990 PWSSP/ASP we Wrocławiu, członek Rady Wyższego Szkolnictwa Artystycznego (1997–2001).

Kupując to wydawnictwo możesz otrzymać nieodpłatnie wybrane pozycje z naszej księgarni. Sprawdź w wyszukiwarce (u góry strony) kategorię Gratis.

Redakcja: Henryk Koczan

Korekta: Aleksandra Zoń

Projekt okładki i ilustracje: Michał Jędrzejewski

Opracowanie graf., DTP: Robert Maniak, Henryk Koczan

Wydawca: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Druk i oprawa: I-BiS s. c.

ISBN 978-83-68532-26-5

Format:  21,5 x 21,7cm | liczba stron: 84 | oprawa: twarda

Nakład: 200 egz.

Język: polski

© 2026 Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu

© 2026 Krystyna Stoga, Michał Jędrzejewski

Wszelkie prawa zastrzeżone

Dofinansowano ze środków budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Cena: 32 zł + koszt wysyłki

Książkę można zamówić w sklepie internetowym: www.sklep.okis.pl

Kupując to wydawnictwo możesz otrzymać nieodpłatnie wybrane pozycje z naszej księgarni. Sprawdź w wyszukiwarce (u góry strony) kategorię Gratis.