OKiS » Jerzy Grzegorzewski: Stare dekoracje realne i wirtualne

Z przykrością informujemy, że wykład został odwołany.
Miał to być ostatni wykład w ramach Otwartego Uniwersytetu Poszukiwań w tym sezonie,
ale bądźcie czujni – niebawem zaprosimy was na konferencję podsumowującą kurs.

O Jerzym Grzegorzewskim mówiono, że zajmował się iluzją czasu psychicznego. Jego bohaterowie zwykle nie mogli przekroczyć jakiegoś progu, gubili się w świecie pełnym niespójnych struktur. W rezultacie przedstawiał życie jako coś dziwnego, co może nawet dzieje się bez naszego udziału. W działaniu scenograficznym korzystał często z mechanizmów o z góry zaprogramowanych czynnościach. Używał kurtyny jako nieznanego, nieodwołalnego mechanizmu.

Sala Teatru Polskiego we Wrocławiu w końcu lat siedemdziesiątych była bardzo obszerna, z dwoma piętrami amfiteatralnych balkonów. W „Śmierci w starych dekoracjach” według opowiadania Tadeusza Różewicza (prem. 19 maja 1978) z początku reżyser chciał urządzić na scenie teatralny Rzym, a kiedy to nie wychodziło, postanowił odwrócić konwencjonalny układ: widzowie zasiedli na scenie, a akcja toczyła się na całej widowni i dwóch piętrach balkonów. Przestrzeń sali stała się ruinami Koloseum. Rozdwoił także postać główną na Bohatera i Sobowtóra, jakby na „duszę” i „ciało”, a ich konfrontacja następowała w budowaniu zmiennych dystansów między wielką widownią a balkonem. Kapryśną zmienność miał też filmowy montażu wraz z dyslokacją postaci.

Ten świat miał coś z semiozy cyberkultury. Postacie żyły w zmiennych wizualizacjach wrażliwości. W ich licznych translokacjach, nomadyczności, bezdomności, alienacji, reżyser liczył na nawigację i aktywność percepcyjną odbiorcy. Oczekiwał, że widz sam zaktualizuje rzeczywistość teatru na granicy realnego i wirtualnego.

Małgorzata Dziewulska jest autorką licznych publikacji o inscenizacji współczesnej oraz książek „Teatr zdradzonego przymierza” (Warszawa 1985), „Artyści i pielgrzymi” (Wrocław 1995), „Inna obecność” (Warszawa 2009). Była współzałożycielką Puławskiego Studia Teatralnego, współpracowała z Teatrem Laboratorium Jerzego Grotowskiego, wykładała w Zakładzie Teatru i Dramatu Uniwersytetu Jagiellońskiego, realizowała spektakle operowe. W latach dziewięćdziesiątych w kierownictwie literackim Starego Teatru w Krakowie, w okresie dyrekcji Jerzego Grzegorzewskiego kierowniczka literacka Teatru Narodowego w Warszawie. W Instytucie Teatralnym prowadziła autorskie seminaria „Profecja i promocja” oraz „Pracownia Kantorowska”. Jest nauczycielem akademickim na Wydziale Reżyserii Akademii Teatralnej, bierze udział w międzynarodowym projekcie „Odzyskana Awangarda” w Instytucie Teatralnym.

Bilety: bezpłatne wejściówki do pobrania tutaj

Pobierz „Oświadczenie dotyczące stanu zdrowia” przed udziałem w wydarzeniu Instytutu Grotowskiego i zapoznaj się z „Regulaminem uczestnictwa w wydarzeniach organizowanych przez Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu”.

Więcej informacji na temat wykładu na stronie www.grotowski-institute.pl

„Śmierć w starych dekoracjach” Grzegorzewskiego
14 maja 2022, 17.00, Instytut Grotowskiego, Czytelnia im. Ludwika Flaszena
Warsztaty Roberta Rumasa z grupą roboczą poświęcone próbom rekonstrukcji inscenizacji „Śmierci w starych dekoracjach” Tadeusza Różewicza stworzonej przez Jerzego Grzegorzewskiego na scenie Teatru Polskiego we Wrocławiu (prem. 19 maja 1978)

Otwarty Uniwersytet Poszukiwań

Otwarty Uniwersytet Poszukiwań (OUP) to program regularnych spotkań o charakterze wykładów i warsztatów odbywających się w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu, adresowanych do wszystkich zainteresowanych poruszaną w ich trakcie tematyką, a w sposób szczególny do studentów uczelni wyższych Wrocławia i innych polskich ośrodków akademickich.

Więcej informacji na temat Otwartego Uniwersytetu Poszukiwań na stronie www.grotowski-institute.pl

Tu zaszła zmiana w scenach… Polska scenografia teatralna XX wieku

Kurs wiodący Otwartego Uniwersytetu Poszukiwań (OUP) w sezonie 2021/2022 poświęcony jest scenografii – jednej z najdynamiczniej i najciekawiej rozwijających się w Polsce sztuk teatralnych, w ewolucji której odbijają się także zmiany zachodzące w rozumieniu miejsca człowieka w świecie, w kulturze, życiu społecznym. W cyklu wykładów i warsztatów zaprezentowane zostaną i przeanalizowane wybrane dokonania polskich artystów teatru, którzy pracując w dziedzinie scenografii, poszerzali jej rozumienie i sposoby praktykowania, odchodząc od „dekoracji” ku sztuce kształtowania przestrzeni i jej dramaturgii. Poprzez namysł nad tymi dokonaniami będziemy dążyć do refleksji nad scenografią jako pojęciem i praktyką, do przemyślenia zmian, jakie zaszły w sposobach kształtowania przestrzeni (nie tylko teatralnej), a przez to też do odsłonięcia ewolucji w postrzeganiu miejsca człowieka w otaczających go mikro- i makroświecie.

Punktem wyjścia dla cyklu jest realizowany w latach 2017–2020 projekt badawczy „Zmiana ustawienia. Polska scenografia teatralna i społeczna XX i XXI wieku”, którego zwieńczenie stanowi trzytomowa publikacja pod tym samym tytułem, opublikowana w roku 2020 pod redakcją Doroty Buchwald i Dariusza Kosińskiego. Jej trzeci tom wypełnia w większości reinscenizacja wystawy „Zmiana ustawienia”, która odbyła się na przełomie 2019–2020 roku w Zachęcie – Narodowej Galerii Sztuki, a której kuratorem był Robert Rumas. To właśnie trio badawczo-artystyczne będzie sprawowało opiekę programową nad całością kursu.

Więcej informacji na temat Kursu wiodącego 2021/2022 Otwartego Uniwersytetu Poszukiwań na stronie www.grotowski-institute.pl