Mariusz Łabiński, Igor Wójcik – wystawy indywidualne w Muzeum Szkła we Lwowie

Dwie wystawy indywidualne prezentowane w Muzeum Szkła we Lwowie są niezwykle ciekawym wydarzeniem artystycznym, zarówno ze względu na eksponowane obiekty, jak i możliwość zaprezentowania sylwetek znanych i cenionych polskich twórców: Igora Wójcika i Mariusza Łabińskiego. Artyści ci działania twórcze związali z trudnym i szlachetnym medium – szkłem. Obaj są absolwentami wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych i od początku swej działalności artystyczno-zawodowej wykazują zaangażowanie w różnych obszarach aktywności (często instytucjonalnej), promując wrocławską i dolnośląską kulturę i sztukę. Zaprezentowane na wystawie dzieła to fragment bogatej i zróżnicowanej twórczości obu wrocławskich artystów, stanowią zachętę do odkrywania ich twórczych działań, a zarazem poznania unikatowego polskiego szkła artystycznego.

Kuratorzy wystaw:
Mykhailo Bokotei (UA)
Mariusz Łabiński (PL)
Igor Wójcik (PL)

Mariusz Łabiński swoje zainteresowania artystyczne rozwijał w pracowni Projektowania Szkła, pod kierunkiem wybitnych pedagogów, profesorów Zbigniewa Horbowego i Małgorzaty Dajewskiej. Od początku fascynowała go zimna obróbka szkła (głównie optycznego), z którego tworzył swoje przestrzenne artefakty. W unikatowych, hutniczych technikach formowania szkła na gorąco (z elementami szlifu) projektant tworzy wyrafinowane, zdecydowane w formie autorskie serie szkła użytkowego, z których najbardziej znany jest zestaw kieliszków „Wściekły Pies” i pogodne, ekspresyjne kolorystycznie naczynia, nazywane Karafami Kandinsky’ego. Artysta często wyraża się humorem, hiperbolą, kontekstualną grą, unikając przy tym zarówno intelektualnej pozy, jak i dosłowności. Jego projekty są niezwykle odważne, nieraz na tyle niespotykane, że aż prekursorskie. Równoległym obszarem twórczych działań artysty są abstrakcyjne szklane rzeźby. To w nich często – zgodnie z zamierzeniem twórcy – odbijają się zmultiplikowane widoki realnego świata, których postrzeganie zależy od sposobu i miejsca ekspozycji prac, gry świateł, a także od widzów, ów realny i ten przekształcony w dziele świat kontemplujących. W seriach „Otoczaki” czy „Stabilność” artysta, poprzez powtarzalność formy (m.in. ponacinane w szklanej bryle pierścieniowate wgłębienia), wzmacnia efekt zmienności odbić. Zmultiplikowane, zniekształcone odbicia ulotnych widoków rzeczywistości obserwować można również w dwudziestu jeden ciemnych kulach (realizacja „Oczy czarne”).

Szklane obiekty Łabińskiego są zaproszeniem widzów do rozmowy nie tylko o konkretnych pracach, ale również o samym akcie twórczym; sam artysta niejednokrotnie podkreślał, że abstrakcyjna forma jego rzeźb stanowi zapis i przekaz emocji, towarzyszących artystycznemu działaniu. Warto zauważyć, że Mariusz Łabiński – którego twórczość cechuje znajomość wybranych technologii i specyfiki zastosowanych materiałów – w swych szklanych obiektach wyraża przede wszystkim emocjonalną percepcję świata.

Mariusz Łabiński od ukończenia studiów w 1993 związany jest zawodowo z ASP, gdzie pełnił funkcję kierownika Katedry Szkła. Przy jego znaczącym udziale została uruchomiona na wrocławskiej uczelni świetnie wyposażona huta szkła. We współpracy z Igorem Wójcikiem zapoczątkował w 2008 cykliczny – cieszący się dużym zainteresowaniem – międzynarodowy projekt artystyczny e-Glass, który stanowi cenną płaszczyznę wymiany doświadczeń, a także kultywowania tradycji wytwarzania w szkle artystycznego i przemysłowego designu.

Igor Wójcik uzyskał dyplom z Projektowania Szkła i Malarstwa w 1993. Od początku jego prezentacje artystyczne cechuje intermedialność, jako że twórca konsekwentnie poszukując nowych estetycznych wartości. Poza malarstwem i szkłem ze swobodą posługuje się również innymi dyscyplinami i przynależnymi im środkami wyrazu plastycznego (takimi jak np. film, fotografia, działania z pogranicza happeningu i muzyki, instalacja, performance). Na początku lat 90. Wójcik zaczął realizować cykl obrazów i rysunków (nieco później również szklanych obiektów) „Machabiotylae”, których inspiracje stanowiły ówczesne odkrycia z zakresu mikro i makro przestrzeni oraz rozwój cyfrowych i cybernetycznych technologii, stwarzających nowe możliwości poznawcze i ogląd niewidocznych wcześniej dla ludzkiego oka struktur. Malarskie przedstawienia, jak i późniejsze ich realizacje w formie unikatowych, szklanych rzeźb, zdają się być artystycznym odwzorowaniem widoku realnie istniejącego (podpatrzonego w mikro czy makro rzeczywistości za pomocą choćby teleskopu Hubble’a, czy… wyobraźni twórcy). Według Wójcika bowiem akt twórczy jest kreowaniem rzeczywistości, nie tyle podpatrzonej w świecie zmysłowym, co w wynikającej ze sprawczej woli artysty, którego to postawa stanowić może przyczynek do rozpraw o wiedzy i poznaniu. Prezentując swoje dzieła, będące realnymi widokami nieistniejącej (rzekomo) rzeczywistości, artysta podważa kategoryczność sądów o jedynym świecie i jedynym sposobie jego poznawania. Od 1993 Wójcik tworzy prezentacje zróżnicowanych formalnie obiektów (malarstwo, instalacje, szkło) pod nazwą „Postindustrium” (m.in. w 2015 r. wziął udział w wystawie „Wójcik Igor i inni – Postindustrium urojone”). Swoistym zmaganiem się z przeszłością, traumatycznymi przejawami aktualnej rzeczywistości, a także uzasadnionym lękiem o przyszłość jest realizowany od 2012 r. cykl „Artefakty idei”. Kruche jak kryształ szklane kości stają się – jak podkreśla ich twórca „symbolem śmierci, świadectwem ludobójstwa czy schyłku świata”. Uśmiechnięty demiurg, twórca niezwykłych „mechabiotylowych” tworów, zdaje się przypominać o nieuchronnym kresie każdego ze światów. W wieloznacznych i przejmujących w swym wyrazie szklanych formach z cyklu „Polisemie” artysta podejmuje dyskurs z bezwzględnością ideologicznych imperatywów, determinujących wszelki tzw. postępowy rozwój. Ważnym wyróżnikiem większości szklanych rzeźb Igora Wójcika – niezależnie od ich przesłania – jest elegancka, unikatowa forma oraz intensywne żywe kolory. Wszystkie zaś stworzone przez artystę artefakty zdają się tworzyć jeden spójny, dopełniający się świat.

Igor Wójcik od 2015 pełni funkcję dyrektora Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego. Od 2022 jest członkiem Rady Artystycznej Dolnośląskiego Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, od 2025 członkiem Wrocławskiej Rady Kultury. Jako radny Wrocławia jest przewodniczącym Komisji Kultury i Nauki, oraz wiceprzewodniczącym Komisji Kultury i Współpracy z Zagranicą. We współpracy z Mariuszem Łabińskim zapoczątkował w 2008 cykliczny – cieszący się dużym zainteresowaniem – międzynarodowy projekt artystyczny e-Glass, który stanowi cenną płaszczyznę wymiany doświadczeń, a także kultywowania tradycji wytwarzania w szkle artystycznego i przemysłowego designu.

Organizatorzy: 

Patronat honorowy:

Partnerzy: 

Patroni medialni: 

—————————————————————————————————————————————————————————————————————————————–

The two solo exhibitions presented at the Glass Museum in Lviv are an exceptionally interesting artistic event, not only because of the objects displayed, but also due to the opportunity to showcase the work of two renowned and respected Polish artists – Igor Wójcik and Mariusz Łabiński. These artists have devoted their artistic work to the challenging and noble medium of glass. Both are graduates of the Academy of Fine Arts in Wrocław, Poland, and from the outset of their artistic and professional careers, have demonstrated their commitment to various areas of activity (often institutional) that promote the culture and art of Wrocław and Lower Silesia. The works presented in the exhibition are a fragment of the rich and diverse oeuvre of both Wrocław-based artists. They can serve as an invitation to explore their creative endeavors and to learn more about Polish glassworks.

Exhibitions curators:
Mykhailo Bokotei (UA)
Mariusz Łabiński (PL)
Igor Wójcik (PL)

Mariusz Łabiński developed his artistic interests in the Glass Design Studio, under the guidance of distinguished teachers, Professors Zbigniew Horbowy and Małgorzata Dajewska. From the outset, he was fascinated by the cold processing of glass (primarily optical), from which he created his spatial artifacts. Using unique, hot-formed glassmaking techniques (often incorporating elements of cutting and polishing), the designer creates refined, formally distinctive series of functional glassware, the most famous of which are the „Mad Dog” set of glasses and the cheerful, colorfully expressive vessels known as “Kandinsky’s Carafes”.

The artist frequently employs humor, hyperbole, and contextual play, while avoiding both intellectual pretension and literalism. His designs are exceptionally bold, often so unusual as to be considered groundbreaking.

A parallel area of the artist’s creative work is in abstract glass sculptures. These often – as intended by the artist – reflect multiplied images of the real world, the perception of which depends on many factors. Factors such as the location and method of display as well as the play of light interact with the viewer’s own perception as they contemplate this real yet transformed world.

In the series „Pebbles” and „Stability,” the artist reinforces the effect of changing reflections through repeated forms, such as with ring-shaped recesses cut into solid glass. The multiplied, distorted reflections of fleeting moments of reality can also be seen in the twenty-one dark spheres of his piece „Black Eyes”.

Łabiński’s glass objects invite viewers to engage in a conversation, not only about specific works but also about the creative act itself. The artist himself has repeatedly emphasized that the abstract form of his sculptures is a record and expression of the emotions accompanying the creative process.

It is worth noting that Mariusz Łabiński – whose work reflects a vast knowledge of the technologies and the materials used – primarily expresses an emotional perception of the world in his glass objects.

Since graduating in 1993, Mariusz Łabiński has been professionally associated with the Academy of Fine Arts in Wrocław, where he served as Head of the Glass Department. With his significant involvement, a well-equipped glass studio was established at the Wrocław university.

In collaboration with Igor Wójcik in 2008, he initiated the cyclical and highly popular international artistic project e-Glass, which provides a valuable platform for the exchange of experiences and the cultivation of the tradition of producing artistic and industrial design in glass.

Igor Wójcik graduated with a degree in Glass Design and Painting in 1993. From the outset, his artistic presentations have been characterized by intermediality, as the artist consistently seeks new aesthetic values. In addition to painting and glass, he also freely employs other disciplines and their associated means of expression (such as film, photography, happenings and music, installation, and performance).

In the early 1990s, Wójcik began creating a series of paintings and drawings (and later also glass objects) titled „Mechabiotylae,” inspired by contemporary discoveries in the field of micro and macro spaces and the development of digital and cybernetic technologies that opened new cognitive possibilities and revealed structures previously invisible to the human eye. The painted representations, as well as their later incarnations in the form of unique glass sculptures, appear to be artistic interpretations of views of a truly existing – but previously unseen – reality (observed in micro or macro using, for example, the Hubble Telescope, or…the artist’s imagination).

For Wójcik, the creative act is the construction of a reality, not so much observed in the sensory world, but rather one resulting from the artist’s agency. The artist’s approach can contribute to discourses on knowledge and perception. By presenting his works – real views of a (supposedly) non-existent reality – the artist challenges the categorical nature of judgments about a single world and a single way of understanding it.

Since 1993, Wójcik has been creating presentations of formally diverse objects (paintings, installations, glass) under the name „Postindustrium” (including a 2015 exhibition, „Igor Wójcik and Others – Postindustrium Imagined”). The „Artifacts of Ideas” series, begun in 2012, is a unique struggle with the past, traumatic manifestations of current reality, and a justified fear of the future. Glass bones, fragile as crystal, become – as the artist emphasizes – „a symbol of death, a testament to genocide or the end of the world.” The smiling demiurge, creator of extraordinary „mechabiotyl” forms, seems to remind us of the inevitable end of each world.

In the ambiguous and poignant glass forms from the „Polysemes” series, the artist engages in a discourse with the ruthlessness of ideological imperatives that shape so-called progressive development. A key hallmark of most of Igor Wójcik’s glass sculptures – regardless of their message – is their elegant, unique form and the use of intense, vibrant colors. All the artifacts created by the artist seem to form a single, coherent and complementary world.

Since 2015, Igor Wójcik has served as director of the Center for Culture and Art in Wrocław – a cultural institution of the Lower Silesian Voivodeship. Since 2022, he has been a member of the Art Council of the Lower Silesian Society for the Promotion of Fine Arts, and since 2025, a member of the Wrocław Cultural Council. As a Wrocław City Councilor, he serves as Chair of the Committee for Culture and Science and Vice-Chair of the Committee for Promotion and International Cooperation.

In collaboration with Mariusz Łabiński in 2008, he initiated the cyclical and highly popular international artistic project e-Glass, which provides a valuable platform for exchanging experiences and cultivating the tradition of artistic and industrial glass design.

Organizers

Honorary Patronage

Partners

Media Patrons