Archiwa wrocławskiej awangardy

Opracowanie, konserwacja, udostępnienie materiałów oraz program edukacyjny

W 2025 roku Fundacja Arton zrealizowała projekt Archiwa wrocławskiej awangardy. Opracowanie, konserwacja, udostępnienie materiałów oraz program edukacyjny, który pozwolił opracować prywatne archiwum Barbary Kozłowskiej i Zbigniewa Makarewicza – unikatowy zbiór dokumentacji artystycznej, który był konsekwentnie budowany przez blisko pięć dekad. W ramach zadania została wykonana inwentaryzacja oraz przygotowane metadane i opisy, poddane konserwacji zachowawczej oraz przeprowadzano digitalizację. Efekty pracy zostaną udostępnione w ogólnodostępnej bazie Forgotten Heritage, a cyfrowe kopie zostaną również zabezpieczone w repozytorium Narodowego Archiwum Cyfrowego.

—
Partner projektu: Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego

—

Barbara Kozłowska (1940-2008) – artystka konceptualna, performerka, malarka, rzeźbiarka, poetka, twórczyni scenografii. Absolwentka Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, dyplom Malarstwo architektoniczne dla projektowanego gmachu Teatru Pantomimy w technice ceramicznej obroniła w 1965 roku. Uczestniczyła w przełomowych dla sztuki lat 70. wydarzeniach: Sympozjum Wrocław 70 i Zjeździe Marzycieli w Elblągu (1971). Zamieniła swoją pracownię we Wrocławiu w autorską galerię Babel (1972–1982) – niezależne autonomiczne miejsce spotkań artystów. Kozłowska często w swojej sztuce posługiwała się efemerycznymi, trudno dostrzegalnymi, bezinteresownymi gestami. Działania artystki przyjmowały zazwyczaj formę performance i ulotnych interwencji przestrzennych. Od 1970 roku realizowała projekt „Linia graniczna” odbywając podróże na Syberię, do Wielkiej Brytanii, na Maltę, do Włoch, Francji, Holandii, byłej Jugosławii, Niemiec i USA.

Zbigniew Makarewicz (1940) – rzeźbiarz, performer, twórca instalacji i działań z pogranicza sztuk wizualnych i teatru. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu, dyplom z rzeźby w pracowni Xawerego Dunikowskiego uzyskał w 1965 roku. Brał udział w niezależnych działaniach artystycznych lat 60. i 70., m.in. w pionierskich realizacjach performatywnych i instalacyjnych, takich jak Kompozycja Przestrzeni Emocjonalnej (1968). W latach 1978–1981 i 1989–1994 prowadził autorską Galerię „X” we Wrocławiu – niezależne miejsce dokumentacji i prezentacji sztuki współczesnej. W swojej twórczości łączy rzeźbę, instalację, happening i słowo, tworząc prace o procesualnym, wieloznacznym charakterze. W centrum jego zainteresowań znajduje się pojęcie „archeologii” – rozumianej jako praktyka odzyskiwania pamięci poprzez przedmiot. Od lat 60. konsekwentnie realizuje działania oparte na krytyce oficjalnych narracji i ironicznej dekonstrukcji języka kultury.