Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej

Katalog podsumowujący projekt Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum – unikatowe przedsięwzięcie w skali kraju i transeuropejskich kontaktów z zakresu sztuki szkła na płaszczyźnie edukacyjnej, twórczej i wymiany nowych technologii artystycznych oraz kultywowania regionalnego dziedzictwa kulturalnego.
Wydarzenie zrealizowane zostało w 2021 roku ramach e-Glass Festival. Przewodnim tematem działań były poszukiwania zbieżności i rozbieżności między tradycyjnym rozumieniem i realizacją sztuki a nowoczesnymi działaniami z zakresu szkła artystycznego i użytkowego.

Redakcja: Edyta Patro
Teksty: Andrzej Mazur, Edyta Patro, Igor Wójcik
Tłumaczenie: Karol Waniek
Korekta tekstów w języku polskim: Maciej Szłapka
Korekta tekstów w języku angielskim: Christopher Smith
Na okładce: Witold Vito Wójcik, Bez tytułu, fot. Czesław Chwiszczuk
Fotografie: Pascal Chyba, Teresa Cukier, Natalia Dzidowska, Anna Hołowińska, Mariusz Łabiński, Sylwia Mazur, Dariusz Michalski, Katarzyna Pilic, Aleksandra Wątroba, Igor Wójcik
Projekt graficzny: Marek Rybicki

Wydawca:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego, Rynek-Ratusz 24


Druk:
  Drukarnia JAKS


ISBN: 978-83-67067-09-6

Format: 19 x 25 cm | liczba stron: 84 stron + okładka | oprawa: miękka
Język: polski, angielski

Cena: 20 zł + koszt wysyłki


DOSTĘPNA W SPRZEDAŻY

Książkę można zamówić w sklepie internetowym: www.sklep.okis.pl

 

 

Projekt jest dofinansowany z budżetu  Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

Zdjęcia z wystawy Zdzisława Jurkiewicza „Die Sonne in der Küche”

26 maja 2022 roku otworzyliśmy w galerii TOP w Berlinie pierwszą niemiecką ekspozycję prac Zdzisława Jurkiewicza.

Dziękujemy za tak duże zainteresowanie ekspozycją i Waszą obecność. Wystawa ta, której kuratorką jest dr Marika Kuźmicz, potrwa do 7 czerwca, a dostępna jest codziennie od 17:00 do 20:00.
Partnerem wystawy jest Polnisches Institut Berlin. Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego i z środków Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z otwarcia wystawy oraz fotodokumentacji, której autorem jest Max Grosser.

Więcej o wystawie: LINK

Fotodokumentacja

Fotorelacja z wystawy

 

(więcej…)

Wystawa: Zdzisław Jurkiewicz.
„Die Sonne in der Küche”

↓↓ English, Deutsch ↓↓

Zdzisław Jurkiewicz od 1964 r. mieszkał i pracował w niewielkim mieszkaniu przy ul. Łaciarskiej we Wrocławiu. To właśnie ono było figurą łączącą ze sobą poszczególne aspekty twórczości artysty, a nawet czymś więcej: centralnym punktem, w którym przecinały się liczne, zajmujące go i inspirujące sprawy i wątki. To tam powstały wszystkie prace, które można zobaczyć na wystawie: obiekty i zdjęcia, ale mowa tu oczywiście o czymś znacznie więcej niż tylko tradycyjnie rozumiana rola i funkcja pracowni artystycznej, nie chodzi także o genius loci. W latach 70. mieszkanie stało się wręcz swoistą kapsułą-laboratorium i ogrodem botanicznym jednocześnie. Jurkiewicz prowadził z okna swojego pokoju obserwacje astronomiczne. W tym samym czasie w małej kuchni zastawił swoistą „pułapkę” na słońce i stworzył jej fotograficzny zapis. Tak powstała praca Słońce 1.VII.1972 (1972) – na sekwencji czarno-białych zdjęć widzimy słoneczną tarczę na kuchennej ścianie w otoczeniu zwykłych przedmiotów, naczyń, szczypiorku w słoiku. Jest to zarówno jedna z najważniejszych prac artysty, jak i kluczowa praca na wystawie, ponieważ świetnie ukazuje to, w jaki sposób w pracach Jurkiewicza dochodziło do spotkania tego co odległe, nieosiągalne, z tym co bliskie, codzienne, zwykłe.

Ta strategia, którą artysta przyjął ponad 50 lat temu, oparłszy swoją twórczości na mikro- i makro-obserwacjach codzienności we wszystkich jej przejawach czynionych w przestrzeni swojego mieszkania, w szczególny sposób rezonuje z globalną sytuacją, w jakiej znaleźliśmy się wszyscy w związku z pandemią, która rozpoczęła się na początku 2020 roku i trwa nadal. Od kilkunastu miesięcy „zostajemy w domu” w myśl popularnego na początku pandemii hasła z mediów społecznościowych. Skończyły się nasze nie tak dawne podróże odbywane z łatwością w ciągu pół doby na inny kontynent, na drugi koniec świata. Dlatego właśnie postawa i działalność Jurkiewicza, łącząca obie sfery życia: prywatność i twórczość, oparta na otwarciu na rzeczywistość i jej uważne kontemplacyjne obserwowanie, oparta na ciekawości i chęci poznania, która może zostać zaspokojona tu i teraz, w każdym miejscu, w którym się znajdujemy, bez konieczności odbywania podróży na inny kontynent bądź na inną planetę, jest tak aktualna.

Kuratorka: dr Marika Kuźmicz


Seit 1964 lebte und arbeitete Zdzisław Jurkiewicz in einer kleinen Wohnung in der Łaciarska-Straße in Wrocław und es war eine Figur, die verschiedene Aspekte des Werkes des Künstlers miteinander verband, und noch etwas mehr: sie war ein Zentralpunkt, an dem sich alle für ihn interessanten, so zahlreichen Themen und Motive, kreuzten. In dieser Wohnung in der Łaciarska-Straße entstanden alle Kunstwerke, die man in der Ausstellung sehen konnte: Objekte, Gemälde und Fotografien. Natürlich diese Wohnung geht weit über die traditionell verstandene Rolle und Funktion eines Kunstateliers hinaus, dabei geht es auch nicht nur um den genius loci. So wurde die Wohnung von Jurkiewicz in den 70er Jahren auch zu einer Art Beobachtungskapsel, einem Labor und einem botanischen Garten zugleich. Jurkiewicz führte von seinem Zimmerfenster aus astronomische Beobachtungen durch. Gleichzeitig stellte in seiner Küche eine Art Sonnenfalle auf und hielt sie fotografisch fest. So ist das Kunstwerk Słońce 1.VII.1972 (1972) entstanden – in einer Folge von Schwarz-Weiß-Fotografien sehen wir eine Sonnenscheibe an einer Küchenwand, umgeben von gewöhnlichen Gegenständen, Geschirr, Schnittlauch in einem Glas. Es ist sowohl eines der wichtigsten Werke des Künstlers als auch das Schlüsselwerk der Ausstellung, weil es perfekt zeigt, wie in Jurkiewiczs Werken das Ferne, das Unerreichbare mit dem Nahen, dem Alltäglichen, dem Gewöhnlichen zusammenkam.

Jurkiewiczs Strategie, die er vor mehr als 50 Jahren angenommen hatte – indem er sein Werk auf Mikro- und Makrobeobachtungen des alltäglichen Lebens in all seinen Erscheinungsformen angesiedelte, die er in seiner Wohnung durchgeführt hatte – schwingt in besonderer Weise in der globalen Situation mit, in der wir uns alle aufgrund der Pandemie befinden, die Anfang 2020 begann und immer noch andauert. Seit mehreren Monaten „bleiben wir zu Hause”, wie ein zu Beginn der Pandemie beliebter Slogan in den sozialen Medien lautete. Vorbei sind unsere noch gar nicht so lange zurückliegenden Reisen zu einem anderen Kontinent, an ein anderes Ende der Welt, die leicht in einem halben Tag zu bewältigen waren. Gerade deshalb sind Jurkiewiczs Haltung und sein Wirken, die das Private und das Schöpferische verbinden, und auf der Offenheit gegenüber der Realität und ihrer aufmerksamen, kontemplativen Beobachtung, auf Neugier und dem Verlangen nach Wissen basieren, das hier und jetzt erfüllt werden kann, egal wo wir uns gerade befinden, ohne auf einen anderen Kontinent oder einen anderen Planeten reisen zu müssen, heute so aktuell sind.

Kuratorin: Dr. Marika Kuźmicz


In 1964 Zdzisław Jurkiewicz moved to a small flat in Łaciarska Street in Wrocław, which would become the figure connecting the various aspects of his artistic work, and more – a point of intersection of all the numerous matters and issues that he found interesting. It was there that all the works featured at the exhibition at Wrocław Contemporary Museum were created: objects, paintings, photographs, but the role and function of the flat far exceeded the traditionally understood art studio; it was not about genius loci either. In the 1970s, the flat became a kind of lab-capsule and a botanical garden in one. Jurkiewicz conducted astronomical observations from the window of his room. At the same time, he set a kind of “trap” for the Sun in his kitchen and created a photographic record of it. This is how the work The Sun 1.VII.1972 (1972) was made – a sequence of black-and-white photographs shows the solar disk moving across the kitchen wall amidst ordinary objects, dishes, chives in a jar. It is one of Jurkiewicz’s seminal works and a key element of the exhibition, which perfectly illustrates his ability to combine what is distant and unattainable with that which is close, mundane, ordinary.

The existential and artistic strategy adopted by Jurkiewicz over 50 years ago – based on micro- and macro-observations of all manifestations of everyday reality made from the space of his flat – resonates in a special way with the global situation in which we have all ended up due to the pandemic that started in early 2020 and still continues. We have been living in „lockdown” for over a year. The time of leisure travel, when we could visit another continent after a few hours’ flight, is over. At the same time, however, his attitude – based on connecting private life and creative work through openness to reality, careful contemplation of the world, curiosity and the desire to know more about it, which can be satisfied here and now, without having to travel to another continent or planet – remains extremely timely and egalitarian.

Curator: Marika Kuźmicz, PhD.

 

 

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z otwarcia wystawy „Die Sonne in der Küche”, które odbyło się 26 maja 2022 w Berlinie. Fotorelacja z otwarcia wystawy „Zdzisław Jurkiewicz. Die Sonne in der Küche””

 

 

Zdzisław Jurkiewicz. Die Sonne in der Küche

Wystawa Transgresje e-Glass Festival

Wystawa powarsztatowa
Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej

Centrum Dziedzictwa Szkła w Krośnie
Piwnice Przedprożne, Rynek
Wernisaż: 18 lutego 2022, godz. 17.30
Wystawa: 18 lutego – 30 czerwca 2022

(więcej…)

Fotorelacja z wystawy Tomasza Domańskiego Pomniki Czasu w Kühlhaus Görlitz

TOMASZ DOMAŃSKI
POMNIKI CZASU
/ dokument

kuehlhaus-goerlitz.de

fot.: Tomasz Domański

 

Więcej informacji o wystawie na stronie www.okis.pl

Fotorelacja z wernisażu wystawy Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej

Fotorelacja z wernisażu wystawy „Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej”
w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze

(więcej…)

Wystawa Transgresje e-Glass Festival

Wystawa powarsztatowa
Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej

Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze
ul. Jana Matejki 28
wernisaż: 21 grudnia, godzina 16.00

 

Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum to unikatowe przedsięwzięcie w skali kraju i transeuropejskich kontaktów z zakresu sztuki szkła na płaszczyźnie edukacyjnej, twórczej i wymiany nowych technologii artystycznych oraz kultywowania regionalnego dziedzictwa kulturalnego. Wydarzenie zrealizowane zostało w ramach e-Glass Festival. Przewodnim tematem tegorocznych działań były poszukiwania zbieżności i rozbieżności między tradycyjnym rozumieniem i realizacją sztuki a nowoczesnymi działaniami z zakresu szkła artystycznego i użytkowego. W tym roku program zrealizowany został przy udziale artystów reprezentujących 3 kraje Grupy Wyszehradzkiej: Polskę, Czechy i Słowację.

Artyści:
Jakub Berdych Karpelis (CZ)
Jakub Berdych jr (CZ)
Joanna Bujak (PL)
Teresa Cukier (PL)
Natalia Dzidowska (PL)
Katarzyna Harasym (PL)
Anna Hołowińska (PL)
ILLOLA – Patrik Illo (SK), Aleksandra Stencel (PL)
Mariusz Łabiński (PL)
Emilia Marcjasz (PL)
Katarzyna Pilic (PL)
Diana Szydłowska (PL)
Aleksandra Wątroba (PL)
Igor Wójcik (PL)
Witold Vito Wójcik (USA)

Kurator wystawy:
Mariusz Łabiński (PL)

W trosce o bezpieczeństwo uczestników Festiwalu, wydarzenia będą odbywać się zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.

 

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z wernisażu wystawy Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej Oglądaj

 

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Dofinansowano ze środków Fundacji Agencji Rozwoju Przemysłu

Organizator:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Współorganizatorzy
:
Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego,
Dolnośląska Fundacja Rozwoju Regionalnego

Partnerzy:
Stacja Turystyczna ORLE
Towarzystwo Izerskie
Solidarność Polsko-Czesko-Słowacka
Interferie Sport Hotel Bornit

Patronat honorowy:
Marszałek Województwa Dolnośląskiego – Cezary Przybylski

Patroni medialni:
TVP Kultura, TVP3 Wrocław, Radio Wrocław, Radio Wrocław Kultura, Radio Ram

 

 

Tomasz Domański Pomniki Czasu / dokument

TOMASZ DOMAŃSKI
POMNIKI CZASU
/ dokument

Kühlhaus Görlitz
17-30.12.2021
kuehlhaus-goerlitz.de

Wystawa Tomasza Domańskiego Pomniki Czasu / dokument jest podsumowaniem realizowanego od 25 lat programu artysty, opartego na utopijnej próbie plastycznego zwizualizowania czasu, czyli tworzeniu sprzyjających warunków do umownej jego obserwacji. Jednym z głównych tematów wystawy jest wyjątkowe połączenie efemerycznego działania artystycznego z monumentalnymi i spektakularnymi instalacjami w przestrzeni publicznej.

Prace, które będzie można zobaczyć, powstały w wyniku fascynacji naturą oraz integralnie z nią związanymi procesami konstruowania formy i ich destrukcji. Tym, co zajmuje Tomasza Domańskiego, pisze Adam Sobota,  jest usytuowanie człowieka w obrębie natury i wobec innych ludzi. Jego dzieła mówią nam, że jednostka musi stale określać się wobec zjawisk, które rozwijają się w czasie i mogą być identyfikowane poprzez relacje współzależnych czynników. Zobaczymy przekrojowy pokaz magnum opus artysty, od wczesnych prac z początku lat dziewięćdziesiątych XX wieku aż po dzieła najnowsze, w tym projekty jeszcze niezrealizowane.

Tomasz Domański to badacz, obserwator. Jego widzenie wykracza poza utarte życiowo utensylia. On widzi na wskroś, napisała w publikacji Pomniki Czasu Sylwia Świsłocka-Karwot. I rzeczywiście, antycypowanie zjawiska topniejących lodowców na ogromną skalę w pracach z początku lat 90., np. Topnienie 1993 są dowodem na ogromną intuicję artysty.

Domański używa abstrakcyjnej formuły do przedstawienia swoich przemyśleń i przeczuć, by po chwili naprowadzić nas do sedna i istoty swojego działania. Gdy je odkrywamy, stajemy się odrobinę silniejsi w naszej prywatnej „bitwie” z czasem. Siła powodzenia tego programu artystycznego tkwi we wspólnym odczuwaniu czasu historycznego, nadbudowującego także nasze prywatne historie. W tym kontekście, nie bez znaczenia jest wiek artysty: młodość przypadająca na lata osiemdziesiąte aż po dojrzałą twórczość. To wspólna historia przemijania niezłomnie odradzająca się w strumieniu zdarzeń.

Kuratorki: Agnieszka Chodysz-Foryś, Beata Lubicka

Tomasz Domański
Urodził się w 1962 r. w Giżycku. Studiował w  Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, gdzie w 1993 r. uzyskał dyplom z rzeźby, a w 2003 r. obronił doktorat, którego przedmiotem była rzeźba efemeryczna jako monument relatywny.

Jest autorem rzeźb, instalacji, obiektów, performensów, rysunków i fotografii. Artysta pracuje przeważnie z naturalnymi materiałami: wodą, lodem, ogniem, drewnem, słomą, popiołem, metalem, wykorzystując właściwe im procesy.  Tworzy filmy i animacje jako integralne elementy wielu realizacji. W latach 1995-96, uzyskał stypendium Banaras Hindu University w Varanasi. Pięciokrotny stypendysta Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego oraz wielu fundacji i instytucji, m.in. dwukrotnie Pollock-Krasner z Nowego Jorku, Laurenz Foundation z Bazylei, Montag Stiftung Bildende Kunst z Bonn, dwukrotnie UNESCO-Aschberg z Paryża, KulturKontakt z Wiednia, Adolpha i Esthery Gottlieb z Nowego Jorku. W 1997 nominowany przez Mariusza Hermansdorfera, byłego dyrektora Muzeum Narodowego we Wrocławiu, do Paszportów „Polityki”. W tym samym roku reprezentował Polskę na IX Triennale Sztuki w New Delhi. Swoje projekty i wystawy realizował m.in. w Polsce, Niemczech, Francji, Luksemburgu, Irlandii, Norwegii, Szwecji, USA, Kanadzie, na Alasce, w Hong Kongu czy Korei. Prace Tomasza Domańskiego znajdują się m.in. w kolekcjach takich instytucji jak: Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych we Wrocławiu, Muzeum Narodowe we Wrocławiu, MWW Muzeum Współczesne Wrocław, Centrum Rzeźby Polskiej w Orońsku. Brał udział w pięćdziesięciu wystawach indywidualnych i ponad stu zbiorowych.
Od 2002 roku we wsi Komorowice na Dolnym Śląsku realizuje projekt symbiotycznego ogrodu rzeźb czyli
WIEŻOGRÓD / TowerTopia.

 

 

Organizatorzy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Kühlhaus Görlitz
Muzeum Śląskie w Görlitz

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych oraz z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Wystawie towarzyszy monograficzna książka Tomasza Domańskiego „Pomniki Czasu”, która wydana została w 2018 roku przez Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu. Strefa Kultury Wrocław była Partnerem Wydawniczym Książki w ramach Wrocławskiego Programu Wydawniczego. Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury oraz z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

 

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z wystawy Tomasza Domańskiego Pomniki Czasu w Kühlhaus Görlitz Oglądaj

 

 

 

TOMASZ DOMAŃSKI
MONUMENTS OF TIME
/ documentary

Kühlhaus Görlitz
17-30.12.2021
kuehlhaus-goerlitz.de

Tomasz Domański’s exhibition is a recapitulation of the artist’s programme which has been going on for the last 25 years, constituting a utopian venture undertaken to give artistic visualisation to time, or to create conditions favourable for arbitrary observation of it. An important focus of the show is the unique combination of ephemeral artistic actions and monumental spectacular installations in public space.

Exhibited works have been inspired by nature and processes integral to it of constructing and destructing form. What Tomasz Domański is interested in, writes Adam Sobota, is the situation of humans within nature and towards other people. His pieces show us that the individual being has to continually define themselves in relation to phenomena that develop in time and can be identified through relations of interdependent factors. We will get a chance to see an overview of the artist’s magnum opus, from early works created in the early 1990s to latest pieces, including projects to be yet carried out.

Tomasz Domański is a researcher, an observer. His seeing goes beyond life’s petty utensils. He sees throughout, wrote Sylwia Świsłocka-Karwot in the book Monuments of Time. Indeed, anticipating the massive melting of glaciers, works from the early 1990s such as, for instance, Melting (1993), testify to the artist’s infallible intuition.

Domański employs an abstract formula to show his reflections and premonitions, to take us straight to the point of his actions. As we discover them, we become slightly stronger in our private ‘struggle’ against time. The force of this artistic programme comes from the shared experience of historical time, adding to our private histories. Within this context, the artist’s age is meaningful: his youth in the 1980s, and on to mature output. The common history of passing, endlessly recurring in the stream of events

Curators: Agnieszka Chodysz-Foryś, Beata Lubicka

Tomasz Domański
Born 1962 in Giżycko. He studied at the Academy of Fine Arts in Wrocław, obtaining his diploma in sculpture in 1993, and his PhD on ephemeral sculpture as a relative monument in 2003.
He creates sculptures, installations, objects, performance acts, drawings and photographs. Domański mostly uses natural materials: water, ice, fire, wood, hay, ash or metal, basing on the processes they are naturally part of. Numerous works feature films and animations. Having received a grant, he stayed at the Banaras Hindu University in Varanasi in 1995-96. He was also awarded grants from the Minister of Culture and National Heritage five times, as well as from many other foundations and institutions, including the Pollock-Krasner Foundation in New York (twice), the Laurenz Foundation in Basel, the Montag Stiftung Bildende Kunst in Bonn, UNESCO-Aschberg in Paris (twice), KulturKontakt in Vienna, and the Adolph and Esther Gottlieb Foundation in New York. In 1997 he was nominated by Mariusz Hermansdorfer, the former director of the National Museum in Wrocław, for the Paszport “Polityki” award. Domański represented Poland at the Ninth Art Triennale in New Delhi the same year. He has staged projects and exhibitions in Poland, Germany, France, Luxemburg, Ireland, Norway, Sweden, the United States, Canada, Alaska, Hongkong and Korea, amongst others. Tomasz Domański’s works can be found in many collections, including the Dolnośląskie Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych in Wrocław, National Museum in Wrocław, Wrocław Contemporary Museum, Centre of Polish Sculpture in Orońsko. His creative output has been presented at 50 solo and over 100 group shows.
Since 2002, he has been carrying out a project of a symbiotic garden of sculpture – WIEŻOGRÓD / TowerTopia in the village of Komornice in Lower Silesia.

Organised by:
Culture and Art Centre in Wroclaw – Cultural Institution by the Government of the Lower Silesian Region
Kühlhaus Görlitz
Silesian Museum in Görlitz

Co-financed by the Ministry of Culture and National Heritage from the Fund for the Promotion of Culture, obtained from subsidies established in the games covered by the State monopoly, in accordance with Article 80 paragraph 1 of the Act of 19 November 2009 on gambling games and from the Budget of the Lower Silesia Region.

Both exhibitions are accompanied by Tomasz Domański’s monographic book „Monuments of Time”, published in 2018 by the Art and Culture Centre in Wrocław. Wrocław Culture Zone is the Publishing Partner of the Book within the framework of the Wrocław Publication Programme. Subsidised by the Ministry of Culture and National Heritage from the Fund for the Promotion of Culture and the Lower Silesian Region

TOMASZ DOMAŃSKI
MONUMENTE DER ZEIT
/ dokumentieren

Kühlhaus Görlitz
17-30.12.2021
kuehlhaus-goerlitz.de

Die Ausstellung MONUMENTE DER ZEIT / Document von Tomasz Domański ist eine Zusammenfassung des 25-jährigen Programms des Künstlers, basierend auf einem utopischen Versuch, Zeit künstlerisch zu visualisieren, d. h. günstige Bedingungen für ihre vertragliche Beobachtung zu schaffen. Eines der Hauptthemen der Ausstellung ist die einzigartige Kombination ephemerer künstlerischer Tätigkeit mit monumentalen und spektakulären Installationen im öffentlichen Raum.

Die Werke, die zu sehen werden, sind aus der Faszination für die Natur und den damit verbundenen Prozessen der Konstruktion einer Form und ihrer Zerstörung entstanden. Was Tomasz Domański beschäftigt, schreibt Adam Sobota, ist die Positionierung des Menschen innerhalb der Natur und gegenüber anderen Menschen. Seine Werke sagen uns, dass sich ein Individuum ständig angesichts von Phänomenen definieren muss, die sich im Laufe der Zeit entwickeln und durch Beziehungen   voneinander abhängigen Faktoren identifiziert werden können. Wir sehen einen Querschnitt durch das Opus Magnum des Künstlers, von seinen frühen Werken der frühen 1990er Jahre bis zu den neuesten Arbeiten, einschließlich noch zu realisierender Projekte.

Tomasz Domański ist ein Forscher, ein Beobachter. Seine Vision geht über alltägliche Utensilien hinaus. Er sieht durch und durch, schrieb Sylwia Świsłocka-Karwot in der Publikation Monumente der Zeit. Und tatsächlich, das Phänomen der Gletscherschmelze im großen Stil in Werken Anfang der 90er Jahre, z.B. das Schmelzen, 1993, vorwegzunehmen, beweist die enorme Intuition des Künstlers.

Domański verwendet eine abstrakte Formel, um seine Gedanken und Vorahnungen darzustellen und führt uns dann zum Kern und Essenz seines Handelns. Wenn wir sie entdecken, werden wir in unserem privaten „Kampf“ mit der Zeit ein wenig stärker. Die Stärke des Erfolgs dieses künstlerischen Programms liegt in der gemeinsamen Wahrnehmung der historischen Zeit, die auch unsere privaten Geschichten aufbaut. Dabei ist das Alter des Künstlers nicht ohne Bedeutung: Jugend von den 1980er Jahren bis zur erwachsenen Arbeitsleistung. Es ist eine gemeinsame Geschichte des Vergehens, die im Strom der Ereignisse felsenfest wiedergeboren wird.

Kuratoren: Agnieszka Chodysz-Foryś, Beata Lubicka

Tomasz Domański wurde 1962 in Giżycko geboren. Er studierte an der Akademie der Bildenden Künste in Wrocław, wo er 1993 ein Diplom in Bildhauerei erwarb und im 2003 Doktorarbeit zum Thema „Ephemere Skulptur als relatives Monument” verteidigte.

Er ist Autor von Skulpturen, Installationen, Objekten, Performances, Zeichnungen und Fotografien. Der Künstler arbeitet überwiegend mit natürlichen Materialien: Wasser, Eis, Feuer, Holz, Stroh, Asche, Metall und benutzt ihre Eigenschaften. Er erstellt Filme und Animationen als integraler Bestandteil vieler Projekte. 1995-96 erhielt er ein Stipendium der Banaras Hindu University in Varanasi. Fünfmaliger Stipendiat des Ministers für Kultur und Nationalerbe und vieler Stiftungen und Institutionen, inkl. zweimal Pollock-Krasner aus New York, Laurenz Foundation aus Basel, Montag Stiftung Bildende Kunst aus Bonn, zweimal UNESCO-Aschberg aus Paris, KulturKontakt aus Wien, Adolph und Esther Gottlieb aus New York. 1997 wurde er von Mariusz Hermansdorfer, dem ehemaligen Direktor des Nationalmuseums in Wrocław, für „Paszport Polityki” nominiert.

Im selben Jahr vertrat er Polen bei der 9. Kunsttriennale in Neu-Delhi. Seine Projekte und Ausstellungen führte er unter anderem durch in Polen, Deutschland, Frankreich, Luxemburg, Irland, Norwegen, Schweden, USA, Kanada, Alaska, Hongkong und Korea. Werke von Tomasz Domański sind unter anderem dabei in den Sammlungen solcher Institutionen wie: Niederschlesische Gesellschaft zur Förderung der bildenden Künste in Wrocław, Nationalmuseum in Wrocław, MWW Wrocław Zeitgenössisches Museum, Zentrum für Polnische Bildhauerei in Orońsko. Er nahm an fünfzig Einzel- und über hundert Sammelausstellungen teil.

Seit 2002 realisiert er im niederschlesischen Dorf Komorowice das Projekt eines symbiotischen Skulpturengartens, d.h. WIEŻOGRÓD / TowerTopia.

Veranstalter:

Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Kühlhaus Görlitz
Schlesisches Museum zu Görlitz

Kofinanziert vom Minister für Kultur und Nationales Erbe aus dem Kulturförderungsfonds, erhalten aus Zuschüssen für Spiele, die unter das Staatsmonopol fallen, gemäß Art. 80 Sek. 1 des Gesetzes vom 19. November 2009 über das Glücksspiel und aus dem Budget von Województwo Dolnośląskie.

Die Ausstellung wird von einem monografischen Buch von Tomasz Domański „Monuments of Time“ begleitet, das 2018 vom Zentrum für Kultur und Kunst in Wrocław herausgegeben wurde. Strefa Kultury Wrocław war Buchverlagspartner im Rahmen von Wrocławski Program Wydawniczy. Kofinanziert vom Minister für Kultur und Nationales Erbe aus dem Kulturförderungsfonds und der Regierung von Województwo Dolnośląskie.

(więcej…)

Zapisz się do naszego newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych (pokaż całość)