Jerzy Rosołowicz. Alchemik / Alchemist

↓ Please scroll down for English version ↓

„W chwili, gdy stoimy w obliczu katastrofy, należy zdać sobie sprawę z tego, że jeśli ona nastąpi, to będzie ostatecznym wynikiem naszego działania celowego. Musimy pamiętać, że sytuacja, w której żyjemy, jest konsekwencją naszego działania, że jest ono niepełne, bowiem w ostatecznym rozrachunku doprowadziło nas do realnych możliwości zagłady”.

Słowa Jerzego Rosołowicza (1928-1982), pochodzące z jednego z najważniejszych tekstów tego artysty, Teorii funkcji formy (1962) brzmią dziś, równo sześć dekad od ich ogłoszenia, niemal jak przepowiednia. Przepowiednia, która niestety, spełnia się na naszych oczach: katastrofy ekologiczne i konflikty zbrojne nasilają się i zmieniają rzeczywistość, do której przyzwyczailiśmy się przez ostatnie kilkadziesiąt lat. Czy wobec tej nowej sytuacji narastającego niepokoju sztuka może jeszcze dać ludzkości rozwiązanie, które nas uratuje?

Jerzy Rosołowicz praktycznie przez całe swoje życie artystyczne poszukiwał rozwiązania neutralizującego potencjalne szkody wyrządzone światu przez celowe działanie człowieka. Twierdził, że celem jego sztuki jest rozpoznanie konfliktów i sprzeczności, jakie towarzyszą działaniu ludzkości. Było to w założeniu wielkie zadanie i sam fakt podjęcia się go przez wrocławskiego artystę w pewnym stopniu tłumaczy szczególny wpływ, jaki Rosołowicz, pomimo swej „cichej” osobowości, wywarł na polską sztukę powojenną, zadając pytanie o to, kim jest czy też kim powinien być artysta i czym jest jego dzieło wobec współczesnego świata, który na skutek działalności ludzkiej, nieuchronnie zmierza ku zagładzie.

Wystawa w Muzeum Współczesnym we Wrocławiu jest okazją do przyjrzenia się wszystkim przejawom twórczości Jerzego Rosołowicza: od wczesnych prac, czyli rzadko interpretowanych rysunków, aż po ostatnie realizacje, wykonywane z myślą o konkretnych osobach: Telehydrografiki oraz Kwiaty. Wszystkie te realizacje, choć formalnie odmienne, łączy głęboki namysł artysty nad losem ludzkiej rodziny oraz troska o dalsze jej funkcjonowanie. Możemy traktować poszczególne prace Rosołowicza jak dary, umożliwiające nam rozważenie innego niż dotąd sposobu funkcjonowaniu jednostki i naszej zbiorowości.

Jerzy Rosołowicz (1928-1982) był jedną z najważniejszych postaci wrocławskiego środowiska awangardowego.

W 1948 r. rozpoczął studia we wrocławskiej PWSSP (obecnie ASP). W 1953 r. uzyskał absolutorium. W latach 1972-73 pracował na Wydziale Malarstwa, Grafiki i Rzeźby macierzystej uczelni, ale zrezygnował z pracy, ponieważ proponowany przez niego program studiów nie został przyjęty przez władze szkolne. Przez wiele lat był nauczycielem plastyki w jednym z wrocławskich liceów.

Od 1961 r. był uczestnikiem Grupy Wrocławskiej. Brał udział w wielu wydarzeniach kluczowych dla polskiej sztuki lat 60., m.in. w wystawach organizowanych w ramach Sympozjów Złotego Grona w Zielonej Górze, Plenerach w Osiekach (od 1964), Biennale Form Przestrzennych (od 1965) i w Sympozjum Plastycznym Wrocław ’70. W 1972 r. przystąpił do zainicjowanej przez Jarosława Kozłowskiego i Andrzeja Kostołowskiego akcji NET. Pierwsza wystawa Rosołowicza „Kwiaty i groteski” miała miejsce we wrocławskiej Kawiarni Artystycznej w 1960 r. Retrospektywna wystawa Rosołowicza miała miejsce w Centrum Sztuki Współczesnej Zamek Ujazdowski w Warszawie (1994/95).

“ […] facing imminent disaster one should realize that if it does come to pass, it will be the terminal aftermath of our purposeful activity. We need to remember that the situation in which we live is a consequence of our purposeful activity, that the latter is incomplete since it has ultimately confronted us with a real possibility of self-annihilation.”

Today, exactly six decades after the publication of Theory of the Function of Form (1962), one of the most important texts by Jerzy Rosołowicz (1928–1982), these words sound almost like a prophecy – a prophecy which, unfortunately, is coming true before our eyes. Environmental disasters and armed conflicts are intensifying and changing the reality to which we have become accustomed over the last few decades. In the face of this new situation of growing anxiety, can art still offer humanity a solution that will save us?

Practically throughout his entire artistic life, Jerzy Rosołowicz searched for a means to neutralise the potential damage caused to the world by deliberate human action. He claimed that the goal of his art was to recognise the conflicts and contradictions accompanying human activity. This was intended as a major task and the very fact that the Wrocław-based artist undertook it explains to some extent why, despite his “quiet” personality, Rosołowicz exerted such special influence on post-war Polish art. In particular, he persistently posed questions about who the artist is or should be and the role of artistic practice in relation to the contemporary world, which, as a result of human activity, is inevitably heading towards annihilation.

The exhibition at Wrocław Contemporary Museum is an opportunity to look at all manifestations of Jerzy Rosołowicz’s creative practice, from his early works, such as the rarely analysed drawings, to Telehydrographics and Flowers – his most recent sketches made for specific persons. Although formally diverse, all of them are connected by the artist’s deep reflection on the fate of humanity and his concern for our future existence. We can approach Rosołowicz’s individual works as gifts that enable us to consider alternative ways of our individual and collective functioning.

Jerzy Rosołowicz (1928–1982) was one of the most important figures in Wrocław’s avant-garde milieu.

In 1948, he began his studies at the State Higher School of Fine Arts in Wrocław (now the E. Geppert Academy of Art and Design). He obtained his diploma in 1953. In 1972–73 he worked at the Faculty of Painting, Graphics and Sculpture of his alma mater, but resigned because the curriculum proposed by him was not accepted by the school authorities. For many years he taught art in one of the secondary schools in Wrocław.

He was a member of the Wrocław Group from 1961. He took part in many of the key events in the Polish art of the 1960s, including exhibitions organised as part of the Golden Grape Symposia in Zielona Góra, the open-air festivals in Osieki (from 1964), the Biennale of Spatial Forms (from 1965) and the Wrocław ‘70 Visual Arts Symposium. In 1972, he joined the NET action initiated by Jarosław Kozłowski and Andrzej Kostołowski. Rosołowicz’s first exhibition, Flowers and Grotesques, was held at the Art Café in Wrocław in 1960. A major retrospective exhibition of his oeuvre was organised by the Centre for Contemporary Art Ujazdowski Castle in Warsaw in 1994/95.

 

 

 

***

Fotorelacja z wernisażu wystawy „Jerzy Rosołowicz. Alchemik / Alchemist”

***

Audycja Maćka Przestalskiego w Radio Wrocław Kultura DAB+Sztuki wizualne, w której kuratorka Marika Kuźmicz i Aleksandra Książek opowiedziały o wystawie Jerzy Rosołowicz. Alchemik / AlchemistSłuchaj

***

Katalog 2021 | Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszechradzkiej

Katalog edukacyjny podsumowujący Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszechradzkiej. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum, które zostały zrealizowane przez Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu w dniach 15-24 lipca 2021 roku. Jest to kontynuacja tradycji festiwali e-Glass odbywających się od 2008 roku, unikatowego w skali kraju przedsięwzięcia, którego ideą jest wymiana doświadczeń w dziedzinie sztuki i wzornictwa szkła, wdrażanie innowacyjnych i odtwarzanie starych, często zapomnianych, technik formowania szkła na gorąco, edukacja artystyczna, twórcze podejście do materii szkła oraz jego popularyzacja.

Więcej o wydarzeniu: LINK

W artystyczno-edukacyjnym przedsięwzięciu udział wzięli artyści, studenci, historycy sztuki, hutnicy i technologowie szkła. Swoje projekty realizowali studenci z Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu: Natalia Dzidowska (ASP Wrocław), Anna Hołowińska (ASP Wrocław), Katarzyna Pilic (ASP Wrocław), Aleksandra Wątroba (ASP Warszawa) i dzielący się swoją wiedzą i doświadczeniem artyści: Jakub Berdych Karpelis (CZ), ILLOLA – Patrik Illo (SK), Aleksandra Stencel (PL), Mariusz Łabiński (PL) i Igor Wójcik (PL) oraz prowadzący warsztaty plenerowe: Teresa Cukier (PL), Katarzyna Harasym (PL) oraz Joanna Bujak (PL).

Katalog zawiera teksty Andrzeja Mazura, Edyty Patro i Igora Wójcika, biogramy artystów i studentów. Większą cześć publikacji stanowią fotografie dokumentujące warsztaty i reprodukcje prac, które powstały w trakcie realizacji projektu.

Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Katalog e Glass Transgresje 2021


Educational catalogue summarising Transgressions. Modernity and Tradition of Artistic Glass of the Visegrád Group. Lower Silesian Workshop and Symposium, which was organised by the Culture and Art Centre in Wrocław from 15-24 July 2021. It is a continuation of the tradition of e-Glass festivals held since 2008, a unique in the country undertaking, the idea of which is to exchange experience in the field of glass art and design, to implement innovative and recreate old, often forgotten, techniques of hot glass forming, artistic education, creative approach to the matter of glass and its popularisation.

Artists, students, art historians, glassworkers and glass technologists took part in the artistic and educational event. Students from the Eugeniusz Geppert Academy of Art and Design in Wrocław carried out their projects: Natalia Dzidowska (ASP Wrocław), Anna Hołowińska (ASP Wrocław), Katarzyna Pilic (ASP Wrocław), Aleksandra Wątroba (ASP Warsaw) and artists sharing their knowledge and experience: Jakub Berdych Karpelis (CZ), ILLOLA – Patrik Illo (SK), Aleksandra Stencel (PL), Mariusz Łabiński (PL) and Igor Wójcik (PL) and the workshop leaders of the outdoor workshops: Teresa Cukier (PL), Katarzyna Harasym (PL) and Joanna Bujak (PL).

The catalogue contains texts by Andrzej Mazur, Edyta Patro and Igor Wójcik, as well as artist and student biographies. The majority of the publication consists of photographs documenting the workshops and reproductions of works created during the project.

Co-financed from the budget of the Self-Government of the Lower Silesian Region.

Catalogue e Glass Transgressions 2021

Nabór do 1. edycji Międzynarodowego Konkursu Szkła im. Horbowego zakończony

Zakończono nabór zgłoszeń do pierwszej edycji Międzynarodowego Konkursu Szkła im. Horbowego. Dziękujemy wszystkim aplikującym za zainteresowanie.

Miło nam poinformować, że na pierwszą edycję Międzynarodowego Konkursu Szkła im. Horbowego wpłynęło ponad 125 zgłoszeń! Wśród nich znajdują się prace artystów m.in. z USA, Wielkiej Brytanii, Estonii, Rumunii, Litwy, Izraela i Japonii. Jury dokona selekcji prac do drugiego etapu Konkursu do 15 grudnia 2022. Organizatorzy przewidują nagrody dla laureatów Konkursu. Wystawa konkursowa odbędzie się w Galerii Geppart Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta we Wrocławiu oraz w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze w 2023 roku. Wydany zostanie także katalog z pracami laureatów.

Międzynarodowy Konkurs Szkła im. Horbowego

Idea Konkursu powstała z inicjatywy Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu przy współpracy Muzeum Karkonoskiego w Jeleniej Górze i Akademii Sztuk Pięknych im. E. Gepperta we Wrocławiu. Wydarzenie ma promować szkło artystyczne i twórczość z nim związaną jako dyscypliny o szczególnym znaczeniu dla tradycji Wrocławia i całego Dolnego Śląska. Patronem konkursu jest prof. Zbigniew Horbowy – wybitny artysta i projektant, wieloletni rektor Akademii Sztuk Pięknych im. Eugeniusz Gepperta we Wrocławiu, reformator polskiego szkła artystycznego, który całe swoje twórcze życie związał z regionem dolnośląskim. W ten sposób organizatorzy chcą przerzucić pomost między historią a przyszłością tej wyjątkowej dziedziny sztuki.

Szczegóły konkursu na stronie: https://horbowy.okis.pl/

Honorowy patronat nad wydarzeniem objął Cezary Przybylski – Marszałek Województwa Dolnośląskiego. Przedsięwzięcie towarzyszy światowym obchodom Międzynarodowego Roku Szkła Organizacji Narodów Zjednoczonych.

Projekt współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

 

 

 

______________________________________________________________________________________________________________________________________

The call for applications for the first edition of the Horbowy International Glass Competition has now closed. We would like to thank all applicants for their interest.

We are thrilled to announce that the first edition of the Horbowy International Glass Competition received over 125 applications! Among them are works by artists from, among others, the USA, Great Britain, Poland, Estonia, Romania, Lithuania, Israel and Japan. The jury will select the works for the second stage of the Competition by 15 December 2022. Organisers provide prizes for the winners of the Competition. The competition exhibition will be held at the Geppart Gallery of the E. Geppert Academy of Arts and Design in Wrocław and the Giant Mountains Museum in Jelenia Góra in 2023. A catalogue with the winners’ works will also be published.

Horbowy International Glass Competition

The idea of the Competition came from the Culture and Art Centre in Wrocław, in cooperation with the Giant Mountains Museum in Jelenia Góra and the E. Geppert Academy of Arts and Design in Wrocław. The event is intended to promote art glass and glass-related design as a discipline of particular importance to the tradition of Wrocław and Lower Silesia as a whole. The patron of the competition is Professor Zbigniew Horbowy – a prominent artist and designer, long-standing rector of the Eugeniusz Geppert Academy of Fine Arts in Wrocław, a reformer of Polish art glass who associated his entire creative life with the Lower Silesia region. In this way, the organisers wish to build a bridge between the history and the future of this unique field of art.

All details are available on the competition’s  website: https://horbowy.okis.pl/[for English]

The honorary patronage over the competition is taken by Cezary Przybylski – Marshall of the Lower Silesia Region. The event accompanies the global celebration of the United Nations International Year of Glass.

The project is co-financed from the budget of the Lower Silesian Voivodeship Self-Government.

 

 

 

Fotorelacja State of Glass. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum Szkła Artystycznego i Designu

9 dni, 4 lokalizacje, ponad 100 obserwatorów, artyści, studenci i hutnicy z Polski i Czech. Za nami jedna z najbardziej spektakularnych imprez, które organizujemy na Dolnym Śląsku!
Tegoroczne State of Glass. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum Szkła Artystycznego i Designu to nie tylko edukacja artystyczna i wymiana umiejętności między artystami i studentami. To także tworzone w trakcie warsztatów autorskie dzieła sztuki i designu, możliwość poznania wybitnych specjalistów i twórców szkła, ale także wymiana doświadczeń i wiedzy w regionie słynącym od setek lat z tradycji szklarskich.
O State of Glass

Celem wydarzenia jest tworzenie autorskich dzieł sztuki i designu przez wybitnych specjalistów i twórców szkła, a także wymiana doświadczeń między artystami, hutmistrzami i technologami z Polski i Czech. Spotkania są także formą prezentacji najnowszych, ekologicznych technologii szkła artystycznego, a zwieńczeniem całego projektu będzie wystawa dzieł powstałych podczas warsztatów, której otwarcie planowane jest w grudniu 2022 roku w Muzeum Karkonoskim w Jeleniej Górze.

Wpisując się w Międzynarodowy Rok Szkła ogłoszony przez Organizację Narodów Zjednoczonych, działania realizowane w ramach cyklu wydarzeń pozwolą zaprezentować wszechstronne możliwości tego materiału, czyli technologiczną, naukową i ekonomiczną rolę szkła oraz jego znaczenie dla poprawy jakości i rozwoju nowoczesnych technologii. „State of Glass” jest także formą promocji tzw. „kulturowego złota” Dolnego Śląska, z jego unikatowym w skali ogólnopolskiej szlakiem hutnictwa i niezwykle bogatej tradycji artystycznej w tym zakresie.

Oprócz działań artystycznych oraz edukacyjnych projekt obejmuje również działania o charakterze integracyjnym, jak przejazd uczestników na starych rowerach z huty Karlsthal (Stacja Turystyczna Orle w Szklarskiej Porębie – Jakuszycach) do dawnej huty Josefa Riedela w czeskiej Izerce.

Podziękowania

Chcielibyśmy podziękować wszystkim uczestnikom warsztatów: artystom – Jiříemu Šuhájkowi, Mariuszowi Łabińskiemu i Katarzynie Pilic, Kamili Mróz oraz Joannie Bujak, studentkom: Natalii Dzidowskiej, Marii Dunaiiskiej, Marcelinie Matyni i Dominice Łasce, hutmistrzom: Jaroslavowi Bukovskiemu (CZ), Peterowi Glosikowi (CZ), Václavowi Jarošowi (CZ), Robertowi Lennerowi (CZ), Henrykowi Łubkowskiemu (PL), Józefowi Margolowi (PL) i Martinie Mokošínovej (CZ) oraz grupie studentów z Lwowskiej Akademii Sztuk Pięknych gościnnie uczestniczącej w projekcie studentów.
Dziękujemy również licznym obserwatorom, którzy mieli okazję zwiedzić huty szkła i przyjrzeć się z bliska technice tworzenia szkła artystycznego, a także wziąć udział w warsztatach witrażowych i palnikowych na terenie Stacji Turystycznej Orle. To dzięki takim spotkaniom od lat udaje nam się tworzyć tą niesamowitą i niepowtarzalną platformę wymiany doświadczeń i konsekwentnie pokazywać, jak powstaje szkło artystyczne oraz użytkowe, zarówno technologicznie, jak i pod względem realizacji wizji artystycznej!
Wkrótce odbędzie się wystawa podsumowująca warsztaty w Muzeum Karkonoskie w Jeleniej Górze – więcej informacji niebawem!

 

Projekt „State of Glass. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum Szkła Artystycznego i Designu” dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury – państwowego funduszu celowego.

Wartość dofinansowania
60 000,00zł
Całkowity koszt działania
110 000.00zł

Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej

Katalog podsumowujący projekt Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej. Dolnośląskie Warsztaty i Sympozjum – unikatowe przedsięwzięcie w skali kraju i transeuropejskich kontaktów z zakresu sztuki szkła na płaszczyźnie edukacyjnej, twórczej i wymiany nowych technologii artystycznych oraz kultywowania regionalnego dziedzictwa kulturalnego.
Wydarzenie zrealizowane zostało w 2021 roku ramach e-Glass Festival. Przewodnim tematem działań były poszukiwania zbieżności i rozbieżności między tradycyjnym rozumieniem i realizacją sztuki a nowoczesnymi działaniami z zakresu szkła artystycznego i użytkowego.

Redakcja: Edyta Patro
Teksty: Andrzej Mazur, Edyta Patro, Igor Wójcik
Tłumaczenie: Karol Waniek
Korekta tekstów w języku polskim: Maciej Szłapka
Korekta tekstów w języku angielskim: Christopher Smith
Na okładce: Witold Vito Wójcik, Bez tytułu, fot. Czesław Chwiszczuk
Fotografie: Pascal Chyba, Teresa Cukier, Natalia Dzidowska, Anna Hołowińska, Mariusz Łabiński, Sylwia Mazur, Dariusz Michalski, Katarzyna Pilic, Aleksandra Wątroba, Igor Wójcik
Projekt graficzny: Marek Rybicki

Wydawca:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego, Rynek-Ratusz 24


Druk:
  Drukarnia JAKS


ISBN: 978-83-67067-09-6

Format: 19 x 25 cm | liczba stron: 84 stron + okładka | oprawa: miękka
Język: polski, angielski

Cena: 20 zł + koszt wysyłki


DOSTĘPNA W SPRZEDAŻY

Książkę można zamówić w księgarni internetowej OKiS: www.sklep.okis.pl

 

 

Projekt jest dofinansowany z budżetu  Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

Zdjęcia z wystawy Zdzisława Jurkiewicza „Die Sonne in der Küche”

26 maja 2022 roku otworzyliśmy w galerii TOP w Berlinie pierwszą niemiecką ekspozycję prac Zdzisława Jurkiewicza.

Dziękujemy za tak duże zainteresowanie ekspozycją i Waszą obecność. Wystawa ta, której kuratorką jest dr Marika Kuźmicz, potrwa do 7 czerwca, a dostępna jest codziennie od 17:00 do 20:00.
Partnerem wystawy jest Polnisches Institut Berlin. Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego i z środków Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej.

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z otwarcia wystawy oraz fotodokumentacji, której autorem jest Max Grosser.

Więcej o wystawie: LINK

Fotodokumentacja

Fotorelacja z wystawy

 

(więcej…)

Wystawa: Zdzisław Jurkiewicz.
„Die Sonne in der Küche”

↓↓ English, Deutsch ↓↓

Zdzisław Jurkiewicz od 1964 r. mieszkał i pracował w niewielkim mieszkaniu przy ul. Łaciarskiej we Wrocławiu. To właśnie ono było figurą łączącą ze sobą poszczególne aspekty twórczości artysty, a nawet czymś więcej: centralnym punktem, w którym przecinały się liczne, zajmujące go i inspirujące sprawy i wątki. To tam powstały wszystkie prace, które można zobaczyć na wystawie: obiekty i zdjęcia, ale mowa tu oczywiście o czymś znacznie więcej niż tylko tradycyjnie rozumiana rola i funkcja pracowni artystycznej, nie chodzi także o genius loci. W latach 70. mieszkanie stało się wręcz swoistą kapsułą-laboratorium i ogrodem botanicznym jednocześnie. Jurkiewicz prowadził z okna swojego pokoju obserwacje astronomiczne. W tym samym czasie w małej kuchni zastawił swoistą „pułapkę” na słońce i stworzył jej fotograficzny zapis. Tak powstała praca Słońce 1.VII.1972 (1972) – na sekwencji czarno-białych zdjęć widzimy słoneczną tarczę na kuchennej ścianie w otoczeniu zwykłych przedmiotów, naczyń, szczypiorku w słoiku. Jest to zarówno jedna z najważniejszych prac artysty, jak i kluczowa praca na wystawie, ponieważ świetnie ukazuje to, w jaki sposób w pracach Jurkiewicza dochodziło do spotkania tego co odległe, nieosiągalne, z tym co bliskie, codzienne, zwykłe.

Ta strategia, którą artysta przyjął ponad 50 lat temu, oparłszy swoją twórczości na mikro- i makro-obserwacjach codzienności we wszystkich jej przejawach czynionych w przestrzeni swojego mieszkania, w szczególny sposób rezonuje z globalną sytuacją, w jakiej znaleźliśmy się wszyscy w związku z pandemią, która rozpoczęła się na początku 2020 roku i trwa nadal. Od kilkunastu miesięcy „zostajemy w domu” w myśl popularnego na początku pandemii hasła z mediów społecznościowych. Skończyły się nasze nie tak dawne podróże odbywane z łatwością w ciągu pół doby na inny kontynent, na drugi koniec świata. Dlatego właśnie postawa i działalność Jurkiewicza, łącząca obie sfery życia: prywatność i twórczość, oparta na otwarciu na rzeczywistość i jej uważne kontemplacyjne obserwowanie, oparta na ciekawości i chęci poznania, która może zostać zaspokojona tu i teraz, w każdym miejscu, w którym się znajdujemy, bez konieczności odbywania podróży na inny kontynent bądź na inną planetę, jest tak aktualna.

Kuratorka: dr Marika Kuźmicz


Seit 1964 lebte und arbeitete Zdzisław Jurkiewicz in einer kleinen Wohnung in der Łaciarska-Straße in Wrocław und es war eine Figur, die verschiedene Aspekte des Werkes des Künstlers miteinander verband, und noch etwas mehr: sie war ein Zentralpunkt, an dem sich alle für ihn interessanten, so zahlreichen Themen und Motive, kreuzten. In dieser Wohnung in der Łaciarska-Straße entstanden alle Kunstwerke, die man in der Ausstellung sehen konnte: Objekte, Gemälde und Fotografien. Natürlich diese Wohnung geht weit über die traditionell verstandene Rolle und Funktion eines Kunstateliers hinaus, dabei geht es auch nicht nur um den genius loci. So wurde die Wohnung von Jurkiewicz in den 70er Jahren auch zu einer Art Beobachtungskapsel, einem Labor und einem botanischen Garten zugleich. Jurkiewicz führte von seinem Zimmerfenster aus astronomische Beobachtungen durch. Gleichzeitig stellte in seiner Küche eine Art Sonnenfalle auf und hielt sie fotografisch fest. So ist das Kunstwerk Słońce 1.VII.1972 (1972) entstanden – in einer Folge von Schwarz-Weiß-Fotografien sehen wir eine Sonnenscheibe an einer Küchenwand, umgeben von gewöhnlichen Gegenständen, Geschirr, Schnittlauch in einem Glas. Es ist sowohl eines der wichtigsten Werke des Künstlers als auch das Schlüsselwerk der Ausstellung, weil es perfekt zeigt, wie in Jurkiewiczs Werken das Ferne, das Unerreichbare mit dem Nahen, dem Alltäglichen, dem Gewöhnlichen zusammenkam.

Jurkiewiczs Strategie, die er vor mehr als 50 Jahren angenommen hatte – indem er sein Werk auf Mikro- und Makrobeobachtungen des alltäglichen Lebens in all seinen Erscheinungsformen angesiedelte, die er in seiner Wohnung durchgeführt hatte – schwingt in besonderer Weise in der globalen Situation mit, in der wir uns alle aufgrund der Pandemie befinden, die Anfang 2020 begann und immer noch andauert. Seit mehreren Monaten „bleiben wir zu Hause”, wie ein zu Beginn der Pandemie beliebter Slogan in den sozialen Medien lautete. Vorbei sind unsere noch gar nicht so lange zurückliegenden Reisen zu einem anderen Kontinent, an ein anderes Ende der Welt, die leicht in einem halben Tag zu bewältigen waren. Gerade deshalb sind Jurkiewiczs Haltung und sein Wirken, die das Private und das Schöpferische verbinden, und auf der Offenheit gegenüber der Realität und ihrer aufmerksamen, kontemplativen Beobachtung, auf Neugier und dem Verlangen nach Wissen basieren, das hier und jetzt erfüllt werden kann, egal wo wir uns gerade befinden, ohne auf einen anderen Kontinent oder einen anderen Planeten reisen zu müssen, heute so aktuell sind.

Kuratorin: Dr. Marika Kuźmicz


In 1964 Zdzisław Jurkiewicz moved to a small flat in Łaciarska Street in Wrocław, which would become the figure connecting the various aspects of his artistic work, and more – a point of intersection of all the numerous matters and issues that he found interesting. It was there that all the works featured at the exhibition at Wrocław Contemporary Museum were created: objects, paintings, photographs, but the role and function of the flat far exceeded the traditionally understood art studio; it was not about genius loci either. In the 1970s, the flat became a kind of lab-capsule and a botanical garden in one. Jurkiewicz conducted astronomical observations from the window of his room. At the same time, he set a kind of “trap” for the Sun in his kitchen and created a photographic record of it. This is how the work The Sun 1.VII.1972 (1972) was made – a sequence of black-and-white photographs shows the solar disk moving across the kitchen wall amidst ordinary objects, dishes, chives in a jar. It is one of Jurkiewicz’s seminal works and a key element of the exhibition, which perfectly illustrates his ability to combine what is distant and unattainable with that which is close, mundane, ordinary.

The existential and artistic strategy adopted by Jurkiewicz over 50 years ago – based on micro- and macro-observations of all manifestations of everyday reality made from the space of his flat – resonates in a special way with the global situation in which we have all ended up due to the pandemic that started in early 2020 and still continues. We have been living in „lockdown” for over a year. The time of leisure travel, when we could visit another continent after a few hours’ flight, is over. At the same time, however, his attitude – based on connecting private life and creative work through openness to reality, careful contemplation of the world, curiosity and the desire to know more about it, which can be satisfied here and now, without having to travel to another continent or planet – remains extremely timely and egalitarian.

Curator: Marika Kuźmicz, PhD.

 

 

Zapraszamy do obejrzenia fotorelacji z otwarcia wystawy „Die Sonne in der Küche”, które odbyło się 26 maja 2022 w Berlinie. Fotorelacja z otwarcia wystawy „Zdzisław Jurkiewicz. Die Sonne in der Küche””

 

 

Zdzisław Jurkiewicz. Die Sonne in der Küche

Wystawa Transgresje e-Glass Festival

Wystawa powarsztatowa
Transgresje. Nowoczesność i Tradycja Szkła Artystycznego Grupy Wyszehradzkiej

Centrum Dziedzictwa Szkła w Krośnie
Piwnice Przedprożne, Rynek
Wernisaż: 18 lutego 2022, godz. 17.30
Wystawa: 18 lutego – 30 czerwca 2022

(więcej…)

Zapisz się do naszego newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych (pokaż całość)