X

Urszula Kozioł patronką wrocławskiego tramwaju. Zapraszamy na uroczystość

Z dumą i wzruszeniem informujemy, że Urszula Kozioł – wybitna poetka, pisarka, laureatka Nagrody Literackiej „Nike” oraz Honorowa Obywatelka Wrocławia – dołączy do grona wielkich osobowości upamiętnionych w przestrzeni miejskiej Wrocławia.

Jej imię otrzyma jeden z nowoczesnych wrocławskich tramwajów. W imieniu Redakcji, Ośrodka Kultury i Sztuki oraz Miejskiego Przedsiębiorstwa Komunikacyjnego we Wrocławiu serdecznie zapraszamy wszystkich Czytelników, Przyjaciół oraz Mieszkańców na oficjalne nadanie imienia pojazdowi, które odbędzie się 19 czerwca o godz. 12:00 na torze dostawczym przy Operze Wrocławskiej.

Bezpośrednio po zakończeniu oficjalnej części uroczystości, nowo nazwany tramwaj imienia Urszuli Kozioł ruszy w wyjątkowy, okazjonalny kurs po Wrocławiu. Wspólnie udamy się w podróż śladami naszej redakcyjnej Koleżanki, odwiedzając miejsca kluczowe dla jej życia i literackiej działalności.

Przez ponad pół wieku Pani Urszula współtworzyła nasze pismo, niestrudzenie kierując działem literackim miesięcznika „Odra”. Wpisała się na stałe w pejzaż kulturalny miasta nie tylko jako autorka wielowymiarowych wierszy i dramatów, ale również twórczyni śmiałych, nierzadko drapieżnych utworów o charakterze grozy i unikalnych opowiadań horrorowych.

Bądźmy w tym dniu razem, by wspólnie uczcić pamięć Wielkiej Damy polskiej literatury.

Redakcja Miesięcznika „Odra”

 

 

 

DOLNY ŚLĄSK – KRAINA MISTYKÓW konferencja poświęcona tożsamości i mistyce Dolnego Śląska

Celem konferencji jest pogłębienie wiedzy, budowanie tożsamości, rozpoznawalności i popularyzacja mistyków Dolnego Śląska (Angelus Silesius, Jakub Böhme, Friedrich Schleiermacher) wpisując ich myśl w szerszy europejski kontekst. W XVII wieku z Dolnego Śląska tryskało źródło myśli, która inspirowała cały kontynent. Była ona też źródłem inspiracji polskiej myśli romantycznej, np. bezpośrednio wpływając na twórczość Adama Mickiewicza ale też romantyczną mistyczność Karkonoszy odkrywaną przez malarzy.

Czy doświadczenie mistyczne jest jednak tylko doświadczeniem z przeszłości czy może być również doświadczeniem współczesnej codzienności?


19.06.2026 – spotkanie transmitowane online na kanale YT OKiS

 

 

19 CZERWCA 2026
Moderator: Henryk Koczan

 

9:30-10:00 Rozpoczęcie i wystąpienia oficjalne

 

10:00-10:30 prof. Przemysław WISZEWSKI
Płynna wielość tożsamości czyli o regionie Śląskim w średniowieczu

10:30-11:00 dr Jarosław SZYMAŃSKI
Przejawy fermentu religijnego na Śląsku w XIV wieku

11:00-11:30 dr Joanna GIEL
Pisma żydowskie Marcina Lutra a wątki śląskie

11:30-12:00 przerwa kawowa

12:00-12:30 prof. Maciej MANIKOWSKI
Mistrz Eckhart i jego wpływy na śląskich mistyków

12:30-13:00 dr Agata ROME-DZIDA
Bliżej Boga. Artyści poszukujący w Karkonoszach

13:00-14:00 dyskusja
14:00-15:00 przerwa

15:00-15:30 prof. Magdalena HOŁY-ŁUCZAJ
O mistycyzmie pragmatycznie, czyli Böhme i ekologia

15:30-16:00 prof. Tomasz DREWNIAK,
Miecz Anioła. Teologia polityczna  „Traktatu o Turkach” i „Traktatu o  chrześcijanach” Johannesa Schefflera

16:00-16:30 przerwa kawowa

16:30-17:00  dr Dominika JACYK-MANIKOWSKA,
Mistyka zakorzenienia jako strategia oporu. Śląska „liturgia codzienności”  wobec krytyki czasu punktowego w filozofii Byung-Chul Hana

17:00-17:30 prof. Wojciech SZCZERBA,
Schleiermacher i jego koncepcja wiecznego powrotu

17:30-18:00 dyskusja

 

 

20 CZERWCA 2026
Moderator: Henryk Koczan

10:00-10:30 dr Tomasz SZYMAŃSKI,
Recepcja dzieła Jakoba Böhmego w XIX-wiecznej Francji (Madame de Staël, Adam Mickiewicz, George Sand)

10:30-11:00 prof. Wiesław PRZYBYŁA,
Mickiewiczowskie mistyczności

11:00-11:30 prof. Leszek KLESZCZ,
Doświadczenie mistyczne jako droga ku mądrości

11:30-12:00 dyskusja

12:00 – podsumowanie konferencji

 

 

 

 

ORGANIZATORZY:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu, Zakład Narodowy im. Ossolińskich, Uniwersytet Wrocławski

      

PATRONAT MEDIALNY:
Miesięcznik ODRA, TVP Wrocław, Radio Wrocław

DOFINANSOWANO ZE ŚRODKÓW BUDŻETU SAMORZĄDU WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO

61. Międzynarodowy Festiwal Henryka Wieniawskiego w Szczawnie-Zdroju

61. Międzynarodowy Festiwal Henryka Wieniawskiego w Szczawnie-Zdroju – muzyczne święto pełne emocji i mistrzowskich interpretacji

W dniach 18–21 czerwca 2026 roku Szczawno-Zdrój ponownie stanie się jednym z najważniejszych miejsc na muzycznej mapie Polski. Przed melomanami i miłośnikami kultury wyjątkowe wydarzenie – 61. Międzynarodowy Festiwal Henryka Wieniawskiego, organizowany przez Teatr Zdrojowy im. Henryka Wieniawskiego. Tegoroczna edycja festiwalu zapowiada się niezwykle uroczyście i różnorodnie, łącząc koncerty symfoniczne i kameralne, spotkania z muzyką oraz wydarzenia towarzyszące poświęcone patronowi festiwalu – jednemu z najwybitniejszych polskich skrzypków i kompozytorów.

Festiwal od ponad sześciu dekad stanowi ważny element życia kulturalnego Dolnego Śląska, przyciągając do Szczawna-Zdroju wybitnych artystów, znakomite orkiestry oraz publiczność ceniącą muzykę klasyczną na najwyższym poziomie. To wydarzenie o wyjątkowej tradycji, które nie tylko promuje twórczość Henryka Wieniawskiego, ale również buduje prestiż uzdrowiskowego miasta jako miejsca spotkań sztuki, historii i kultury.

Uroczysta inauguracja festiwalu odbędzie się 18 czerwca w Parku Zdrojowym, gdzie tradycyjnie złożone zostaną kwiaty pod popiersiem Henryka Wieniawskiego. Tego samego wieczoru w Teatrze Zdrojowym zabrzmi koncert inauguracyjny z udziałem Orkiestry Symfonicznej Filharmonii Sudeckiej pod dyrekcją Krzesimira Dębskiego. Solistką koncertu będzie młoda skrzypaczka Gaja Wilewska, a słowo o muzyce poprowadzi Krystyna Swoboda. W programie znajdą się dzieła Henryka Wieniawskiego, Giuseppe Verdiego oraz kompozycje Krzesimira Dębskiego, co zapowiada niezwykle emocjonujący wieczór łączący klasykę z autorską energią współczesnego kompozytora i dyrygenta.

Drugi dzień festiwalu poświęcony będzie wspomnieniom jednej z wcześniejszych edycji wydarzenia. Publiczność obejrzy projekcję koncertu inauguracyjnego 53. Międzynarodowego Festiwalu Henryka Wieniawskiego z 2018 roku. Na ekranie zobaczymy między innymi Roksanę Kwaśniewską oraz Orkiestrę Symfoniczną Filharmonii Zabrzańskiej pod dyrekcją Sławomira Chrzanowskiego. To wyjątkowa okazja, by przypomnieć sobie najpiękniejsze festiwalowe momenty oraz historię wydarzenia, które od lat gromadzi najwybitniejszych artystów polskiej sceny muzycznej.

20 czerwca organizatorzy zapraszają na spotkanie zatytułowane „Rozmowy o Wieniawskim”. Wykład poprowadzi Aleksandra Pijarowska, przybliżając publiczności sylwetkę kompozytora, jego twórczość i znaczenie dla światowej kultury muzycznej. Tego samego dnia odbędzie się również koncert kameralny w wykonaniu zespołu Futyma Oktet. Artyści zaprezentują program inspirowany muzyką ludową i klasyczną, w którym znajdą się utwory Henryka Wieniawskiego, Stanisława Moniuszki, Witolda Lutosławskiego czy Vittorio Montiego. To propozycja pełna muzycznej różnorodności, barwnych aranżacji i wirtuozerskich interpretacji.

Finał festiwalu zaplanowano na 21 czerwca. Podczas koncertu końcowego wystąpi laureatka I Nagrody XI Ogólnopolskiego Konkursu Skrzypcowego im. Zdzisława Jahnkego – Zofia Olesik. Towarzyszyć jej będzie NFM Orkiestra Leopoldinum pod kierownictwem Christiana Danowicza. W repertuarze znajdą się dzieła Wolfganga Amadeusza Mozarta, Giuseppe Verdiego oraz niezwykle wymagający i pełen emocji II Koncert Skrzypcowy d-moll Henryka Wieniawskiego. Koncert finałowy będzie symbolicznym zwieńczeniem czterech dni muzycznych spotkań, artystycznych wzruszeń i wyjątkowej atmosfery.

Międzynarodowy Festiwal Henryka Wieniawskiego w Szczawnie-Zdroju od lat pozostaje wydarzeniem otwartym dla szerokiej publiczności. Organizatorzy podkreślają, że bezpłatne wejściówki na koncerty można odbierać w Biurze Teatru Zdrojowego, dzięki czemu muzyka najwyższej klasy pozostaje dostępna dla wszystkich miłośników kultury.

 

O Festiwalu:

Głównym założeniem Festiwalu jest propagowanie twórczości oraz postaci Henryka Wieniawskiego, a także dorobku artystycznego jego brata – Józefa Wieniawskiego oraz córki – Ireny Wieniawskiej (Poldowski). W festiwalowym repertuarze pojawiają się również dzieła kompozytorów współczesnych Wieniawskiemu, w tym twórców polskich z późniejszych lat i z pierwszej połowy XX wieku. W ten sposób właśnie wydarzenie przybliża słuchaczom i melomanom literaturę skrzypcową polskich i europejskich kompozytorów.

W roku 1961 w dolnośląskim kurorcie założono Towarzystwo Muzyczne imienia Henryka Wieniawskiego, którego pierwszym prezesem został dr Alfons Szyperski, historyk i działacz kulturalny. Zainicjowało ono budowę pomnika Wieniawskiego, autorstwa prof. Bohdana Hofmana, który odsłonięto w szczawieńskim Parku Zdrojowym w czerwcu 1965 roku. W tym samym roku odbył się pierwszy Festiwal, który do początku lat osiemdziesiątych nosił nazwę „Dni Henryka Wieniawskiego” (znany w świecie jako „The Henryk Wieniawski Days”).

Od 60 lat Festiwal Wieniawskiego promuje wiolonistykę polską i zagraniczną, prezentując zarówno znanych, wybitnych skrzypków, jak również młodych artystów, którzy rozpoczynają dopiero swoją karierę i są laureatami prestiżowych konkursów skrzypcowych. Na festiwalowych scenach pojawiali się najwybitniejsi artyści z Polski i zagranicy. Koncertowali tu między innymi: Maria, Wanda i Kazimierz Wiłkomirscy, Kaja Danczowska, Konstanty Andrzej Kulka, Krzysztof Jakowicz, Jadwiga Kaliszewska, Edward Zienkowski, Magdalena Rezler, Robert Kabara, Piotr Pławner, Bartłomiej Nizioł. Z zagranicznych skrzypków – Peter Zazovsky i Alexander Romanul (USA), Marine Jaszwili, Jewgenij Buszkov, Vadim Riepin, Maksim Wengerov (Rosja), Felicia Terpitz (Niemcy), Frantiszek Novotny (Czechy), Thibault Vieux (Francja), Shizuka Ishikawa, Hiroko Suzuki (Japonia), Paul Huang (Tajwan/USA) i wielu innych.

 

Bezpłatne wejściówki na koncerty festiwalowe dostępne w Biurze Teatru Zdrojowego

 


Organizatorzy:

Teatr Zdrojowy w Szczawnie-Zdroju
Uzdrowiskowa Gmina Miejska Szczawno-Zdrój
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

750-lecie Bolkowa. Dni Bolkowa 2026

Bolków świętuje jubileusz 750-lecia!

750-lecie Bolkowa 2026 będzie jednym z najważniejszych wydarzeń w kalendarzu miasta i całej gminy. Obchody odbędą się w formule Dni Bolkowa w dniach 19–21 czerwca 2026. Rocznica sięga 1276 roku, kiedy Bolków pojawia się w historycznych wzmiankach jako miasto z nadanymi prawami miejskimi. W programie artystycznym wystąpią m.in. Kamil Bednarek (piątek, 19 czerwca) oraz Smolasty (sobota, 20 czerwca).

 

EMISJA FILMU DOKUMENTALNEGO „SZCZAWNO. UZDROWISKO KSIĄŻĘCE” NA ANTENIE TVP KULTURA.

Zapraszamy przed ekrany TVP KULTURA na emisję filmu dokumentalnego „Szczawno. Uzdrowisko książęce” która odbędzie się 22 czerwca 2026 o godz. 13.55 na antenie TVP KULTURA

Film przybliża polskim odbiorcom historię i zabytki miasta, ukazując jego wyjątkowe miejsce na mapie kulturowej Polski.

Szczawno-Zdrój to miasto zbudowane na źródłach wody, która przyciągnęła w tę okolicę pierwszych osadników. O jego wyjątkowości świadczy zachowany po dzień dzisiejszy charakterystyczny uzdrowiskowy układ urbanistyczny wraz z zabytkową uzdrowiskową architekturą czasów belle epoque. Oblegane przez kuracjuszy dolnośląskie uzdrowiska były w posiadaniu miejscowych bogatych arystokratów, tak i też było ze Szczawnem, które po niemiecku nosiło nazwę Salzbrunn, a którego właścicielem byli od roku 1509 Hochbergowie z sąsiedniego zamku Książ. Charakter i sława Szczawna to dzieło Hochbergów i zatrudnianych przez nich wybitnych osobowości takich jak Caspar Schwenckfeld czy dr Samuel Zemplin. Hochbergowie zadbali o to, by uzdrowisko stało się miejscem prestiżowym, godnym książąt i władców państw.

Miasto może poszczycić wieloma wspaniałymi zabytkami powiązanymi z uzdrowiskowym byciem „u wód” i są to przede wszystkim: budynek pijalni, spacerowania, kursal, budynki i pawilony przyrodolecznicze, wille oraz wspaniały teatr w stylu neorokokowym i jeszcze wspanialszy Grand Hotel.

Do miasteczka na leczenie przyjeżdżało też wielu Polaków, w pewnym momencie stanowili oni aż ¼ kuracjuszy. Najbardziej znanymi byli Henryk Wieniawski (przebywał w Szczawnie w roku 1855), Zygmunt Krasiński, (w 1838 roku), książę Antoni Radziwiłł (w 1830 roku) czy dr Ludwik Zamenhof (w 1901 roku).

Film powstał w ramach cyklu „Dolny Śląsk Pełen Historii”, którego głównym założeniem jest popularyzacja wiedzy o kulturze i historii Dolnego Śląska w Polsce i zagranicą.

 

Reżyseria: Maciej Kieres
Scenariusz: Daniel Jasiński
Zdjęcia: Jerzy Szota, Artur Stroiński
Montaż: Jerzy Szota
Producenci: Igor Wójcik, Maciej Kasprzyk, Maciej Kieres

Koprodukcja:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego,
TVP Historia, TVP3 Wrocław


DOFINANSOWANO Z BUDŻETU SAMORZĄDU WOJEWÓDZTWA DOLNOŚLĄSKIEGO

 

 

REPREZENTACJA DOLNEGO ŚLĄSKA NA 60. OGÓLNOPOLSKIM FESTIWALU KAPEL I ŚPIEWAKÓW LUDOWYCH W KAZIMIERZU DOLNYM

25-28 czerwca 2026 odbędzie się 60. Ogólnopolski Festiwal Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolny.

Festiwal ten to jedna z naczelnych imprez folklorystycznych w kraju. Tradycja ludowa stanowi cenną i istotną część polskiego dziedzictwa kulturowego, która nie może zostać zaprzepaszczona w nowych warunkach cywilizacyjnych. Stanowi ona bowiem o naszej tożsamości w zjednoczonej Europie. Udział artystów z Dolnego Śląska w tej imprezie jest bardzo istotny ze względu na to, że dzięki przeglądowi tradycja autentycznego repertuaru, stylu muzykowania oraz śpiewu ludowego Dolnego Śląska podlega ochronie i dokumentacji, a dodatkowo także popularyzacji w szerokich kręgach społecznych – głównie dzięki patronatowi Telewizji Polskiej S.A. oraz Polskiego Radia S.A. Wszelkie te działania są bardzo istotne dla dziedzictwa kulturowego szczególnie rejonów tak specyficznych etnologicznie jak Dolny Śląsk.

 

Fot. Archiwum Zespołu Łastiwoczka z Przemkowa

W tym roku Dolny Śląsk reprezentowany będzie przez:

 

I  Kategoria zespołów śpiewaczych:

Zespół Łastiwoczka z Przemkowa

Zespół Śpiewaczy z Przemkowa składa się z potomków łemkowskich ekspatriantów z Podkarpacia przesiedlonych na Dolny Śląsk w ramach Akcji Wisła w 1947 roku. W repertuarze zespołu znajduje się bogaty zestaw pieśni powszechnych i obrzędowych, które wykonywane są przez wielopokoleniową grupę na podstawie przekazu tradycji. Zespół jest laureatem III nagrody Międzynarodowego Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem w 2014 r., I nagrody Ogólnopolskiego Konkursu Tradycyjnego Tańca Ludowego w Rzeszowie w 2017 r., wyróżnień Tygodnia Kultury Beskidzkiej w Żywcu w 2013 i 2018 r. oraz III nagrody 53. Ogólnopolskiego Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym w 2017 r. W 2019 r. zespół został zaproszony do udziału w 54. Międzynarodowym Festiwalu Wratislavia Cantans w Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu w cyklu koncertowym pt. Pieśni z lasów i pól. Kontynuacją  była realizacja kolejnego występu pt. Pieśni łemkowskiej krainy w Forum w dniu 30 XI  2024 r. W 2023 r. Łemkowski Zespół Łastiwoczka uhonorowany został Nagrodą im. Oskara Kolberga.

 

II  Kategoria solistów śpiewaków

Daniel Horoszczak z Przemkowa

Daniel Horoszczak jest potomkiem powojennych ekspatriantów z Podkarpacia zamieszkujących od 1947 roku na Dolnym Śląsku. Wychowany w kręgu rodzin łemkowskich od dzieciństwa pozostawał pod wpływem ludowych śpiewaków i muzykantów pielęgnujących tradycje wyniesione z przedwojennej krainy pochodzenia. Wraz z miejscowym zespołem Łastiwoczka uczestniczył w prezentacjach tradycji podczas ogólnopolskich i międzynarodowych festiwali folkloru, w tym m.in. Międzynarodowym Festiwalu Oblicza Tradycji w Zielonej Górze oraz w Międzynarodowym Festiwalu Folkloru Ziem Górskich w Zakopanem. Śpiewak jest laureatem II nagrody 53. Ogólnopolskiego Festiwalu Kapel i Śpiewaków Ludowych w Kazimierzu Dolnym w 2020 roku. Występował również na zaproszenie Narodowego Forum Muzyki we Wrocławiu w koncercie Pieśni łemkowskiej krainy w 2024 roku.

 

III Kategoria Duży-Mały

Młodzieżowa grupa śpiewacza z Przemkowa

Mistrz śpiewak Daniel Horoszczak z uczniem Pawłem Nowakiem z Przemkowa

 

NIESZPORY LUDŹMIERSKIE. Koncert z okazji Święta Wrocławia.

 

Koncert oratorium Nieszpory Ludźmierskie odbędzie się 26 czerwca 2026 roku w ramach obchodów Święta Wrocławia 2026. Wydarzenie rozpocznie się o godzinie 19:00 w Kościele pw. św. Elżbiety (Bazylice Mniejszej)

 

 

 

„SŁOJE DRZEWA” – na podstawie tekstów Urszuli Kozioł

Spektakl, w którym fragmenty prozy Urszuli Kozioł, wybrane jej wiersze oraz cytaty z esejów i felietonów składają się na literacki portret wybitnej poetki, od lat związanej z Wrocławiem. W przedstawieniu znalazły odzwierciedlenie najważniejsze w jej pisarstwie motywy, nazwane przez nią „kołami tematycznymi”.

Dostrzegam teraz w tych wierszach napisanych na przestrzeni kilku dziesiątków lat” – pisała w „Stanach nieoczywistości” – „zarysowujące się (na kształt przerdzewiałych słojów w przekroju drzewa) koła tematyczne, które w coraz to innej perspektywie nawiązują promieniście do swego rdzenia i usiłują jeszcze inaczej mówić o tym samym, ujmowanym raz z tej, a raz z tamtej strony…”*. I dodawała, że pragnie mówić o człowieku: „wobec cywilizacji, techniki, wobec przyrody (…), wobec wojny, wobec drugiego człowieka, wobec pamięci, dziedzictwa, życia, miłości, śmierci, wobec własnego «ja», wobec czasu wreszcie, w którym owemu «ja» wypadło żyć”**.

Przez długie lata twórczość Urszuli Kozioł pełna była żywej dyskusji ze światem. We wstępie do tomu „Poezje wybrane (II)” autorka pisała: „Myślę, że większość zapisanych przeze mnie stron powstała z pilnej wewnętrznej potrzeby podzielenia się z kimś złymi przeczuciami, które mną owładnęły a które dotyczą losu ludzi i losu świata, (…) są też te zapisy próbą uprzytomnienia sobie i innym różnorakich zagrożeń, są wołaniem o opamiętanie się, nawet jeśli miałoby ono pozostać jedynie wołaniem na puszczy”***.

W ostatniej dekadzie w wierszach Urszuli Kozioł zaczyna dominować krąg rozważań o stracie ukochanego mężczyzny i przejmujący, wnikliwy zapis własnego przemijania, żegnania się z życiem.

W spektaklu „Słoje drzewa” zostały zaprezentowane te dwa nurty refleksji poetyckich: pierwszy – pełen pasji, obrazujący przemiany świata i rosnące wokół nas zagrożenia oraz ten późniejszy – wyciszony, pełen prostoty i pokory, w którym poetka żegna się ze światem.

* Urszula Kozioł, Wciąż o tym samym, [w:] Stany nieoczywistości, PIW, Warszawa 1999, s. 273–274.
** Tamże, s. 273–274.
*** Urszula Kozioł, Poezje wybrane (II) , Ludowa Spółdzielnia Wydawnicza, Warszawa 1985, s. 5–6.


TWÓRCY SPEKTAKLU

Reżyseria, scenariusz: Jerzy Bielunas
Muzyka: Sambor Dudziński
Scenografia: Mirosław Chudy
Występują: Wiktoria Glińska, Krystyna Krotoska, Agnieszka Kwietniewska, Halina Litwiniec

Jerzy Bielunas jest reżyserem teatralnym i telewizyjnym, profesorem wykładającym we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Zrealizował kilkadziesiąt spektakli teatralnych. W czasie studiów był związany z Teatrem „Kalambur” we Wrocławiu. Przez szereg lat współpracował z Przeglądem Piosenki Aktorskiej (PPA) we Wrocławiu. W ramach PPA zrealizował m.in. spektakl „Ballady Morderców” (1998) oparty na piosenkach zespołu Nick Cave and The Bad Seeds, a także koncert ,„Nick Cave i przyjaciele” (1999). Jest również twórcą widowisk telewizyjnych, m.in. koncertu galowego z okazji wejścia Polski do Unii Europejskiej (2004), koncertów z okazji rocznicy wybuchu Powstania Warszawskiego (2003, 2009, 2014), koncertu z okazji 25. rocznicy powstania NSZZ „Solidarność” ( 2005) czy koncertu poświęconego Markowi Grechucie – „Świat w obłokach” – prezentowanego na Festiwalu Piosenki Polskiej w Opolu (2006). Zrealizował również „Częstochowską Victorię” – plenerowe widowisko w ramach obchodów jubileuszu 350-lecia obrony Jasnej Góry, inscenizowane na wałach klasztoru (2005). We Wrocławiu przygotowywał koncerty z okazji wręczenia Literackiej Nagrody Europy Środkowej Angelus (2008 i 2009) oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej Silesius (2013, 2015, 2016). Na Międzynarodowym Festiwalu Mozartowskim „Mozartiana” w Gdańsku reżyserował widowiska: „Operowe fascynacje Chopina” (2010), „Fantazja na oliwskie organy” (2017) i „Muzyka nocy” (2022). Interesuje się też teatrem dla dzieci. Jego przedstawienia dla młodych widzów były wielokrotnie nagradzane. Członek ZAiKS-u. Tłumacz piosenek francuskich, autor sztuk teatralnych, scenariuszy i tekstów piosenek dla dzieci, m.in. utworów, które ukazały się na płycie „Małe WuWu”.

Mirosław Chudy jest ekspertem Galerii 66P i członkiem ciała doradczego tworzącego program miejsca. W latach 80. studiował w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta) we Wrocławiu wraz z innymi przedstawicielami nurtu Nowej ekspresji, m.in. Wojciechem Urlichem, Mają Godlewską i Władysławem Zaporowskim. Był związany z pracownią Konrada Jarodzkiego. Jeszcze podczas studiów współtworzył legendarny Klub Linda. W 1987, tuż przed dyplomem, wyjechał do Aten, gdzie do 1990 studiował na Akademii Sztuk Pięknych w Atenach (ASFA) w pracowni firmowanej przez Jannisa Kounnellisa, jednego z czołowych przedstawicieli nurtu Arte Povera. W latach 1990–2007 mieszkał w Toronto i w Chicago. Obecnie mieszka i pracuje w Miami w USA, łącząc indywidualną praktykę artystyczną ze zleceniami na projekty wnętrz i oprawę wydarzeń.

Sambor Dudziński (właśc. Damian Dudziński–Dymek), ur. 3 czerwca 1974 w Bytomiu, jest artystą totalnym: performerem, multiinstrumentalistą, kompozytorem, autorem tekstów, wokalistą, aktorem, lalkarzem, wynalazcą i showmanem. Jego sceniczna działalność łączy teatr, muzykę i elementy transowego rytuału, tworząc unikalne widowiska live. Wielokrotnie występował za granicą, m.in. w USA, Japonii, Niemczech, Finlandii, Francji, Danii, Rosji, Hiszpanii, Wielkiej Brytanii, na Węgrzech i w Rumunii. Na scenie posługuje się kilkunastoma instrumentami, łącząc live looping i improwizację. Gra na instrumentach klawiszowych (piano elektryczne, rhodes, organy, key-bass, melodyka), dętych (saksofony, klarnety), perkusyjnych, a także na licznych instrumentach etnicznych (duduk, sopiłka, didgeridoo, drumle, kalimba, berimbao, lira korbowa, ligawki, flety). Jego wokal obejmuje szerokie spektrum stylistyk – od jazzu i belcanto po śpiew etniczny i eksperymentalny. Tworzy muzykę teatralną, filmową, współczesna i wokalną, a także w nurcie jazzu, bluesa, popu i progresywnego rocka.

Wiktoria Glińska studiuje na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. W 2024 roku otrzymała wyróżnienie w VI edycji konkursu Modjeska Calling, który jest organizowany przez Teatr Polski w Poznaniu. Absolwentka lubelskich szkół muzycznych: Ogólnokształcącej Szkoły Muzycznej I i II st. im. Karola Lipińskiego w klasie wiolonczeli oraz Szkoły Muzycznej II st. im. Tadeusza Szeligowskiego w klasie śpiewu operowego.

Agnieszka Kwietniewska jest aktorką. Ukończyła studia na Wydziale Aktorskim we wrocławskiej filii Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Laureatka wielu nagród aktorskich, m.in. wyróżnienia za najlepszą rolę żeńską na 4. Międzynarodowym Festiwalu Teatralnym Boska Komedia za kreację w spektaklu „Joanna Szalona. Królowa” w reżyserii Wiktora Rubina oraz indywidualnej nagrody aktorskiej za rolę żeńską w przedstawieniu „Był sobie Andrzej, Andrzej, Andrzej i Andrzej” Pawła Demirskiego w reżyserii Moniki Strzępki (Teatr Dramatyczny im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu) w finale 17. Ogólnopolskiego Konkursu na Wystawienie Polskiej Sztuki Współczesnej. Przez wiele lat związana z Teatrem Polskim we Wrocławiu, gdzie zadebiutowała w grudniu 2012 w przedstawieniu Moniki Strzępki pod tytułem „Courtney Love”. Obecnie związana z  Teatrem Dramatycznym im. Jerzego Szaniawskiego w Wałbrzychu i Teatrem Polskim w Podziemiu we Wrocławiu.

Krystyna Krotoska jest aktorką teatralną i filmową oraz pieśniarką. Już w czasie studiów związała się z wrocławskim Teatrem Kalambur, w którym występowała od 1969 do 1982 roku. W latach 1983–90 i 1991–2004 była aktorką Teatru Polskiego we Wrocławiu. Od lat współpracuje z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego. W 2002 roku zrealizowała tu swój Beckettowski monodram „no właśnie co”, na który złożyły się dwie jednoaktówki: „Nie ja” i „Kołysanka” oraz wiersz Becketta „no właśnie co”. W 2013 roku monodram został poszerzony o jednoaktówkę „Kroki”. Spektakl był prezentowany także we Włoszech, częściowo w języku włoskim. W 2006 roku z międzynarodową grupą Bred in the Bone Theatre Company zrealizowała „Unreal City – a jazzed performance”, oparty na poemacie T.S. Eliota „Ziemia jałowa”. W 2014 roku wystąpiła na scenie Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu w broadwayowskim musicalu „Nine”, w roli matki Gwida. Poezja Urszuli Kozioł od lat pozostaje w kręgu zainteresowań aktorki. W 1970 roku wystąpiła w słynnym spektaklu Teatru Kalambur pt. „W rytmie słońca”, zrealizowanym na podstawie tomu poetki pod tym samym tytułem.

Halina Litwiniec jest aktorką, nauczycielką i animatorką kultury. W 1963 roku ukończyła polonistykę na Uniwersytecie Wrocławskim, a w 1965 uzyskała dyplom aktorki estradowej. W latach 1961–1993 występowała na scenie wrocławskiego Teatru Kalambur, m.in. w spektaklach zrealizowanych na podstawie twórczości Urszuli Kozioł („W rytmie słońca”, 1970; „Biała skrzynia”, 1977; „O sobie samej”, 1982). Laureatka licznych nagród w konkursach recytatorskich – wojewódzkich i ogólnopolskich, a także aktorskich, m.in. otrzymała nagrodę za rolę w „Łysej Śpiewaczce” (1966) podczas Festiwalu Teatrów Studenckich oraz nagrodę za najlepszy epizod aktorski w spektaklu „Nasz Julo czerwony” (1987) w ramach plebiscytu „Złote Iglice”. Uhonorowana odznaką „Zasłużony Działacz Kultury” oraz „Srebrnym Krzyżem Zasługi”. W latach 1965–1980 uczyła języka polskiego i prowadziła teatr szkolny. Od 1983 kierowała wrocławską kawiarnią „Pod Kalamburem” – kultowym miejscem spotkań artystycznych i kulturalnych elit miasta, a także wielu wydarzeń artystycznych. Współtworzyła działającą w kawiarni „Galerię Literacką Młodych” , organizowała konkursy poetyckie (m.in. wspólnie z Markiem Garbalą „Turniej Jednego Wiersza”) oraz prowadziła spotkania z wybitnymi postaciami polskiego teatru, literatury i nauki (m.in. z Tadeuszem Łomnickim, Urszulą Kozioł, Wisławą Szymborską, Jeremim Przyborą i prof. Janem Miodkiem). W ramach cyklu „Galerii Trzech Obrazów” gościła wrocławskich plastyków. Obecnie aktywnie działa na rzecz upamiętnienia dziedzictwa Teatru Kalambur, m.in. współorganizując „Poniedziałki z Kalamburem”, które odbywają się co miesiąc w „Art Cafe Kalambur”. Od lat jest związana ze Stowarzyszeniem Europejskich Więzi, które promuje wiedzę o współczesnym świecie w różnych aspektach – politycznych, kulturowych i socjologicznych.

Elżbieta Terlikowska-Misiak jest kostiumografką i scenografką. Absolwentka Wydziału Projektowania Form Przemysłowych Państwowej Wyższej Szkoły Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (obecnie Akademia Sztuk Pięknych im. Eugeniusza Gepperta). Dyplom z malarstwa uzyskała w pracowni prof. Józefa Hałasa. Jako scenografka i kostiumografka zadebiutowała w 1986 roku w Operze Wrocławskiej, pracując przy spektaklu „Nowe Wyzwolenie” według Witkacego, w reżyserii Jerzego Bielunasa. Scenografię i kostiumy projektuje nie tylko dla teatru. Pracuje również przy produkcjach filmowych i telewizyjnych, m.in. jest autorką kostiumów do filmu „Odlotowe wakacje” Marka Piestraka oraz seriali „Życie jak poker” i „Warto kochać”. Zajmuje się także grafiką użytkową oraz małą formą graficzną.

Koproducenci i współorganizatorzy:
Instytutu im. Jerzego Grotowskiego


Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Logo Ośrodka Kultury i Sztuki we Wocławiu

Spektakl jest dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Przejdź do treści