X

Premiera filmu dokumentalnego „Opiekunowie (nie)pamięci” na YouTube

Film dokumentalny „OPIEKUNOWIE (NIE)PAMIĘCI”, który niedawno miał swoją premierę podczas sympozjum poświęconemu animacji i dokumentacji działalności społecznej osób opiekujących się zapomnianymi niemieckimi cmentarzami na Dolnym Śląsku, jest już dostępny na kanale YT OKiS.

Opiekun (nie)pamięci przywraca godność starym zaniedbanym cmentarzom sprzed 1945 roku. Jednak to co przede wszystkim charakteryzuje Opiekuna (nie)pamięci to osobiste zaangażowanie w przywracanie pamięci o osobach pochowanych na cmentarzu. Z tej osobistej relacji rodzi się uniwersalny moralny imperatyw by wbrew przeszkodom, wbrew obojętności władz czy lokalnych mieszkańców wpisać ponownie stary cmentarz z powrotem w krajobraz kulturowy regionu, a pochowanym osobom zapewnić ponownie godny pochówek.

 


5 grudnia 2025, premiera podczas sympozjum poświęcone animacji i dokumentacji działalności społecznej osób opiekujących się zapomnianymi niemieckimi cmentarzami na Dolnym Śląsku
9 grudnia 2025, wrocławska premiera w OP ENHEIM

Scenariusz i reżyseria: Daniel Jasiński, Igor Wójcik
Zdjęcia: Jerzy Szota, Artur Stroiński, Adrian Janisio
Zdjęcia lotnicze: Artur Stroiński
Dźwięk: Jerzy Szota, Szymon Straburzyński
Montaż: Jerzy Szota
Kierownik produkcji: Marek Sztark, Daniel Jasiński
Producent: Igor Wójcik Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu

Partnerzy projektu: Niemiecko-Polska Fundacja Ochrony Zabytków Kultury, Miejski Ośrodek Kultury, Sportu i Aktywności Lokalnej w Szklarskiej Porębie

Projekt jest dofinansowany w ramach Krajowego Planu Odbudowy przez Unię Europejską NextGeneration EU

Projekt dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Gala Kryształu Górskiego Nowin Jeleniogórskich z koncertem Anny Jurksztowicz!

Gorąco zapraszamy na Galę Kryształu Górskiego Nowin Jeleniogórskich! Jedyne w swoim rodzaju wydarzenie, pełne niecodziennych emocji i wspaniałej muzyki, odbędzie się w poniedziałek 16 lutego 2026 o godz. 18.00 w Teatrze im. C.K. Norwida w Jeleniej Górze. W pierwszej części wieczoru uroczyste rozstrzygnięcie wyborów Człowiekiem Roku 2025 NJ w muzycznej oprawie formacji Moliendo Cafe, a po wręczeniu Nagrody Kryształu Górskiego pełen przebojów koncert wielkiej gwiazdy polskiej estrady, Anny Jurksztowicz, zatytułowany „Przytulam najlepsze piosenki”.

 

Rozstrzygnięciu wyborów Człowieka Roku NJ zawsze towarzyszyły specjalne wydarzenia artystyczne. Tak będzie i tym razem. Uroczyste spotkanie z wybitnymi osobistościami budującymi wartościowe życie społeczne regionu wymaga szczególnej oprawy. Dlatego już ceremonia wręczenia Kryształu Górskiego pełna będzie muzycznych akcentów, o które zadba grupa Moliendo Cafe. A tuż po ceremonii zabrzmi wspaniale zapowiadający się koncert śpiewającej gwiazdy polskiej estrady – Anny Jurksztowicz, która wystąpi z zespołem wybitnych instrumentalistów. W programie koncertu zatytułowanego „Przytulam najlepsze piosenki” znajdą się wielkie przeboje Anny Jurksztowicz oraz jej najnowsze utwory.

Gwiazdy wieczoru nie trzeba specjalnie przedstawiać miłośnikom polskiej muzyki rozrywkowej. Anna Jurksztowicz jest piosenkarką i producentką muzyczną, a także autorką piosenek, której kariera trwa od dekad. Przeboje, które specjalnie dla niej pisali Krzesimir Dębski i Jacek Cygan, już w latach osiemdziesiątych weszły do kanonu polskiej muzyki rozrywkowej i są wizytówką rodzimego show-biznesu. Anna Jurksztowicz nagrała ponad 10 albumów, a także wiele piosenek do filmów i seriali, które zna i śpiewa z nią podczas koncertów cała widownia. Każdy jej recital jest nie tylko sentymentalną okazją do wspomnień, ale i pokazem kunsztu wokalnego piosenkarki, wirtuozerii jej zespołu oraz piękna i ponadczasowości naszych rodzimych piosenek.

Koncert rozpocznie się tuż po zakończeniu uroczystości wręczenia Kryształu Górskiego Człowiekowi Roku. Bilety do nabycia w kasie teatru oraz TUTAJ.

Spotkanie autorskie z Przemysławem Wojcieszkiem wokół jego najnowszej książki „Boże Narodzenie we Wrocławiu”

Zapraszamy na spotkanie autorskie z Przemysławem Wojcieszkiem wokół jego najnowszej książki „Boże Narodzenie we Wrocławiu”, które odbędzie się w Księgarni Tajne Komplety 20 lutego. Rozmowę poprowadzi Sebastian Rerak.

Boże Narodzenie we Wrocławiu to poruszająca, pełna czułej obserwacji opowieść o jednej świątecznej nocy z życia Vitalika – taksówkarza i imigranta z Ukrainy. Wyruszając w kurs po zimowym Wrocławiu, spotyka ludzi niosących swoje skrywane dramaty: samotność, żal, przemoc i tęsknotę za bliskością. Każdy pasażer wnosi do jego świata cząstkę prawdy o mieście, w którym piękno splata się z ludzką kruchością. To historia o tym, że nawet w najmroczniejszych chwilach potrafimy odnaleźć dobro – często w najbardziej nieoczekiwanych miejscach.

Jesteście we Wrocławiu, najwspanialszym mieście pod bezgwiezdnym niebem, jest bożonarodzeniowa noc, a wasz kierowca Vitalik przyjedzie już za trzy minuty. Poznacie go po uśmiechu i doskonałej bluesowej playliście. Życząc Wam miłej podróży, wyrażamy nadzieję, że tej wyjątkowej nocy nie jesteście samotni. Jeżeli jednak jesteście, pamiętajcie, że Wrocław jest miastem cudów. Wsiądźcie więc do taksówki i bądźcie dobrej myśli. Everything Gonna Be Alright, jak śpiewał Little Walter.

[Przemysław Wojcieszek, tekst z czwartej strony okładki]

 

Przemysław Wojcieszek (ur. 1974) – reżyser filmowy i teatralny, scenarzysta, dramaturg oraz pisarz, zaliczany do czołowych twórców kina niezależnego w Polsce. Debiutował w kinie jako scenarzysta filmu Poniedziałek (1998), a jako reżyser filmem Zabij ich wszystkich (1999). W swojej twórczości podejmuje tematy społeczne i egzystencjalne, często ukazując realia „Polski B” i ludzi mierzących się z przemianami społecznymi. Do jego znanych filmów należą m.in. Głośniej od bomb, W dół kolorowym wzgórzem, Doskonałe popołudnie oraz Sekret. Za swoje dokonania został uhonorowany m.in. Paszportem „Polityki”. Poza filmem intensywnie działa w teatrze, reżyserując spektakle własne i adaptowane, takie jak Made in Poland czy Królowe Brytanii. Jego prace cechuje bezkompromisowy styl oraz głębokie zainteresowanie kondycją współczesnego społeczeństwa.

 

Organizator:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego


Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

GÓRY ZARZĄDZANIA 2026 – KONFERENCJA

NAUKA – KULTURA – INNOWACJE

Dwudniowa konferencja poświęcona jest innowacjom na Dolnym Śląsku w obszarze kultury i nauki, a wśród prelegentów znajdą się naukowcy z wrocławskich uczelni wyższych oraz placówek kultury. Zapraszamy 20 i 21 lutego do Dobromierza.

uczestnicy: przedstawiciele samorządów (głównie z obszaru kultury), jednostek kultury i nauki, mieszkańcy Dolnego Śląska zainteresowani tematem, studenci i słuchacze Uniwersytetów III wieku, przedstawiciele mediów

 

 

Pierwszy dzień

10.00 – rejestracja – Centrum ul. Sportowa 4, DOBROMIERZ (sala konferencyjna I piętro)

10.30 – Uroczyste otwarcie – Przewodniczący Sejmiku Dolnośląskiego Pan Jerzy Pokój, Dyrektor OKIS Pan Igor Wójcik, Przewodnicząca Rady Naukowej Instytutu Maxa Webera Pani Profesor Małgorzata Rutkowska, Zarząd Instytutu Maxa Webera

10.40 – IDEA GÓR ZARZĄDZANIA  – Dr Karolina Lipińska (Politechnika Gdańska) i Dr Jerzy Tutaj (Politechnika Wrocławska)

10.50WPROWADZENIE – prezentacja raportu opracowanego przez INSTYTUT MAXA WEBERA na temat: Identyfikacja i pola rozwoju innowacji w dolnośląskiej kulturze – Zarząd

I część – Innowacje w Zarządzaniu Dolnego Śląska

11.00 – Dr inż. Jan Skonieczny (Politechnika Wrocławska) – DNA INNOWATORA

11.30 –Dr inż. Adam Świda (Politechnika Wrocławska) – Innowacje a strategia rozwoju i modele biznesowe organizacji  – przykłady

11.50 – Dr Jerzy Tutaj (Politechnika Wrocławska) – Zarządzanie innowacjami na Dolnym Śląsku

12.20 – Dr hab. inż. Małgorzata Rutkowska, profesor uczelni (Politechnika Wrocławska) – Innowacje w zarządzaniu kulturą na Dolnym Śląsku

12.50 – Przerwa kawowa

II część – Innowacje w obszarze Zarządzania Kulturą

13.20 –Dr Krzysztof Hauke (Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu)  – Innowacje w domach kultury
13.40 – Dr Małgorzata Pol (Politechnika Wrocławska) Innowacje na styku nauki i kultury
13.55 – Wojciech Tutaj ( instytut Maxa Webera) – Sztuczna inteligencja a Innowacje w dolnośląskiej nauce i kulturze

14.20 – Dr Ievgieniia Golyhseva (Instytut Maxa Webera) – Innowacje w marketingu podmiotów w obszarze kultury

14.50 – Obiad

15.20 – Koncert saksofoniczny Pana Oleksia Hladuna

16.00 – Podsumowanie pierwszego dnia konferencji

 

Drugi dzień

21.02.2026 – sobota – Centrum ul. Sportowa 4, DOBROMIERZ (sala konferencyjna I piętro)

III część – Innowacje w obszarze Nauki i Edukacji

10.00 – Prof. Stanisław Czaja ( Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu ) – Innowacje w zarządzaniu jednostką naukową na Dolnym Śląsku

11.00 – Marek Gawroń (Instytut Maxa Webera) –  Innowacje w dolnośląskiej szkole

11.30 – Prof. Agnieszka Becla ( Uniwersytet Ekonomiczny we Wrocławiu ) – Innowacje w procesach dydaktycznych na dolnośląskich uczelniach

12.00 – Krystian Ulbin (Instytut Maxa Webera) –  Innowacje w realizacji projektów kulturalnych dla Mieszkańców Granitowego Szlaku

12.30 – Dr Ievgieniia Golyhseva – Innowacje w obszarze kultury i nauki na Dolnym Śląsku w oczach obcokrajowców

13.00 – Podsumowanie konferencji – debata na temat przyszłości innowacji w kulturze: reprezentanci nauki, kultury, muzyki i zarządzania innowacjami (4 osoby)

14.00 – Obiad

15.00 – Zakończenie konferencji, wręczenie certyfikatów

 

 

„Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej” – pokazy dla szkół

Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej” to spektakl, w którym pracę i życie polskiej naukowczyni poznajemy z perspektywy jej córek – Ewy i Ireny. Trudności związane z codziennością i pracą przeplatają się z obowiązkami macierzyńskimi i nagrodami naukowymi. Bogata mozaika życia Marii Skłodowskiej-Curie ukazuje świat kierowany i dowodzony przez męskie wzorce, a co za tym idzie niesprawiedliwość w traktowaniu kobiet w świecie nauki. W spektaklu poznajemy Marię jako kobietę podejmującą wyzwania w świecie pełnym uprzedzeń.

Jak wysoką cenę zapłaci rodzina Marii za jej idealizm, poświęcenie dla pracy naukowej i wreszcie, za romans z Paulem Langevine? Czy talent, pasja i zdobyte uznanie wynagradzają wszystkie trudy, których wymagało dokonanie nowych odkryć? Te pytania stawiają sobie twórcy spektaklu. W roli córek będzie można zobaczyć Jadwigę Wianecką i Annę Skubik-Sigala. Różnorodne obrazy z życia Marii wzbogacone zostaną autorską muzyką Magdaleny Gorwy, a także scenografią i multimedialnymi wizualizacjami Sebastiana Siepietowskiego. Całość spektaklu będzie ułożona we wciągającą, wartką opowieść przez Mariusza Wójtowicza.

Twórcy:
Autorka sztuki: Efstathia
Tłumaczenie: Anna Skubik-Sigala
Reżyseria: Mariusz Wójtowicz
opracowanie tekstu: zespół
Muzyka: Magdalena Gorwa
Kostiumy, scenografia i multimedia: Sebastian Siepietowski
Reżyseria świateł: Wojciech Maniewski
Występują: Jadwiga Wianecka, Anna Skubik-Sigala

autor projektu: Sebastian Siepietowski

RECENZJE:

„Przedstawienie trwa zaledwie siedemdziesiąt minut, lecz zaskakuje precyzją i intensywnością, z jaką prowadzi widzów przez najważniejsze wydarzenia z życia Marii Skłodowskiej-Curie (…) całość ani przez chwilę nie nuży. Dynamiczne zmiany scen i rytmiczne przechodzenie między wątkami, emocjami oraz nastrojami sprawiają, że spektakl utrzymuje uwagę widza. Winiecka i Skubik-Sigala błyskotliwie wcielają się w kolejne postaci, z łatwością przechodząc od dialogów do melorecytacji. (…) Taniec, subtelnie wpleciony w narrację, wzmacnia emocjonalny wydźwięk poszczególnych scen, dopełniając wizualno-dramaturgiczną harmonię przedstawienia. Jednym z największych atutów Skłodowskiej-Curie w mowie obronnej jest świadome wykorzystanie teatru formy.”
Determinacja jako pierwiastek, Henryk Mazurkiewicz, teatralny.pl

https://www.teatralny.pl/artykuly/determinacja-jako-pierwiastek

„W dość ciekawej, choć pozornie surowej scenografii kolejne sceny odgrywają przed nami Jadwiga Wianecka i Anna Skubik-Sigala, grające nie tylko córki Marii, ale i ją samą, mężczyzn jej życia, czy inne ważne osoby, które pojawiają się wokół niej. Czasem wystarczy drobna zmiana garderoby, czasem rekwizyt, a już stoi przed nami ktoś inny i przechodzimy w ten sposób do kolejnej sceny – bez przerw, płynnie, czasem dowcipnie, a czasem podkreślając bardziej dramatyczny akcent. Tu nie ma monotonii, a każdy element został fajnie pomyślany – nawet to jak wykorzystywany jest każdy z ekranów/parawanów.
Krótkie, ale naprawdę warte zobaczenia!”

Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej, czyli między życiem prywatnym a nauką i pracą, przynadziei, notatnikkulturalny.blogspot.com

https://notatnikkulturalny.blogspot.com/2025/05/maria-skodowska-curie-w-mowie-obronnej.html

Fotorelacja z premiery spektaklu „Maria Skłodowska-Curie w mowie obronnej”

Daty pokazów:
24 lutego 2026, godz. 10.00 i 12.00
25 lutego 2026, godz. 10.00 i 12.00

Miejsce:
Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium, Rynek-Ratusz 27, Wrocław

Spektakle biletowane. W razie zainteresowania prosimy o kontakt: karolina.michalska@okis.pl

 

Twórcy:

EFSTATHIA

Grecka autorka tekstów piosenek i dramatopisarka. Urodziła się i dorastała w Atenach. Studiowała w szkole teologicznej Uniwersytetu w Atenach. Od młodych lat pisała piosenki, a szerszej publiczności zaprezentowała się w 2005 roku dzięki Festiwalowi w Salonikach i nagrodzie za piosenkę „Without You”. Współpracuje z greckimi artystami awangardy, sceny muzycznej i teatralnej. Jej pasją jest tworzenie spektakli muzycznych, libretta, scenariuszy i łączenia wielowymiarowych zdolności artystycznych. Do tej pory wydała 5 albumów, liczne single CD i 8 książek. Oprócz własnej dyskografii, chętnie śpiewa Greckie utwory okresu międzywojennego. Tworzy osobisty styl liryczny, rozwija się w nim i stara się dotykać w poetycki sposób codziennych problemów, z którymi borykają się zachodnie społeczeństwa. Efstathia w większości swoich utworów analizuje temat pozycji kobiet w świecie, ich miejsca na mapie społecznej kiedyś i teraz – uznając za konieczne przywrócenie pozycji kobiet w społeczeństwie w imię równowagi i prawdziwej ewolucji ludzkiej świadomości.

MARIUSZ WÓJTOWICZ

Absolwent Wydziału Lalkarskiego PWST we Wrocławiu. Chociaż pochodzi ze Śląska, od lat związany jest z Toruniem, gdzie od 2001 roku jest aktorem w tamtejszym Teatrze Baj Pomorski. Przez ten czas zagrał ponad czterdzieści ról. Do najważniejszych należą: rola Makbeta w szekspirowskim „Makbecie” czy rola Ojca w „Ślubie” Gombrowicza. Jest reżyserem i współreżyserem przedstawień dla dzieci, m.in.: „Przytulaki, „Gwiazdeczka”, „Przypadki doktora Bonifacego Trąbki”. Współtworzył także spektakle dla dorosłych: „Zebranie, czyli przywitajmy ich razem” – komediowa wizja czasów PRL-u, czy „Takaja” – monodram Anny Skubik, zrealizowany we Wrocławskim Teatrze Lalek. Kilkakrotnie brał udział w projekcie „Lato w Teatrze” jako prowadzący warsztaty teatralne z dziećmi i młodzieżą. Jego pasją poza teatrem i aktorstwem jest gotowanie oraz oglądanie tenisa.

 

SEBASTIAN SIEPIETOWSKI

W 2021r. obronił z wyróżnieniem dyplom magisterski na ASP we Wrocławiu na kierunku Scenografia, gdzie obecnie prowadzi własny przedmiot w pracowni Laboratorium Przestrzeni Scenograficznych. Absolwent Akademii Teatru Alternatywnego, międzynarodowego projektu interdyscyplinarnej edukacji teatralnej organizowanego w latach 2015-2017. Laureat nagrody Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego za I miejsce w ogólnopolskim konkursie Najlepszych Dyplomów Scenografii w 2022 roku. Autor scenografii oraz multimediów do spektakli m.in w Teatrze Mickiewicza w Częstochowie, Teatrze Kochanowskiego w Opolu , Teatrze Lalek Pleciuga w Szczecinie, Wrocławskim Teatrze Lalek, Lubuskim Teatrze w Zielonej Górze oraz na scenie Centrum Sztuk Performatywnych Instytutu im. Jerzego Grotowskiego. Członek wrocławskiej grupy Cloud Theater, badającej i rozwijającej ideę współpracy nowych technologii i sztuki. Działa na pograniczu teatru, performansu i sztuk wizualnych oraz tworzy wystawy przy współpracy z wrocławskimi instytucjami (Centrum Sztuki WRO, BWA Wrocław, ASP Wrocław, Muzeum Teatru we Wrocławiu).

ANNA SKUBIK-SIGALA

Aktorka-lalkarka, ukończyła PWST Kraków. W 2013 nagrodzona przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok 2013. W 2009 stypendystka Instytutu Kultury Polskiej w Nowym Jorku. Swoimi monodramami zdobyła wiele nagród krajowych i zagranicznych, m.in. w 2008 – Grand Prix 42. Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora, w 2009 – Nagrodę za innowacyjność w sztuce lalkarskiej podczas 13th World Festival of Puppetry w Pradze, w 2010 – Nagrodę Związku Artystów Scen Polskich za kreację aktorską, w 2011 – Nagrodę Publiczności na Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu, w 2013 – Best Actress-Silver Wayang na World Puppet Carnival w Indonezji, w 2014 – nagrodę Best Solo Interpretation na Harmony World Puppet Carnival w Bangkoku. Prezentowała swoje spektakle w kraju i poza jego granicami: w Los Angeles, Nowym Jorku, Wielkiej Brytanii, Armenii, Czechach, Indonezji, Niemczech, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Szkocji, Irlandii oraz w Ukrainie. Od 2016 prowadzi Stowarzyszenie K.O.T., gdzie realizuje projekty edukacyjne i artystyczne. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Kobietostan.

 

JADWIGA WIANECKA

Aktorka, absolwentka PWSFTviT w Łodzi. Ma doświadczenie teatralne (5 sezonów w Teatrze Śląskim w Katowicach) i przed kamerą (m.in. filmy „Najmro”, „Chłopi’, seriale „Wotum nieufności”, „Barwy szczęścia” i wiele innych). Stworzyła autorski cykl „Dykcja empatyczna”, w ramach stypendium ZAiKS, inspirowany „Porozumieniem bez przemocy” Marshalla Rosenberga. Otrzymała Nagrodę Publiczności na 24. Festiwalu Szkół Teatralnych w Łodzi za rolę w dyplomowym spektaklu „Paw Królowej” w reż. Ł. Kosa. Prywatnie zainteresowana tematyką „miasta dla ludzi”, jej podstawowy środek transportu po mieście to rower.

 

 

MAGDALENA GORWA

Absolwentka Akademii Muzycznej im. Karola Lipińskiego we Wrocławiu na kierunku Kompozycja i teoria muzyki w klasie prof. dra hab. Cezarego Duchnowskiego i dra hab. Pawła Hendricha. Stypendystka Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (2020), Stypendystka Prezydenta Wrocławia (2023, 2020, 2018) oraz ZAiKS (2022, 2020). Finalistka konkursu Studencki Nobel w kategorii SZTUKA (2021). Jej utwory i aranżacje były wykonywane w wielu miastach w Polsce oraz zagranicą, min. w USA, Korei Południowej, Australii, Norwegii, Szwecji, Holandii, Niemczech czy Białorusi. Od 2016 r. stale współpracuje ze środowiskiem teatralnym. Skomponowała muzykę do ponad 20 spektakli dla teatrów w całej Polsce. Od 2019 roku jest kompozytorką „Teatru Aczemu”. W 2023 roku wraz z dwójką przyjaciół otworzyła autorską szkołę muzyki „Przestrzenie Dźwięku” we Wrocławiu, gdzie naucza gry na gitarze, ukulele, pianinie, teorię muzyki i kompozycji.

 

 

WOJCIECH „MANIEK” MANIEWSKI

Reżyser oświetlenia i technik, z wieloletnim doświadczeniem na scenach teatralnych w Polsce i zagranicą. Realizował produkcje m.in Teatru Pieśni Kozła, Teatru Polskiego we Wrocławiu, Kolektywu Kobietostan a także produkcje telewizyjne, koncerty i festiwale. Na stałe związany ze Strefą Kultury Wrocław, gdzie kieruje zespołem techników i realizatorów.

Zdjęcia pochodzą z prywatnych materiałów twórców.

 

Producenci i organizatorzy:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Stowarzyszeniem K.O.T. (Kultura, Oświata, Teatr)

Logo Ośrodka Kultury i Sztuki we Wocławiu     

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz ze środków Gminy Wrocław, www.wroclaw.pl

 

Licencjodawca:

Patronat medialny:

Matronat:

Partnerzy:
 

Spotkanie autorskie z Darkiem Foksem wokół jego najnowszej książki „Czeski Czechow”

Zapraszamy na spotkanie autorskie z Darkiem Foksem wokół jego najnowszej książki „Czeski Czechow”, które odbędzie się w Księgarni Tajne Komplety 27 lutego. Rozmowę poprowadzi Piotr Makowski.

Czeski Czechow Darka Foksa to pastisz, parodia i filozoficzno-komiczny traktat zarazem. To przykład postmodernistycznej gry z językiem, konwencją i autorytetem. Tekst przyjmuje pozór naukowego opracowania o czeskiej dramaturgii, ale jego forma i treść konsekwentnie podważają sensowność samego mówienia o sztuce w kategoriach powagi, systemu i racjonalnego porządku.

Ręka w przegubie unosi się nad kajetem na wysokość około jednego centymetra. Duży palec lekko naciska. Odległość między palcem średnim a wskazującym to również około jednego centymetra. Palec czwarty z palcem małym nie dotykają pióra, ale mają je na oku. Pięciu braci w śmiertelnym uścisku. Prawidłowy układ ręki przy pisaniu sprawia, że w papier wsiąka wszystko, co się tyczy czeskiego Czechowa. 

[czwarta strona okładki]

Darek Foks (ur. 1966) – pisarz, filmowiec i artysta wizualny.
Ukończył Wydział Wiedzy o Teatrze Akademii Teatralnej w Warszawie oraz scenariopisarstwo i organizację produkcji filmowej w łódzkiej PWSFTviT. Pracował m.in. w redakcjach: Literatura na Świecie, Aktivist, Twórczość (gdzie w 2024 r. został redaktorem naczelnym), a także w Narodowym Centrum Kultury Filmowej i Wydawnictwie Ossolineum. Wykłada i doktoryzuje się w Szkole Filmowej w Łodzi.
Laureat wielu nagród, m.in. Konkursu na Brulion Poetycki (1993), Nagrody im. Natalii Gall (1999), Nagrody TVP Kultura (2006, za książkę Co robi łączniczka – współautorstwo ze Zbigniewem Liberą) oraz Wrocławskiej Nagrody Poetyckiej „Silesius” za całokształt (2014). Wielokrotnie nominowany do nagród literackich, w tym: Nike, Gdynia, Silesius, Paszport „Polityki”, Nagroda m.st. Warszawy.
Otrzymał brązowy medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” (2015). Jego prace wystawiano w najważniejszych galeriach sztuki współczesnej w Polsce.

 

Organizator:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego


Dofinansowano z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

ROŚLINY, PLANETY, SŁOŃCE I BŁĘKIT NIEBA
kinoMANUAL – projekcje z Jurkiewicza

Aga Jarząb i Maciej Bączyk sięgają do prac Jurkiewicza i — zainspirowani jego sposobem patrzenia — roztaczają wizje planet, słońca i błękitu nieba, splatając je z tym, co codzienne i domowe. Spojrzenia całej trójki krzyżują się w uważnej obserwacji i kierują ku niebu oraz ku temu, co rośnie we wnętrzach — roślinom obecnym w przestrzeni domowej. 

 

W twórczości Zdzisława Jurkiewicza dochodziło do spotkania tego, co odległe i nieosiągalne, z tym, co bliskie, codzienne, zwykłe. Kosmos — przestrzeń nieskończona, abstrakcyjna, wymykająca się skali ludzkiego doświadczenia — pojawiał się u niego nie jako obiekt spektakularnych wizji, lecz jako element codziennego krajobrazu, obserwowany z wnętrza mieszkania. Jurkiewicz spoglądał w niebo z własnej kuchni: fascynowały go gwiazdozbiory, planety, ruch słońca, błękit nieba — oglądane przez własnoręcznie skonstruowany teleskop, przez okno, z konkretnego miejsca i w określonym czasie.

To właśnie okno — granica między wnętrzem a zewnętrzem — staje się na wystawie figurą kluczową. Podobnie jak u Jurkiewicza, obserwacja nieba wymaga tu przestrzeni domowej: jej układu, przedmiotów i codziennych rytmów. Kosmos nie istnieje poza tą przestrzenią, lecz poprzez nią się ujawnia, jest filtrowany przez wnętrze. W praktyce Jurkiewicza ten sposób myślenia materializował się zwłaszcza w fotografiach z lat siedemdziesiątych, łączących artystyczne poszukiwanie z naukowym eksperymentem. Obraz kosmosu i ruch planet splatały się w nich z intymnością prywatnej przestrzeni — mieszkania przy ulicy Łaciarskiej we Wrocławiu.

Wystawa rozwija sposób myślenia, w którym kosmos i życie roślinne funkcjonują w jednej skali doświadczenia — poprzez projekcję, światło, dźwięk oraz praktyki troski i obserwacji. W jej strukturze powracają cztery elementy: rośliny doniczkowe, planety, słońce i błękit nieba. Pierwszy z nich przywołuje domowy wymiar praktyki Jurkiewicza — jego fascynację wzrostem roślin, ich uważną obserwację, a także samodzielnie konstruowane narzędzia do pielęgnacji, wykonywane z dostępnych, często odpadowych materiałów. Planety pojawiają się w formach przypominających cyfrowe rendery, zapisane w szkle i powierzchniach; słońce zostaje przywołane poprzez rekonstrukcję konkretnej sytuacji obserwacyjnej z mieszkania Jurkiewicza; błękit nieba — kolor elementarny dla jego twórczości — staje się barwą porządkującą przestrzeń wystawy.

kinoMANUAL operuje projekcją jako medium, które pozwala zrezygnować z produkcji nowych obiektów na rzecz pracy ze światłem, obrazem i dźwiękiem. To postawa zbieżna z praktyką Jurkiewicza, który świadomie rezygnował z tworzenia kolejnych dzieł-przedmiotów, opierając się nadprodukcji — dziś odczytywanej jako jeden z fundamentów ekologicznego zwrotu w sztuce. Zamiast wielkoformatowych wydruków na wystawie pojawiają się projekcje — obrazy efemeryczne, zmienne, zależne od warunków przestrzeni. Ważnym elementem jest też dźwięk — kompozycja złożona z muzyki obecnej w czasie, gdy Jurkiewicz prowadził swoje obserwacje. Tworzy ona rodzaj audialnej projekcji mieszkania: tła, w którym codzienność i kosmos nakładają się na siebie. Natomiast fragmenty prac Jurkiewicza, widoków z okna, przedmiotów z jego otoczenia czy rośliny pojawiają się jako pojedyncze slajdy, obrazy do podglądania, wokół których konstruuje się sytuacja kameralnego spotkania.

Wystawa staje się przestrzenią przecięcia różnych porządków: zewnętrznego i wewnętrznego, ogromnego i intymnego, naukowego i domowego. Stawia pytania o granice percepcji i o to, w jaki sposób to, co odległe, może stać się bliskie. O to, czy kosmos — zamiast obszaru podbojów i ekspansji — może być traktowany jako część naszego „domu”. I wreszcie: jak daleko sięga pojęcie zamieszkiwania w świecie, w którym granice tego, co nasze, nieustannie się przesuwają.

 

Organizatorzy:
Galeria FOTO-GEN
Villa Heike

Kurator:
Paweł Bąkowski

Identyfikacja wizualna:
Zosia Jaros

Tłumaczenia:
Christa Conklin, Fabryka Tłumaczeń

Projekt został dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego oraz z dotacji Fundacji Współpracy Polsko-Niemieckiej

„D1. Pieśń o autostradzie”– pokazy w marcu

Opowieść o  trwającej od dekad budowie autostrady D1, która powinna połączyć dwa największe miasta Słowacji, ale z wielu przyczyn wciąż nie powstaje. Kameralny spektakl w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej to eksperymentalna w formie, śmieszno-straszna opowieść o polityce, społeczeństwie środkowoeuropejskim, pieniądzach i nadziei.  Na scenie – Karolina Gorzkowska i Darek Maj.

Na początku było słowo, a słowo to brzmiało autostrada i ktoś powiedział avanti no dalej chodźmy dalej i powiedział dal Dálnice (po czesku) I niektórzy potem jeszcze jakiś czas mówili autostrada i autostráda ale niektórzy już mówili dálnice a niektórzy niektórzy już mówili diaľnica (po słowacku) choć mówili to jeszcze zupełnie cicho cicho zupełnie cichuteńko aby się nie spłoszyć i ktoś szepnął sen
(…)
Serce powiedziało połączenie i powiedziało rozwój regionów i powiedziało infrastruktura i powiedziało rynek powiedziało oferta pracy oferta i mobilność i tranzyt i powiedziało interoperacyjność integracja modalna multimodalność i ktoś powiedział wybory wybory wybory i naród i półprofil i agencja reklamowa powiedziała Claudia Schiffer i Claudia Schiffer powiedziała I love chocolate

Lukáš Brutovský D1

 

Twórcy:
tekst: Lukáš Brutovský
tłumaczenie, reżyseria i opracowanie muzyczne: Katarzyna Dudzic-Grabińska
kostiumy i asystentka reżysera ds. wizualnych: Anna Adasiak

Obsada:
Ona – Karolina Gorzkowska
On – Darek Maj

——————————–
Projekt grafik: Katarzyna Leks

Koprodukcja spektaklu:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu
Fundacja Teatr Polski — TP dla Sztuki


Data:

12 marca 2026 (czwartek), godz. 19.00 KUP BILET
13 marca 2026 (piątek), godz. 19.00 KUP BILET

Miejsce:
Sala Teatru Laboratorium, Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Rynek-Ratusz 27, Wrocław

Bilety:
40 zł – normalne, 30 zł – ulgowe (uczniowie, studenci, emeryci, renciści) do nabycia na: okis.pl
oraz (w przypadku niewyczerpania puli) na 40 minut przed spektaklem w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium, Rynek-Ratusz 27, Wrocław
Liczba miejsc ograniczona
Przedstawienie dla widzów 16+
Czas trwania: ok 60 minut.

 

Lukáš Brutovský – słowacki reżyser, tłumacz, dramatopisarz i muzyk, jeden z najważniejszych twórców średniego pokolenia na Słowacji. Ukończył reżyserię na VŠMU w Bratysławie. Już podczas studiów jego przedstawienia pokazywane były na międzynarodowych festiwalach (Bratysława, Praga, Brno, Moskwa) i zdobyły kilka nagród. Współpracuje z licznymi teatrami na Słowacji i w Czechach. W 2014 roku został laureatem nagrody czeskiego czasopisma teatralnego Divadelné nowiny za najlepszą reżyserię sezonu (przedstawienie „Maryša” w HaDivadle w Brnie). Od 2015 roku jest dyrektorem artystycznym w Słowackim Teatrze Kameralnym (Slovenské Komorné Divadlo) w Martinie. Blisko współpracuje z dramaturgiem Miro Dacho już od czasów studiów. Tłumaczy z języka niemieckiego (m.in. Schillera, Bernharda). W ostatnich latach (od wystawienia D1) wyraziście pracuje ze współczesnymi tematami dotyczącymi słowackiego społeczeństwa za pomocą eksperymentalnych, oryginalnych form literackich i scenicznych.

 

Katarzyna Dudzic-Grabińska jest reżyserką teatralną i radiową oraz tłumaczką języków czeskiego i słowackiego. Studiowała na Uniwersytecie, Akademii Muzycznej oraz w Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, na Uniwersytecie Masaryka i JAMU w Brnie. Ukończyła kurs reżyserii radiowej w Szkole Wajdy. Ścieżkę artystyczną zaczynała jako muzyk klasyczny. Stypendystka ZAiKS-u, Słowackiego Centrum Literackiego SLOLIA i programu Culture Moves Europe. Jej spektakle były prezentowane na festiwalach w Krakowie, Słupsku, Jeleniej Górze, Spišskiej Novej Vsi czy Kalkucie. Działa interdyscyplinarnie, interesuje ją dialog międzykulturowy, najnowsza historia Europy Środkowej, lingwistyka.

 

 

Karolina Gorzkowska – Karolina Gorzkowska absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, aktorka Opolskiego Teatru Lalki i Aktora. Gościnnie występuje w Teatrze Nowym PROXIMA w Krakowie. Współpracuje także z Teatrem Dormana w Będzinie („Pamięć Rutki” – reżyseria Justyna Łagowska), Teatrem EkoStudio w Opolu oraz Krakowskim Teatrem Komedia. Zagrała między innymi w spektaklach w reżyserii Agaty Dudy – Gracz, Piotra Cieplaka, Bogusława Kierca, Przemysława Jaszczaka, Konrada Dworakowskiego, Tomasza Kaczorowskiego, Marcina Wierzchowskiego. Wystąpiła w ponad trzydziestu czytaniach performatywnych, między innymi w Opolskim Teatrze Lalki i Aktora, w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu czy w Teatrze Śląskim im. St. Wyspiańskiego w Katowicach. Współtworzy performatywną grupę -bufetowe-. Za rolę Rutki Laskier w spektaklu „Pamięć Rutki”, rolę Ninja Szuko w spektaklu „Zagubiony chłopiec” i rolę Miep Gies w spektaklu “Każdego dnia jest mi żal” została wyróżniona w 26. i 33. Subiektywnym Spisie Aktorów Teatralnych Jacka Sieradzkiego.

 

Dariusz Maj absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1994). W roku 1984 basista wrocławskiej grupy punkowej Sedes. Laureat nagrody wojewody dolnośląskiego dla najlepiej rokującego aktora młodego pokolenia (2002). W latach 1997-2001 aktor Centrum Sztuki – Teatru Dramatycznego w Legnicy (obecnie Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy). W latach 2001-2009 aktor Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. W latach 2009-2013 aktor Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. E. Wiercińskiego. W Teatrze Polskim we Wrocławiu od 2015-2018 roku. Twórca wielu ról teatralnych i filmowych, współpracował z czołowymi polskimi reżyserami (K. Garbaczewski, M. Zadara, J. Głomb, J. Klata, P. Wojcieszek, M. Strzępka, M. Kleczewska, L. Raczak, K. Zanussi, F. Falk, W. Krzystek, K. Lupa, J. Skrzywanek, R. Talarczyk). Aktor Teatru Polskiego w Podziemiu, gdzie w koprodukcji z OKiS przygotował monodram „Aleja Narodowa” w reżyserii Katarzyny Dudzic-Grabińskiej, nagrodzony Kryształową Pestką na festiwalu Pestka w Jeleniej Górze.

 

 

Anna Adasiak – scenografka i kostiumografka teatralna i filmowa, a także jubilerka artystyczna. Absolwentka kierunku Scenografia oraz kierunku Projektowanie Ubioru Kreacyjnego na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Tworzy i współtworzy spektakle w teatrach lalek, dramatycznych i muzycznych oraz pracuje przy etiudach filmowych i serialach telewizyjnych. Współpracowała m.in. z Teatrem Muzycznym Capitol we Wrocławiu i Teatrem Polskim we Wrocławiu, Teatrem Kombinat we Wrocławiu, Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu, Teatrem Lalki Tęcza w Słupsku, Teatrem Lalki i Aktora w Łomży oraz Szkołą Filmową Mastershot we Wrocławiu i Warszawską Szkołą Filmową. Kuratorka trzech edycji wystawy „Młoda Scenografia” w Słupsku organizowanego w ramach Festiwalu Plastyki Teatrów Lalki i Formy.

 

 

 

Fragment recenzji spektaklu „D1. Pieśń o autostradzie”: 

Kiedy i czy w ogóle autostrada D1 powstanie? Chyba nikt tego nie wie. Ten stan rzeczy – zawieszenia w ciągłej niepewności, trwania w złudnej nadziei, pogrążania się w marazmie – stał się dla Brutovskiego punktem wyjścia do stworzenia tekstu, który opowiada nie tyle o nieudolności polityków, ile o potencjale samego języka: o możliwości manipulowania przez władzę społecznymi emocjami, zwodzeniu obietnicami i kreowaniu poprzez słowo nieprawdziwych obrazów rzeczywistości. Autor nie zdecydował się ani na reporterską, dokumentalną konwencję, która nadałaby historii charakter dochodzenia w sprawie nieprawidłowości przy powstawaniu autostrady, ani na groteskę ośmieszającą polityków; postawił za to na stylistykę biblijną. Wykorzystując podniosły ton, paralelne konstrukcje i anaforyczne powtórzenia, nadał tekstowi niemal sakralny wymiar, choć jego treść dotyczy przecież przyziemnego profanum(…) |

„Szepty serca, westchnienia Krainy”, Kamil Bujny, Miesięcznik Odra, styczeń 2026
https://e-teatr.pl/szepty-serca-westchnienia-krainy-64977

 

Fotorelacja z premiery spektaklu „D1. Pieśń o autostradzie”
Fot. Tobiasz Papuczys

 

Koprodukcja spektaklu:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu
Instytut im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu
Fundacja Teatr Polski — TP dla Sztuki


Projekt dofinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego
oraz realizowany ze środków pochodzących ze stypendium Miasta Wrocławia

Partner:

Patronat medialny:
Miesięcznik „Odra”

Przejdź do treści