III Festiwal Teatru na faktach „Rzeczy zbędne”

Rzeczy zbędne pojawiają się w plecaku uciekinierki z Mariupola, gdy podróżuje dwie doby przepełnionym pociągiem na granicę z Polską. Okazuje się, że ze wszystkich drobnych bibelotów, które można spakować w 15 minut przed kolejnym nalotem, najważniejsze są jabłko i stary batonik. Inaczej czeka ją głód. Książki, pamiętniki, stare misie, kamyki z domowego ogródka i zdjęcia ukochanych zajmują tylko cenne miejsce.

Nie tylko przedmioty bywają rzeczami zbędnymi. Dla jednych stają się nimi także idee i wartości, wydawałoby się – niezbywalne, podczas gdy inni są gotowi poświęcić dla nich wszystko. To wolność w Białorusi, człowieczeństwo na pograniczu polsko-białoruskim czy pokój w Rosji.

To także „rzeczy zbyteczne”, o których mówi Jacek Hołówka w rozmowie z Karoliną Lewestam, takie jak literatura lub opera – rzeczy „niekonieczne”, przynoszące przyjemność przełamania prozy własnego życia, a zarazem poszerzające jego perspektywę.

My, podążając tym tropem, do listy rzeczy „zbędnych” dopisujemy teatr – z przekonaniem, że na scenie możemy opowiedzieć każdą, nawet najdrobniejszą i najcichszą opowieść.

Książka, słowo, gest sprzeciwu, całe osobiste światy pozwalają trwać naszym bohaterom, wypełniają przestrzeń w plecaku między starym batonikiem a jabłkiem. Co powinno się zabrać ze sobą do nowego domu? A co za sobą pozostawić?

Podczas Festiwalu Teatru na faktach chcemy opowiadać o zwykłych ludziach podejmujących niezwykle trudne decyzje. Każdy ze spektakli i każde z czytań performatywnych będzie się odnosić do prawdziwych bohaterów i zdarzeń. Twórcy i twórczynie wsłuchują się w historie dziejące się tu i teraz, najaktualniejsze i najdrażliwsze. Wiele z nich zostanie opowiedzianych po raz pierwszy tak głośno i z taką mocą.

Zaprezentujemy spektakle o osobistej wierze, o migracji, o uwięzieniu, o pracy bez końca i braku perspektyw na godziwe zajęcie, o mniejszości i wykluczeniu. Każda z tych historii wydarzyła się gdzieś w Polsce, a czasami poza jej granicami. W programie III edycji festiwalu znajdziecie premierowe pokazy dokumentalne, najciekawsze i najnowsze  realizacje wrocławskiego Teatru na faktach, a także produkcje gościnne, z ostrzeliwanego rakietami Charkowa czy z białoruskiej celi.

Tradycyjnie już pokazom i czytaniom będą towarzyszyć dyskusje z bohaterami i bohaterkami spektakli, osobami eksperckimi i aktywistycznymi. Możliwość rozmowy stanowi dla nas dopełnienie spektaklu i jest formą zwerbalizowania problemu, możliwością zadania pytania u źródła.

Festiwal będzie w całości dostępny dla osób z niepełnosprawnością ruchową, a wybrana część programu zostanie przystosowana dla osób z dysfunkcją słuchu i z niepełnosprawnością wzroku.

W ramach festiwalu odbędzie się II edycja Konkursu na Dokumentalne Czytanie Performatywne. Jury złożone z twórców teatralnych, dziennikarzy i pisarzy wyłoni tekst, który zostanie wystawiony na scenie Instytutu Grotowskiego w przyszłym sezonie. W zeszłym roku zwyciężył „Tłusty czwartek” Anastazji Charitonowej, który w formie pełnoprawnego spektaklu będzie miał premierę podczas tegorocznego festiwalu.

Jakub Tabisz

Jakub Tabisz jest twórcą spektakli dokumentalnych „Pogranica”, „Nowi”, „Kwarantanna”, „Paraliż. Sprawa Igora Stachowiaka” oraz akcji performatywnej „Bohater.dok”. Był dwukrotnie nominowany (w latach 2019 i 2021) do Wrocławskiej Nagrody Artystycznej, został także wyróżniony tytułem „30 Kreatywnych Wrocławia 2021”. Na co dzień pracuje w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, gdzie prowadzi projekt „Teatr na faktach”. Jest dyrektorem artystycznym festiwalu Teatru na faktach.

Więcej informacji o festiwalu na stronie www.grotowski-institute.pl