„Pejzaże” koncert Teatru ZAR

Pomysł na koncert „Pejzaże” nawiązuje do zapomnianej praktyki w historii średniowiecznego organum, czyli improwizacji melodii cantus firmus nie poprzez zaczerpnięcie z chorału, lecz w oparciu o „muzyczne odczytanie” zarysu sklepienia, gzymsów czy też po prostu linii łączącej ściany i sklepienie świątyni.

Wszystko to było możliwe wśród „niepiśmiennych” śpiewaków nawet po upowszechnieniu się notacji bezliniowej (in campo aperto), a i później – kiedy już starano się notować chorał przy pomocy neum. Łatwiej było „zapamiętać melodie”, odczytując wprzód i wspak linie gzymsu oraz improwizując długości nut, niż sięgać do ksiąg z graficznymi zapisami dźwięków, mogących jawić się jako tajemne znaki.

Właśnie ten związek muzyki z architekturą stał się inspiracją do koncertu, do którego jego gospodarz – Teatr ZAR, przynoszący fragmenty liturgii z Korsyki, Sardynii, Sycylii i Svanetii (najwyższej części Kaukazu) – zaprosił przyjaciół: Natalię Polovynkę z Ukrainy i Lekso Gremelashvilego z Gruzji. Oboje są jednymi z najznamienitszych artystów, śpiewaków związanych z tradycją liturgiczną Ukrainy i Gruzji.

Gościnią Teatru ZAR będzie również Urszula Dudziak – wybitna wokalistka i kompozytorka jazzowa.

Koncert odbędzie się 24 października w greckokatolickiej Katedrze św. Wincentego i św. Jakuba przy pl. Nankiera 15, w której znajduje się ikonostas wykonany przez Jerzego Nowosielskiego.

Występują:

Teatr ZAR w składzie: Jarosław Fret, Davit Baroyan, Ditte Berkeley, Ekaterina Egorova, Kamila Klamut, Orest Sharak, Aleksandra Kugacz-Semerci, Mertcan Semerci
Studio VoiceLAB: Aleksandra Kotecka i Tomasz Wierzbowski
Z gościnnym udziałem: Urszuli Dudziak, Lekso Gremelashvilego, Natalki Polovynki

Davit Baroyan urodził się w 1992 roku w Armenii. Jest absolwentem dwóch edycji Akademii Teatru Alternatywnego (2012 i 2016) oraz dziennikarstwa i animacji kultury. Prowadzi zajęcia z Kultury Ciała na Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie filia we Wrocławiu. Od 2014 roku jest aktorem Teatru ZAR; występuje w spektaklach „Armine, Sister”; „Medee. O przekraczaniu”, „Mojry”, „Anhelli. Skowyt”, „Złowiony”. Wraz z Teatrem ZAR występował na międzynarodowych festiwalach teatralnych m.in. w Tokio, Rzymie, Sankt-Petersburgu, Oslo, Madrycie, Sybinie czy San Francisco. W 2019 zrealizował monodram „Trociny” na podstawie książki Krzysztofa Vargi. Współpracował z reżyserami filmowymi m.in. Janem Holoubkiem i Pawłem Maśloną oraz teatralnymi, np. z Leszkiem Mądzikiem, Danielem Jacewiczem i Darkiem Kowcunem. Prowadzi warsztaty teatralne dla amatorów i dla aktorów zawodowych z Polski i zza zagranicy. W 2020 roku hobbistycznie wydał rapowy album „Balans”.

Urszula Dudziak jest polską wokalistką i kompozytorką jazzową. Uznaje się ją za jedną z najlepszych wokalistek jazzowych na świecie. Występowała i nagrywała wspólnie z takimi muzykami jak: Krzysztof Komeda, Bobby McFerrin, Herbie Hancock, Nina Simone, Sting i wielu innych. Koncertowała w niemal wszystkich krajach Europy, Azji i obu Ameryk, w tym w słynnej nowojorskiej Carnegie Hall oraz podczas Newport Jazz Festival. Ma niespotykaną skalę głosu, perfekcyjną intonację oraz unikalną technikę wokalną. Urszula Dudziak to zarazem kobieta o niezmierzonych pokładach optymizmu, którym obdarza wszystkich dokoła. Może w przypadku kogoś innego zabrzmiałoby to jak frazes, ale wystarczy znaleźć się na chwilę w jej obecności, żeby zrozumieć, że ta energia to prawdziwa supermoc. Urszula Dudziak zagrzewa inne kobiety do działania – bez względu na wiek. Pokazuje, jak czerpać z życia pełnymi garściami i chwytać każdą chwilę. Koncertuje, gra w tenisa, prowadzi traktor, buduje dom, bierze udział w spotkaniach „Power Speech”, napisała dwie książki („Wyśpiewam wam wszystko” oraz „Wyśpiewam wam więcej”), a także jest youtuberką, która aktywnie prowadzi swój vlog.

Strony Urszuli Dudziak:
Vlog Urszuli Dudziak na YouTuBe : https://bit.ly/YOUTUBE_Dudziak
FB: https://www.facebook.com/dudziakurszula
IG: www.instagram.com/urszuladudziak.official

Katya Egorova jest rosyjską aktorką i performerką. W 2018 roku ukończyła Moskiewski Instytut Teatralny im. Borisa Szczukina. W roku 2019 wraz z Teatrem ZAR prezentowała spektakl „Anhelli. Skowyt” na Olimpiadzie Teatralnej w Todze (Japonia) i w Sankt-Petersburgu (Rosja). Jako członkini Teatru ZAR brała udział m.in. w spektaklach: „Złowiony”, „Back to Beckett”, „Medee/Mojry”, „Materiały do Pokojówek”. Uczestniczyła w takich międzynarodowych projektach jak Actors Hub czy Atelier de l’acteur w Paryżu. Współpracowała z IPAC we Francji. Dodatkowo wraz z Teatrem ZAR współtworzy programy edukacyjne, np. „ZAR Intense” i „ZAR Sessions”. Jest koordynatorką projektu „NUCLEAR WAR. look at how I’m forgetting you” oraz asystentką reżyserki – Sofii Levitskiej. Posiada wieloletnie doświadczenie w śpiewie w chóralnym, które obejmuje szeroki zakres muzyczny: od prawosławnych i katolickich pieśni po muzykę różnych narodów.

Jarosław Fret to założyciel i lider Teatru ZAR, reżyser, aktor, dyrektor Instytutu Grotowskiego. Pełnił funkcję przewodniczącego Rady Kuratorów i kuratora ds. teatru Europejskiej Stolicy Kultury Wrocław 2016. W latach 1999–2002 zrealizował szereg wypraw do Gruzji, Armenii i Iranu, prowadząc poszukiwania w obrębie najstarszych form muzyki chrześcijańskich kościołów wschodnich. W kolejnych latach wspólnie z członkami Teatru ZAR organizował wyprawy badawcze na grecką górę Atos, Sardynię i Korsykę, do Armenii, Turcji i Izraela. Reżyser pięciu spektakli zespołu. Tryptyk „Ewangelie dzieciństwa” był pokazywany m.in. w Chicago, Los Angeles, San Francisco, Atenach, Belgradzie, Edynburgu, Florencji, Madrycie, Paryżu, Sybinie oraz Kairze, Nowym Delhi i Seulu. W 2013 roku ukończył pracę nad spektaklem „Armine, Sister”, dedykowanym historii, kulturze i ludobójstwu Ormian, do którego oprócz reżyserii opracował oryginalną dramaturgię muzyczną i specjalną architekturę. W 2016 roku zrealizował spektakl „Medee. O przekraczaniu” z udziałem śpiewaczek z Kairu, Teheranu i Stambułu. Wykłada i prowadzi warsztaty w Polsce i za granicą, był wykładowcą m.in. w Państwowej Wyższej Szkole Teatralnej im. Ludwika Solskiego w Krakowie Filii we Wrocławiu. Uhonorowany przyznawanym przez magazyn „Los Angeles Times” tytułem Best New Music Theater (2009) i Wrocławską Nagrodą Teatralną za tryptyk „Ewangelie dzieciństwa” (2010). Spektakl „Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie” w jego reżyserii zdobył Total Theatre Award w kategorii Physical/Visual Theatre oraz Herald Angel Award podczas Festiwalu Fringe w Edynburgu w 2012 roku. Pomysłodawca i koordynator licznych projektów realizowanych w Polsce i za granicą w ramach działalności Instytutu Grotowskiego, m.in. Roku Grotowskiego UNESCO 2009, programu „Masters in Residence”, Międzynarodowego Festiwalu Teatralnego „Świat miejscem prawdy”, a także Olimpiady Teatralnej Wrocław 2016. Dzięki jego staraniom w 2010 roku została otwarta nowa siedziba Instytutu Grotowskiego, Studio Na Grobli, a w 2019 roku Centrum Sztuk Performatywnych.

Lekso Gremelashvili (Gruzja), śpiewak i muzyk, profesor i dyrygent Chóru Akademii Teologicznej w Tbilisi.

Kamila Klamut jest związana z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego od połowy lat 90. (do 2006 – Ośrodek Badań Twórczości Jerzego Grotowskiego i Poszukiwań Teatralno-Kulturowych). Na zaproszenie Grzegorza Brala i Anny Zubrzycki w 1996 roku uczestniczyła w pracach nad powołaniem Teatru Pieśń Kozła. Od 1999 roku współpracuje z Jarosławem Fretem, z którym wyprawiała się do różnych zakątków świata w poszukiwaniu najstarszych zachowanych form muzyki. Jest współtwórczynią i współinicjatorką powstania Teatru ZAR i grała w prawie wszystkich spektaklach Teatru. Razem z Marianą Sadovską stworzyła autorski spektakl „Camille”, którego inspiracją stało się życie i twórczość francuskiej rzeźbiarki Camille Claudel. Ściśle współpracuje z Instytutem Grotowskiego w ramach programu BodyConstitution realizowanego w domenie research in practice. Obecnie bierze udział w projekcie „I Should Have a Party for All the Thoughts I Didn’t Say”, zainicjowanym i reżyserowanym przez Samanthę Shay (Source Material), który łączy światy Teatru Tańca Piny Bausch i Teatru ZAR.
kamilaklamut.pl

Aleksandra Kotecka jest performerką wokalną, edukatorką głosu i technik oddechowych wyrastających z technik relaksacyjnych i jogi klasycznej, terapeutką falą dźwiękową pracującą zgodnie z nurtem teorii poliwagalnej. W latach 2004–2023 współpracowała z wrocławskim Teatrem ZAR. Brała udział w powstawaniu spektakli: „Ewangelie dzieciństwa“, „Cesarskie cięcie”, „Anhelli. Wołanie” oraz „Armine, Sister”. Autorka i współautorka muzyki do filmów oraz spektakli realizowanych w Polsce i Stanach Zjednoczonych. Twórczyni studia produkcji muzycznej Foxterrier Production. Zajmuje się polifonicznym śpiewem gruzińskim, nad którym pracuje zarówno podczas wypraw źródłowych, jak i w ramach własnych poszukiwań. Wspólnie z Tomaszem Wierzbowskim tworzyła linię muzyczną spektaklu Teatru ZAR „Anhelli. Skowyt”. Zajmuje się muzyką prawosławia, którą poznawała we Lwowie, Sankt Petersburgu i Supraślu. W 2019 powołała VoiceLAB – laboratorium pracy z głosem, który od 2020 jest częścią rządowego francuskiego programu doskonalenia zawodowego dla artystów – Qualiopi. Od lat fascynuje się dźwiękiem, jego fizyczną naturą oraz nieskończonym potencjałem. W 2019 zaczęła współpracę z Biosonology Institute Art in Listening Accademy w Turynie. W 2022 ukończyła kurs uprawniający do pracy w charakterze terapeutki dźwięku w nurcie stymulacji biosonologicznej. Absolwentka certyfikowanego kursu Teorii Poliwagalnej w Polyvagal Institute USA. W 2023 jej projekt „Wtargnięcia” otrzymał stypendium Prezydenta Miasta Wrocławia.

Aleksandra Kugacz-Semerci ukończyła filozofię na Uniwersytecie Wrocławskim, jest aktorką, performerką. Pracuje w Studiu Matejka. Współtworzy Teatr Studio Czyczkowy kierowany przez Jerzego Weltera. Uczestniczyła m.in. w programie stażowym Teatru ZAR oraz w pracy z Anatolijem Wasiljewem w ramach programu Masters in Residence w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego, gdzie w 2013 roku miała miejsce premiera jej autorskiego spektaklu „Wyjścia”, inspirowanego współczesną historią i kulturą Rumunii. Z zespołem Studio Matejka brała udział w tworzeniu spektaklu site-specific o tytule „Harmonia przeciwstawień. Polska” (2014) oraz w realizacji filmu „No More Heroes” (2016). W latach 2015 i 2016 w ramach Stypendium Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego zrealizowała projekt inspirowany powojennymi losami mieszkańców dawnego Breslau, którego efektem był monodram „Być u siebie”, projekt był współrealizowany z Towarzystwem Kultury Czynnej w ramach projektu „Nad rzeką czasu”. Wraz z Fundacją Jubilo współtworzyła projekt „Ukryte miasta” oraz spektakl „Czarna noc. Biały dzień”. Brała udział w pokazie „Palimpsesty przestrzeni. Rekonstrukcja” w ramach programu Tandem realizowanego przez Studio Matejka z tureckim kolektywem artystycznym Budalasultan z Izmiru (2016). Współtworzy spektakl „Wściekły człowiek” (2017–2018) przygotowywany przez Studio Matejka. Prowadzi warsztaty teatralne i z emisji głosu z dziećmi, młodzieżą i dorosłymi.

Natalia Polovynka to śpiewaczka, aktorka teatralna i filmowa, reżyserka, pedagożka, założycielka i szefowa Lwowskiego Ośrodka Teatralnego „Słowo i Głos”. Studiowała muzykę w Państwowym Konserwatorium Muzycznym im. Mykoły Łysenki we Lwowie (klasa prof. Marii Tarnawieckiej), odbyła staż w Workcenter of Jerzy Grotowski w Pontederze we Włoszech. Wykonawczyni tradycyjnej muzyki sakralnej i świeckiej, romansu, muzyki klasycznej i współczesnej ukraińskiej muzyki akademickiej. Twórczyni projektów z pogranicza teatru i muzyki. Stosując unikalną teatralną metodykę pracy z głosem i śpiewem, prowadzi liczne warsztaty m.in. na Uniwersytecie Yale (USA) i Uniwersytecie Walijskim (Wielka Brytania). Pedagożka podczas „Atelier”, projektu edukacyjnego realizowanego w Instytucie Grotowskiego w latach 2007 i 2008. W latach 1988–2006 aktorka i dyrektora muzyczna Teatru im. Łesia Kurbasa we Lwowie. W latach 2003–2010 kierowała założoną przez siebie Pracownią Pieśni (Majsternia Pisni). W 2010 roku zainicjowała i od tej pory prowadzi we Lwowie Akademicki Teatrаlny Ośrodek Badań i Edukacji Artystycznej „Słowo i Głos”. Laureatka wielu wyróżnień, w tym Państwowej Nagrody im. Tarasa Szewczenki oraz wyróżnień otrzymanych na wielu międzynarodowych festiwalach teatralnych i filmowych m.in. Silver George Award dla najlepszej aktorki za pierwszoplanową rolę w filmie „Bracia. Ostatnia spowiedź” (reż. Victoria Trofimenko, 2013). W ubiegłym roku została nagrodzona pięcioma nagrodami podczas prestiżowych międzynarodowych festiwali filmowych w USA, Kanadzie, Włoszech i w Ukrainie za główną rolę w filmie „Matka Apostołów” (reż. Zaza Buadze, 2020), opartym na prawdziwej historii wojny Rosji z Ukrainą w 2014 roku.wordvoice.org

Mertcan Semerci urodził się w Stambule. Ukończył aktorstwo na Uniwersytecie Bilkent na Wydziale Muzyki, Sztuk Scenicznych i Teatru. Pracował w Narodowych Teatrach w Ankarze i w Stambule, współpracował również z Tatbikat Sachnesi w Ankarze jako menadżer sceny i operator świateł. Jako aktor wystąpił w ponad dwudziestu sztukach teatralnych i tanecznych. Pasjonuje się ruchem i treningiem. Trenuje brazylijskie Ju Jitsu. Uczestnik programu edukacyjnego Bojowy Partnering. Mieszka w Polsce, od 2016 roku na stałe współpracuje ze Studiem Matejka, aktywnie uczestniczy w projektach i warsztatach zespołu. Brał udział w projektach i warsztatach pod kierownictwem lidera grupy Mateja Matejkę oraz współtworzył projekt zatytułowany „Wściekły człowiek. Wariacje w obronie gniewu” (2017-2018). Wziął również udział w projekcie „Suffering: On Our Perception of Pain” (2017) zespołu Alkemisterna z siedzibą w Geoteborgu pod kierownictwem Cecilii Lagerström. Nawiązał również współpracę z Teatrem Chorea z Łodzi, gdzie wystąpił w spektaklu „2.0.4.5. Metaphysical mini-opera” (2018) w reżyserii Tomasza Rodowicza. Od 2018 roku Mertcan Semerci pracuje jako aktor w Teatrze ZAR, gdzie brał udział w przedstawieniach takich jak „Medee”, „Anhelli: Skowyt”, i współtworzył spektakl zatytułowany „Nobody Meets Nobody”. W 2022 roku został uhonorowany nagrodą „Super Diament” przez Prezydenta Miasta Wrocławia.

Tomasz Wierzbowski to aktor i muzyk w spektaklach „Ewangelie dzieciństwa”, „Cesarskie cięcie”, „Anhelli. Wołanie” oraz „Armine, Sister” Teatru ZAR. Autor serii wydawniczej 3/2 poświęconej muzyce (dotychczas w serii ukazały się książki „Jak system równomiernie temperowany popsuł harmonię” Rossa Duffina oraz „Temperacja. Jak muzyka stała się polem bitwy wielkich umysłów zachodniej cywilizacji” Stuarta Isacoffa). Autor i współautor muzyki do filmów krótkometrażowych oraz do spektakli teatralnych w Polsce i za granicą. Wspólnie z Aleksandrą Kotecką zaangażowany w pracę studia produkcji muzycznej Foxterrier Production.

Orest Sharak urodził się w Karpatach na Ukrainie. W 2005 roku rozpoczął naukę aktorstwa na Państwowym Uniwersytecie im. Iwana Franki we Lwowie. W latach 2007-2011 pracował w Teatrze im. Łesia Kurbasa, gdzie występował m.in. w spektaklach: „Metamorfozy”wg Owidiusza (2007), „Pięć elementów” w oparciu o opowieści Zen (2009), „Bohdan” według Klima (2009), „Uczta” na podstawie Platona (2009), „Król Lear” Shakesperae’a. W 2009 roku wspólnie z aktorami teatru założył zespół etniczno-ambientowy Kurbasy, którego praca skupiła się na poszukiwaniu elementów dramatycznych w ukraińskich pieśniach. W tym samym czasie współpracował z Teatrem Lalish (Wiedeń), Tomaszem Bazanem (Teatr Maat Project, Lublin), Marjaną Sadovską (Kolonia). W 2012 roku został aktorem Teatru ZAR: bierze udział w spektaklach „Cesarskie cięcie. Próby o samobójstwie”, „Armine, Sister”, „Anhelli. Skowyt”i „Medee. O przekraczaniu”. W 2012 roku, po wyprawie na Sycylię, został członkiem grupy In Medias Res, która pracuje z pieśniami liturgicznymi z Korsyki, Sardynii i Sycylii. Od 2012 roku współpracuje z Matejem Matejką. Wziął udział w projekcie „Harmonia przeciwieństw. Polska” w reżyserii Mateja Matejki (premiera 2014), a także opracowywał muzykę do przedstawienia „Niezręczne szczęście”. Praktykuje grę na różnych instrumentach z rozmaitych kultur świata. W 2022 roku został uhonorowany nagrodą „Super Diament” przez Prezydenta Miasta Wrocławia

Rezerwacja bezpłatnych wejściówek na stronie https://www.bilety.grotowski-institute.pl/cart

Więcej informacji o koncercie na stronie https://grotowski-institute.pl/wydarzenia/pejzaze/