Eski – Spektakl Marty Wiśniewskiej w ramach „Teatru na faktach”

„Dziewczyny, kupiłam sobie taką obcisłą kieckę, czy osobie ze skoliozą wypada w takiej wyjść?”. Dziewczyny ze skoliozą nie noszą obcisłych ubrań i takich z odkrytymi plecami. Dziewczyny ze skoliozą zazwyczaj mają długie włosy, żeby zakryć plecy, kręgosłup. Kręgosłup może być „prosty jak struna” albo „krzywy jak paragraf”. Dziewczyny ze skoliozą noszą plastikowe albo metalowe gorsety, ściągając je tylko do kąpieli, bo nawet w nich śpią. A przecież kobiety już od dawna nie chodzą w gorsetach. Są gorsze sytuacje? Są. Ale wyobraź sobie, że przez 24 godziny na dobę jest Ci niewygodnie. Albo że za każdym razem, kiedy odkryjesz plecy i zwiążesz włosy na plaży, przeżywasz kolejny coming out.

Ciało mają wszyscy i wszyscy przeżywają je na swój sposób. Ciało w skoliozie to specyficzne doświadczenie, które można uprościć do powiedzenia „tu mam mniej, a tu mam więcej”. I tyle. Pewnie każde ciało ma coś takiego. Kanon piękna powoduje jednak, że „mniej i więcej” staje się małym, dużym lub ogromnym problemem. I choć ruchy body positive czy body neutral stają się coraz bardziej rozpoznawalne, dziewczyny ze skoliozą nadal żyją w rzeczywistości pełnej ograniczeń, nakładanych od zewnątrz i wewnątrz. Przeżywanie skoliozy u każdej bohaterki spektaklu, wiąże się z poczuciem samotności i obcości. Nie ma społeczności osób ze skrzywieniem kręgosłupa. Ile razy widziałxś osoby z odkrytym garbem na ulicy? Ile razy spotkałxś kogoś w plastikowym gorsecie ortopedycznym? I dlatego wydaje się, że jest się jedynym na świecie.

Głównym tematem spektaklu jest ciało w skoliozie. Scenariusz powstał na podstawie rozmów z kobietami posiadającymi skrzywienie boczne kręgosłupa, a także z innymi osobami, które również są pośrednio zaangażowane w ich terapię – z rodzicami, lekarzami, fizjoterapeutami. Choć historie związane ze skoliozą bohaterek mają różne oblicza, tak samo jak różne są ich skrzywienia, można odnaleźć w ich opowieściach wspólne elementy. Dotyczą one zarówno procesów terapeutycznych, jak i odczuć i emocji związanych z doświadczaniem ciała w skoliozie. Garb noszony na plecach bohaterek to w spektaklu metafora ciężaru doświadczeń związanego z chorowaniem. Choć słowa dotyczą konkretnie ciała w skoliozie, spektakl opowiada o ciele w ogóle – o uniwersalnej formie, w którą każdy i każda z nas jest „spakowany”, i z którą każdy i każda z nas musi się mierzyć, bez możliwości wyboru.

Scenariusz, reżyseria: Marta Wiśniewska
Scenografia, projekcje: Marta Czujowska
Muzyka: Magdalena Gorwa
Konsultacje ruchowe: Aleksandra Nowakowska
Reżyseria świateł: Grzegorz Kołodziej
Obsada premierowa: aktorki Wrocławskiego Teatru Pantomimy: Agnieszka Charkot, Izabela Cześniewicz, Sandra Kromer-Gorzelewska, Agnieszka Kulińska
Obsada: aktorki Teatru im. Stefana Batorego: Karolina Biedroń-Federowicz, Żaneta Górecka, Michalina Hanzel, Katarzyna Hora
Premiera: 25 czerwca 2021
Czas trwania: 75 min

 

Fot. Filip Wierzbicki

 

Marta Wiśniewska jest absolwentką reżyserii na Wydziale Lalkarskim w Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie Filia we Wrocławiu. Uczestniczka kursów: „Teatr – sztuka społeczna” oraz „Teatr na faktach” w Instytucie Grotowskiego we Wrocławiu. Współzałożycielka i aktorka Teatru im. Stefana Batorego, który zdobył wiele nagród na ogólnopolskich festiwalach teatralnych. Współzałożycielka fundacji #wszytskierodzajeteatru. Instruktorka teatralna w stowarzyszeniu Teatrowo. Asystentka reżyserki Martyny Majewskiej przy spektaklu „SŁABY ROK” – dyplomie studentów AST 2019.

Magdalena Gorwa jest absolwentką studiów magisterskich na kierunku kompozycja i teoria muzyki w Akademii Muzycznej we Wrocławiu. Od 2019 roku należy do Koła Młodych Związku Kompozytorów Polskich, a także do Polskiego Towarzystwa Muzyki Współczesnej. Stypendystka Ministra Kultury, Dziedzictwa Narodowego i Sportu oraz Prezydenta Miasta Wrocławia. Brała udział w wielu kursach kompozytorskich m.in. prowadzonych przez Marka Andre, Johannesa Kreidlera, Juste Janulyte i Martę Ptaszyńską. Od początku studiów współpracuje ze środowiskiem teatralnym. Tworzy również elektroniczną muzykę eksperymentalną, w tym projekty audiowizualne wraz ze studentami Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu.

Marta Czujowska to absolwentka Liceum Plastycznego we Wrocławiu. Studentka V roku scenografii w Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu. Brała udział w wystawach: „Wysiłek Syzyfa” w Centrum Spotkania Kultur, Lublin 2019, „PQ Studio – Common Design” Praga 2019 oraz „Zmiana ustawienia. Polska scenografia teatralna i społeczna XX i XXI wieku” w Zachęcie, Narodowej Galerii Sztuki, Warszawa 2019–2020. Jako scenografka pracowała przy egzaminach na Wydziale Lalkarskim w AST we Wrocławiu m.in. przy „Śmierć Człowieka-Wiewiórki” (reż. Robert Traczyk, 2020) a także „No Fiction?” – spektaklu realizowanym w ramach Przegądu Kultury Studenckiej w Czasoprzestrzeni we Wrocławiu (reż. Magdalena Młynarczyk, 2020–2021). Od 2021 instruktorka warsztatów o tematyce plastyczno-teatralnej.

Aleksandra Nowakowska to absolwentka Wydziału Teatru Tańca w Bytomiu. Doświadczenie zdobywała w Teatrze Barakah w Krakowie, Teatrze Małym w Tychach i rezydencjach Ośrodka Praktyk Teatralnych Gardzienice. Uczestniczka rezydencji Gdańskiego Festiwalu Tańca oraz projektu „Teatr na faktach” Instytutu Grotowskiego. Interesuje się holistycznymi technikami pracy z ciałem i etnografią.

Grzegorz Kołodziej jest od lat związany z estradą. Realizator światła Teatru Muzycznego Capitol we Wrocławiu. Wcześniej realizator światła Opery Wrocławskiej. Jako reżyser świateł pracował przy egzaminach na Wydziale Lalkarskim w Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu, m.in. przy spektaklach „Król Edyp” (reż. Katarzyna Hora) i „W beczce chowany” (reż. Anna Wolszczak). Posiada szerokie doświadczenie w realizacji świateł, od małych form po superwidowiska operowe.

Spektakl dofinansowano ze środków Krajowej Izby Fizjoterapeutów.
Współpraca: Fundacja #wszystkierodzajeteatru

Organizator:
Instytut im. Jerzego Grotowskiego

Współorganizacja:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego
OKiS

Projekt współfinansowany z budżetu  Samorządu Województwa Dolnośląskiego

„Czas umierania os/ Čas, kdy umírají vosy” w Pradze

Spektakl „Czas umierania os/ Čas, kdy umírají vosy” w reżyserii Przemysława Wojcieszka zaprezentowano w Pradze w przestrzeni Venuše ve Švehlovce w Czechach 24 września 2022 o godzinie 20.00. Sztuka oparta na tekście samego Wojcieszka miała swoją czeskojęzyczną premierę w maju br. Przedstawienie jest koprodukcją Przemysława Wojcieszka oraz Ośrodka Kultury i Sztuki – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Spektakl opowiada historię młodych ludzi z polskich środowisk mniejszościowych na tle zmieniających się nastrojów społecznych w kraju. Wojcieszek – autor scenariusza, reżyser oraz niestrudzony krytyk warunków panujących we współczesnej Polsce i w Europie, opisuje poszczególne dramaty i pokazuje mechanizmy dyskryminacji, które doprowadziły młodych ludzi do decyzji o emigracji z ojczyzny. Tekst dramatu został w opublikowany 2021 roku w kwietniowym numerze miesięcznika DIALOG (nr 4 773) oraz znalazł się w półfinale Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej.

Fot. Michaela Škvrňáková

„Czas umierania os”

tekst i reżyseria: Przemysław Wojcieszek
tłumaczenia na język czeski: Anna Šašková Plasová
scenografia, kostiumy i światła: Anton Unai
muzyka: Magdalena Gorwa
video: Jacek Chamot

Obsada:
Magda: Barbora Šupová/ Karolina Zajdel
Alicja: Paulina Dobosz

Spektakl w języku czeskim

 

Organizator:

Venuše ve Švehlovce

Producenci i współorganizatorzy:
Spektakl jest koprodukcją Przemysława Wojcieszka oraz Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

LUDOBÓJSTWO. Zdarzenie teatralne – premiera

10 i 11 grudnia 2021 o godzinie 17.30 zapraszamy do Sali Teatru Laboratorium, na premierę zdarzenia teatralnego pt „Ludobójstwo”, zrealizowanego na podstawie dramatu Jacka Żebrowskiego i w reżyserii czervo01.

Dramat Ludobójstwo Jacka Żebrowskiego to rzecz o Pier Paolo Pasolinim oparta na tekstach włoskiego intelektualisty, pisarza i reżysera. Realizatorzy skupiają się na politycznym kontekście ostatnich lat życia Pasoliniego, w który wplecione są jego relacje towarzyskie. Na ich tle Pasolini jawi się jako odważny krytyk społeczeństwa i nonkonformista, a to właśnie stało się zaczynem jego legendy.

„Dopiero co umarłem. Moje ciało przedziwnie ubrane
kołysze się na sznurze. Przed chwilą zabrzmiały też
ostatnie słowa: Nareszcie ktoś zrobił dobry użytek ze śmierci”

Pier Paolo Pasolini

 

TWÓRCY:
SCENARIUSZ: Jacek Żebrowski
REŻYSERIA: czervo01
WIZUALIZACJE: Piotr Bartos
MUZYKA: Ju Ghan

WYSTĘPUJĄ:
PASOLINI: Jacek Zawadzki
ALBERTO MORAVIA: Arkadiusz Cyran
KOMISARZ: Orfeusz Jakubiszyn
PROKURATOR REPUBLIKI: Kamil D. Gałuszka
LAURA BETTI: Anna Skubik
BISKUP: Chrystian Talik
CHŁOPIEC/DZIENNIKARZ: Michał Remiszewski

 

Projekt plakatu: Paulina Zielona

 

Miejsce:
Instytut im. Jerzego Grotowskiego, Sala Teatru Laboratorium, Rynek-Ratusz 27, Wrocław (Przejście Żelaźnicze)
Liczba miejsc ograniczona

Daty pokazów:
10 grudnia 2021, godz. 17.30 KUP BILET
11 grudnia 2021, godz. 17.30 KUP BILET

 

Bilety w cenie 20 zł
do nabycia na: ekobilet.pl
oraz na godzinę przed spektaklem, Rynek Ratusz 27, Wrocław (Przejście Żelaźnicze)

 

 

Uwaga! bilety/miejsca są nienumerowane
W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.

 

Aktorzy:

Jacek Zawadzki – aktor, rocznik 1962. Ukończył Studium Aktorskie przy Teatrze Wybrzeże w Gdańsku. W latach 1984-1990 aktor Teatru Współczesnego w Szczecinie. Od 1990 do 1992 członek grupy teatralnej PUR z Londynu. W latach 1992-1997 aktor Uniwersyteckiego Teatru Kana w Szczecinie, w którym realizuje dwa spektakle: „Moskwa-Pietuszki” i „Noc”, oparte na twórczości Wieniedikta Jerofiejewa. „Noc” otrzymuje dwie główne nagrody na Festiwalu Teatralnym w Edynburgu (1994) – Fringe First i Critic’s Award. Po tym sukcesie Teatr Kana profesjonalizuje się i otrzymuje własną scenę w Szczecinie w 1995. Oba przedstawienia są prezentowane między innymi w Berlinie, Moskwie, Amsterdamie, Los Angeles, San Francisco, Londynie, Nitrze i Dubrowniku oraz w bardzo wielu polskich miastach i miasteczkach. W latach 1997-1999 członek teatru The Elements w Edynburgu. W 1998 realizuje film dla BBC 2 „At the end of on-line”. W latach 1999-2001 aktor Teatru Polskiego w Szczecinie. Od 2001 do 2012 przebywa w USA, gdzie realizuje szereg filmów krótkometrażowych w reżyserii Renée Kerkman, jest także członkiem grupy artystycznej Float Iron i współtwórcą zespołu muzycznego Banana Street. W roku 2012 wraca do Polski. Obecnie związany jest z Instytutem im. Jerzego Grotowskiego we Wrocławiu. Gra dwa monodramy: „Moskwa-Pietuszki” i „Hantio” (sztuka oparta na tekstach Hrabala, Pessoi i Rilkego). Koncertuje również z pieśniami rosyjskimi i cygańskimi

Arkadiusz Cyran – aktor filmowy i teatralny. Absolwent PWST we Wrocławiu. Zagrał kilkadziesiąt ról w teatrach i filmie. Stały aktor Teatru Ad Spectatores.

Orfeusz Jakubiszyn – aktor, performer. Związany z niezależnymi grupami artystycznymi Wrocławia. W latach 80. z Pomarańczową Alternatywą, brał udział w nieformalnych działaniach parateatralnych i literackich. Adept Studia Pantomimy przy Wrocławskim Teatrze Pantomimy Henryka Tomaszewskiego, uczeń wydziału aktorsko-wokalnego Państwowej Szkoły Muzycznej II stopnia we Wrocławiu. Współpracuje z Teatrem Formy, Wrocławskim Teatrem Pantomimy, Studiem Matejka, Instytutem Grotowskiego, Więcej niż Teatr, Te-O-Ka. Uczestnik spotkań, warsztatów z obszarów teatru fizycznego, improwizacji, butoh, dramatu, teatroterapii, terapii uzależnień. Wolontariusz Domów Pomocy Społecznej.

Kamil Dawid Gałuszka – rocznik 1985. Obecnie aktor i reżyser we Wrocławskim Teatrze Radioaktywnym, który eksploruje format słuchowisk radiowych i podobnych. Redaktor autorskiej audycji „Odzyskane Źródła” w Radio Wrocław Kultura (audycja poświęcona muzyce tradycyjnej, folk, world music). Członek fundacji Centrala Muzyki Tradycyjnej, Fundacji Ważka, Fundacji im. Łukasza „Dino” Staniszewskiego, fundacji Towarzystwo Radioaktywne. W latach 2009-2015 aktor w Teatrze Klinika Lalek. Konferansjer.

Anna Skubik – aktorka-lalkarka, ukończyła PWST Kraków, wydział zamiejscowy we Wrocławiu, Wydział Lalkarski. W 2013 nagrodzona przez Marszałka Województwa Dolnośląskiego za osiągnięcia w dziedzinie kultury. Stypendystka Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego na rok 2013. W 2009 stypendystka Instytutu Kultury Polskiej w Nowym Jorku. Swoimi monodramami zdobyła wiele nagród krajowych i zagranicznych, m.in. w 2008 – Grand Prix 42. Wrocławskich Spotkań Teatrów Jednego Aktora, w 2009 – Nagrodę za innowacyjność w sztuce lalkarskiej podczas 13th World Festival of Puppetry w Pradze, w 2010 – Nagrodę Związku Artystów Scen Polskich za kreację aktorską, w 2011 – Nagrodę Publiczności na Festiwalu Teatrów Jednego Aktora w Toruniu, w 2013 – Best Actress-Silver Wayang na World Puppet Carnival w Indonezji, w 2014 – nagrodę Best Solo Interpretation na Harmony World Puppet Carnival w Bangkoku. Prezentowała swoje spektakle w kraju i poza jego granicami w Los Angeles, Nowym Jorku, Wielkiej Brytanii, Armenii, Czechach, Indonezji, Niemczech, Włoszech, Hiszpanii, Grecji, Szkocji, Irlandii oraz na Ukrainie. Spektakle, nad którymi pracuje, prezentuje również w obcych językach: greckim, hiszpańskim i angielskim. Od 2016 prowadzi Stowarzyszenie K.O.T., gdzie realizuje projekty edukacyjne i artystyczne. Współpracuje ze Stowarzyszeniem Kobietostan, realizując projekty z kobietami i dziewczętami ze środowisk zagrożonych wykluczeniem.

Chrystian Talik – ur. 1993; student V roku aktorstwa Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu. Zadebiutował w 2015 roku w „Złym” Wojciecha Kościelniaka (Teatr Muzyczny im. Danuty Baduszkowej w Gdyni). Występował w takich spektaklach, jak „Czyż nie dobija się koni?” (reż. W. Kościelniak, Teatr Wybrzeże), „Wesele” (reż. W. Kościelniak), „Noc wśród drzew” (reż. Radek Stępień), „Kobieta i życie” (reż. Piotr Łukaszczyk). Lubi pieski.

Michał Remiszewski – ur. 1993 w Lublinie. W latach 2015-2018 studiował na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie kulturoznawstwo i ukończył je ze specjalizacją „Krytyk i animator sztuki”. W tym samym czasie pobierał naukę w Akademii Teatralno-Wokalnej Jerzego Turowicza w Lublinie. W roku 2016 i 2017 zagrał w spektaklu „Pogrom w przyszły wtorek” w reż. Łukasza Witta Michałowskiego na Zamku Lubelskim w Lublinie. W roku 2017 wystąpił w filmie „Błękitna Armia” w reżyserii Leszka Wiśniewskiego. W latach 2018-2019 uczył się w „Lart Studio. Szkoła aktorska” w Krakowie. W roku 2018 wystąpił w serialu „Szóstka” w reżyserii Kingi Dębskiej. Od 2019 roku studiuje „Aktorstwo teatru lalek” w Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie – filia we Wrocławiu. W roku 2021 zagrał w spektaklu „Staruszek” w reżyserii Eweliny Ciszewskiej w Instytucie Grotowskiego.

 

 

Producenci i organizatorzy:
PLAZACIEMNIA.PL
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu –  Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

 

 

Projekt współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Projekt realizowany w ramach Funduszu i Solidarności „Aktywni Naprzód” i transform!europe.
transform!europe – Europejska Fundacja Polityczna – korzysta z dotacji
Parlamentu Europejskiego.

Partner:

Instytut im. Jerzego Grotowskiego

 

 

 

 

 

 

Zgodnie z wytycznymi liczba miejsc na widowni zostanie zmniejszona do 50%.
Korzystanie z maseczek zakrywających usta i nos oraz dezynfekcja dłoni i zachowanie dystansu społecznego są w budynku obowiązkowe.

Prosimy o przybycie najpóźniej na 15 minut przed rozpoczęciem.
Bardzo prosimy o wcześniejsze wypełnienie „Oświadczenia uczestnika wydarzenia”, co umożliwi sprawniejsze wejście na spektakl.

Z Regulaminem Zasad Bezpieczeństwa OKiS w Sali Teatru Laboratorium można się zapoznać tutaj

Dokonanie zakupu biletu jest równoznaczne z akceptacją niniejszego Regulaminu i zobowiązaniem do respektowania jego postanowień.

 

 

 

„Swietłana” w Berlinie

9 grudnia o godzinie 19.00 zapraszamy do Muschiobermaier Bar w Berlinie na spektakl „Swietłana” Przemysława Wojcieszka.

Podstawą spektaklu jest tekst dolnośląskiego dramaturga i reżysera Przemysława Wojcieszka zatytułowany „Swietłana”. Napisany w Berlinie i świetnie oceniany, ukazał się w Miesięczniku Poświęconym Dramaturgii Współczesnej DIALOG. Znalazł się również wśród 5 finałowych tekstów Gdyńskiej Nagrody Dramaturgicznej 2020.
Na scenie Michał Surówka, aktor Teatru Polskiego w Bydgoszczy, absolwent wrocławskiej szkoły aktorskiej. Muzykę do spektaklu skomponował wrocławianin Filip Zawada.

TEKST I REŻYSERIA PRZEMYSŁAW WOJCIESZEK
WYSTĘPUJE MICHAŁ SURÓWKA
SCENOGRAFIA I KOSTIUMY ANTON UNAI
MUZYKA FILIP ZAWADA
ASYSTENT REŻYSERA ROBERT TRACZYK
TŁUMACZENIE NA JĘZYK NIEMIECKI ANDREAS VISSER

 

 

Data: 9 grudnia 2021, godz. 19.00

Miejsce: Muschiobermaier Bar
Torstraße 151, 10119 Berlin
U Rosenthaler Platz

rezerwacja: info@kultur-schmuggel.org

Spektakl odbywa się w ramach projektu: Teatr Jednego Aktora visit Berlin.

Organizator:
Stowarzyszenie Kultur-Schmuggel

Producent:
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Spektakl współfinansowany z budżetu Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

Amazon Burns w Wolimierzu i w Warszawie

W marcu zapraszamy na dwa dodatkowe pokazy spektaklu „Amazon Burns” – kameralny, przedpremierowy pokaz w Wolimierzu, a po premierze we Wrocławiu spotykamy się na warszawskiej Pradze.

 

Zapraszamy na pokazy spektaklu „Amazon Burns”:

11 marca 2021– kameralny, przedpremierowy pokaz w Wolimierzu

12-13 marca 2021 pokazy premierowe we Wrocławiu

14 marca 2021 – pokaz związany z inauguracją nowej sceny teatralnej na warszawskiej Pradze

 

Maja Staśko, autorka rewelacyjnych „W*wionych kobiet w leju po Polsce” powraca z nową komedią! Tym razem bohaterkami są dwie pracownice pewnego internetowego giganta, które w przerwie na papierosa marzą o lepszym życiu, miłości, szczęściu, czy po prostu o bogatym facecie, który wszystko zmieni. W tle płonie Amazonia, świat się kończy, dlatego śmiejcie się z nami, póki jest z czego.


AMAZON BURNS

Tekst: Maja Staśko
Występują: Magdalena Kaczmarek i Patrycja Bukowczan
Reżyseria: Przemek Wojcieszek i Robert Traczyk
Muzyka: Magdalena Gorwa
Kostiumy: Anna Molga
Światła: Robert Traczyk

 

11 marca 2021, godz. 19.00 (Alchemik Wolimierz, Wolimierz 129) –  kameralny, przedpremierowy pokaz w Wolimierzu

Wstęp: 40 zł
Rezerwacja biletów pod adresem: kontakt@wojcieszek.pl

 

14 marca 2021, godz. 20.00 – na warszawskiej Pradze

Wstęp: 50 zł
Rezerwacja biletów pod adresem: kontakt@wojcieszek.pl
Miejsce, gdzie odbędzie się pokaz spektaklu jest jego częścią i małą tajemnicą. Adres zostanie podany osobom, które dokonają rezerwacji.

fot. Bartek Sadowski

 

Maja Staśko – publicystka, aktywistka, autorka książki Gwałt to przecież komplement. Czym jest kultura gwałtu?, współzałożycielka Stowarzyszenia Forget-Me-Not wspierającego osoby po przemocy seksualnej. Aktywnie wspiera  osoby, będące ofiarami przemocy. Prowadzi autorskie konta na Instagramie i Facebooku poruszające tematy związane z kulturą gwałtu, wyzyskiem i feminizmem socjalnym. Prowadzi także kanał „Twoja Herstoria” na YouTubie, na którym kobiety, które doświadczyły przemocy mogą podzielić się swoimi historiami. Organizatorka demonstracji i protestów. Współpracuje z „Krytyką Polityczną” i Codziennikiem Feministycznym. Publikowała w „Gazecie Wyborczej”, „Wysokich Obcasach”, „Nowym Obywatelu”, OKO.press, „Dwutygodniku”, na Onecie, Gazeta.pl czy w Wirtualnej Polsce. Autorka scenariusza do spektaklu Wkurwione kobiety w leju po Polsce w reżyserii Przemka Wojcieszka we wrocławskim teatrze Capitol. Wraz z Patrycją Wieczorkiewicz przygotowuje książkę Gwałt polski.

Magdalena Kaczmarek, aktorka teatralna i filmowa, debiutowała u Magdy Piekorz w „Wizycie starszej Pani” w Teatrze Śląskim im. Stanisława Wyspiańskiego w Katowicach, współpracuje m.in. z teatrami w Katowicach, Krakowie i ze scenami warszawskimi. Na ekranie pojawiła się po raz pierwszy w roli pielęgniarki Jolki w „Bogach” Łukasza Palkowskiego. Jej głos usłyszeć można w polskich wersjach językowych seriali fabularnych i animowanych. Oprócz aktorstwa zajmuje się działaniami performatywnymi i improwizowanymi oraz nauczaniem. W 2018 roku współtworzyła „Playing Replaying” pod opieką Liny Majdalanie w ramach Atlasu Planetarnej Przemocy Biennale. Prowadzi warsztaty z dykcji i emisji oraz wystąpień publicznych, ważnym obszarem jest dla niej praca z kobietami i wspieranie ich w budowaniu silnej pozycji w obszarze zawodowym i osobistym. Kocha zwierzęta.

Patrycja Bukowczan, studentka piątego roku Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie filia we Wrocławiu. Można zobaczyć ją w spektaklach dyplomowych: „Szczęśliwa siódemka” w reżyserii Przemysława Jaszczaka oraz „Golem” w reżyserii Konrada Dworakowskiego. Wcześniej ukończyła: Zarządzanie organizacjami publicznymi i obywatelskimi na Uniwersytecie Jagiellońskim w Krakowie. Absolwentka Studium Aktorskiego Doroty Zięciowskiej i Zbigniewa Kalety. Związana ze Stowarzyszeniem Spiżarnia Form Artystycznie Nieoczywistych, do którego dołączyła po spektaklu w reżyserii Mateusza Brodowskiego: „KORPO_racje”, który był realizowany w ramach Teatru na Faktach w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego oraz znalazł się w gronie finalistów na festiwalu ENTRÉE w Teatrze Rozrywka w Chorzowie. Można zobaczyć ją również w spektaklu: „Baśnie o Legendach Karkonoskich”, w reżyserii Mateusza Brodowskiego, zrealizowanym w Jeleniogórskim Centrum Kultury. W Teatrze Muzycznym Capitol na #41PPA Off w spektaklu: „Śmierć człowieka- wiewiórki”, w reżyserii Roberta Traczyka, oraz w spektaklu: „Alternatywne życie czyli traktat o snach” w ramach kolejnej edycji Teatru na Faktach w Instytucie im. Jerzego Grotowskiego w reżyserii Mateusza Brodowskiego. Razem ze Stowarzyszeniem Spiżarnia FAN realizowała projekt „ Pieśni Liczyrzepy” który został stworzony w ramach programu Narodowego Centrum Kultury: „Kultura w sieci” jako aktorka oraz kierownik planu.

Producenci i organizatorzy:
Przemysław Wojcieszek
Ośrodek Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucja Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

 

Projekt jest współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

 

„CZASY ŻYWE” Marzeny Sadochy – premiera online

W grudniu w Sali Teatru Laboratorium odbędzie się premiera autorskiego czytania performatywnego „CZASY ŻYWE”. Podstawą jest nowy tekst Marzeny Sadochy, który powstał w czasie lockdawnu związanego z pandemią Covid.

 

Premiera online: 11 grudnia 2020 roku
Sala Teatru Laboratorium, Wrocław, Rynek-Ratusz 27
Streaming video: godz. 20.00
www.youtube.com/OKiS Wrocław
Dostęp do transmisji jest bezpłatny

 

„Czasy żywe”

Tekst i reżyseria: Marzena Sadocha
Występuje: Marta Parzychowska
Śpiew i muzyka: Patrycja Hefczyńska
Obiekty: Weronika Lucińska
Video: Justyna Kwiecińska

Skończył się lockdown, nie skończyły się problemy. Może to tylko przerwa w Wielkim Wymieraniu. 

Czasy żywe” opowiadają o epidemiach, które były, trwają i które jeszcze nie mają nazwy i liczb zmarłych. Jego przestrzenią najpierw są zamknięte miasta, zaspawane mieszkania i odizolowane szpitale. Potem nic już nie jest zamknięte, bo wszystko jest skażone. Można jeść chore maliny i ziemniaki wielkości pestek słonecznika. Można wyobrażać sobie, że za chwilę wszystko się zmieni i niebo znowu, jak kiedyś,  będzie mieć kolor zielony.

Marzena Sadocha

 

Marta Parzychowska
Absolwentka Akademii Sztuk Teatralnych we Wrocławiu na wydziale aktorskim i była studentka Uniwersytetu Warszawskiego na wydziale filozofii. Stale współpracuje jako asystentka Wojciecha Kościelniaka, zrealizowała z nim „Blaszany bębenek” w Teatrze Muzycznym Capitol we Wrocławiu, „Koniec” koncert Galowy 40. Przeglądu Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, „Operę za trzy grosze” w Teatrze im. S. Jaracza w Łodzi, „Kapitan Żbik i żółty saturator” w Teatrze Syrena w Warszawie (obsada aktorska, asystentka reżysera), „Śpiewak Jazzbandu” w Teatrze Żydowskim w Warszawie. Zagrała w „Nocnym metrze” w reżyserii Michała Walczaka w Teatrze WARSawy (obsada aktorska, asystentka reżysera). W 2018 roku zagrała w spektaklu „Wkurwione kobiety w leju po Polsce”, który został wyróżniony w nurcie Off PPA. W Teatrze Miejskim w Lesznie uczestniczyła w Warsztatach Mistrzowskich prowadzonych przez Stanisławę Celińską oraz Jerzego Satanowskiego. Brała udział w warsztatach prowadzonych przez Pawła Miśkiewicza (AST), Annę Zubrzycki (Teatr Pieśni Kozła) i Jane Radvik (Instytut Grotowskiego). Jest laureatką Stypendium Artystycznego Prezydenta Wrocławia 2018/2019

 

Projekt zapowiada piosenka zatytułowana „Za chwilę” którą wykonuje Patrycja Hefczyńska .
Piosenkę-trailer wg tekstu Marzeny Sadochy z muzyką Patrycji Hefczyńskiej i Michała Zygmunta oraz zdjęciami Justyny Kwiecińskie.

 

 

 

UWAGA!

W trosce o bezpieczeństwo uczestników prezentacja spektaklu będzie się odbywać zgodnie z aktualnymi wytycznymi Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Państwowej Inspekcji Sanitarnej i Ministerstwa Zdrowia dotyczącymi organizacji wydarzeń kulturalnych w czasie epidemii COVID-19.

 

Producenci: projekt jest koprodukcją Marzeny Sadochy oraz Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

Współorganizator Czytania: Wrocławski Dom Literatury

 

 

 

 

 

 

Partner: Instytut im. Jerzego Grotowskiego

 

 

 

 

 

 

Projekt jest współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Aleja Narodowa na festiwalu Gelnické Iluminácie

Spektakl „Aleja Narodowa”,  został zaproszony do udziału  w ramach czwartej edycji interdyscyplinarnego festiwalu Gelnické Iluminácie, który dobywa się w dniach 11-12 września 2020 roku na terenie wschodniej Słowacji.

Program czwartej edycji Festiwalu łączącego literaturę, sztukę cyfrową i muzykę został w tym roku poszerzony o spektakle teatralne. Duża część festiwalowych wydarzeń odbywa się w plenerze jednego z najstarszych miast słowackich – Gelnicy.
Pokaz Alei Narodowej został zaplanowany na 12 września 2020 r.

fot. Tobiasz Papuczys

Poznaj Wandama – czeskiego „bohatera walki o niepodległość”, który dał sygnał do rozpoczęcia Aksamitnej Rewolucji. Tylko nie wiadomo, której stronie: protestującym czy milicji. Uważa się za „ostatniego Rzymianina”. Hitlerowskie saluty tłumaczy, jak wielu innych narodowców w Czechach i w Polsce, tradycją rzymską. Jednocześnie jak Václav Havel pragnie, aby prawda i miłość zwyciężyły nad kłamstwem i nienawiścią. W finale boleśnie zderza się… z regułami wolnego rynku. Narodowiec, rasista, szowinista, bojownik antysystemowy, menel, pijak, ćpun, bohater?

„Adolf Hitler uratował mi życie. Wiem, co chcesz powiedzieć, ale nie mów nic”
Jaroslav Rudiš

Reżyseria i adaptacja, przekład z języka czeskiego: Katarzyna Dudzic-Grabińska
Scenografia i kostiumy: Magdalena Stępień
Występuje: Dariusz Maj
Prapremiera polska: 9 czerwca 2018
Grupa wiekowa: 16+
Czas trwania: 60 min

Biogramy twórców

Dariusz Maj
Absolwent Wydziału Lalkarskiego Państwowej Wyższej Szkoły Teatralnej we Wrocławiu (1994). W roku 1984 basista wrocławskiej grupy punkowej Sedes. Laureat nagrody wojewody dolnośląskiego dla najlepiej rokującego aktora młodego pokolenia (2002). W latach 1997-2001 aktor Centrum Sztuki – Teatru Dramatycznego w Legnicy (obecnie Teatr im. H. Modrzejewskiej w Legnicy). W latach 2001-2009 aktor Teatru Dramatycznego im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu. W latach 2009-2013 aktor Wrocławskiego Teatru Współczesnego im. E. Wiercińskiego. W Teatrze Polskim we Wrocławiu od 2015-2018 roku. Twórca wielu ról teatralnych i filmowych, współpracował z czołowymi polskimi reżyserami (K. Garbaczewski, M. Zadara, J. Głomb, J. Klata, P. Wojcieszek, M. Strzępka, M. Kleczewska, L. Raczak, K. Zanussi, F. Falk, W. Krzystek). Obecnie gra role Blockbauma oraz Człowieka w kancelarii w głośnym Procesie wg F. Kafki w reżyserii Krystiana Lupy.

Katarzyna Dudzic-Grabińska     
Studiowała reżyserię teatru lalek AST, Filia we Wrocławiu. Absolwentka filologii słowiańskiej Uniwersytetu Wrocławskiego, tłumaczka literatury czeskiej i słowackiej, wiolonczelistka. Jako reżyserka i dramaturżka pracowała m.in. w Instytucie Teatralnym w Bratysławie, Teatrze Polskim w Podziemiu, Opolskim Teatrze Lalki i Aktora, Państwowym Teatrze Lalki „Tęcza” w Słupsku, Wrocławskim Teatrze Współczesnym. Laureatka głównej nagrody Pestka Festival 2019 za spektakl „Aleja Narodowa” wg prozy Jaroslava Rudiša. Obecnie związana z Teatrem Polskiego Radia.

Magdalena Stępień      
Studentka V roku scenografii na Akademii Sztuk Pięknych we Wrocławiu, zajmuje się przygotowywaniem przestrzeni, kostiumów, lalek i masek do działań teatralnych i filmowych. Przygotowywała projekty scenograficzne we współpracy ze studentami reżyserii we Wrocławiu i Warszawie, realizowała lalki do spektakli Teatru Arka we Wrocławiu oraz projektu Lalkomat. Zajmuje się również modniarstwem, metaloplastyką, grafiką i rzeźbą (uczestniczyła w międzynarodowym plenerze rzeźbiarskim w Łabiszynie w 2015 i 2016 r.).

 

Organizator festiwalu: Miasto Gelnica
Strona festiwalu: www.facebook.com/gelnickeiluminacie

 

Spektakl jest koprodukcją:
Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Samorządu Województwa Dolnośląskiego
Fundacji Teatr Polski – TP dla Sztuki (Teatr Polski – w podziemiu / Polski Theatre in the underground)

 

Spektakl współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

„ZA CHWILĘ” Marzeny Sadochy – trailer

Piosenka-trailer zapowiada projekt Marzeny Sadochy „CZASY ŻYWE” realizowany wspólnie z Ośrodkiem Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucją Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego.

Pandemia COVID 19 stała się źródłem inspiracji dla nowego projektu performatywnego Marzeny Sadochy.

wykonanie: Patrycja Hefczyńska
słowa: Marzena Sadocha
muzyka: Patrycja Hefczyńska, Michał Zygmunt
zdjęcia i montaż: Justyna Kwiecińska
miejsce: lockdown Wrocław 2020.

Czasy żywe” będą opowiadać o epidemiach, które były, trwają i które jeszcze nie mają nazwy i liczb zmarłych. Jego przestrzenią najpierw są zamknięte miasta, zaspawane mieszkania i odizolowane szpitale. Potem nic już nie jest zamknięte, bo wszystko jest skażone. Można jeść chore maliny i ziemniaki wielkości pestek słonecznika. Można wyobrażać sobie, że za chwilę wszystko się zmieni i niebo znowu, jak kiedyś,  będzie mieć kolor zielony.

Marzena Sadocha

 

 

Premiera spektaklu/czytania performatywnego „CZASY ŻYWE” według tekstu i w reżyserii Marzeny Sadochy będzie miała miejsce w Sali Teatru Laboratorium w dniach 29 i 30 października 2020.

Producenci: projekt jest koprodukcją Marzeny Sadochy oraz Ośrodka Kultury i Sztuki we Wrocławiu – Instytucji Kultury Samorządu Województwa Dolnośląskiego

 

Projekt jest współfinansowany z Budżetu Województwa Dolnośląskiego

Znalezione obrazy dla zapytania urząd marszałkowski dolnoślaski

Zapisz się do naszego newslettera

Wyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych (pokaż całość)